Opinions

Fijn filmpje.

Lollige feel-good met een hoop weirde personages en gebeurtenissen. Alleen wordt het nergens écht goed.

De personages zijn vaak geinig, maar missen vaak net dat kleine tikkeltje absolute weirdness. De muziek is aanstekelijk maar soms wat makkelijk, soms zelfs idioot (Pitbull Terrier ? Ach kom. Toch even brak als dat Oosblok party ding dat een jaartje - of twee - geleden zo populair was). En ook de echte slapstick grapjes waren nogal uitgekauwd.

Echt grappig werd het dus nergens, de film weet zich vooral te redden door het feel-good sfeertje dat er hangt. Nergens enige serieuze dramatiek, geen spanningsvelden. Gewoon steeds erg luchtig en vaak vermakelijk. Meest komische vond ik nog het begin van de aftitels, waar stond "Happy End". Voor zij die het gemist hadden waarschijnlijk

Was vooral benieuwd naar deze film omdat hij in de score knock-out enkele fanatieke aanhangers had, en zelfs Avalon gewipt had. Enige wat ik daarop kan zeggen is: Tja, heh, hmm .

Verder fijn, maar niet absurd, weird of over the top genoeg om echt super of echt grappig te zijn. 3.5*

Best oké.

Had hier vooraf niet zoveel van verwacht, maar op basis van de artstyle toch maar een kans gegeven. En niet zonder resultaat. Hoewel er nog steeds wel wat aan te merken valt, is het toch een stuk minder melig en kitscher dan ik gevreesd had.

Komt misschien omdat het toch vooral een Franse productie is. Er zal dan wel wat Amerikaans geld achterzitten, maar de namen in creatieve posities leken mij toch vooral Frans te zijn. Verklaart meteen waarom de tekenstijl ook wat aparter is. Hoewel de animatie niet helemaal op niveau maakt deze film toch een mooi pleidooi voor meer variatie in de typische CG look.

Amerikaanse dub is jammer genoeg erg slecht. Erg hoekig en emotieloos. Gelukkig is het een film waar niet al te veel in gepraat wordt en er niet teveel drukte is, dat maakt het wat draaglijker. Ook dat is erg fijn trouwens, niet die typische Amerikaanse drukte, maar iets meer rust en kalmte.

Toch is het af en toe nog wat te sentimenteel en ook vaak net iets te makkelijk. Heeft allicht met het bronverhaal te maken, maar zo héél aandoenlijk vond ik het niet, terwijl dat toch duidelijk de bedoeling was. Daarvoor lag het er allemaal net iets te dik op.

Maar best een aardig filmpje. Ziet er mooi uit, rustig sfeertje en het duurt niet te lang.

3.0*

Njah.

Doe anders nog eens wat met herinneringen, die hadden we nog niet gehad. Zoveelste variant op brain hacking, die dan uiteraard weer negatief uitvalt. Hoe meer van die Black Mirror films die ik kijk, hoe meer ze op elkaar gaan lijken. De schrijvers zitten duidelijk met een welbepaald ei in hun broek.

De opzet is al even klassiek (mensen in een auto rijden fietser dood op een afgelegen weg), guilt trips enzo zijn het vervolg. Veel tijd is er echter niet, wat zich ook al snel wreekt. Vooral Mia's personage lijkt maar wat te doen om het verhaal voort te stuwen, haar acties leken zelden consistent met haar personage.

Visueel is het een redelijk doodse bedoening, de soundtrack leek vooral als doel te hebben het budget niet verder de hoogte in te trekken. Qua stilering echt wel een erg flauwe aflevering. Acteerwerk is verder ook niet super, maar de acteurs hebben dan ook niet veel om mee aan de slag te gaan.

En tja, die hamster op het eind . Zelfs binnen het Black Mirror concept een erg povere aflevering dit. Toch wel apart voor een regisseur die reeds bewezen heeft een stempel te hebben.

1.0*

Aardig.

