Opinions

Mwah.

Je kan niet zeggen dat Bertolucci z'n best niet gedaan heeft. Visueel zie je hem echt moeite doen, af en toe ook wel met resultaat. Maar om nu te zeggen dat het écht mooi is? Daarvoor spreken de kleuren net niet genoeg en mag het contrast net wat scherper.

De opzet is op zich wel interessant, maar de uitwerking is minder spannend. De film hinkt op meerdere benen tegelijkertijd en houdt zo moeilijk een sfeertje vast. Ook het acteerwerk vond ik allesbehalve. Erg houterig allemaal, zowel qua mimiek als dialoog vlot het amper.

De speelduur is aan de lange kant, maar omdat Bertolucci z'n best blijft doen en omdat er toch geregeld een scene is die wel de aandacht weet te grijpen wordt het nergens overdreven vervelend of saai. Maar veel meer kon er ik ook niet mee. Nergens pakkend, op stijl overleeft het ook niet en het onderwerp had een betere uitwerking verdiend.

2.0*

Mooi.

Verhaaltje hierboven klopt voor geen meter, maar dat boeit niet echt. Daarvoor moet je zelf de film maar kijken. Wel zo is dat het vooral teruggrijpt naar de 90s, de jaren '80 komen er niet echt aan te pas.

Zhang is een tijdje van het toneel verdwenen, al lijkt het gat wat groter doordat er nog een film van hem niet is toegevoegd op MM. Was in ieder geval erg benieuwd of hij het regisseren nog steeds in de vingers had. En het eerste half uur lijkt het daar wel verdomd hard op. Een soort van live-action Shinkai die meer doet denken aan de Taiwanese dan aan de Chinese cinema.

Visueel erg veel mooie momenten, wel heel zacht en fluffy uiteraard, maar Zhang kan nog steeds plaatjes schieten. Muziek kwam wat minder sterk over, ook het acteerwerk valt een klein beetje tegen. Peng is niet de beste acteur, de andere acteurs uit het vriendengroepje waren leuker geweest als hoofdrolspeler.

Maar de film verliest vooral aan drive in het tweede deel. Het drama komt nergens echt goed uit de verf. Het is een beetje flauwig, wordt iets te lang gerokken en het is ook vooral een koude douche na het warme en lieve eerste uur. Zhang weet te twee nooit echt goed te combineren, wanneer er dan ook nog iets teveel hippe Chinese momentjes inkruipen dan voel je de film meer en meer wegzakken.

Een mooi einde weet nog wel wat te redden, maar Zhang is tot veel beter in staat. Geen idee of het komt omdat het een boekverfilming is. Peng's mindere rol zit er in ieder geval voor iets tussen, maar ook de iets te ruime speelduur en het te sterke contrast na een mooi eerste uur. Dat Zhang dit soort films perfect aankan liet hij eerder al zien, hopelijk weet hij zich met z'n volgende te herpakken. Slecht is het allerminst, maar ik verwacht van hem gewoon iets meer.

3.5*

Fijn.

Jammer genoeg alleen niet zo heel consistent. Yibai verzamelde een aantal afzonderlijke verhaaltjes en bundelde ze in één verhaallijn. Geen anthology project dus, maar de afzonderlijke verhaaltjes zijn nog wel duidelijk herkenbaar.

Toch ligt daar het probleem niet zo, iets vervelender is dat de luchtigheid in deze film gezocht wordt in wat karikaturaal acteerwerk. Niet zo uitzonderlijk in een Chinese film, maar voor mij hoefde het hier niet zo. Had het liever net iets serieuzer gezien.

Gelukkig is Zhang een routinier en weet hij visueel écht wel te overtuigen. Prachtige nachtopnames, geweldig kleurgebruik en strak camerawerk. En telkens wanneer het echt wat flauw dreigt te worden, volgt hij met een scene die wél de juiste toon weet te slaan. Voor liefhebbers van het werk van Zhang dus zeker een aanrader, wie niet zo vertrouwd is met Chinese cinema kan beter beginnen met een iets ouder werkje van Zhang.

4.0* en een uitgebreide review

Matig.

Erg veel bekende elementen in deze film. Gezin met een mislukte zwangerschap, ze verhuizen naar een afgelegen huisje en er staat een luguber schuurtje op hun erf. De rest laat zich, in combinatie met de titel, wel raden.

De uitvoering is redelijk. Acteerwerk matigjes, camerawerk ook niet super, maar toch slaagt de regisseur er wel in het redelijk sfeervol te houden. Eén onverwachte en best originele scare (met de projector - dat er een scare kwam was wel duidelijk, de manier waarop echter niet), verder vermaakt de film wel maar is het toch weinig verheffend.

