Opinions

"It was a big fucking wolf cop."

Misschien toch iets te veel van verwacht.

Op zich is het gegeven van een wolf agent best lachen. Dit wordt dan ook gebracht met een zekere mate van 'tongue-in-cheek'; alleen al de naam Lou Garou is een subtiele verwijzing. Hoewel het merendeel van de grappen niet aankomt, zit de vaart er aardig in.

Jammer genoeg is het qua verhaal enigszins rommelig. Hierbij worden er een paar subplotjes geïntroduceerd die ietwat vergezocht zijn en het geheel er niet beter op maken. Gelukkig creëert het wel een hoop gestoorde situaties waarin onze harige vriend tekeer mag gaan. Daarover gesproken, de transformatiesequentie van mens naar weerwolf ziet er prima uit. Wat dat betreft komen de praktische effecten goed uit de verf, wat zich resulteert in een aantal komische, bloederige scènes.

Al met al redelijk vermakelijk, maar buiten het wolfgebeuren om valt er eigenlijk weinig te genieten. Op naar deel twee dan maar. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

2,5 Sterren.

Vandaag in de bios gezien en het eerste wat me opviel was dat het geen full screen is. Dat kan toch niet meer anno 2010.

Voor de rest wel aardige sfeervolle beelden, maar dat is het dan ook wel. Het verhaal is te oppervlakkig en had beter gebracht kunnen worden.

Sfeer is wel redelijk, idem voor de acteerprestaties. Lachen om agent Smith uit The Matrix in een andere rol te zien.

Nipt 2, 5 sterren. Dit is meer een film voor tussendoor. Als je deze niet gezien hebt, heb je niks gemist.

"Everyone you love dies."

Vanmiddag in de bios gezien en op zich is dit wel een lichte verbetering t.o.v. het eerste deel.

Alleen qua narratief stelt het helaas niet al teveel voor. Gelukkig helpt de Japanse setting veel, wat de film van enige charme voorziet. En daarnaast een paar geslaagde actiescènes.
Het begint wel goed, maar gaandeweg begin je als kijker in te zien dat de film eigenlijk nergens naartoe gaat en vol zit met de nodige clichés, vage motivaties en dingen die je al ver van tevoren ziet aankomen. Wat dat betreft had het wel een halfuur ingekort kunnen worden om het beter te kunnen behappen.

Gelukkig doet Hugh Jackman het prima als Wolverine, hij is gewoon Wolverine voor mij. Maar dat gegeven doet er niet aan af dat de overige personages wel erg mager zijn uitgewerkt. Mariko en Yukio hangen er maar wat bij en voegen vrij weinig toe, laat staan enige vorm van chemie. Viper (reptielenvrouw) is erg vaag uitgewerkt. Je komt helemaal niet te weten wat haar drijfveer is en hoe zij precies in het gehele complot steekt. Om het over Yashida al helemaal niet te hebben, wat een povere schurk zeg en ook nog eens vrij snel verslagen.
De droom sequenties met Jean waren dan weer wel een leuke toevoeging.

Tot slot miste ik gewoon het nodige bloed en afgehakte ledematen, ik bedoel waar zijn die klauwen anders voor? Het was allemaal vrij braaf voor een 16+ film, misschien komt het doordat er hier en daar een paar scheldwoorden voorbij vliegen. Maar dat was het dan ook wel. Echt jammer dat er ondanks al het geweld nooit bloed aan de klauwen van Wolverine zit.

Al met al kon deze film echt zoveel beter in zowat alle opzichten, wederom een gemiste kans voor één van de tofste personages uit het Marvel universum. Het 3D had van mij weggelaten kunnen worden, voegde ook totaal niks toe.
Trouwens wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène waarin je Magneto en Professor X ziet.

2,5 Sterren.

"They're all...wolves."

Voor een betere ervaring in de bios meegepakt en het is me reuze meegevallen moet ik zeggen.

Qua verhaal is de film eigenlijk vrij rechttoe-rechtaan. Het is dat er hier en daar wat vergezochte plotwendingen in zitten, maar de vrijheden in het script mogen geen verrassing zijn. De cast doet het naar behoren, bovendien is het altijd lachen om Stephen McHattie in een dergelijke productie te zien.