Film heeft aardig wat weg van een zwarte comedy. Een aantal opvallende, uit de toon vallende luchtige momenten en een hoofdrolspeler die steeds meer en meer gehavend doorheen de film baggert. Erg serieus valt het allemaal niet te nemen.

Plotje is wel aardig, vond de tekening eigenlijk alles goed uitleggen + het typische geleuter dat je de gebeurtenissen niet mag beïnvloeden omdat er dan iets zwaar desastreus zou kunnen gebeuren. Meer heb je niet nodig voor een puzzeltje waarbij alles steeds wat complexer (maar duidelijker wordt).

Alleen jammer dat het de derde keer toch al lang niet meer zo fris aanvoelde en de interesse toen al wat weggezakt was. Film weet visueel ook niet genoeg te overtuigen, het oogt allemaal net iets te goedkoop en ongeïnspireerd.

Vermakelijk is het wel, het zit op zich best aardig in elkaar, maar mist wat filmische finesse om me echt op het puntje van m'n stoel te krijgen.

3.0*

Proper filmpje.

Maar de ouderdom toont zijn sporen wel. Visueel zeer aardig, del Toro houdt het sfeervol, maar echt visueel interessant wordt het nergens. De soundtrack was wel een duidelijker minpuntje.

Verder een film die de typische Spaanse horrors van de laatste tijd toch ver vooruit was. Horrorgegeven waar dramatische gebeurtenissen bijna evenveel plaats innemen. Als er dan geen enkele scene echt weet te spetteren komt dat zo'n film toch niet echt helemaal ten goede.

Verhaaltje was wel aardig, toch vond ik het jammer dat er een onnodig vampierenplotje bijgesleept werd. Was maar weinig aanleiding voor ook.

Toch best aangenaam omdat het consequent sfeervol blijft en het mysterie ook redelijk in stand wordt gehouden. Maar daar houdt het bij del Toro's eerste ook wel op.

3*

Meh.

Zoveelste variant op de Amerikaanse animatieformule. Slechte humor, povere visuele stijl, enorme drukte, melig, dik aangezet en met een dikke vette moraal. De hele film hobbelt maar wat verder van set piece naar set piece zonder dat er maar iets boeiends gebeurt.

Toch één puntje waarin deze film zich onderscheidt. Hoewel ik de film echt oerlelijk vond (godsgruwelijke combinaties van kleuren en ktisch) heeft men met het design toch echt wat proberen doen. Meestal lijkt het nergens op, sommige creaturen zijn wel geslaagd (die olifantmuisjes), maar het belangrijkste is dat het zich in ieder geval weet te onderscheiden van de rest.

Stemmenwerk is verder ook matig, Cage in de hoofdrol valt teveel op (al kon ik z'n stem niet meteen plaatsen, hoorde wel meteen dat ik hem kende), de rest is duidelijk ook aangenomen als naam op de poster en niet zozeer voor hun kunde.

Er zitten wat wilde, creatieve creaturen en achtergronden in deze film, 't is jammer dat het met niet wat meer stijl en kunde is uitgewerkt. Verder vooral druk en consequent niet-leuk.

1.5*

Deel 2.

Zowat een kopie van deel 1, al had ik hier nog meer het idee dat Woo z'n film nog eens in tweeën gedeeld heeft. Vooral apart in het begin, waar eigenlijk het einde van het verhaal al gespoilerd wordt. Maar achteraf bekeken niet eens zo vreemd, want het duurt verdomd lang alvorens het spectaculaire deel geïntroduceerd wordt.

Eerst 90 minuten gaat bijna volledig op aan drama en romantiek. Niet Woo's sterkste kant, zo blijkt maar weer. Wel mooi vormgegeven (even niet over de CG sprekend), maar het ligt er allemaal wel érg dik op. Subtiliteit hoef je van deze film niet te verwachten.

Pas na anderhalf uur is het eindelijk tijd om het bootgebeuren (toch hét event van de film) op gang te trekken. Dat valt uiteindelijk een klein beetje tegen, al doet het het tempo van de film wel veel goed. Woo zorgt met het laatste half uur dat de 120 minuten alsnog vlot volgemaakt worden, al had er wat mij betreft uit het eerste deel best 30 minuten geknipt mogen worden.

