Opinions

Ik keek dit om te kijken of ik er van moest lachen of huilen, geen van beide helaas.

Ze weten absoluut niet waar ze mee bezig zijn, belabberde belichting, saai camerawerk, slechte montage en zo wil ik nog wel even doorgaan met bashen.

Acteerwerk was geen struikelblok, leuk juist, zo ook de gnome's, die er soms best aardig uitzagen (soort gremlin zonder flaporen) maar verder geen gore o.i.d waar ik iets positiefs over wil melden, wat gewoon enorm jammer is. Wat overblijft is een hoop rotzooi van een stel amateurs die met goede bedoelingen alleen niet zo ver komen, jammer voor hun maar ook voor de kijker.

Ben absoluut fan van goedkope horror maar dan moet er wel wat gedaan worden met de ideeën om vervolgens niet zo'n humorloos geheel voorgeschoteld te krijgen. Dat zich verder echt veel te serieus opstelt richting de kijker, alsof je dit sowieso al serieus zou kunnen nemen. Niet bepaald geslaagd te noemen dus.

Al met al genoeg potentie maar gewoonweg weinig talent. 1.5*

Vermakelijk! Vooral Lloyd, die klinkt alsof hij ieder moment om kan vallen om vervolgens nooit meer op te staan. Wordt ook op een leuk einde getrakteerd. Verder gewoon één van de vele aan banden gelegde Asylum films. Alleen gekeken omdat James hier verantwoordelijk voor is, maar veel zie je er niet van terug. Voor dat geringe groepje ''liefhebbers'' is het er één die absoluut aan de verwachtingen voldoet; smakelijke, glibberige pulp.

Schitterende poster ja!! Gebaseerd op een schilderij dat je tegen het einde van de film ziet, doet samen met de titel heel wat vermoeden...he .

Blood Mania wordt gekenmerkt door het gebrek aan bloed, wat dat betreft. Gelukkig had ik al zo m'n vermoedens dus werd ik nergens echt verrast door het feit dat het erg verhaal gedreven is. Komt goed uit dat het over een erg vlot script beschikt, het visueel vaak zéér aardig oogt en met een vaak typerende soundtrack komt dat tot een sfeervol geheel dat boeiend genoeg blijft.

Behoorlijk wat boob-shots nog en Maria De Aragon mag er best wezen. Al met al een fijne (''erotische'') thriller dat geen potten breekt maar aan de andere kant ook op geen enkel vlak onderuit gaat.

Dohler's beste werk! Meteen gekeken na Fiend (1980) en de documentaire over Don Dohler genaamd ''Blood, Boobs & Beast'' (toevoegverzoek ingediend). Wat mij betreft zijn beste werk. Alhoewel hij er zelf niet de beste herinneringen aan over heeft gehouden, met name hoe de film gedraaid werd (eerst op video, toen moest het van de investeerders tóch op 16mm en daarna eigenlijk nog een keer een re-shoot, maar toen heeft hij vriendelijk geweigerd). Film is daarna nooit goed afgemaakt, wel in elkaar gegooid en het resultaat is rommelig... maar vreemd genoeg zéér kijkbaar en in vergelijking met z'n eerder werk een stuk beter geschoten.

Scheelt ook wel dat Dohler dit keer met iets (het is niet veel) meer budget mocht werken en dus meer ''echte'' acteurs tot z'n beschikking had. Dat in tegenstelling tot vrienden en familie die zijn beruchte sciencefiction horrorfilmpjes van de late jaren 70 en 80 gestalte moesten geven. Hier gooit hij het weer over een hele andere boeg. Veel exploitatiever en met veel guts & gore, naakt en redelijk duister en sadistisch. Rol van Liz is geweldig gespeeld door Robin London, die naar verluid op de set ook al zo maniakaal rondliep om in character the blijven.

Verder wel herkenbaar Dohler, gelukkig! Veel donkere synths en prima effecten. Wel een iet wat donkere print gezien, schijnt een betere (reworked) versie rond te zwerven ergens, dus hopelijk wordt dat ooit nog uitgegeven. Blood Massacre is in ieder geval een absolute must voor de Dohler fans, al zijn die hier schaars. De beste man verdient echt véél meer aandacht, en dit bad vs bad home invasion achtige vehicle is dan wellicht het beste punt om in te stappen.