Het verloop biedt - vanzelfsprekend - weinig opzienbarends, maar het is op een bepaalde manier zo campy dat de film toch lekker wegkijkt. Daarvoor ligt het er allemaal dik op; een geïsoleerd stadje, stoere bikers, een weerwolvengemeenschap en een verplichte love interest.

Het is te prijzen dat er voor de verandering eens geen CGI wordt gebruikt, maar dat er gekozen is voor pakken en praktische effecten. Wel had ik het graag bloederiger gezien, al zal dat meer te maken hebben met budgetbeperkingen. Desondanks weten de actiescènes prima te vermaken.

Al met al is 'Wolves' best aardig voor wat het is, zolang je er maar niet te veel van verwacht.

Kleine 2,5 sterren.

"We are not dancing, just swaying."

De voorgaande films uit het zogenoemde DC Extended Universe liepen telkens uit op een mislukking, ondanks de sterke potentie die er steeds heerste. Om deze reden houd ik de verwachtingen expres laag, vooral met de miskleunen van vorig jaar in het achterhoofd.

Ditmaal is het de beurt aan de Amazoneprinses om in de spotlight te staan. Je krijgt een kijkje in haar leven op het paradijselijke eiland Themyscira, waar uitsluitend amazones wonen. Haar wereld wordt volledig op zijn kop gezet zodra ze de Britse spion Steve ontmoet. Dit is de opmaat naar een hoop wereldvreemde taferelen.

Met name de chemie tussen Gal Gadot en Chris Pine komt goed naar voren. Dit uit zich in interessante dialogen en confrontaties gezien vanuit een vrouwelijk perspectief. Het leuke hierbij is dat men op een grappige manier de vele seksistische clichés te lijf gaat, zonder opdringerig over te komen. Wel hadden de bijrollen iets beter uitgewerkt kunnen worden, zeker als de bad guy wederom vergezocht blijkt te zijn.

Het is duidelijk dat 'Wonder Woman' veel aardige ideeën behelst, maar uiteindelijk blijft het als geheel netjes binnen de lijntjes kleuren van het genre. Tegen het einde aan is dit zeker te merken; alsof je als kijker weer in een Zack Snyder vehikel bent terecht gekomen. Daarvoor leunt de film te veel op slow motion expositie. Weliswaar zitten er een aantal toffe actiescènes tussen, maar deze zijn meer op het middenstuk te vinden.

Al met al levert DC eindelijk eens een film af die wel vermakelijk en bovenal onderhoudend is. Er zijn nog genoeg verbeterpunten, maar dit is een aardig begin.

Kleine 3,0 sterren.

"What are we gonna do, Willy?"

Op de basisschool heb ik ooit eens de versie met Gene Wilder gezien, maar buiten het liedje met de Oempa Loempa's kan ik mij er weinig meer van herinneren. Gelukkig heb je voor deze prequel geen voorkennis nodig.

In deze prequel maken we kennis met een jonge Willy Wonka. Na een wereldreis besluit hij om zich te settelen en zijn zelfgemaakte chocolade te delen met iedereen. Binnen de kortste keren heeft hij echter geen cent meer te makken, bovendien wordt hij door een wurgcontract nog eens veroordeeld tot legale slavernij.

Het lijkt een penibele situatie te zijn, maar het moet uiteraard wel kindvriendelijk blijven. Hierdoor miste ik eigenlijk een bepaald venijn. Daarbovenop had ik eerlijk gezegd ook niet verwacht om met zoveel liedjes geconfronteerd te worden. Het merendeel deed mij niet veel, al zaten er wel een paar aardige tracks tussen.

Ik kon dan meer genieten van de gestoorde momenten en de humor gevuld met enkele gevatte kwinkslagen. Wat dat betreft is Hugh Grant als Oempa Loempa geweldig gecast. En - alleskunner - Timothée Chalamet zet zeker geen verkeerde Willy Wonka neer; hij is erg aanstekelijk in zijn naïeve optimisme.

