Opinions

Inderdaad best leuk! Heeft wel een gemankeerd tempo, iets waar veel van dit soort indie filmpjes mee worstelen. Wel geinig dat ik onmiddellijk de videotheek herkende (Eddie Brandt's Saturday Matinee), due ik ken van filmpjes van verzamelaars op Youtube *nerd alert*. Daar worden ze nog écht verhuurd... het is een zeldzaamheid. Beyond the Gates is een ode aan die tijd. Heeft te lijden onder het gebrek aan budget, maar een film van films voor fans heeft altijd een streepje voor op de concurrentie. Met veel plezier gemaakt, smakelijke gore-sfx en toffe retro vibe.

Op z'n minst opzienbarend dat uitgerekend deze Ittenbach zo goed scoort. Ik ben ten eerste niet zo'n fan van middeleeuwse settings, maar buiten dat persoonlijke puntje is het vooral de gore die nogal gehaast lijkt. Misschien verklaart dat 't wel meteen. Het is wat netter allemaal. Verzorgd. Minder trashy. Net die punten die ik zo fijn vind bij zijn werk, verdwijnen hier iets meer naar de achtergrond.

Toch wel mooi dat hij z'n regie beter onder controle heeft, al komt het betere werk pas 7 jaar later echt volledig eruit met No Reason. Het is wel een must voor de fans, want z'n handelsmerk blijft imposant. Helaas heeft hij betere dingen laten zien, zowel vóór als ná dit werkje.

Leuk! Mendez is duidelijk een regisseur die een stuk meer in z'n werk legt dan zijn B-monster flick collega's. Stukje humor, herkenning en érg droog geschreven. Hide yo kids, hide yo wife . Lloyd Kaufman met een cameo; pluspunten!! Het lijkt zo simpel... en toch is 90% van de films uit dezelfde categorie simpelweg meuk met stuk voor stuk eenzelfde script en 0,0 smoelwerk. Hier merk je bij de intro al dat je iets anders voorgeschoteld krijgt, en dat zorgt voor een vermakelijke verrassing.

Bonnie & the Kids. Moeder & dochters gaan, onder begeleiding van getengel op een Banjo, op een knotsgekke geweld & sex rampage. Niet alles is even zuivere koffie en zou tegenwoordig echt niet meer kunnen. Zo worden de dochters bijzonder jong neergezet maar zijn wel seksueel actief, zelfs in elkaars bijzijn. Één van de dochters draagt een knuffel bij zich, om maar even een indicatie te geven van het beeld dat enerzijds getekend wordt en de handelingen die daarop volgen. Maar goed; Big Bad Mama heeft een heerlijk tempo, vliegt van de hak op de tak en doet dat met veel lol en (on)gepaste overtuiging. Ben ook wel benieuwd wat Wynorski met het tweede deel heeft gedaan

Betoverende rol van Grier, met een opvallende Sid Haig en flink wat geworstel en gebitch over en weer. Prachtig staaltje oer-typische women in prison, zoals ze alleen toen gemaakt konden worden. Lomp, maar o zo charmant. Een nieuw persoonlijk favoriet in wording, met als hoogtepunt het vuistgevecht dat zich voortzet in de modder. Zal vast en zeker ooit herzien worden.

'Geforceerd hip/cool' is een understatement! De vooral van Zhong An Zu (1993) 'bekende' Kirk Wong maakte met weinig succes de overstap naar Hollywood, The Big Hit is het resultaat. En het is aan alles te merken dat dit een Hongkong regisseur in Amerika is. De enigszins typerende HK-humor vertaalt zich vrij matig met zo'n Westerse cast. De actie daarentegen... blijft wel erg fijn. Gare, onpraktische capriolen die meer cool dan effectief zijn; daar draait het om. Wanneer die scenes te lang uitblijven (alles tussen 't eerste en laatste kwartier), is het een stuk minder.

Redelijk verbaasd over het feit dat deze film zo word gewaardeerd, ik vond het wel meevallen.