Filler materiaal met andere woorden. Het is dat het materiaal nog redelijk gebracht werd, maar verder toch een typisch filmpje op rekken te vullen.

2.0*

Op niveau van het eerste deel.

Enkel de speelduur is echt wel wat overdreven. 130 minuten horror vind je zelden en daar is een goede reden voor. Ook deze film raakt er niet echt aan en komt dan met wat flauwer vulsel (zoals het Elvis doedeltje), schrap dat soort scenes gewoon.

Verder het ondertussen bekende Wan-werk. Vakmanschap, maar echt sprankelen doet het toch al een tijdje niet meer vind ik. Het geestenverhaal is redelijk basic, de jump scares worden toch wel voorspelbaar en echt eng weet het nergens te worden. Maar dat was ook al het geval in het eerste deel.

Wel leuk dat ze meer en meer het "oeh, niemand gelooft mij" geleuter schrappen. Veruit het vervelendste aspect aan dit soort films, vertraagt ook steeds de boel nodeloos. Weinig van dat in deze film, waardoor het tempo er wel in blijft zitten. De extra speelduur gaat dan ook vooral uit naar wat extra geestgebeuren, niet zozeer een uur aanloop tot iedereen eindelijk mee is dat er effectief wat aan de hand is.

Visueel oké , geluidsband is ook sterk, maar Wan mag wat mij betreft toch weer eens met wat anders komen. Het hele Insidious-Conjuring gebeuren heeft z'n tijd nu wel gehad, nieuwe opkomende regisseurs zijn al bezig met andere invalshoeken in het genre te vinden, nog een paar van dit soort films en Wan is een ouwe bok geworden. Maar slecht is het allerminst.

3.5*

Wan de vakman.

Films als deze zijn jammer genoeg amper nog in de bioscoop te kijken. Wan weet als geen ander hoe hij een film als deze in elkaar moet draaien, waardoor sommige mensen in het publiek het toch zichtbaar (en hoorbaar) lastig krijgen. Ofwel beginnen ze te lachen, eerst wat aarzelend na elk schrikmoment, uiteindelijk elke keer wanneer ze vermoeden wat engs te gaan zien, ofwel wordt er luid gepraat op de spanning uit de lucht te nemen. Zeer vervelend, want na elk schrikmoment zit je eigenlijk te vechten tegen een halve zaal die de spanning probeert weg te nemen, daar waar een film als deze het net moet hebben van opbouwende spanning.

Verder niet zoveel aan te merken op deze film, behalve dan dat ik de keuze wat ongelukkig vind zo tussen Insidious en Insidious 2. Het leunt er wel erg dicht tegenaan en het haunted house genre is nu niet bepaald breed genoeg om voor veel variatie te zorgen. The Conjuring lijkt dan ook wel wat op Insidious, want hopelijk geen al te negatief effect gaat hebben op Insidious 2, die volgens mij ook al voor volgende maand gepland staat.

In ieder geval wel één van de betere uit het genre. Wan mengt een aantal dingen, maar grosso modo blijft het toch een erg typisch haunted house gebeuren. Veel krakend meubilair, slaande deuren en plotse schrikmomenten. De klankband is subliem, het camera werk erg slim en uitgekiend. Enige jammere vond ik dat de demoon zelf er niet al te creepy uitzag. Het moment bovenop de kast is niet super, ook later tijdens het exorcisme boet het een klein beetje aan spanning in. Een beetje less hier had een beetje more kunnen zijn.

Verder sterk gestileerd en voorzien van aardig acteerwerk. Vind Wilson goed passen in z'n rol, Farmiga zelfs nog iets beter. Zorgt er alles voor elkaar bij dat 112 minuten niet te lang is voor wat eigenlijk een redelijk eenvoudig filmpje is dat niet al te veel nieuws aanbiedt, moet je toch ook maar doen.

Beetje bang afwachten wat Insidious 2 brengt, al zit in die reeks iets meer in wat mij aanspreekt denk ik. Buiten het monsterdesign in deze film niks aan te brengen op Wan's werk, zonder twijfel één van de meest solide horrorregisseurs van het moment.

3.5*

Niet denderend.

Wel een populair verhaal, één van de vier verfilmingen, had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Crosby is een goeie lead, de rest van de cast werkt alleen niet geweldig goed mee. Al zijn Hardwicke en Bendix nog wel redelijk grappig.

Leukste deel van de film is het eerste half uur, daarna is de lol er wel een beetje vanaf. Film duurt dan ook veel te lang, zeker het tripje dat Crosby onderneemt met Hardwicke naar het einde van de film voelt overbodig. Fleming is trouwens een vreselijke doos in deze film, weinig chemie met Crosby.

