Opinions

Mehh, jammer. Gevechten met Allan zijn súper strak. Vormen echt het hoogtepunt in deze verder weinig melige, maar vooral heel zoete film. Het is als fan van Chan vooral teren op de momenten dat hij z'n handen laat spreken en dat maakt dan ook veel goed. Ik vond Qi Shu juist wél een geinige keuze, vooral door dat enorme verschil in leeftijd. Het is ook allemaal een beetje ludiek. Ze eindigen nota bene met een shot dat Jackie naar een fucking dolfijn zwaait. Dus waar ligt het echte probleem.. ?

Low budget Pinku Nikkatsu titel zoals er velen waren in de jaren 70, maar dit is er niet zomaar één. Deze komt van de hand van de meester van de Japanse exploitation (als je 't mij vraagt); Hasebe. Heeft mijn favoriete delen uit de Stray Cat Rock serie achter z'n naam staan. Dit is wellicht zijn meest befaamde werk over een sexueel moordzuchtig koppeltje die, onder begeleiding van een exceptionele Jazz-score, alle grenzen te buiten gaan. Maar het valt absoluut niet alleen maar op door de brute, nietsontzienende daden van het duo, maar vooral door de stijlvolle regie en ijzersterke acteerwerk dat ermee gepaard gaat. Wat een ogenschijnlijk pure shock & sleaze titel moet zijn, is zo veel meer dan dat. Een intrigerend tripje met een, langzaam door bloedddorstige waanzin opgevreten en bovendien iconisch, Pinku-style Bonnie & Clyde koppel.

2e film uit m'n Cinema asia collectie, nog 6 van dit soort (hopelijke net zo) wonderschone werkjes te gaan.

Een bijzonder aangrijpende film die met veel stille, prachtig ogende shots een heel interessant verhaal creeërd aan de hand van de seizoenen. Een scherp verhaal zorgt voor genoeg afwisseling die best welkom is, want zelfs zo'n rustgevende film op deze brakke zaterdag kan wel eens te veel van het goede worden.

Valt bijzonder weinig op aan te merken, de beelden zijn briljant, de muziek eveneens, combinatie van beide.. geniaal. Zou onterecht zijn mocht ik deze film lager dan 4.5 geven, hierbij dus ook 4.5*.

Geweldig! Opvallend is dat de film alles behalve Amerikaans is. Gore is nogal een German-thing (a la Rose, Schnaas, Ittenbach) en de zombies zelf lijken me toch geïnspireerd door de Italiaanse cult-classics zoals La Noche del Terror Ciego (1972) , maar dan op het niveautje van een Bruno Mattei Ultiem goedkoop dus. Amateurisme ten top, maar wat betreft gore fx is het één groot feest. Eerste 45 minuten is inderdaad wat problematisch, maar eens de zombies uit de grond tevoorschijn komen; is het raak! Duurt iets te lang (vind 80 minuten vaak wel de maximum houdbaarheid), maar dat maakt het er nauwelijks minder genietbaar op. Behoorlijk extreem en maakt daarmee z'n underground reputatie waar!

Zal wel aan mij liggen, maar zowel Hood of Horror (1,92* gemiddeld) als deze Bones (1,73* gemiddeld) vind ik puike genrefilms. In ieder geval een stuk vermakelijker dan 90% van de horrortitels die ik van dit jaar gezien heb (2019, that is). Dat vroege 2000's werk heeft toch een kwaliteit die een beetje verloren lijkt; gewoon entertaining zijn. Snoop Dogg die terugkeert uit de dood (toffe -omgekeerde- special effects) en met bovennatuurlijke krachten erg over de top bloederig wraak neemt. Laat het maar aan Dickerson over om dat in goede banen te leiden. Heeft met Tales from the Crypt Presents: Demon Knight (1995) toch wel een behoorlijk geliefde cultclassic afgeleverd. Hoewel Bones niet van hetzelfde kaliber is, wijkt het in de basis dusdanig weinig af, dat het lastig te begrijpen is dat deze dan zo extreem laag scoort.