Tuurlijk, 'Dude' is een vaak erg geinige personlijkheid, maar echt meer dan dat nou ook weer niet. Wie wél hilarisch was, is Walter, de 'joodse' veteraan. Erg fijne scénes tot gevolg waar hard om gelachen kan worden, Gebeurd met regelmaat maar niet genoeg, het duurt wat te lang allemaal. Vooral dankzij het verhaal dat iets te belangrijk lijkt. Alle bijrollen zijn ook best fijn, die 'Jezus' steekt er wel bovenuit, grappige kerel.

Leuke dialogen, niet briljant, leuke rollen, niet briljant en zo kan ik door blijven gaan over alle aspecten die erg leuk zijn... maar niet briljant. 4* héél misschien een keer in een dronken bui herzien, misschien bevalt het dan nog nét dat beetje meer.

Het eerste deel was erg leuk, maar het zelfde in nog een film...raken de ideeën toch een beetje op!

De fat jokes komen weer in grote aantallen voor, ookal is het niet allemaal goed verzonnen, grappig zijn ze wel vaak.

Maar het domme verhaal dat er weer bij komt met een o zo voorspelbaar einde maakt deze film toch niet meer dan een redelijke komedie.

Ookal is die scene op het strand heel erg grappig! 2.5*

Onschuldig highschool vertier met een traditioneel Frankenstein verhaallijntje er doorheen. Met een nog jonge Reynolds die op bekende wijze de cynische grapjas uithangt. Hoogstaand is het allerminst, maar de wat gekke mix van typische tiener-komedie en Ryan Reynolds als herboren casanova is an sich al de moeite waard. Bijzonder grappig is het verder niet, daarvoor is de veelal onervaren cast niet scherp genoeg om het te dragen en is het in een zeer toegankelijke vorm gegoten; iets te veilig. Ongetwijfeld leuker voor de jongere kijker.

Bonaduce en Williams weten alles wel professioneel te verkrachten. Wat een lachwekkende oudjes zijn dat. Verlos ze a.u.b uit hun lijden. De rest is echter niet veel beter. Het zijn de gebruikelijke (budgettaire) gebreken die deze Bigfoot de opbreken, maar ditmaal niet ''verbloemd'' door een stel krankzinnige ideeën of acteurs met enige charisma. Het standaard monsterflick-procedé; en dat resulteert in één van de mindere Syfy's. Dat zegt veel..

Er is echt iets misgegaan bij de productie. Speelduur is bijzonder kort en alsnog valt er niks van het verhaal te maken. Akelig cringy ook met die vader en zoon tijdens het camperen. Die dude gedraagt zich als een 15-jarige maar lijkt al tegen de 30 te hangen. Anyhow, props voor de old school monsterpakken ipv goedkope CGI, maar echt geweldig ziet het er nog altijd niet uit. Part of the charm; maar verder gemaakt door iemand die er geen klote van kan.

Willow Creek (2013) is beter. Écht beter. Alhoewel vaak inherent aan het genre zijn de personages hier dusdanig irritant dat het alsmaar meer tegen gaat zitten. Iets te 'gemaakt' en dan worden dit soort ploegjes nog meer een parodie op zichzelf dan op voorhand bedoelt. Laat ook flink wat visuele steekjes vallen. De manier waarop het beeld wordt vervormd is amateur hour galore en richting het einde durft het ook nauwelijks de voorafgaande preutsheid los te laten.

In america only cheaters succeed.

Redelijk interessant onderwerp dat hier word behandelt, een punt wat ik haat aan amerika komt erin terug, de behoefte om de grootste en de sterkste te zijn en daarvoor alles willen doen.

In deze docu word het vooral veel goedgepraat door de gebruikers, 'iedereen doet het' blabla, zoiets zie je echt alleen daar gebeuren in deze omvang. Het blijkt maar weer eens een ontzettend dom volk te zijn dat in het hoofd heeft de american dream na te moeten leven en hun helden op te volgen.