Al met al is 'Wonka' qua narratief vrij safe gehouden, waardoor de film jammer genoeg niet weet te overtuigen. Wel kon ik hier miniem vermaak uithalen, ondanks het musicalaspect.

Kleine 3,0 sterren.

Coming-of-age in het bos.

Op voorhand had ik deze film iets grappiger verwacht, maar het heeft wel zo zijn charme.

Je krijgt hier te maken met een typische jongen uit de stad die zakt voor het toelatingsexamen van een universiteit. En daarbovenop dumpt zijn vriendin hem. Na het zien van een brochure met daarop een leuke dame besluit hij zich aan te melden voor die cursus. Het blijkt dat hij voor één jaar in een afgelegen dorp stage moet lopen.

Van tevoren kun je het verloop eigenlijk wel voorspellen, maar de weg daarnaartoe is zeker aangenaam te noemen. Het blijft vermakelijk om Yuki in een hoop gestoorde situaties terecht zien te komen. Gaandeweg wint hij natuurlijk het respect van iedereen, terwijl er vele obstakels overwonnen moeten worden.

Het is fijn om de mentaliteit en saamhorigheid van de bewoners in het dorp te zien. Ondanks dat dit fictief is, voelt het authentiek aan. De gebruikte mythologie en de prima cast dragen daar ook aan bij. Door de prachtige beelden van het bos overheerst er uiteindelijk een heerlijke, ontspannen vibe.

Al met al een aardige coming-of-age. Na de eindcredits volgt er trouwens nog een extra scène.

3,0 Sterren.

"Mother Nature is a serial killer."

Vanochtend in de bios meegepakt en op zich wel vermakelijk te noemen, maar niet helemaal geslaagd.
Als kijker word je na pakweg tien minuten gelijk in de rollercoaster van actie gegooid, wat dat betreft zit het met het tempo prima. De film verzandt gelukkig niet in oeverloos geneuzel en de spanning zit er op sommige momenten dan ook goed in.

Alleen de zombies zijn toch echt wel een minpunt, ik vond ze er totaal niet dreigend uitzien; op sommige momenten zelfs lachwekkend. Het had van mij ook vele malen smeriger en bloederiger mogen zijn, maar ja Hollywood hè...
Al zitten er toch wat aardige scènes tussen waar de zombies wel goed tot hun 'recht' komen, zoals: de beklimming van de muur in Israël en de legerbasis in Zuid-Korea.

Brad Pitt speelt gedegen en draagt de film zeker, gelukkig wordt hij niet als Superman neergezet en maakt hier en daar fouten. Helaas ontkomt ook hij niet aan de zwakheden van het script. Ik heb begrepen dat het herschreven moest worden en dat er maar liefst zeven weken lang scènes opnieuw gefilmd moesten worden.

Al met al kijkt het op zich wel aardig weg, de films is er onderhoudend genoeg voor met een prima tempo. Verwacht alleen geen hoogstaande film. Het 3D is trouwens ook weer te verwaarlozen in deze film, ik heb geen enkele scène gezien waarin dit van toegevoegde waarde zou zijn.

3,0 Sterren.

"What the fuck does WTF mean?"

De afsluitende film van 'The Three Flavours Cornetto Trilogy' en op zich niet al te onaardig.

Qua verhaal is het wijs om je niet al te veel hierover in te lezen. Gewoon ervan uitgaan dat wat oude jeugdvrienden opnieuw een kroegentocht willen houden en jezelf laten verrassen. Alleen jammer dat de film ietwat langzaam op gang komt in het eerste halfuur, maar daarna gaat het wel aardig los.

Er zitten genoeg leuke (woord)grappen en gestoorde situaties in om je als kijker te vermaken, alhoewel het meeste vrij flauw is te noemen. Tevens zijn er ook enige referenties naar de vorige 'delen' aanwezig, zoals het springen over de schutting en uiteraard de verwijzing naar Cornetto zelf (dit keer alleen de wikkel). Een minpunt vind ik Simon Pegg, zijn personage kwam de hele tijd zo geforceerd en irritant over.

Al met al redelijk, maar over het algemeen gezien minder - grappig - dan zijn voorgangers. Het slot kon overigens beter, het liet mij niet met een voldaan gevoel achter.

