Opinions

Fikse tegenvaller. Visueel niet interessant. Traag is niks mis mee maar dan moet het wel toegevoegde waarde hebben. Is hier totaal niet het geval. Verder een einde wat me niets deed en er maar bij de haren werd bijgesleept. Nee zelden is een film waar ik zo veel van verwachte me zo tegengevallen.

2*

Film met een hoog Mr. Nobody effect. Het ziet er allemaal prima uit en de aandacht voor de vormgeving en leuke visuele vondsten is groot. Jammer dat het echter zo geforceerd aandoet. Regisseur Ayoade treedt veel te nadrukkelijk op de voorgrond en vergeet om de kijker te raken. De hoofdrolspelers helpen daar ook al niet bij. Hun stoicijnse houding en uitdrukkingsloze gezichten maken meeleven bijzonder lastig. Submarine blijft daardoor een film met interessante visuele vondsten die maar wat voortkabbelt en geen moment loskomt. Een typisch voorbeeld van een film waar stijl boven inhoud wel irriteert.

Een frisse kijk op de oude western had ik vooraf verwacht. Dat kreeg ik ook gedeeltelijk maak Miike laat ook bijzonder veel intact. Allereerst een compliment voor de prachtige beelden. De film heeft goed gezien waar ik wat te halen viel ten opzichte van de oude westerns en zorgt voor een visueel ijzersterk en kleurrijk filmpje met een prachtige ontknoping. Wat me minder bevalt is die Japanse humor. Tenminste ik neem aan dat het daarvoor door moet gaan. De als grappig veronderstelde personages roepen bij mij echter niets anders dan irritatie op. Die sheriff en de leider van de rooien zelden zo'n bespottelijke flauwe en niet grappige personages gezien. Gelukkig komen zij slechts incidenteel aan bod want anders hadden ze zomaar de complete film kunnen verpesten. Dat gebeurt gelukkig niet. Want hoewel Miike zeker een aantal vernieuwingen in het western genre doorvoert valt me toch op dat de klassieke elementen de film voor een groot deel zijn kwaliteit bezorgen. Uiteindelijk draait het ook in deze moderne western weer uit op de standaard western thema's. Hebzucht, eer en wraak. Zelfs de muziek lijkt gestoeld op vooral het werk van Morricone. De laatste scene met de orginele muziek in een Japans versie vond ik ook bijzonder leuk. Uiteindelijk maakt Miike eigenlijk een redelijk normale/standaard western alleen voegt hij er ontzettend veel kleur en enkele geschifte personages aan toe. Die personages zorgen uiteindelijk bijna nog voor de ondergang van Django maar gelukkig wegen vooral de visuele pluspunten sterker. Django overtuigt als western uiteindelijk dan ook wel degelijk, is beter dan het orgineel en weet sommige andere klassiekers in het genre ook op zijn minst te evenaren. Wat het werk van Leone betreft doorstaat hij de vergelijking niet, hoewel dat waarschijnlijk ook niet zijn doel was, en moet hij in hem toch echt ruim zijn meerdere erkennen.

Kleine 4*

Wederom een stomme film. En wederom een stomme film die heel aardig beviel. Vooral de opbouw van de film is ijzersterk en de technisch voor 1927 ronduit verbluffende shots, zijn bovendien een lust voor het oog. Toch duurt het tussenstuk wat mij betreft iets te lang waardoor de klad er in het middenstuk inkomt. Al met al zeker geen vervelende ervaring maar wel een film die van mij best een half uurtje korter had mogen duren.

kleine 3,5 ster

Wauw! Danny Boyle begint zo langzamerhand toch wel één van mijn favoriete regisseurs te worden. Want een regisseur die een zombiefilm maakt die ik kan waarderen en een science fiction film die ik zo goed vind, is een hele grote. In Sunshine overdondert Boyle weer als vanouds met visuele pracht en praal (wat had ik deze film graag in de bioscoop gezien) maar ook de onderlinge spanningen en de problemen die de reis naar de zon met zich meebrengen worden grandioos uitgewerkt. Om nog maar niet te spreken over de fenomenale soundtrack. Mocht Boyle richting einde niet een wel heel vreemde en mislukte wending hebben bedacht dan had deze film zomaar in het rijtje van 9+ films kunnen belanden.