Wanneer hun helden het ook niet zonder hulpmiddelen voor elkaar hebben gekregen (Arnold Schwarzenegger) gaat het dus al snel fout.

Het probleem word goed duidelijk en ook uit voldoende kanten belicht, het ergste vind ik nog dat het in sommige gevallen wél geoorloofd lijkt te zijn zoals bij muzikanten of porno acteurs maar het in de sport echt not-done is. Veel irritatie maken zulke domme tegenstrijdige dingen wel los. Daarnaast blijkt het in de politiek ook nogal een big deal te zijn, terwijl belangrijke dingen op de achtergrond verdwijnen.

3.5*

Bizar

Maar Miike, wat ben je briljant. M'n 6e van de beste man en alweer een fantastische ervaring. Wat kan die man toch geweldige combinaties maken tussen totaal uiteenlopende onderwerpen/situaties en ze tot een waanzinnig ziek/komisch geheel maken. Waar ik bij Ichi al bij mezelf dacht: 'volgens mij zit er een steekje los bij die vent' word dat bij Visitor Q echt bevestigd.

Een gek genie is het, de combinatie van (pik)zwarte humor en zeer schokkende onderwerpen (Incest, necrofilie, poepseks en weet ik veel wat nog meer..) is briljant. Ondanks dat hetgeen dat zich afspeelt niet normaal is, echt te ziek voor woorden en voor mij ongezien..is het zo absurd/sadistisch en op een (voor zover ik weet) typische Miike manier gebracht dat ik er regelmatig hard om heb moeten lachen.

De film moet even op gang komen maar de hele absurde gang van zaken houdt alles gelukkig zeer fraai. De film gaat van gek naar gekker, tot het punt waarop het eigenlijk niet meer gekker kan. En dan overdrijf ik echt niet. Ik heb zelden zin om het hele euvre van een regiseur te gaan aanschouwen, die van Miike is iets te groot om dat te doen maar damn wat ga ik m'n best doen meer van hem te zien.

Wat deze man met beperkte tijd/middelen voor elkaar krijgt is bewonderingswaardig en voor mij ongekend. Met Visitor Q heeft hij iig het meest bizarre werkje ooit afgeleverd die, ondanks het zéér lage budget (zie je er ook van af, is niet per sé een slecht iets), misschien wel z'n beste is. Blij om zo'n dvd in m'n collectie te hebben.

4.5*

Zeer fraai.

Verkrachtingen allom, pas later goed gecombineerd met hetgeen waarvoor ik dit kijk. Schitterende effecten, monster komt inderdaad nogal plotseling om de hoek zetten maar brengt wel een stuk meer leven in de brouwerij. Ziet er dan ook vreselijk goed uit. Brengt enkele zeer gave kills waardoor het geheel wat meer richting mijn smaak gaat.

Jammer dat dit werkje dan maar 67minuten duurt, mocht nog wel een dik kwartier doorgaan op dezelfde voet als de laatste ca. 10minuten. Maar al met al weet het wel met z'n goedkope maar erg smerige(goed) stijl te boeien en is het verhaal warrig genoeg om je er een beetje bij te laten blijven. Aantal sterke shots maken het geheel net wat interessanter dan andere martelporn flicks.

Ben benieuwd naar de rest van deze Komizu.

Jammer zeg!

Was hem eigenlijk helemaal uit het oog verloren, terwijl zo'n titel toch altijd een soort onstilbare honger in me los weet te maken. Misschien was het beter geweest als ik het maar had gelaten voor wat het is, een verlangen naar een leuke titel met een lekker plot.

Want het slaat de plank behoorlijk mis. Het begint zeer sfeervol (en opvallend serieus), best tof eigenlijk. Maar wanneer in de openingsscène zoals altijd het eerste slachtoffer valt, en dat gebeurt gewoon buiten beeld, dan is de toon al behoorlijk fout gezet, en kun je er wel vanuit gaan dat het de rest van de tijd ook buiten zicht blijft....helaas, dat klopt.