Beginscène (het ontwaken van Bonnie) en de befaamde eindscène konden mij wel bekoren. Beide -niet geheel toevallig- vanwege het montagewerk. Verder is het een strontvervelende aanéénrijging van soortgelijke scenes waarin het belabberde acteerwerk de boventoon voert. Met name Gene Wilder was verschrikkelijk (en overbodig). Ben nog wel benieuwd naar Penn's Dead of Winter (1987) (uitgebracht op BR door 88 Films, dus ligt klaar) en eventueel ooit nog Night Moves (1975) ... maar die kans is klein.

Hollywood en geesten, blijft een tamelijk waardeloze combinatie, blijkt weer eens.

Al is die opmerking wel gericht op de tegenwoordige stand van zaken, ze weten er niks meer uit te krijgen. Ook dit is weer volledig huilen met de pet op. Ik weet van mezelf dat ik er niet altijd even over te spreken ben, had ook voorgenomen niet meer dit soort hollywood meuk op te zetten maar films als ''Haunting in connecticut'' of ''The messengers'' zijn aardig te doen, dus nogmaals de sprong in het diepe met ''Boogeyman'' oooeh...

Ten eerste wil ik even opmerken dat ik een groot fan ben van films over het paranormale, weet er altijd van te genieten mits het iets eigens heeft, dat mist boogeyman volkomen. Iets wat zo typerend is zijn de schrikmomenten, kenmerkend voor zo'n wanproduct, een film kun je niet dragen op slechts wat momenten waar je er plotseling(?) een hard geluid doorheen jaagt in de hoop dat mensen even schrikken, komop zeg.

Nog meer gezeik wil ik uiten over die verschrikkelijke anti-climax, wat een ramp was dat zeg, dit valt niet goed te praten.

Effecten die misplaatst zijn, totaal onnodig en het kleine beetje sfeer dat er was totaal overboord gooit waardoor de leuke momenten (Want die zitten er wel degelijk in) totaal overschaduwd worden. Bah wat dom.

Die leuke scenes komen vooral door de vaak best toffe vormgeving die een lichte vorm van sfeer ademen, dat is 1 v.d weinige positieve dingen die ik te melden heb. Hierdoor is de film makkelijk uit te zitten, maar goed word het er niet van, ik wil iets meer dan dat.

De geslaagde scénes zijn schaars en wegen niet zwaar genoeg om een voldoende te krijgen, lager dan een 2 krijg ik niet over m'n hart, want eerlijk gezegd heb ik me niet verveeld. En ik probeer positief te blijven aangezien ik deel 2 tegelijk gehuurd heb gheghe..

Edit: grappig, zie net dat de zus van 1 van m'n favoriete actrices (qua looks) hier in mee speelt, deschanel, duidelijk de mindere van de twee

Meuk.

Na deel 1 was m'n hoop op een redelijk werkje al verkeken, het eerste deel wist naast een paar aardig sfeervolle scénes niets extras te bieden, maar dit tweede deel is niet te vergelijken met het eerste. Op papier klinkt dat goed maar eigenlijk is dit minstens zo slecht.

De 'twists' aan het einde zijn gewoon té geforceerd om goed bevonden te worden, dit is verder zo'n standaard werkje dat het moeilijk te genieten valt. De gore is daarnaast ook niks noemenswaardig, talloze films die het stukken beter doen. Echt een 13 in het dozijn slasher die totaal geen spanning weet te creeëren of enig ander horror-aspect tot het volste probeerd te benutten.

2* omdat ik me niet heb verveeld, maar de passie om iets leuks te maken ontbrak volkomen en dat kan films als deze normaal gesproken 1-2* opleveren.

Schiet overal tekort.

Acteerwerk zonder enige overtuiging en het verhaal weet op geen enkel manier goed door te komen door de lelijke vormgeving en vele trage stukken.

Het einde kon me enigzins bekoren maar alles daarvoor was pure meuk, slap, leeg en sfeerloos. Na recent nog Midnight meat train te hebben gezien die op alle vlakken wel scored is dit een jammerlijk gefaalde clive barker verfilming.