Lucky McKee aan de actie/thriller... Eerder deze week First Kill (2017) van Steven C. Miller gezien, Miller die al wat langer bezig is in deze richting. Kan maar één ding betekenen: een leuker loonstrookje dan met horrorfilms. Beide heren zijn duidelijk beter in 't horrorgenre, maar zouden ook gewoon gek zijn om dit soort kansen niet te pakken. Erg veel waardering kreeg hun werk überhaupt niet (zwaar onterecht). Probleem hier is dat er niks authentieks aan is. Generiek thriller plotje met strontvervelende personages en een ongemotiveerde ''A''-acteur... John Cusack Zijn naam is inmiddels een red flag voor mij. *kuch*

Herziening die het waard was! Één van de betere moderne slashers. Erg hip, donker, snel tempo. Gewoon lekker straight forward feesten en killen. Scharen, bijlen...het maakt niet uit, hoofden worden moeiteloos in stukken gehakt en gesneden.

Fijne sfeer, vooral het begin met het verhaal achter Mary (normaal gesproken heel verwerpelijk en saai) was enorm vet. Daarna wat leuk gelul in de ruimte met een alleraardigste cast met de bloedmooie Danielle Harris en de altijd briljante Bill Moseley.

Blijft op een dikke 4* staan, zeker een aanrader als je een beetje thuis bent in het moderne gehak en gezaag. Lange review

Indeed!!

Lekker droogkloterig. Fantastisch low budget project met de juiste insteek. Met afstand één van de betere horror/comedy's van de laatste jaren. Vormt zowel een parodie op het genre als op zichzelf, wat erg relativerend werkt op een manier die erg droog en vooral zeer herkenbaar is. Lekkere, straight forward en vulgaire release in de But filmcollectie

Het werd ook wel weer eens tijd... Een serieuze, visueel verzorgde zombiefilm! Ondanks dat het grotendeels de gebruikelijke genre tropes omarmt, brengt het wel enkele originele details aan in de manier waarop de zombie-uitbraak effect heeft. Bovendien houdt de serieuze toon van de film, zowel in verhaal (boodschap) als visueel, niet in dat het compleet beroofd wordt van enige fun. Barnaby weet een fijne balans te vinden door buiten alle serieux om juist lekker over de top te gaan met de kills. Met zéér smakelijke gore (de kettingzaag of de 'bungee-zombie' ) ten gevolge. Met over het algemene een zeer verzorgde look en hoge productiewaarde, is het inmiddels bijna verfrissend te noemen binnen dit subgenre. Aanrader!

Criminally underrated! Één van de beste obscure slashers uit de 80's. De fenomenale synthesizer soundtrack van Richard Einhorn tilt deze über-bloederige en knotsgekke tweelingbroer-slasher tot een nog hoger niveau. Fantastische release van Arrow.

Beetje bloedeloos werkje. Prima locatie inderdaad! Het is wachten op een aflevering van Storage Wars waarin een locker met een stel Mexicaanse zwervers wordt geveild. Vond het er prima sfeervol uitzien, maar het gebrek aan serieuze gore gooit roet in het eten. Wat dat betreft is het iets te duidelijk dat er met zeer beperkte middelen wordt gewerkt inderdaad. Het ondergeschoven kindje is dan nou eenmaal vaak de expliciete gore (waar niet in geknipt is). Leuke poging, maar niet al te boeiend.

Shut up, you're gonna eat that book for lunch! Belachelijk leuke huis-tuin-en-keuken horror van een typische eendagsvlieg. Gewoon met de gedachte gemaakt dat het wel eens leuk zou kunnen zijn om zelf een zombiefilm te maken. En dat is zeker niet onverdienstelijk gebleken! Jammer doch begrijpelijk dat het van zulke onbekendheid geniet.

Houdt echt geen stand tegen de criticasters, maar is puur voor de liefhebbers van onkundige charme gemaakt en behouden. Toch leuk dat dit nog redelijk makkelijk op te graven is. De film neemt zich inderdaad totaal niet serieus en dat komt tot een briljant hoogtepunt aan het einde!

Leuke title track trouwens, heb de aftiteling gewoon aan laten staan!

