Opinions

Leuke film, en ook eens goed dat er een film is die met het hele heldengenre een keer flink de draak steekt. Want mijn god, wat een suffe ellende met de veel te serieuze Batman films van Nolan, de X Men en de rest uit de Marvel stal. Dat mensen daar voor hun lol heengaan. Vroegah vond ik de strips leuk, maar als films... Driewerf Nee. Waarom moeten alles strips verfilmd worden? Wat Spielberg van TinTin maakte vond ik bijv. redelijk om te huilen.

Twee gevangenis films trokken de aandacht in de 90-er jaren, en werden instant klassiekers. The Shawshank Redemption is de ene, The Green Mile de ander. Beide (van regisseur Darabont) steengoed, hoewel laatstgenoemde vanwege z'n Christus allegorie net een laag meer te bieden heeft, zonder dat niet-gelovigen dat nu meteen duimendik opgediend krijgen. De 90-er jaren waren Hanks' golden years. Na Forrest Gump, Philadelphia en Saving Private Ryan is dit zijn vierde 'grote film' (Sleepless In Seattle erbij?). The Green Mile is een getuigenis van de vertelkunde van Stephen King. John Coffey als de man met healing power die nu eenmaal moet sterven is één, maar cipier Paul (Hanks) als de man die generaties overleeft om mensen het verhaal van Coffey te vertellen is een vondst van jewelste. Alleen... je krijgt de indruk dat als Coffey cipier Paul bij de hand grijpt om door te geven wat Wild Bill had gedaan, dat Hanks er ff niet alles in kan leggen. En wat ie er in legt, overtuigt niet helemaal. Ben dan ff een kniesoor in een wat mij betreft 5 sterren film.

Niet onaardige film... maar tijdens kijken bekruipt je het gevoel: What were they thinking? Should have stayed with and in the plane". M.a.w. nodige suspension of disbelief.

Heerrrrlijke film - het verhaal, de acteurs. Voorbeeld. Zo onwaarschijnlijk als Andie MacDowell de vrouw speelde op wie Hugh Grant in Four Funerals and a Wedding verliefd werd (overigens steengoeie film), zo was ze dat wel in deze film. Go figure. Een film ook die je met genoegen meer keren kan zien. Leuk: "Feels like deja vu"... Murray: "I knew you'd say that".

Gewéldige flm. Op het lijf geschreven van Gleeson. Ben benieuwd hoe de film in de VS is ontvangen. Daar maak je minder makkelijk humor van racale vooroordelen, hoe grappig ook. Dialogen die niet onderdoen voor die in een Tarantino film. Goed uitgewerkte types dus, die het beeld (vooroordeel) weerleggen dat schurken, drug trafficers e.d. mindless bastards zijn en dat alle FBI agenten van de behavioral science department zijn. Setting in het desolate Ierse kustlandschap een welkome afwisseling. Cheadle paste perfect in het verhaal.