2*

Heerlijke verrassing. Fijne setting, fijne sfeer, dat is één ding dat zeker wordt in de eerste minuten. Visueel een lust, soundtrack ook zwáár fijn, opvallend zelfs, beter dan 90% van de hedendaagse commerciële cinema. Een verademing, een Hollywood hoogtepuntje uit 2010.

Vooral omdat het helemaal niet zo hollywood-like is. Zowel qua tempo, opbouw en invulling niet. Jammer dat de reis niet 'meer' op de voorgrond was, 't landschap schittert hier zo enorm. Het ademt sfeer en het brengt dat moeiteloos over op de kijker. Dat is erg verrassend te noemen.

Opvallend leuke visuele trucjes, of soms niet eens echt een trucje maar een toffe benadering. De shoot-out rondom het huis is bijvoorbeeld briljant, hoe de camera zich tussen beide kanten heen en weer beweegt, er tussendoor loopt en er recht op af Erg fris, erg opvallend en zeker memorabel. Sowieso is dit werkje één groot, strak en meeslepend geheel dat genoeg hoogtepunten kent maar ook goed rustig aan weet te doen.

Ook wel benieuwd naar The Road, die toch opvallend vaak naar voren wordt gehaald hier. Kan me echter niet voorstellen dat die zó goed is.

Hij heeft het nog!! Als Seagal fan is het meer dan eens keihard, old school genieten van zijn kunsten. Hij beukt er vrolijk op los en de one liners zijn weer raak. Een scheldende Seagal is onbetaalbaar

Hij lijkt er verder niet meer zo'n zin in te hebben. Dan doel ik op de scenes waarin hij moet acteren voor de typische randzaken in zo'n film. Hij is geen acteur, hij is een actieheld. Gelukkig komt hij er daarom altijd mee weg, zo'n badass motherfucker hoeft maar een paar keer te pieken om tegenwoordig boven het gros van de halfbakken films uit te komen.

Qua stijl is het wel heel lelijk. Het irritante gespeel met effecten maakt je soms horendol wanneer het helemaal niet nodig is. Verder 7euro welbesteed aan dit fijne potje geweld van mijn all-time held.

Matige Evil Dead rip-off. Het is tegenwoordig extra pijnlijk wanneer een film die er goed verzorgd uitziet, dat nog niet weet te combineren met een (al is het maar een beetje..) originele inhoud / invalshoek of nét dat rauwe randje. Er zijn nou eenmaal té veel graflelijke amateurprojectjes (zo'n beetje alles met Ouija / Possession in de naam... ) om ook nog dit soort teleurstellingen te verwerken.

Tempo wat omhoog + een emmertje extra bloed en je komt al een heel eind in het genre. Dat is Bornless Ones niet gegund, want hoewel het er best fijn uitziet en het een aantal momentjes meepikt die bovengemiddeld goed zijn, is het over de gehele lijn een te beproefd recept. Babaev toont wel potentie, dus hopelijk komt er nog een kans voor hem om zich te bewijzen.

Deze droogkloterige, maatschappij-kritische sci-fi horror doet qua 'feeling' denken aan werkjes a la They Live. Borrowers weet, naast zijn inhoud, enorm te verrassen met zijn degelijke productionvalue en solide effecten. Behoort, mede om die redenen, tot mijn favoriete 90's genrefilms. Érg vermakelijk! Met name de soep-scene (Braindead?) is memorabel. Daarnaast is Blaxploitation acteur Fargas op dreef en is Tom Towles, met zonnebril, een hoogtepuntje an sich.

This year's finest. Eindelijk een filmpje dat gewoon doet wat het moet doen en daar vol voor gaat. Oersimpel genrewerk in een hapklare 80 minuten gegoten. Zakt nergens weg en is uitermate verzorgd geschoten. Duidelijk een regisseur met Spaanse roots. Wat echter vaak een probleem is met zulke regisseurs, is dat het buiten het visuele nogal een snoozefest wordt. Heeft Cravioto geen problemen mee. Flink aan het werk geweest met groene en rode belichting, geen concessies wat betreft geweld en dat allemaal ook nog eens krachtig af weten te sluiten. Vind de gematigde positiviteit hier maar weer misplaatst, maar dat is tegenwoordig ook meer een goed teken..