Nummertjes vond ik ook minder, rest wat lompe maar best grappige humor in het eerste half uur. Zet in ieder geval niet aan om de andere verfilmingen te kijken.

1.0*

Blijft overeind.

Leuk om deze Conseguenze nog eens te zien. De audiovisuele kant is een geweldige mix van klassiek stijlvol, rijkelijk aangevuld met moderne toetsen. Maar ook de setup is verfrissend. Het maakt het mafia genre meteen een stuk aantrekkelijker.

Servillo steelt de show als Titta, Sorrentino steelt de show met de aankleding. Fijne laatste 30 minuten ook, doet denken aan Kitano maar uiteindelijk is Conseguenze toch vooral een eigen film die erg goed op zichzelf staat. Meer van dit.

4.5* en een uitgebreide review

Redelijk.

"Revival van het found footage" gebeuren kan ik nog wel begrijpen. Toch één van de weinige films die er een keer wat anders mee doen. Vond de eerste drie kwartier dan ook duidelijk het sterkste deel van de film.

Daarna wordt het iets te melig misschien. De makers willen je meetrekken in het hele "conspiracy" gebeuren, maar dat lukt niet volledig. Misschien omdat de sekte inderdaad wat teveel lijkt op die van Kill List (eerder zo'n lokale boerengebeuren ipv een werelds fenomeen van de meest machtige personen), waarschijnlijk ook omdat het allemaal wat te makkelijk gaat, gezien de mensen waar ze tegenover staan.

Laatste half uur brengt niet de spanning die je bij een filmpje als deze verwacht, het einde is gelukkig wel raak maar da's net iets te weinig, iets te laat. Altijd gevaarlijk, die mysterie filmpjes die halverwege al volop in hun kaarten laten kijken. Deze brengt het er niet super vanaf, maar verder wel een leuke variatie op het found footage gebeuren.

3.0*

Net niet goed genoeg.

Vond de twee vorige Jing Taam films van Oxide erg geslaagd, dit finale deel hoort er echter niet helemaal in thuis. Tam verhuist van locatie en haalt er een sidekick bij. De perfecte opzet voor een spin-off zou je denken, maar Oxide Pang schotelt eigenlijk de finale van de reeks voor.

De spanning zit er ook niet echt genoeg in. Plot is een beetje gelaten, daar waar het toch het einde van de Jing Taam reeks zou moeten zijn. Jammer, want visueel kan Pang het nog altijd. Vooral het kleurgebruik is érg sterk, jammer dat hij af en toe wat onnodige CG toevoegt. Soundtrack valt deze keer niks op aan te merken. Sterk en gepast.

Kwok is goed in z'n rol, Nick Cheung is een aangename verrassing. Meestal niet te best, maar hier voegt hij toch iets toe. Alleen niet genoeg om de rest van de film net dat beetje hoger te tillen.

Conspirators is zeker niet slecht, kent genoeg moois, maar als finale van de Jing Taam reeks de minste, en da's best jammer.

3.5*

Tegenvaller.

Meirelles wist een geweldige film te maken in Brazilië, jammer genoeg voelt hij zich in Afrika duidelijk veel minder in z'n sas. Waar Cidade nog sprankelde, voelt deze film vooral erg geforceerd en hoekig aan. Een typisch Hollywood product, maar dan niet in Amerika gemaakt.

Duidelijk een film "met een boodschap", maar die komt niet echt over. Daarvoor is het veel te sentimenteel, te dik aangezet en te in your face. Wat subtiliteit, zowel qua beeldvoering, soundtrack als acteerwerk, had de film goed gedaan, maar dat zat er blijkbaar niet in.

Het is zo'n typische film die het algemeen wel goed doet, maar na een half uurtje had ik het wel weer gezien. Redelijk saai, by the numbers en zonder al te veel overtuiging. Wat mij betreft had dit veel beter gewerkt als een documentaire, al hebben die het ook niet eenvoudig om objectief te blijven.

1.5*

Volgens mij kijkt men binnen 50 jaar naar deze film zoals wij nu naar de eerste Godzilla kijken.

Vreemde is dat die cheese bij Constantine ook nu al te bewonderen valt. Geweldig plot, een stapel nonsens bij elkaar gegooid, gemixed met een overdaad aan (wisselende) CG. Dat was dan ook wat de film voor mij nog enigszins redde.