Frustraties stapelen zich langzaam op. De dames zijn niet verkeerd, maar je mag van zo'n titel wel wat beters verwachten en sowieso wat meer te zien krijgen, zowel in naakt als in gore. Erg jammer wanneer het halve busje waarmee ze aankomen halverwege weer vertrekken, en je dus inderdaad met een autootje vol komt te zitten als kijker.

Wanneer de volgende kill weer buiten beeld gebracht word met een shot waar je wat spetters op de muur ziet zitten, werd ik toch best wel pissig. Ik heb films gezien die met 0,0 budget een half uur vullen vol gore die je doet watertanden, en dan kan het toch niet zo zijn dat zo'n low-budget werkje het zich niet kan veroorloven om wat te vertonen, daar trap ik niet in, pure onkunde eigenlijk.

Sfeer blijft wel redelijk overeind, dat is dan nog een plus. Jammer dat er zo verdomd weinig word gedaan met het feit dat ze allemaal in bikini rondlopen, geen geinige shots die zich ergens specifiek op concentreren o.i.d, het is eigenlijk het zoveelste 13 in het dozijn horrorwerkje die met een leuke titel de kijkers weet te grijpen, maar zich daarna helemaal geen raad weet met de inhoud.

Zin in een echte campy teen slasher? Je bent aan het juiste adres met deze geweldige titel. Goedkoop en gevuld met fun, fout en bloederig. Genoeg naakt en leuke kills om de fans van dit soort kamperend vermaak weer bezig te houden..

Doet z'n naam in tegenstelling tot Bikini Girls on Ice (2009) wél eer aan!

Lees meer..

Leuk! Begin Sandler steeds meer te waarderen en ondanks dat het nog steeds (binnen de film zelf) hit or miss is, verveel ik me zelden. Doet erg denken aan Happy Gilmore, die een jaar later uitkwam. Verhaal is identiek (alleen ipv z'n school afmaken, moet hij leren golfen) en qua humor ongeveer hetzelfde flauwe niveau. McGavin vertolkt hier de rol die McDonald zo smakelijk over de top neerzette in Happy Gilmore. Typische in- en inslechte zakenman / tegenstander van Sandler, maar o zo lekker expressief en overdreven neergezet. Zelfde geldt voor de bijrollen van Buscemi en Farley. Ook hier weer een aantal geniale quotes, zoals de rant van de principal wiens vrouw niet van andere mannen kan afblijven.

Het ''Little Brains'' gesprek is het absolute hoogtepunt Dat soort weirde figuren maken dit soort B(roddel)-werkjes tot wat het is. Fred Olen Ray behoort tot de absolute koningen van de B-horror/scifi/sleaze cinema van de jaren 80 en 90... tot aan nu! Samen met namen als Jim Wynorski en David DeCoteau. Ik ben in ieder geval blij dat ze bestaan en dit soort films lucratief genoeg zijn gebleken om er een carrière op te bouwen.

Wie bekend is met zijn (/hun) werk weet precies wat hen te wachten staat: rubber suits, houterige acteurs, verwaarloosbaar plot, een paar tietjes en een beetje gore. De schijf van vijf voor cultfilms. Ik ga denk ik voor een dubbel portie op deze vrijdagavond Hybrid (1997) is up next!

Hilarische, action-packed nonsense uit de Filipijnen. Doet wat denken aan films met Weng Weng, maar ditmaal gaat het echt om een kind... en niet een man van het formaat van een kind. Knulletje heeft de moves en is fijn aanwezig en brutaal op het scherm. Schopt aardig kont, springt bergen op en verslaat dikke karate-amateurs alsof het niks is. Op naar het tweede deel!

Strike 2. Hitchcock is bijna out voor mij en zal m'n volgende keuze dan ook weloverwogen moeten maken. Is er die ene film die mij over de streep trekt om meer van de beste man te bekijken? Ik hoop het. Met The Birds heb ik die allerminst gevonden, hoewel het einde wel bijzonder fijn werkt (rust - hectiek, een zeer mooi contrast) en het idee lovenswaardig is, zeker voor z'n tijd. Al is dat laatste ook meteen hetgeen dat roet in het eten gooit; visueel bij vlagen té crappy en een geluidsband die piekt en daalt...en daalt.