Niet al te best..

Het mysterie is al snel verdwenen door het te veel prijsgeven van de bedoeling van 'the box'.

De tweede helft van de film is dan ook vooral uitzitten, al wetende wat er komen zal. Beetje jammer want het idee an sich is best tof.

Cameron diaz is zoals altijd prachtig, maar vond haar in deze rol matig. De rest van de cast is ook niet van een al te hoog niveau.

Leuk idee, jammerlijk gefaald.

2.5*

Ignore the morons, this is brilliant filmmaking. Aldus een lieftallige fan van deze film op imdb. En de frustratie is te begrijpen. Weer botst de verwachting van ''genrefans'' met de bedoeling van een film die geen ''genrewerk'' is. Simpel. Aldaar een score die voor men persoonlijk gerechtvaardigd is, maar een gemiddelde die helaas geenszins staat voor de kwaliteit van dit debuut. An intimate portrait of a 9-year-old sociopath's growing fascination with death. Grimmig, sensatieloos kijkje in het vrije wereldje van een jonge psychopaat.

Met name de nachtelijke scenes zijn een lust. Mooie, warme kleuren en sfeervol belicht. Cinematografie die zowel dichtbij en losjes geschoten functioneel is, maar ook afstandelijk, stil en kil werkt. Houdt het geheel meer dan boeiend. Omdat er plottechnisch misschien niet geweldig veel gebeurt, krijgt het al snel de stempel ''saai'' of ''langzaam''. Het tegendeel is waar.

Zijn maar weinig (Westerse) acteurs die zo goed on-screen kunnen vechten als Scott Adkins. Dat Chapkanov (als onbemind B-regisseur) dat ook nog eens meer dan prima oppikt, is toch wel opvallend. Wel jammer dat het zich weer eens in een oersaai Oost-Europees land moet afspelen. Niet omdat het 't verhaal tengoede komt, maar puur om budgetaire redenen. Dat hele verhaal is sowieso verwerpelijk. De reeks draait uiteindelijk om de vetste martial artists tig keer te zien knokken en daarin voorziet ook dit vierde deel. In de categorie 'films die nooit vervelen'. Lekker doorgaan!

Herkenbaar Henenlotter. Leuk dus! Iet wat goedkope effecten (met name Aylmer), maar ik had het niet anders willen zien. Veel herkenbare ingrediënten, terwijl dit pas zijn tweede film is. Toch opvallend dat een B-filmmaker zo duidelijk en snel zijn eigen stempel weet te drukken op z'n werk. Meestal komt dat íets later. Heeft ook veel letterlijke overeenkomsten met zijn debuut Basket Case. Beide films werken met een jonge, mannelijke protagonist die een duistere wederhelft heeft. In Basket Case is dat zijn tweelingbroer in een mandje, hier is het een zingende, hersens-zuigende, drugs-voerende parasiet. Het geweten (de 'normale' jongen) versus het kwaad (de parasiet). Dat verklaard ook waarom hij met Basket Case 2 het verhaal een andere kant op heeft laten gaan.

Ge-wel-dig

Alles wat je er van mag verwachten zit erin, extreme gore, humor, naakte vrouwen, smerige prutjes en de typetjes.

Dit alles levert weer 90minuten kijkplezier op voor de fans van dit genre.

Elke keer weer wist het een grijns op me gezicht te toveren, de gevatte opmerkingen en de gore zijn in grote mate aanwezig waardoor ik zonder moeite me aandacht erbij wist te houden.

Het ziet er overigens allemaal een stuk minder goedkoop uit als dat ik had verwacht, er word leuk geacteerd en de gore ziet er goed uit, waardoor het elke keer weer genieten is.

Ontzettend genoten weer, 4*

Ik heb Ed Hunt's Bloody Birthday (1981) al een tijdje klaarliggen op DVD, maar was verder niet bekend met zijn oeuvre... waaronder deze The Brain dus! Per toeval op Youtube tegengekomen (tip) en geheel in de lijn der verwachting -gezien de laatste paar reacties hier- blijkt het een fantastisch 80's cheesefest! Meer tentakels dan de gemiddelde hentai en een verhaal dat doet denken aan een David Cronenberg verzinsel met een tikkeltje TerrorVision (1986) om het serieuze wat te temperen Leuk leuk leuk!