2,5 Sterren.

Ik ga mee met SPT, een onderhoudende low budget film.

Het verhaal zelf is ondergeschikt gemaakt aan het spel dat gespeeld wordt en daar kan ik best mee leven. Het mooie van deze film - ondanks dat het zich voor een groot deel maar in één ruimte afspeelt - is dan ook dat de film je blijft boeien doordat je jezelf afvraagt wat er nu weer gaat gebeuren en hoe Iris uit haar penibele situatie kan komen. Jeffrey Combs als de spelleider Shepard Lambrick speelde hier een grote rol in, mooi om te zien hoe hij zijn rol vertolkte als een koude 'son of a bitch'. Dit zorgde voor een zeer kille sfeer.

Daarnaast zijn de opdrachten interessant, ik bleef mijzelf toch steeds afvragen uit wat voor zieke opdrachten de deelnemers konden kiezen en welke (morele) keus ze daarbij zouden maken. Alleen wel jammer dat het niet echt expliciet in beeld wordt gebracht. Wel werkte de suggestie dat een bepaalde actie zou gebeuren al goed bij mij, dit wordt zeer goed gedemonstreerd in de scène waarin Lucas zijn oog moest doorsnijden.

Alleen het einde is wel teleurstellend te noemen als blijkt dat Raleigh zelfmoord heeft gepleegd en Iris eigenlijk voor niets door zo een hel is gegaan. Tevens wordt de film wel erg snel afgekapt door de ietwat vrolijke muziek en de eindcredits, het had veel sterker kunnen eindigen met het schreeuwen van Iris alleen en dan fade to black naar de eindcredits.

3,0 Sterren.

Voor de gamers.

Erg vermakelijke film met oogstrelende animatie, het wordt steeds mooier en mooier lijkt het wel. Het leuke aan deze film zijn de vele knipogen naar old skool games, erg herkenbaar voor de gamers onder ons.

Het verhaal zelf is goed gevonden over een gamepersonage die ook weleens de good guy wilt zijn. John C. Reilly vertolkt Ralph uitstekend als goedzak Ralph.

Alleen wel jammer dat het verhaal na een halfuur inzakt eenmaal bij Sugar Rush aangekomen. Want het frisse begin met het groepsgesprek met de bad guys en het stukje Hero´s Duty (leuke verwijzing naar Call of Duty) waren zeer goed te noemen, erg jammer dat de inventiviteit hiervan later niet meer terug is te vinden in de film.

3,5 Sterren.

"We need backup."

Meer gekeken vanwege Aaron 'Jesse Pinkman' Paul, maar helaas is hij voor het grootste deel afwezig.

Qua verhaal is het erg cliché te noemen. Daarnaast moet je het eerste halfuur wel even doorbijten voor er iets bijzonders gebeurt. Maar wat dan volgt is erg opmerkelijk te noemen, zoals Onderhond al aangeeft lijkt de film op een soort van Slither (2006). Dit wordt mede mogelijk gemaakt door het personage van Scoot McNairy, wat een heerlijke hillbilly zet hij me toch neer. De humor van zijn kant was erg geslaagd met zijn vele loze opmerkingen en manier van handelen.

Waar het met de humor wel goed zit, laat de horror het helaas afweten. Het wordt nergens eng en echt goede kills zijn er niet. De plottwist zelf is wel oké, al zag je misschien in de openingsscène al waar het naartoe ging.

Al met al erg matig, hier had nog best wat van gemaakt kunnen worden. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène waarin Frank Jeffries lekker losgaat.

2,0 Sterren.

"Help!"

Zoals andere gebruikers al eerder hebben aangegeven, vind ik ook dat deze film ietwat weg heeft van een 127 Hours (2010) en Buried (2010). De film komt zelf denk ik nog het meest overeen met het tamelijk onbekende Detour (2013).

Het gegeven van een man met geheugenverlies die na een auto ongeluk vastzit in een ravijn werkt op zich best goed. Het eerste halfuur is een beetje doorbijten, maar als kijker begon ik mijzelf toch af te vragen hoe hij het ervan af zou brengen. Alleen worden er naar mijn mening iets te veel flashbacks gebruikt, na een aantal scènes gezien te hebben was het zo te voorspellen dat er weer een flashback scène om de hoek stond te wachten.