Het ziet er duur uit, toch voelt het aan als een tussendoortje in Woo's uitgebreide oeuvre. China moet verder eens een lesje CG gaan volgen in Amerika, want teveel van hun films verliezen impact door slecht gebruik van CG, dat terwijl hun cinematografen nét vaak geweldig werk leveren.

3.0*

Nieuwe Woo.

En hij heeft blijkbaar weer aardig wat budget kunnen losweken voor z'n nieuwste, die ook nog eens in twee delen komt. Beetje een verrassing aan het eind van de film, ergens ook wel jammer want ik vond het nu niet bepaald z'n beste werk en zit niet meteen te wachten op een vervolg (aangenomen dat Woo dat tweede deel ook zelf gaat verfilmen).

Woo neemt in ieder geval veel hooi op z'n vork. Drie verhalen, veel oorlog, aardig wat romantiek en een paar grootse scenes die het allemaal wat spectaculairder en bioscoopwaardiger moeten maken. Woo slaagt echter overal maar half in, wat maakt dat de film wel z'n momentjes heeft, maar eigenlijk zelden een hele scene lang kan overtuigen.

Aan bekende namen verder ook geen gebrek. En Ziyi Zhang en Takeshi Kaneshiro zijn twee oudgedienden die hun strepen al lang verdiend hebben. Xiaoming Huang is de wat jongere versterking en het moet gezegd, hij houdt zich best goed staande naast de rest.

Vond het vooral jammer dat er drie aparte verhalen in verwerkt zitten, dat maakt alles nodeloos lang en te uitgesponnen. Ik begrijp dat het makkelijker is, zeker als je een film in twee delen wil maken én enig tempo in je film wil, maar het gebrek aan focus zorgt er vooral voor dat ik nooit echt volledig mee was met de verhaaltjes.

Slecht is het zeker niet, daarvoor is de basiskwaliteit van Woo te herkenbaar aanwezig, maar zie hem toch liever gewoon iets nieuws maken dan een tweede deel van dit.

3.0*

Best oké.

Beter dan het origineel, maar die vond ik dan ook sterk tegenvallen. Met Yuen in de regisseursstoel gaat het allemaal wat vlotter en is het een iets traditionelere martial arts film geworden. Allicht jammer voor de fans van het origineel, maar ik ben er zeker niet rouwig om.

Leuk initiatief van Netflix, maar ik hoop toch echt dat ze in het vervolg gewoon trouw blijven aan de originele taal. Het is niet alleen dat het Engels letterlijk uit de toon valt, ook de casting is niet wat ze zou moeten zijn, omdat vooral in bijrollen toch eerder Amerikaanse Aziaten gecast zijn. Yen en Yeoh kunnen gelukkig wel een woordje Engels, waardoor die rollen in ieder geval wel goed ingevuld zijn, maar de rest laat wat te wensen over.

Qua actie zit het wet goed, al wordt Yuen ook wel een jaartje ouder. Beetje hetzelfde werk als wat er 10 jaar geleden voorbij kwam. Ondertussen is het genre toch alweer een beetje geëvolueerd, maar daar zie je in deze film niet veel van. Verder vooral teleurgesteld in het Turtle Ma personage ... er wordt meermaals gehamerd op z'n voorliefde voor alcohol, maar wie hoopt op wat drunken fighting komt bedrogen uit.

Visueel iets te kitscherig soms en de humor doet soms wat Amerikaans aan, maar het is verder wel een leuk, vermakelijk martial arts filmpje geworden. Maar die clash van culteren doet deze film niet veel goed, volgende keer maar gewoon in het Mandarijns, moeten ze toch kunnen verantwoorden nu ze "de hele wereld bedienen" bij Netflix.

3.0*

Mee eens, maar ook de wat domme komische insteekjes, en het meisje/de politieagent doen deze film weinig goed.