Jammer van de serieux waarmee dit filmpje afgerammeld werd, ook jammer van de nogal lelijke demonen. Na dit weekend ook Devilmin gezien te hebben blijft mijn overtuiging overeind. In Hollywood lopen ze op technisch gebied nog steeds een paar straten voor, maar iets leuk designen blijft erg moeilijk. Wel enkele knappe scenes gezien, tegen alle verwachtingen in. Het moment dat de duivel door die deur wandelt zag er leuk uit, ook het stukje met Constantine op de stoel was aangenaam.

Opvallend vind ik vooral de vele commentaar op het verhaal. Heb hard kunnen lachen om deze onzin, vaart een pak beter dan de meeste comicboekverfilmingen, die zichzelf vaak veel te serieus nemen. Verkoop je onzin, kan je het beter goed doen.

Met wat meer zelfspot en zelfrelativatie had dit een krappe voldoende gehaald, nu blijven het 2*.

Herziening.

Er zijn van die film waarvan je je jaren later afvraagt waarom ze zo laag scoren. Ondertussen kan ik het Hollywoodwerk net iets beter verdragen en dit soort "contact met buitenaardse wezens" films vind ik doorgaans wel leuk.Al is dat niet meteen de reden waarom ik de film herzien heb. Contact is één van de smetjes om mijn MM-review track, iets waar ik de komende Jaren werk van ga maken.

Wat betreft die quotering, wel die klopte gewoon. Ondanks dat ik het onderwerp leuk vind is dit echt een compleet brakke en zoutloze uitvoering. Jodie Foster is echt een énorm saaie doos, dat het gehele eerste uur aan haar personage opgaat maakt de film er zeker niet beter op.

Maar ook wat daarop volgt is van een betrekkelijk laag niveau. Zemeckis lijkt voor meerwaarde te willen gaan, met discussies rond het geloof en wetenschap, maar doet dat op zo'n idiote wijze dat de film met de minuut slechter wordt. En aangezien de film best wat minuten kent schiet er nog maar weinig over om punten aan toe te kennen.

De CG in ieder geval niet, die is lelijk. De soundtrack kitscherig en de acteerprestaties zijn vooral erg houterig en levensloos. Hoe je een leuk, avontuurlijk onderwerp zo de nek om kan draaien. Mnee, score blijft gewoon staan, één van Zemeckis' slechtste films.

0.5*

Fijn projectje van Soderbergh.

Ik kon wel appreciëren dat Soderbergh hier zich niet laat vangen aan de typische film-epidemie, die mini-hype hebben we iets meer dan 10 jaar geleden wel gehad. In tegenstelling tot films als Outbreak houdt hij het erg clean, rustig en gecontroleerd.

Dat maakt deze film dan ook de moeite, al zorgt het ook wel voor een redelijke doodse indruk doorheen de gehele film. We volgen meer de epidemie dan de personages daarrond, maar een epidemie is ook maar een epidemie en zijn verloop is dus gewoon aardig voorstelbaar. De zijverhaaltjes boeien nog wel, maar weten ook niet veel meer dan een beeld te scheppen van zaken die doorgaans (zouden kunnen) gebeuren.

Vond het ook een klein beetje jammer dat zowat alle rollen ingevuld waren door bekende koppen. Heeft een film als deze niet echt nodig, zeker wanneer ze niet aan het werk gezet worden. Nu zit je vaak met een "ach, die doet ook mee" gevoel terwijl je toch liever naar de film zelf kijkt.

Op zich geen slechte film dus, slimme zet van Soderbergh, maar het resultaat is niet helemaal zo geweldig als het idee erachter.

3.0*

Herzien en blijft erg krachtig.

Een echte narratief kan ik er nog steeds niet in herkennen en de link tussen wat er verteld wordt en wat er op het scherm gebeurt blijft wat aan de vage kant, maar dit is wat mij betreft dan ook geen film die inspeelt op de logica.

Moodysson (what's in a name) creeert hier een gevoel, een sfeer en een impressie. Die is best aan de duistere kant trouwens, dus wie geen zin heeft in een zware, wat depressieve film kan deze beter even aan de kant laten staan.

Ook de enige film waarvan ik vind dat de dub een toegevoegde waarde heeft. Als je tijdens deze film de hele tijd subs moet lezen lijkt me dat nefast voor de ervaring. Daarbij is de 70-minuten durende monotone monoloog van Malone best indrukwekkend en extreem sfeerbepalend. De uitzondering op de regel dus.

Niet voor iedereen, maar wie niet vies is van experimentele, drukkende cinema moet deze gezien hebben.

4.5* en een uitgebreide review

Matige pulp.