( dutchtuga niet iets voor jou? En ik mis ook wel een reactie van mikey )

Keek hier behoorlijk naar uit. Heeft al weer 5 jaar mogen duren alvorens ik hem binnen heb weten te slepen. Een aanschaf zat er niet in, want €20 voor een tweedehandsje uit de UK op de gok... no thanks. Unearthed Films staat vaak garant voor aardig wat low budget smerigheid. Met die verwachting zat ik ook klaar, maar Brainjacked gooit het over een iets andere boeg. Buiten wat pijnlijk geboor is het vooral een story driven sciencefiction filmpje. Grote probleem is dat het allemaal te knullig is om echt op dat gebied te kunnen boeien. Hangt wel een tof sfeertje, met veel gebruik van blauw, rood en groen licht. Maar zowel de cast als de simpele regie van Allan weten het niet boeiend te houden. Gemiste kans!

Redelijk onderhoudende film, die helaas te vaak wat traag is en de logica ontbreekt nogal.

Ze slaat totaal om en vermoord iedereen die maar wat probeerd, daar kon ik met me hoofd niet bij.

Ze uit haar wraak op de verkeerde personen in eerste instantie..

Acteerwerk wel erg sterk, en het einde maakt een hoop goed

2.5*

Ai, best bruut. Het is duidelijk een trucje van Zahler, want na zijn western met smakelijke gore is het nu een gevangenisdrama met wat smakelijke gore. Conclusie? Gore maakt álles beter. Zowel Bone Tomahawk als deze Brawl in Cell Block 99 zijn pure moderne exploitation. Toen ik de titel zag, dacht ik eigenlijk met een jaren 60-70-80 WIP (Women in prison) film te maken te hebben. Maar in plaats van een stel kattige en schaars geklede vrouwen achter de tralies, krijg je het kaalgeschoren en getatoeëerde hoofd van Vince Vaughn voorgeschoteld. Ook niks mis mee... staat 'm goed! Het voelt met name tijdens de gevechten nét niet helemaal goed, maar kan me niet aan de indruk onttrekken dat het volledig bewust is gedaan. Hij zei het zelf al: I'm more of a finisher

Ongewillige prostituees, daar doet het aan denken. De schaamte verbijten en doorspelen, zonder ooit een opmerking te durven maken. Je moet toch wat als beginnend acteur/actrice? Anyhow, dit is wel enorm beschamend ongrappig. Waar Vampires Suck (2010) nog af en toe leuk de Twilight hype bevlekte, is het trucje (of eigenlijk de semi-haat) nu wel genoeg geweest.

De boodschap is al lang duidelijk, Twilight is verwerpelijk slecht en eigenlijk beledigend stupide richting het publiek. Maar om dit nou te persifleren en daarmee het niveau nóg verder naar beneden te trekken, dát is een beetje de plank misslaan. Sterker nog, wanneer je grappen dan ook nog eens letterlijk gaat JATTEN, dan is het één en al droefenis. Deze zit er bijvoorbeeld gewoon in..

3 keer gelachen, weet niet eens meer waarom.

Officieel wel, maar het lijkt me daarnaast vooral een film die meelift op het 'succes' van Species (1995) . Een excuus-remake, dus. Want Matthews zal niet al te veel toe hebben willen voegen aan het campy Breeders uit '86.

Typisch, stoffig 90's monsterfilmpje. Ondanks 't coole creature design, is er weinig aan. Ontzettend stijf geacteerd, maar het lijdt vooral aan een gebrek aan authentieke sfeer. Dat had hij wel aardig voor elkaar in Grim (1995) , maar hier is alles zó ongelooflijk duf en levenloos.. Overslaan!