Op zich mooi vormgegevens, maar bovengenoemde elementen maken het geheel te cheesy om echt leuk te zijn. Wat betere pacing/editing zou de film ook geen kwaad gedaan hebben.

Los daarvan wel vermakelijk, en een film waar Proyas wel laat zien talent te hebben. Alleen lijkt het erop dat het zo'n regisseur is die piekt met z'n eerste film, en dan is het toch allemaal wat magertjes eigenlijk. 3*.

Redelijk.

Inderdaad helemaal niks nieuws, de bekende clichés komen allemaal weer voorbij. Road tripje, geen netwerk, bos, hilbillies in een caravan ... en dan uiteraard zo opgezet alsof het om found footage materiaal gaat.

Toch komt de film er nog mee weg, hoewel er links en rechts aardig wat aan vebeterd kan worden. In ieder geval een andere cast nemen de volgende keer, of ze imprinten minder hysterisch te doen. Begrijpelijk dat je onder de omstandigheden niet echt rustig blijft, maar dit was toch wel van het goede teveel.

Verder kan je toch niet zomaar overal je camera heenzwiepen, er zaten iets teveel 90° beelden of beelden van de grond in. Found footage lijkt vaak makkelijk, maar er zijn maar weinig regisseurs die het visueel echt goed beheersen.

Gelukkig zit het met de spanning wel best goed. Een droeve, verlaten locatie en mysterieuze killers zorgen ervoor dat er toch best wat te genieten valt. Jammer dat de details niet wat solider waren, want daar draait het bij dit soort genrefilms toch wel vaak om.

2.5*

Nieuwe Gens.

Wel een wat vreemde keuze om nu een exorcisme film te willen maken. Die waren vooral toch een jaartje of 5 geleden weer even populair, nu die hype weer wat uitgestorven is lijkt het me sowieso lastiger een film als deze aan de man te brengen.

Vooral omdat het gemiddeld gezien niet meteen érg veel toevoegt aan het genre. Crucifixion is dan ook niet echt biosfilm (volgens mij heeft deze bij ons ook niet gedraaid), meer een genrefilm voor de horror liefhebber. Die mag zich verwachten aan een mooi uitgewerkt exemplaar dat de meeste films in deze niche makkelijk overstijgt.

Gens is dan ook een regisseur die het horrorgenre een beetje overstijgt. De film mag dan aan elkaar hangen van clichés, het is wel een stuk stijlvoller dan de meeste soortgenoten. Zoveel gekke jump scares heb ik verder niet gezien, wel een film die veel sfeer haalt uit z'n locaties en die de key scenes erg knap in beeld weet te brengen.

Acteerwerk is oké, verloop is redelijk voorspelbaar en een film die erg lang zal bijblijven is het allicht niet, maar wie op zoek is naar het betere exorcisme werk heeft aan Crucifixion een erg leuk filmpje. Benieuwd naar Gens' andere film die dit jaar zou moeten uitkomen.

3.5*

Op z'n Italiaans.

Ze blijven het proberen met Engelstalige acteurs, enkel en alleen met de hoop internationaal makkelijker potten te kunnen breken. Maar volgens mij zou het gewoon beter werken in het Italiaans. Dan kunnen de regisseurs zich wat meer richten op de acteurs en voelt het resultaat misschien wat minder stroef aan.

Qua cinematografie zit het doorgaans wel snor bij deze filmpjes. Ook hier ziet het er weer netjes uit. Mooie belichting, fijne setting die optimaal gebruikt wordt en sterk camerawerk. Enkel de editing schiet traditioneel te kort, daar gaat altijd wat nodeloos sfeer verloren.

Verhaaltje is redelijk basic, de acteurs jammer genoeg ondermaats. Het oogt allemaal zo geforceerd en ongemakkelijk aan, dat het de film in de weg gaat staan. Maar verder wel de moeite om een keer gezien te hebben, het is alleen jammer dat het maximale er niet uitgehaald wordt.

3.0*

Niet slecht.