Dat de film te leen is gegaan bij Alien mag wel duidelijk zijn, al mag je Cozzi op zijn beurt dan ook wel een beetje credit geven. De Mother Queen uit Aliens heeft hij ook al meteen in z'n film zitten, da's toch een voorspelling die mooi is uitgekomen dan.

Verder een film die in het begin meer weet te boeien dan op het einde. Komt vooral omdat er best wat herhaling inzit. Zo zijn de ontploffende lichamen in het begin nog wel grappig, maar wanneer blijkt dat dat het enige effectje is dat ze kennen en dat steeds herhaald moet worden, is de fun er na een tijdje ook wel af. Net zoals met de eieren trouwens.

Het is erg cheesy allemaal, maar het sfeertje is op zich nog wel redelijk. Ook voldoende genre nonsense om de aandacht nog enigszins vast te houden en de soundtrack van Goblin is een meerwaarde, al is het nu ook weer niet zo goed dat ze de film kan redden.

Voor een keertje te zien niet rampzalig, maar veel kwaliteit viel er uiteindelijk niet te vinden in deze film.

2.0*

Degelijk.

Maar ik heb Kormákur wel al betere films zien maken. Vond de balans tussen drama en misdaad niet geheel lekker en ook Wahlberg vond ik wat tekort schieten in z'n rol. Nog steeds beduidend beter dan het doorsnee Hollywood werk dat deze richting uitgaat, maar met weinig overschot.

Ik vind Wahlberg best oké als acteur, maar als meestersmokkelaar zie ik hem niet echt. Daarvoor mist hij wat klasse en charme. Hij oogt niet bijster intelligent, zaken die voor z'n rol toch enigszins belangrijk zijn. De rest van de cast doet het wel aardig, al springt niemand er echt positief uit.

De film scoort vooral door alles redelijk droog weer te geven, maar zonder in te boeten op een aantal stevige actiescenes. Ribisi is misschien iets te hitsig en trigger happy, verder oogde het allemaal best overtuigend.

Aardig tussendoortje dus, al vond ik het jammer dat er geen betere casting was gebeurd voor Wahlberg's personage. Nog nooit iets echt slecht gezien van Kormákur, maar dit behoort niet tot z'n betere werk.

2.5*

Fijne horror.

Kende England als van Madison County, dat was een matige slasher die verdronk in de clichés en daar zelf weinig aan wist toe te voegen. Met Contracted laat England in ieder geval heel wat progressie zien.

Toch blijft de film soms iets teveel hangen in z'n goedkope budget. Buiten Townsend is het acteerwerk soms érg slecht (Alice en die moeder bijv), visueel is de setting ook wat te saai en goedkoop. Camerawerk en editing zijn gelukkig wel op niveau.

Soundtrack is gelukkig wel sterk en geeft de film de nodige sfeer mee. Ook de gore was erg effectief. Niet overdreven smerig en zeker niks wat je nergens al erger gezien hebt, maar de impact is er zeker wel en net die ontbreekt vaak bij soortgelijke films.

Verder ook een leuke twist op een aloud concept. Halverwege begon er een serieus vermoeden te groeien, waardoor het twistje op het einde geen wereldschok is, maar het doet niks af aan de frisse draai die England hier aan een beproefd concept geeft.

Deed me wat denken aan Deadgirl, maar dan net iets minder over de gehele lijn. Toch valt er genoeg te genieten voor horrorliefhebbers die een paar low-budget probleempjes over het hoofd kunnen zien en verder kunnen genieten van de essentie van een goede horror.

3.5*

Matig vervolg.

Probleem was dat deel 1 zo leuk was omdat het pas op het einde om een zombieflick bleek te gaan. Die verrassing is er uiteraard af, want dit tweede deel gaat gewoon verder waar deel 1 gestopt is.

En da's een klein probleem, want zonder de originele aanpak van het eerste deel is dit toch vooral beproefd terrein. Forbes lijkt nog wel z'n best te doen door er wat meer politiewerk doorheen te gooien, maar dat lijkt jammer genoeg nergens op.

Gelukkig is de transformatie van de slachtoffers wel lekker smerig. Paar gave scenes, met als hoogtepunt de wormpjes wat mij betreft. Je moet er niet aan denken. Op dat gebied scoort de film gelukkig punten.

Het einde laat een derde deel vermoeden, het zet in ieder geval de deur wagenwijd open. Wat mij betreft hoeft het niet zo. Deel 1 valt vanwege de opzet maar moeilijk te overtreffen, dat laat dit tweede deel iets te duidelijk zien.

2.5*

Njah.