Justin Dix maakt zeven jaar na zijn regiedebuut Crawlspace (2012) (2*, opnieuw een film die sterk start maar zijn potentie onbenut laat), een film die sterk start maar zijn potentie onbenut laat. Blood Vessel is een behoorlijk pure genrefilm en weet zichzelf al snel te verkopen; groepje soldaten stuit op een verlaten nazi-schip met vampieren aan boord. Veel meer heb je ook niet nodig, maar dan moet je het wel wat leuker verpakken. Veel futloos gelul tussen bordkartonnen personages en een (te) donkere setting waarin je weinig tot niets van de actie / effecten meekrijgt. De hele fun van dit soort genrefilms wordt eruit gezogen ten faveure van ''degelijk filmmaken''. Waar is het lef. Het plezier met fx. Waar is in godsnaam de bevrijdende, alles-kan-alles-mag spirit gebleven. Blegh.

Mehh. Nogal verwerpelijke slasher (zoals velen), maar wel één met een een memorabele killer. Dat beperkt zich vooral tot de looks, want erg creatief is ze verder niet. Buckhalt toont wel het één en ander qua gore, maar weet zich totaal geen raad met de sfeer en zet hiermee een nogal onopvallend debuut neer. Niet belabberd, maar ook verre van een aanrader.

Fijn!

Kort maar krachtig, wat maar goed is ook want het is een verhaal met weinig om het lijf. Gewoon lekker 50minuten straight forward zonder ergens te verslappen of enige interesse te verliezen.

Ziet er allemaal schitterend uit, sterke stemmen en vlot verteld allemaal. Weet eigenlijk zonder enige introductie meteen te boeien en houdt dat gelukkig goed vast richting het einde.

Geen uitschieter, wel vlot en vermakelijk.

Rete slecht maar voor mij erg vermakelijke no-budget (ode aan de) Giallo. Schitterende opening en een mooi slot. Zou hem zeker niet aanraden tenzij je thuis bent in de huis-tuin-en-keuken filmpjes. De gave momenten zijn de verdienste van Moehring's inzet en de rol van Kaufman is weer eens geweldig!

Langer stuk..

Na het zien van The Mirror toch maar even deze van Boase opgezocht. En het resultaat mag er zijn. Het leuke is dat deze Blooded, hoewel het beide found footage films zijn, heel anders werkt dan zijn The Mirror. Die tweede is misschien net iets ''traditioneler'', vooral omdat er hier een scheiding is tussen de mensen die je ziet en die individueel aan het woord zijn. Dat werkt op z'n eigen manier positief bij aan de sfeer. Toch denk ik dat het, gezien de locatie, makkelijk een 'normale' feature film had kunnen zijn en op die manier wellicht wat meer memorabele scenes had opgeleverd. Je mist nu een soort piek, maar de sfeer en de verzorgde (visuele) stijl maken dat meer dan goed.

Meh. Je kunt inmiddels wel spreken van een typische Blumhouse productie. Geinig concept, budget volstaat en er zitten wat details in die het allemaal net wat origineler doen lijken dan het eigenlijk is. Seann William Scott in deze rol is een aardige vondst, maar zijn personage is zo ééndimensionaal psychopatisch geschreven en geregisseerd dat je je toch gaat afvragen waarom de regisseur voor ieder shot dezelfde blik van zijn acteur verlangt. Met een synth-wavey soundtrackje (niet al te verheffend) en wat kortbondige explosies van expliciet geweld zou het één van de verrassingen van dit jaar moeten zijn - zie ook de uitzinnige eerste reviews elders - maar niets is minder waar. Enige wat blijft hangen is die bevalling. Beetje onnodig, maar dat soort 'lef' wordt gewaardeerd.

En niets minder dan dat! Geweldige Australische exploitation nonsense. Grappige, over de top mix van vampieren (in de meest on-traditionele zin van het woord), drank, drugs en sex! Nogal een fetisj-achtig filmpje, dat zichzelf niet serieus wilt nemen. Aan de ene kant is dat de charme van deze film, maar aan de andere kant zitten er genoeg leuke (en vernieuwende) ideeën in om het niet met die keuze eens te zijn. Ferrara maakte een paar jaar later zijn briljante, ondergewaardeerde vampierfilm The Addiction (1995) waarin de lijn tussen junk en vampier werd verbroken. Die potentie zit hier ook in, waar de losgeslagen jeugd staat voor het vampirisme in de samenleving. Het leegzuigen / alles eruit halen met het rebelse bestaan, alles tot zich nemen wat god (hint naar de Christen gekkies in deze film!) verboden heeft. Een film met twee kanten. Een aanrader voor underground fanaten!

Leuk! Maar niet zoveel reden om heel psyched te worden, helaas .