Aan Adrien Brody ligt het niet, hij speelt gedegen een man die er alles aandoet om maar te kunnen overleven. Op een gegeven moment wordt het wel iets te repetitief met sommige handelingen van hem.

Het einde was wat dat betreft toch een verrassing te noemen. Ik dacht namelijk in eerste instantie dat hij één van de overvallers was, de film geeft daarvoor ook de nodige aanwijzingen. Toch een mooie wending aan het geheel.

Al met al best oké om eens gezien te hebben, je moet alleen wel van zulke survival films houden.

2,5 Sterren.

Toch wel een vermakelijke film om te zien, vooral voor mij als een worstelfan. Ik had een niet worstelfan meegenomen naar de film, maar die vond de film gewoon oké.

Ik denk dat je toch wel een beetje in het worstelwereldje moet zitten, want termen als: heel of face. Daar snapt de gemiddelde kijker weinig van.

Overigens was het ook leuk om indy promoties als: ROH en CZW lang te zien komen met de daarbij behorende gezichten.

Het acteerwerk was uiteraard goed. Met een zeer uitstekende spelende rol, door velen ook wel als de rol van zijn leven genoemd. En dat is zeker niet gelogen, als je naar hem kijkt voel je de pijn die hij voelt en hij is zelfs zo ver gegaan om zich - net zoals vele worstelaars doen - met een scheermesje te 'bladen'.

Trouwens ook wel respect voor Tomei hoor, in de rol van stripper. Ze laat nauwelijks iets aan de verbeelding over en zet een overtuigende rol neer.

Het camerawerk was ook goed. Doordat de camera zo dicht op de acteurs is gericht lijkt het net of je naar eens soort van documentaire zit te kijken. Dus zeker een geslaagde keuze.

Met het einde had ik geen probleem, zo is er toch nog iets te fantaseren over een goed of een slecht einde.

Al met al zeker 4, 0 sterren waard.

Zo nu en dan hou ik wel van een vage film op zijn tijd, maar deze film was me op sommige momenten toch iets teveel van het goede.

Het gegeven is vrij simpel, over een man die op zoek is naar zijn hond. Maar ondertussen blijken en er nog vele haken en ogen aan vast te zitten. Verscheidene opmerkelijke personages maken zo hun intrede en rare locaties die voor normaal worden aangezien. Het blijft voor mij nog steeds een surrealistisch beeld van de mensen die op kantoor zitten te werken met de sprinklers aan alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Qua comedy moet je trouwens niet verwachten dat je krom ligt van het lachen tijdens het kijken van deze film. De humor is gortdroog en zorgde bij mij af en toe wel voor een glimlach. Daarnaast hadden bepaalde stukken van mij wel weggelaten mogen worden.

Al met al toch wel een film die voor de arthouse liefhebber toch wel de moeite waard is om een keer gezien te hebben.

Kleine 2,5 sterren.

Op zich wel een aardige film voor als je een avondje niks te doen hebt. Het verhaal is weer standaard, de monsters zijn wel redelijk. Alleen wordt er niet echt een uitleg gegeven hoe ze ontstaan zijn enz., maar voor die vraag ben je denk ik bij deze film verkeerd.

Ach ja, gewoon tussendoor tijdverdrijf.

3, 0 Sterren.

"How are we supposed to find our way back here, huh?"

De eerste paar delen uit de 'Wrong Turn' reeks waren nog best vermakelijk, maar daarna is het snel bergafwaarts gegaan. Alsnog had ik goede hoop voor deze reboot.

Alan B. McElroy, de schrijver van het origineel keert terug om je weer te voorzien van wat tieners die verdwaald zijn in de bossen. De eerste scheurtjes zijn al te zien in de woke tieners die zoveel mogelijk inclusief moeten zijn. Maar dan moet nog blijken dat de inteelt kannibalen volledig ontbreken. Op zich prima, maar geef de film dan een andere titel. Nu is het simpelweg meeliften op een al bekende reeks.