Een film die al redelijk snel in z'n kaarten laat kijken. Niemand die gelooft dat wanneer Doria aan zijn tweede beurt begint hij het échte verhaal voorschotelt, daarvoor zijn er toch al teveel van dit soort filmpjes gemaakt. Als kijker weet je dan dat je de eerste 90 minuten kan overslaan, om op het einde gewoon de vergezochte twist voor waar aan te nemen.

Jammer verder dat die vergezochte twist toch al deels duidelijk werd tijdens de film. De dubbelrol van de advocate was weinig verrassend, de twist daarbovenop had ik dan weer niet zien aankomen, maar die was dan ook zo belachelijk dat het moeilijk een meerwaarde te noemen is. Rest een middenstuk van ongeveer 70 minuten waarin erg complexe verhalen gesponnen worden over een stel boeren yokels vs de harteloze elite.

Hoe eenvoudiger de film het hield, hoe beter het was. Want qua sfeerschepping en stilering is Contratiempo weer Spaanse degelijkheid. Ze kunnen daar in Spanje best een mooi filmpje schieten, met sterk kleurgebruik, secuur camerawerk en een goeie soundtrack onder. Een meer dan solide sfeer die op het einde twist na twist weer afgebroken wordt.

Laatste half uur werd het mij ook wat te vertellerig, met een stroom aan vertelsels die constant vanuit de dialoog kwamen, waarbij het filmische meer als behangpapier diende dan werkelijk een filmische functie had. Lijkt me dan ook dat deze film misschien beter als boek of ouderwets luisterspel gewerkt zou hebben.

Er zit een veel betere film verscholen in Contratiempo, als de scriptschrijvers zichzelf niet zo geweldig verrassend hadden gevonden. Anderzijds neem ik aan dat dat net de opzet van de hele film was (laten we weer eens iets schrijven met een geweldige twist op het einde), maar het resultaat is er gewoon niet naar. Daarvoor is toch wat meer subtiliteit nodig.

2.5*

Pover.

De keuze voor zwart/wit is uiteindelijk vooral gemakkelijk. Het verbergt het lelijke kleurenpalet van de jaren '70-'80, maar er wordt zo weinig gedaan met het stijlmiddel dat het meteen al aanvoelt als een gemiste kans. Corbijn komt eigenlijk niet verder dan een hoofdje voor een zonnetje in een rijdende auto. En dan nog niet eens al te best uitgevoerd. Van een fotograaf mag je véél meer verwachten.

Verder waarschijnlijk toch een film voor mensen die enige affectie hebben met de groep. Joy Division laat mij niet meteen compleet koud, vind het eenvoudigweg redelijk irritante muziek. De manier waarop de matige lyrics dan ook nog op geforceerd poëtische wijze in de film vermengd worden helpt niet. De optredens vond ik verder ook compleet niks, het blijft mij dan ook verbazen hoe mensen een avond voor zo'n podium kunnen doorbrengen.

Maar het grootste pijnpunt is Curtis zelf. Er valt weinig boeiend over hem te vertellen, en dat toont zich ook. Een jankerig mannetje dat het moeilijk heeft met z'n eigen keuzes en onmachtig is daar iets aan te veranderen. En er ook nog een affaire op nahoudt. Zo kan je over 20% van de wereldbevolking ook wel een film gaan maken, maar die mensjes zaten natuurlijk niet in Joy Division. Curtis komt erg onsympathiek en saai over.

Enige positieve aan de film is dat het drama redelijk subtiel en gezapig neergezet wordt. Maar denkend aan films als Last Days of 24 Hour People is dit saaiheid troef. Corbijn mist filmisch talent en kiest een erg pover onderwerp uit. Iets meer pit, durf of kunde had deze film veel goed gedaan.

1.5*

Tegenvallen is zacht uitgedrukt, totale non-cinema dit.

Oeverloos saaie film, waar ik het na 10 minuten al voor bekeken wou houden. 't Is duidelijk dat Hackman hier een intrigerend personage hoort te spelen, maar hij komt niet verder dan een ongeloofwaardig bordkartonnen verzinsel. De status die hij geniet, in combinatie met het beroep dat hij uitoefent doen toch minstens vermoeden dat hij een ietwat stabiel, gecontroleerd mens is. Hackman komt bij mij enkel over als een hoopje wankel sociaal geval. Een zeurderige twijfelaar die begint te wenen als hij een splinter in z'n vinger heeft. Hij boeit me niet, en ik geloof hem niet. Heel fijn om daar 110 minuten naar te kijken is dat niet.

Visueel vind ik het erg pover. Behalve de laatste scene is er werkelijk niks te zien. Spuuglelijke kleuren, saaie camerapans en shots. Coppola heeft duidelijk wat met de soundtrack proberen doen, maar ook dat klinkt gewoon erg amateuristisch. Doe daarbij nog een simplistische climax en ik heb hier werkelijk niks aan gehad.