Alexis is eeerrrrggggg leuk natuurlijk. Alleen is het omhulsel, oftewel de film zelf, wat minder. Het boeit mij nooit hoe het kwalitatief gesteld is met dit soort projecten, maar enige verrassing is wel leuk (opvallende gore bijvoorbeeld) en ook die is er niet te vinden waardoor het je mogelijk snel zal vervelen. Ik vond het wel relaxt met leuk geschreven dialogen en acteerwerk dat prima op z'n plek is.

Enkele leuke momenten (Alexis met een bijl!!) maar over het algemeen heel standaard. Uitgekauwd, maar niet voorbij het punt dat het niet meer leuk is. 3.5* voor de met bloed overgoten Texas....naakt.

Tony's Cinema Trash: Bloodlust Zombies (2011) - tonypulp.blogspot.com

Bloody Bloody Troma Camp. Valt veel te genieten, al dunt het richting het einde nogal uit. Geeft niet, want deze platvloerse retro slasher (/parodie) weet zich verder behoorlijk goed te redden. Niet al te creatief, maar wel dusdanig vlot en over de top dat het me geen moment tegenzat. Probeert ook niet veel meer te zijn. Niet per se voor de slasherfan, maar wél voor de doorzetters binnen het pulp aanbod. Één om zeker mee te pikken.

Érg leuk! Op papier lijkt het niet veel; wéér een 'verdwaalde' Amerikaan in het buitenland (fucking Finland...) waar hij uiteraard stuit op een gestoorde familie. Maar toch voelt Bloody Hell als een frisse wind en gaat Grieson nergens voor de makkelijkste route. De zwart-komische / cynische toon, uitstekend gedragen door een bevlogen performance van O'Toole, en de vele opvallende visuele trucjes (de komedie wordt grotendeels vergroot & versterkt in de montage) + sterke running gags (zoals zijn denkbeeldige zelf ) geven het een fijn eigen smoelwerk. Lang niet alles is even geslaagd, maar Grierson durft wel aan de formule te sleutelen... en dat is waardevol.

Véél leuker dan verwacht. Kan me bij Friday the 13 th aansluiten wat betreft de link naar de 80's slasher. Volgt het vaste, succesvolle stramien. Blijft alleen een beetje sfeerloos allemaal. Goedkoop is niet eens het probleem (volgens IMDB had het nog best een aardig budget, ik zie het helaas niet terug..), maar het is allemaal wat flets en droog gebracht. De kills zijn redelijk, maar missen de creativiteit die dit soort films in de jaren 80 toch wat verder wist te brengen. Leuke poging, maar ik begrijp de negativiteit.

Als aandoenlijke ode van een stel studenten zou dit wel enige waardering verdienen, maar de sneue werkelijkheid is dat dit het werk is van iemand die al meerdere films over een periode van 4 jaar had uitgegeven. Dan poep je ze er ook wel in een redelijk tempo uit, de kwaliteit zal niemand verbazen. Toch vervalt dan een beetje het gevoel dat Portillo het kan hebben gedaan uit oprechte liefde en waardering van het origineel. Het zal hoogstwaarschijnlijk vooral een poging zijn geweest om goedkoop (en laat) mee te liften op de Friday-hype. Al kwam dit wel rond dezelfde periode als de ondergewaardeerde Jason X uit! Het hele zomerkamp gebeuren werkt wel, maar daar kun je ook vrij weinig fout aan doen. Grootste minpunt hier (en uiteraard één van de grootste sterktes van de Friday-reeks) zijn de kills. Bijzonder fantasieloos. Met bovendien een onnodig lang einde. Deel twee zal ongetwijfeld nog een keer in de speler verdwijnen, maar ondanks de regisseur-switch zijn de verwachtingen laag.

Zo, aan mij de eer om de eerste stem + recensie neer te planten bij het nieuwste meesterwerk van Boll .

Hij begint een beetje de Duitse Takashi Miike te worden op deze manier. Films in een sneltreinvaart zonder echt in te leveren aan de fun en/of kwaliteit. Ja, kwaliteit. Want als Uwe Boll één ding heeft bewezen tegen al die know-not haters, dan is het dat hij wel degelijk een sterke regisseur is. En één met een geweldig gevoel voor humor!