Vermoeiende trans/cis/non-binary/genderfluide/feminist/anti-mannen vampierfilm. Als genrefilm geen fluit waard. Assassination Nation (2018) ging met soortgelijke thema's om, maar wist dat passend en naturel te maken binnen het zelfgecreëerde wereldje. Hier voelt het zo geforceerd geschreven (door een man, overigens) aan, dat het simpelweg niet werkt. Als een soort wannabe Lost Boys feminazi groepje, maar zonder persoonlijkheid. De boodschap; go for it. De uitwerking echter...

Nah, geen bitch crap. Best leuk zelfs.

Heb eigenlijk best genoten van deze film, leuke dames, flauw verhaal, lachwekkende special effects, maar o zo vermakelijk.

Hetgeen wat dit soort films leuk maken is hoe slecht het is, duidelijke opzet om zo cheesy en goedkoop mogelijk te zijn.
Gooi er een paar mooie vrouwen in, wat geweld, en je hebt 90minuten gevuld.

De backgrounds zijn soms wel te lelijk voor woorden, wat weer word opgevangen door de talloze one liners, schaars geklede chicks en geweld, het doet er ook eigenlijk niet toe hoe het is vormgegeven.

Acteerwerk is ook niet iets waar je op moet gaan letten of je kritiek op uiten, het is goed zo, past bij het type film (Klinkt als een goedkoop excuus, maar het maakt het daadwerkelijk leuker)
Daarnaast zitten er wat leuke actie scenes in, constant ondersteund door flauwe one-liners en soms even opgeschud door een grappige move (Op een plek tussen een vrouw d'r benen bijten, even haar koplampen vastpakken o.i.d) Lachen!

Ook een random tussenkomst als dat ze met water over elkaar gaan gooien, lekkerder gemaakt door slowmotion, geniaal

Ondanks dat wanneer je om pluspunten zou vragen ik daar geen uitgebreid antwoord op zou kunnen geven, zijn de minpunten niet zwaar genoeg om dit een lage score te geven.
Erg leuk, 3.5*

Ondergewaardeerde bodyhorror. Archibald is iemand om in de gate te houden. Ik verwacht absoluut geen meesterwerken van hem, maar zowel Bite als The Drownsman (2014) waren beide op niveau. Creatief is het allerminst, maar binnen het huidige horrorklimaat is het fijn om af en toe zo'n degelijk filmpje tegen te komen. Volgt netjes de verhaalstructuur zoals we die gewend zijn in dit soort films en scoort keiharde punten tijdens het laatste half uur waarin de art department duidelijk overuren heeft gemaakt. Heerlijke ranzige kamer! Grootste mankement is het acteerwerk. Protagoniste Begovic redt zich nog wel, maar de rest is verre van het gewenste niveau.

Vond hem juist opvallend sterk. Zeker de eerste helft biedt een boel geweldige momenten aan op een hele luchtige manier. Dat feelgood begin is hilarisch zoetsappig en staat mooi in contrast met de epische sloop-scene in het café. Vooral een heel sympathiek filmpje met een sterke rol van Gene Washington als Bubba. Het uitblijven van actie is niet eens zo kwalijk met grappige dialogen zoals die met de donkere deputy en de confrontatie in de bar die bijna escaleert. Vergeet ook vooral niet de geweldige soundtrack.

Het einde beloond je voor al het 'wachten' en staat bij mij vanaf nu hoog aangeschreven, fantastisch! 4 dik verdiende sterren

Clouse en Kelly.... en het heengaan van een held. Het voetenwerk tijdens de licht aan/uit scene doet je als kijker deugd. Bovendien vind ik Jim Kelly (samen met Fred Williamson) de tofste blaxploitation acteur. Én uitermate fijn dat dit, na het zien van Black Caeser en Super Fly een film is die leunt op zijn actie en niet de soundtrack. Daar was ik wel weer even aan toe Geweldige gevechten - and plenty of 'em!! Paar idiote tussendoortjes (die hele strand-scene, wtf?!), maar al met al een geweldige oertypische blaxfilm.