Sfeerloze film, maar dat zal ook wel komen omdat ik geen mij geen fluit in Hackman's personage kon interesseren, en ook audiovisueel niks uit de film kon halen. Vond dit een mager stationsromannetje op minderwaardige wijze verfilmd. 1* voor de laatste scene en het halfmislukte geluidsexperiment. Want mensen in dit soort cinema zien is mij een raadsel.

Herziening beter dan verwacht.

Een film die ver was weggezakt en waar mijn verwachtingen dus ook iets lager lagen. Geheel onterecht zo blijkt. Deze Greenaway heeft de tijd perfect overleefd.

Visueel blijft dit een uitstekende film, met veel leuke details. De kostuums die wisselen tussen ruimtes, de rijkelijk aangeklede decors en de camera die in rechte lijn de acteurs constant op de hielen zit. Het mag dan wat theatraal ogen, het is visueel in ieder geval nooit saai.

Ook de soundtrack is méér dan naar behoren en Gambon/Mirren zorgen voor een geweldig staaltje acteerwerk. Vooral Gambon valt op, met z'n vuilgebekte dialogen en vreselijk accent, maar Mirren is toch minstens even cruciaal als tegengewicht.

Dit alles bouwt op naar een geweldige climax. Lekker grotesque en smerig filmpje dit, dat nog steeds best fris en uniek aanvoelt.

4.5* en een uitgebreide review

Zeer matig.

Newman die een hele film hard z'n best staat te doen om cool over te komen helpt het dramatische gedeelte niet meteen. Daarentegen is zijn personage best interessant (jammer genoeg niet al te snugger).

Veel verrassingen kent de film niet, zelfs het slechte einde zat er al snel aan te komen. Daarnaast aardig wat scenes om wat flair aan de film mee te geven, maar qua tempo allemaal veel te gehaast om echt serieus goed over te komen. Zo zit er halverwege een nogal onheilspellende scene met nerveuze muziek en een ondergaande zon die 15 seconden duurt, nergens to leidt en compleet geïsoleerd staat. Doe dan niks.

Verhaaltje zelf werd op het einde wel erg repetitief en coole Luke krijgt er ook serieus van langs. Was de film in China gemaakt had iedereen steevast "staatspropaganda" gescandeerd. Gelukkig is Newman's personage sterk genoeg om dat op te vangen.

Aardig om een keertje te zien maar verder niks dat er uitsteekt of de aandacht vraagt. Blijkbaar zijn een aantal scenes legendarisch maar als ik er op terugkijk zijn het scenes die amper blijven hangen zijn.

1.5*

Lastig te beoordelen.

De hele tijd ligt er een geweldige film voor het grijpen, maar het komt er nooit helemaal uit. Regisseur Guo-Zhang maakt er een afwisselend, fris en leuk filmpje van, maar gaat in sommige scenes ook even hard in de fout.

Grootste euvel zijn de toch wel lichtelijk falende acteurs. Geen enkele haalt eigenlijk het niveau dat van een film als deze verwacht wordt, waardoor vooral het drama en de romantiek niet echt uit de verf komen.

Visueel verder erg mooi, wisselende soundtrack met wél een paar gave club tracks en erg goed gebruik van geluidseffecten. Opvallend en zeer eigen, beetje jammer dus van wat mindere muziekkeuzes af en toe. Verhaaltje is ook leuk en mixt een hoop genres tot een redelijk vlot geheel.

Had er graag wat meer aan kwijtgekund, maar ook Cool Young lijdt een beetje aan hetzelfde euvel als andere hippe Chinese film. Een heel aantal zaken zijn de moeite, maar ze vergalopperen zich nogal eens wat het geheel af en toe wat labiel maakt.

3.5*

Erg leuk.

Vlotte horror comedy die de verwachting aardig overstijgt. Komt vooral omdat ik al een jaar of 10 stevig zombie-moe ben, de zoveelste zombie parodie leek me dan ook niet meteen het leukste gegeven. Maar op basis van enkele acteurs toch maar een kans gegeven. Terecht zo bleek.

Woods blijft een vreselijk acteur, dat wel, maar als je hem ergens als producer ziet staan is de kans toch groot dat de film er positief uitspringt. Hij heeft best oog voor wat aparter genrewerk, dat hij dan on-camera redelijk onuitstaanbaar is nemen we er maar bij. Wilson doet het een stuk beter, maar ook de rest van de cast is meer dan behoorlijk.