Geweldige volbloed komedie, dat heeft even geduurd sinds ''Postal'' maar nu is hij weer losgegaan met het belachelijk maken van allerlei figuren en films....waaronder z'n eigen werk. Dat spreekt mij zo aan; die zelfspot van deze man. Het ene moment maakt hij een serieuze film ''Auschwitz'' en vervolgens zit je dit te kijken...een parodie op het hele holocaust gebeuren waar hij zelfs even persoonlijk een boardgame-spelende hitler neerzet

Hou je van 100 en 1 fat-jokes? Ga er maar aan staan dan! Alléén voor de liefhebbers van parodie films met humor van het zwakzinnigste soort. Ik zie de reacties en shitload aan 0,5* alweer voor me, eigenlijk.

Maar hé...Uwe Boll blijft een held

Edit: Willam Belli speelt hier een zeldzame rol, namelijk die van een GRAPPIG homo-figuur. Speelde ook al zo briljant in Ticked-off Trannies with Knives!

Ja. Nee. Ziet er nog niet eens onaardig uit voor dit type project. Low budget psychopaat met een kelder vol vee. Probleem ligt echter bij de regisseur, die óók nog eens zo ijdel is dat hij zichzelf de ''glansrol'' geeft. Misschien moet je dan eerst van je idiote accent af en op een normale toon praten. Kreeg een beetje een The Room (2003) idee hierbij. Het totáál niet kunnen, maar toch per se willen doen. Zulke figuren moet je tegen zichzelf in bescherming nemen. Verhaal gaat verder ook he-le-maal nergens naartoe. Wat dat betreft is het inhoudelijk vooral een RTL4-drama geworden. Boring!

Inmiddels uitgebracht door Dark Force Entertainment op blu-ray in de US. Ik heb die niet besteld, maar wel de opgepoetste versie op een andere manier binnengehaald. Het is geen label dat ik graag steun vanwege hun rare beleid en bovendien hoge prijzen (laat staan met shipping), maar wel fijn dat ze dit soort films uit de vergetelheid halen. Het is er ook wel degelijk één die het ''redden'' waard is. Redelijk stoffig filmpje tot aan de laatste acte; maar daarin herpakt het zich erg sterk. In het creature design is behoorlijk veel tijd gaan zitten en komt overtuigend over. En ach, ook als dat er iets minder uit had gezeten, was het nog wel vermakelijk geweest. Dat is sowieso iets waar veel soortgelijke killer bug films het juist van moesten hebben, Mosquito (1994) is bijvoorbeeld wat ''mindere/cheesy'' creature effecten betreft een persoonlijk favoriet.

Voor een groot gedeelte wel, maar vind dit uiteindelijk lang niet zo intelligent als David's Body horror werk.

Vooral qua sfeer is dit een mooie. Het mist echter aan stootkracht, zeker richting het einde wil het allemaal niet echt werken. Misschien had Lieberman wat meer tijd moeten nemen. Ik vond het (ondanks z'n weinig sensatiebeluste karakter, veel ruimte voor plot) toch wat te snel en kortaf allemaal. Zoals the prowler al aangeeft, lijken er vaak té veel van de (rand)zaken weg te vallen. Fraaie rol van Zalman King, btw!

Toch weer zwaar genoten van JC.

Heel typisch, wel wat lang voor zijn doen, echter verveeld het me nergens. Dankzij de zwaar vermakelijke actie scénes en de prima (flauwe) humor is het zo voorbij.

Had makkelijk wat korter kunnen duren, maar erg is het totaal niet. Zolang alle fijne elementen aanwezig zijn en blijven kan het mij niet lang genoeg duren. Paar stukken zijn zeker memorabel, strak werk weer van deze man. Leuk ook altijd die bloopers aan het einde .

Perfect voor de fans.

Vond het eerste verhaaltje met afstand het sterkste. Geweldige setting en, voor zo'n kort filmpje, geduldig genoeg om eerst de omringende nacht in te laten werken. Lekker desolaat sfeertje en erg onheilspellend. Tweede filmpje vond ik minder fijn werken dankzij de 'komische' noot. Tobe maakt het meer dan goed met ''Eye'' waarin enkele fraaie gore-fx de show stelen. Leukste aan Body Bags is echter de verpakking van Carpenter zelf; die wél komisch is

Geniaaaaal! Probeer je een mix voor te stellen tussen Street Trash, The Stuff en dan met een early Peter Jackson sausje eroverheen. Dan heb je wel ongeveer een idee wat je van deze Ozploitation culthit kunt verwachten. Film zit bomvol geniale en smerige personages, de meest ludieke situaties en extreme splatter gore. Hoog tempo, met aanzienlijk veel creatieve momenten in de editing en camerawerk. Een absolute must.