Weer zo'n titel die ik vroeger áltijd in de videotheken zag staan... maar ook áltijd liet liggen. Ik ging liever 25x voor de soortgelijke Monster Man (2003) . Anyhow; solide thriller met een beproefd concept, maar dat laatste doet de film gek genoeg meer goed dan kwaad. Het biedt Murlowksi in ieder geval wat houvast (referentiemateriaal). Afgaande op de rest van z'n oeuvre had ik niet de hoogste verwachtingen. Prima acteerwerk van de drie jonge protagonisten, maar de bad guy en bijbehorende twist is iets minder geslaagd / overtuigend.

Lekkere slasher!

Neem de meest sfeervolle tijd van 't jaar, een studentenhuis voor meisjes, nog wat gekke telefoontjes erbij, breng dat vervolgens met véél kunde...en je hebt Black Christmas, een terechte klassieker.

Zo spannend ervaar ik ze nog zelden. Het begint al uitermate sterk met de first-person view vanuit de killer, iets wat later in Halloween nóg beter zou worden. Heerlijk tempo verder, erg constant, iets wat ervoor zorgt dat je ook niet meer uit die flow komt die je vanaf minuut 1 al meekrijgt.

Sfeer is dé grootste troef van deze Black Christmas. Dat komt goed uit want om de kills zelf hoef je het niet te doen, gelukkig had ik die verwachting ook niet, dus stortte ik me vol op de strakke regie en de sfeerverhogende soundtrack.

Vond Hussey ook best op d'r plek, helloooo? . Geweldig toch!

Niet zo heel tof, kan het verder niet met het origineel vergelijken en weet dus ook niet of het een nodige/onnodige goede/slechte remake is. Opzichzelf is deze film iig niet al te best en dat is jammer.

Want het had best leuk kunnen worden, als het wat originelere was geweest, vooral de gore, dan had het nog best vermakelijk kunnen zijn.

Helaas faalt deze hier behoorlijk op, de pogingen tot schockeren zijn best wel slap en afwisseling is er zoiezo niet echt, zo voorspelbaar dat het irritant word om naar te kijken omdat je toch de film al kunt dromen voordat je hem ook maar gezien hebt.

Tuurlijk verwachte ik niks groots van een remake maar dit heeft mij gewoon op elk vlak niet echt weten te boeien en kan dus niet meer dan 2* geven.

Woke Christmas. In de aanloop naar deze ''remake'' van de zeer gerespecteerde Bob Clark classic, is er eigenlijk al genoeg gesproken over het opdringerige feministische karakter van de film en ik gok dat het in de nasleep van deze akelige vertoning alleen nog maar erger wordt. Het probleem is uiteraard niet feminisme an sich; het horrorgenre is al sinds jaar en dag een genre dat énorm gefocussed is op female empowerment en dan meestal volgens het 'actions speak louder than words'-principe. 'The final girl' is niet voor niets één van de belangrijkste en leukste genre tropes. Black Christmas kiest voor een iets andere aanpak en loopt vooral met veel modewoorden te strooien die ze bij hun genderstudies hebben geleerd. Het doet de belangrijke thema's zoals seksueel misbruik in ieder geval geen plezier, want het belerende / mannenhatende toontje neemt zwaar de overhand. Wanneer de keuze dan ook nog valt op een PG-13 behandeling, dan blijft er nauwelijks film over. Dat zou naar 't schijnt vanuit Takal zelf zijn gekomen om ''een jonger vrouwelijk publiek te bereiken''. Waarmee je dus zegt dat films voor die groep 'verzacht' moeten worden? Lijkt me -volgens hun eigen logica- nogal stigmatiserend... Zelden zo'n zinloos project gezien.