Verder leuk om "de ziekte" enkel onder kinderen te houden. Nogal een heilig huisje daar in Amerika, dus wanneer Wilson als een gek de Irréversible scene begint na te spelen op een kind is het toch best lachen. Dat de gore veelal buiten beeld blijft is niet zo vreemd, deze film poogt dan ook geen Braindead te zijn. Had het nog wel beter kunnen maken, maar storend vond ik het niet.

Eerste 20 minuten zijn wel veruit het best, daarna is de humor net iets minder slim en verrassend. Maar de film verliest weinig tot niks aan tempo, het duurt niet te lang en het blijft ook wel grappig. Erg amusant tussendoortje dus, jammer genoeg weinig verrassend dat het gemiddelde hier weer veel te laag uitvalt.

3.5*

Wel vlotjes, maar overall matig.

Mijn idee? Dat Smith met dit projectje z'n Red State heeft willen financieren. Zou anders niet weten waarom hij hier als regisseur optreedt. Niet echt zijn type film, hij doet er dan ook niet geweldig veel mee.

Wel oké is de timing, waardoor de humor beter uit de verf komt dan de grapjes op papier doen vermoeden. Daar teert de hele film dan ook op, verder kan je je verwachten aan alle typische buddy-cop clichés.

Ook maar gezien omdat dit de laatste Smith film was die ik nog moest zien. Had zeker wat korter gekund en had ook zeker iets frisser gemogen, maar verder is het wel vermakelijk en dom wegkijkvoer.

2.5*

Oei.

Basic 90s is anno 2015 niet zo aantrekkelijk meer. Vroeger heb ik deze film wel eens gezien en toen vond ik hem best redelijk. Niet geweldig, ook niet erg memorabel, maar het stond me toch bij als een redelijke thriller.

Bij herziening blijft daar eigenlijk amper wat van over. Visueel lelijk, acteerwerk erg matig en qua soundtrack ook al geen geschenk. Spannende scenes zijn eerder lachwekkend, Hunter's personage is meer een persiflage en Weaver kan haar personage maar geen vorm geven.

Dat het dan tot 120 minuten gerekt moet worden helpt de film ook niet vooruit. Hier en daar zit nog een redelijke scene in, vooral het middenstuk waar ze er achter komen dat de moordenaar steeds andere seriemoordenaars immiteert, maar daarmee is alles ook wel gezegd.

Flauw thrillertje dat erg gehavend uit de strijd met de tand des tijds komt.

1.5*

Prachtige animatie.

Het verhaaltje is ietsjes minder, beetje saai en al iets teveel gelijkaardige zaken gezien. De details zijn wat anders, maar het wist mij niet altijd even veel te boeien.

De animatie is een ander verhaal. Het werk en het detail dat hierin gegaan is, is fenomenaal. Prachtig resultaat ook, zeker gezien mijn voorliefde voor stop-motion. Paar kleine opmerkingen, bijrollen zijn niet altijd even leuk gedesigned en soms is het een beetje kaal terwijl andere shots even propvol details zitten, maar echt een visuele belevenis.

Is dan ook wat de film de moeite maakt. Geweldig om in de bioscoop te zien, had alleen ietsje korter gemogen en er had een wat creatiever verhaaltje bijgemogen. Wyborne in fietsuitrusting is trouwens wel geniaal!

Beter dan NBC, maar komt vooral omdat dit geen musical is.

4.0* en een uitgebreide review

Typische rampenfilm.

Probleem met dit soort filmpjes is dat ik de opbouw vaak het leukst vindt. Zolang het onzeker is wat er juist gaande is, er van alle kanten wetenschappers geronseld worden en de waarheid langzaam aan het ligt komt (gepaard gaand met wat voorrampen) vind ik het een geweldig genre.

Maar wanneer de hoofdmoot begint verlies ik al snel interesse. Vaak wordt er dan gefocusd om een groepje saaie personages die één voor één het onderspit delven. Vaak ook met heroische opofferingen. En vaak ook met ridicule ontsnappingen, rechtstreeks uit de pen van een ongeïnspireerde schrijver.

The core voldoet zo'n beetje aan alle cliché, extra probleem is wel dat het budget blijkbaar niet zoveel voorstelde want de kitscherige CG die de binnenkant van de Aarde moet voorstellen is niks minder dan hilarisch. Echt brakke effecten die één van de weinige positieve punten aan de klassieke afwenteling van het verhaal volledig teniet doet.

Rest een matig genrefilmpje dat genreliefhebbers matig zal boeien. Jammer dat dit soort filmpjes steeds (of toch erg vaak) op een teleurstelling uitdraaien.

1.5*