Paul Walker is nooit wat geweest. Koning van de middelmaat. Wordt ook compleet overschaduwd door David Belle die véél beter uit de voeten kan met dit soort actie. Bij die gladde Paul is het toch altijd wat geforceerd.. RZA kan ik ook prima hebben, maar verder weet Delamarre er een verschrikkelijke warboel van te maken. Lelijke cinematografie -met name rond de actie- die gewoon slordig is omdat het ''moet''.

De editing heeft hij uit handen gegeven.. dat lijkt op voorhand goed (want met misbaksels zoals Taken 2 en Colombiana achter je naam..), maar hij lijkt alsnog geen vinger, maar een hele hand in de pap te hebben gehad wat editing betreft. Hij moet duidelijk iets teveel verbloemen in deze zoveelste semi-remake.

HAHA! Ongelooflijk. Wat een (cult)figuur die Frank. Meteen een persoonlijk favoriet erbij. Bizar filmpje, valt bijna niet te vergelijken met iets anders. Knulig, goedkoop.. maar wel met een flink aantal eigenzinnige ideeën. Zelden zoveel onzin gehoord, zowel de dick-jokes van zijn schreeuwerige collega als de droogkloterige antwoorden van Frank himself zijn verbijsterend gaar. Dat hele gebeuren met die advertentie, en dan vooral die wisselwerking tussen die geile dame en hem, is één van de grappigste scenes die ik de laatste tijd heb gezien.

Geobsedeerd door tieten en getergd door een geestelijke beperking (of niet? Wie zal het zeggen) levert dit enkele spraakmakende beelden op, die zowel amateuristisch triest als inventief en geniaal zijn. Wat moet je er eigenlijk mee?

Geweldig dat dit pure stukje cult cinema uit is gebracht in de (sterke) Sodementedcinema reeks. Zeker de moeite waard om deze mee te pikken als je de krochten van het genre wilt ontdekken.

Vond hem minder dan de eerste Frankenstein van Whale. Ook The Invisible Man, die ik na deze zag, beviel beter. Vond dit iets te melig voor het Frankenstein verhaal. De eerste speelt nog best goed in op klassieke angsten van een onbekend monster en de doorgeslagen wetenschapper, hier borduurt hij daar op verder maar dan met kleine nuances zoals de toon (meliger, dus). Einde is wel weer smakelijk. Mooie sets, maar nergens zo meeslepend als de eerste film. Uiteindelijk wel charmant, maar snap niet zo goed waarom deze boven de eerste wordt verkozen door vele. Feit dat de bruid er maar even in zit, vind ik ook een behoorlijke domper. Dat is een uitgangspunt waar je de film volledig op kunt laten draaien, niet alleen tijdens de finale.

Minstens zo leuk als het eerste deel. Best opvallend is dat de killer bride nogal de spotlights steelt. Onze favoriete nerd Kunkle neemt haar als vriendin / student mee naar een feestje, waar ze beide te kakken worden gezet en vanaf dat punt neemt de film in sneltreinvaart afscheid van al het onkruid. Gestoord, witty, over de top, bloederig en sadistisch grappig. Bride of Killer Nerd heeft alles waar je nog naar snakt na het geniale eerste deel. Met Heidi Lohr als geschminkte psychopaat kun je niet fout gaan. Troma galore!

Geniale freakshow van Yuzna, die moeiteloos het stokje overneemt van Stuart Gordon. Yuzna liet met Bride of Re-Animator en later Return of the Living Dead III (1993) een zeldzaam talent zien: vervolgdelen maken die (bijna) even goed zijn als het origineel. Dat zien we hier vooral terug in de liefdevolle, vakkundige practical effects. Onder andere het team van Kurtzman, één van mijn favoriete FX artiesten, heeft hier aan gewerkt (The Bride en de zombies), maar ook ''Screaming Mad George'' die o.a al aan Yuzna's Society (1989) had gewerkt. Hij was verantwoordelijk voor de complete mayhem aan het einde, waar alle mislukte experimenten zich laten zien. Duidelijk herkenbaar zijn werk; een fantastisch, surreëel schouwspel. Jeffrey Combs blijft op z'n best in de rol van Herbert West. De blu-ray release van Arrow is, zoals verwacht, weer uitmuntend.