Ondanks de inclusiviteit wordt er eigenlijk geen poging gedaan om de personages te leren kennen; ze dienen louter als kanonnenvoer. Niet dat het verhaaltje al te boeiend is. Het gebeuren met de vader voegt namelijk niets toe en de wannabe poging om een soort van 'Midsommar' vibe te creëren voelt misplaatst aan.

Qua horror valt er weinig te beleven, gezien de meeste kills buiten beeld blijven. Daarbij zijn de valstrikken vrij braafjes te noemen. Echt verrassend en/of spannend wordt het helaas ook nergens. Het geheel is een warboel van verscheidene ideeën lijkt het. Op een gegeven moment kom je als kijker zelfs terecht in een soort variant van 'Judge Judy'...

Al met al een matige reboot, maar wel iets leuker dan de povere vervolgen. Hoewel het niet zo moeilijk is om daar bovenuit te steken.

Kleine 2,5 sterren.

Het was op zich wel een redelijke horror film, maar echt smerig vond ik 'm niet en het werd ook nergens eng helaas. Wel zaten er leuke kills in en de humor was ook wel te doen.
Hiermee doel ik op onder andere: weer een survival show, een ex-marinier die zich Rambo waant enz.

Eindstand vind ik deel 1 beter en ik hoop echt niet dat ze met een deel 3 komen, aangezien je ziet dat er nog meer van die vage wezens zijn op het eind...

2, 0 Sterren van mij.

Op zich wel een redelijke horror. Maar sommige dingen zagen er echt te nep uit, zoals bij het vervoeren van de gevangenen in het busje. Dan zie je duidelijk dat er een video van een weg wordt gedraaid. Dat kan toch niet meer in deze tijd....

De kills waren op zich wel oké, maar hadden wel wat bruter gemogen.

De personages waren vrij standaard, zelfs cliché eigenlijk. Gelukkig zat er een personage als Chavez in die de boel ietwat levendig hield.

Alleen jammer dat de deur op een kiertje wordt gezet voor een mogelijke Wrong Turn vier. Met dit deel kan je volgens mij niet lager gaan.

1, 5 Sterren voor de moeite.

Na de vorige delen was ik toch wel benieuwd geworden naar dit deel en dat had ik maar beter niet kunnen. Wat heb ik me geërgerd zeg aan de hoofdpersonages en hun belabberde acteerwerk.

Dit moest dan een préquel voorstellen en zo zie je hoe de hillbilly's zijn geworden, tenminste je krijgt zeer minieme informatie en ziet dat ze in een inrichting zaten waarin ze uitbraken en de gehele staf vermoorden. Met op zich wel een geinige radbraakscène.

Als de jongeren er eenmaal aankomen gebeuren er wat domme dingen en worden ze één voor één afgeslacht. Op een gegeven moment leek het net Tom & Jerry en gaan de jongeren (wat er echt lachwekkend uitzag) zelf achter de hillbilly's aan en krijgen ze ze daadwerkelijk te pakken en hebben ze de kans om ze te killen komen ze met het morele aspect aan dat ze de hillbilly's moeten laten leven en geen beesten zijn zoals hun.
En dan kun je uiteraard al raden wat er gaat gebeuren, ze ontsnappen en killen iedereen.
Op het einde leken de twee lesbo's het nog te gaan overleven, maar gelukkig gaan zij ook dood.
En wat was dat met die ene chick die hulp ging zoeken, zij ging echt droog dood.

Meh, 1,0 sterren voor de redelijke gore.

Aangezien ik de voorgaande delen ook heb gezien, wou ik deze ook kijken. Ik had er op voorhand niet al te hoge verwachtingen van na een barslechte vierde deel en dat bleek gegrond te zijn.

Alhoewel het op zich wel nog aardig begon met wat zwarte humor en geinige vondst om een hand te incorporeren in de titel.

Maar voor de rest weer teveel generieke rotzooi net zoals in deel vier. Nietszeggende personages, geen (enge) sfeer en op de één of andere manier ergerde ik me meer aan de hillbillies als normaal.

Daarnaast vrij povere kills die niet echt noemenswaardig te noemen zijn, al vond ik de kill met dat de sheriff de deur van de auto opendoet en zo haar man open rijgt wel redelijk inventief.

1,0 Sterren.

"It's family."

Dit moet toch wel één van de slechtste horror franchises ooit zijn, desondanks blijf ik braaf bij elk nieuw deel terugkomen...

Dit soort films kijk ik juist voor het gebrek aan verhaal, maar men presteert het om in dit deel een heus achtergrondverhaal erin te verwerken. Op zich een interessant idee, maar de uitvoering is wel erg belabberd zeg. Het wordt gewoonweg nergens boeiend en gaat al gauw de langdradige kant op.

Wat dat betreft is het te merken dat er opvallend weinig kills zijn te bespeuren. En als er dan een kill plaatsvindt, wordt het matig in beeld gebracht. Hierbij lijken de - inmiddels tot karikatuur verworden - rednecks een minieme bijrol te spelen. Overigens voegen de vele seksscènes niets toe aan het geheel.

Al met al wederom een kansloos vervolg. 'Wrong Turn 6' is enkel en alleen voor de diehards die deze reeks vanaf deel één volgen; de rest kan dit misbaksel beter links laten liggen. Op naar deel zeven dan maar.

1,5 Sterren.

"A zombie? What do we need a zombie for?"

Vooraf wil ik stellen dat ik respect heb voor de makers die tezamen met hun vrienden en familie naar verluidt maar liefst vier jaar aan dit project hebben gewerkt.

Het is te merken dat Kiah Roache-Turner een rechttoe-rechtaan - clichématig - verhaaltje wil vertellen zonder enige opsmuk. Als kijker heb je het al vaker gezien en meer dan een leuke verrassing of twee valt hier niet in te bespeuren, al hadden sommige wendingen voor mij gerust weggelaten mogen worden.

Qua narratief valt hier dan ook weinig uit te halen, ondanks dat de film nog verraderlijk serieus start. Er wordt hoofdzakelijk geleund op het onmogelijke; zombies met een speciale adem en de knappe zus die meer in haar mars heeft. Daar sluiten de foute dialogen naadloos op aan, met name om Benny ging ik geregeld stuk. Wat dat betreft zit er toch een bepaald komisch tintje in het geheel verwerkt om het luchtig te houden.

Waar 'Wyrmwood' het meer van moet hebben is de visuele stijl en de vrij strakke montage. Dit brengt een aantal toffe actiesequenties voort, welke het geringe budget goed weten te verhullen. Het is alleen jammer dat het op een gegeven moment iets te veel van hetzelfde is, waardoor de film tegen het einde aan kracht moet inboeten.

Al met al best redelijk voor wat het is, maar ik had hier stiekem meer van verwacht. Wel kijk ik uit naar het vervolg.

Kleine 2,5 sterren.

"Is this guy a friend or is he dog food?"

Na het succes van het eerste deel en met een hoger budget maakt dit vervolg de verwachtingen helaas niet waar.

In 'Apocalypse' wordt de focus verlegd naar Rhys. Hij is een soldaat die overlevenden opspoort en vangt voor een chirurg in de hoop om een geneesmiddel te vinden. Al gauw blijkt dat er heel wat andere dingen gebeuren met deze overlevenden.

Als je bekend bent met 'Wyrmwood' kom je toch enigszins bedrogen uit als blijkt dat Barry en Brooke slechts fungeren in bijrollen. Hierdoor voelt het aan alsof je tussen beide films een stuk hebt gemist; er wordt nauwelijks een poging gedaan om de achtergronden uit te lichten. Met deze nieuwkomers had ik simpelweg niet veel. Daarbij miste ik Benny als comic relief.

De film komt dan ook erg traag op gang, vooral omdat het merendeel vrij willekeurig lijkt te zijn. Pas in de tweede helft als Barry en Brooke weer hun intrede maken wordt het iets beter. Dit gaat gepaard met wat aardige gore en knallende actie. Met name in het slot zijn er een paar leuke verrassingen te zien.

Al met al een redelijk vervolg, maar voor de volgende keer graag weer Barry en Brooke als hoofdpersonages.

Kleine 2,5 sterren.