Echt subtiel was het niet, daarvoor was het iets te opvallend dat Bess als weirdo wordt neergezet, maar de stalk-acties steeds buiten beeld blijven. Een perfecte opzet voor een twist, die er dan ook komt. Toch is de uitvoering van dit alles niet slecht en werkt het goed.

Alleen jammer dat het na de twist nog een tijdje doorgaat. Dat Andie personage was op zich niet echt boeiend, het einde is verder ook één groot cliché, wat de angel wat uit de film haalt. Het wordt trouwens ook hoog tijd dat die "finale blow - politiesirenes in de verte" scenes afgeschaft worden.

Acteerwerk is best oké, visueel hangt er een geslaagd donker randje aan en hoewel de soundtrack soms wat té poppy is, past het op zich wel bij de setting. Verder niks groots, maar de sfeer is oké en het eerste uur is best geslaagd. Het einde had alleen iets strakker en sterker gemogen.

3.0*

Redelijk fijn filmpje.

Aardige opzet, die alleen met iets teveel voorspelbare twists uitgewerkt wordt. Hoewel de film een aantal theorietjes mooi in het midden laat komt het einde toch niet bepaald als een verrassing.

Er hangt echter wel een redelijk aardig sfeertje. Visueel wel oké, soundtrack een beetje aan de muffe kant maar bepaalde scenes (die bibliotheek met het gekke licht) zijn best aardig in elkaar gedraaid. Van dit soort momenten moet de film het hebben.

Verder ook wel leuk dat deze horror eigenlijk helemaal geen horror is, maar enkel zo is opgezet. Acteerwerk is best redelijk nog. Geen ubervervelende jeugd (al kan je zo ook moeilijk sympathiek noemen).

Best fijn als tussendoortje dus. Vast geen film die blijft hangen, maar enkele goed getimede scenes maken er een vlot en vermakelijk filmpje van.

3.0*

Ik apprecieer het idee wel.

Maar daar blijft het dan ook bij. 't Is nogal braaf en voorspelbaar in uitvoering. Typische elementen die gewoon een beetje uitvergroot worden.

Levert enkele geinige dingen op, maar als film kon het mij echt voor geen meter boeien. Daarbij vond ik de muziek echt enorm irritant en waren sommige scenes gewoon te mak op echt komisch te zijn.

Idee is aardig, uitwerking veel te braaf en gepolijst. 1*

Aardige film.

Laatst ook al een Hong Kong adaptatie gekeken, die wat iets gekker en vlotter, deze probeert net wat serieuzer te zijn. Gans slaagt daar (maar) deels in, waardoor het netto resultaat eigenlijk hetzelfde is. Best oké, maar had eigenlijk makkelijk nog beter gekund. Maar vermaakt biedt het in ieder geval wel.

Heeft inderdaad wat weg van de heroic bloodshed van een John Woo. Gestileerde wapengevechten, coole slomo, hoge bodycounts. De actiescenes zijn echt wel op niveau, ook visueel weet de film af en toe mooi voor de dag te komen. Fijn camerawerk, toffe belichting en kleurgebruik.

Maar het acteerwerk is jammer genoeg wat minder. Die "Yakuza in Amerika" films komen zelden opboksen tegen de lokale varianten (enige uitzondering is misschien Brother, maar Kitano importeerde dan ook gewoon z'n halve cast met regulars), ook hier valt het tegen. Mager acteerwerk, redelijk saaie tussenstukken. Het is jammer, want het haalt geregeld de vaart uit de film.

Maar verder fijn vermaak, leuk tussendoortje en dat soort dingen. Had alleen wel het potentieel iets meer te zijn.

3.0*

Hmmm.

Lastige film. Houdt ergens het midden tussen comedy en drama, al wist ik nooit goed waar het ene begon en het andere ophield. Wat mij betreft zijn de personages één voor één idioten/losers (met name Cera en Hoffmann dan), maar ik had af en toe de indruk dat de regisseur hen toch als gevoelige personages wou neerzetten.

Dat ging er voor mij voor geen meter in, tegelijkertijd kon ik best wel lachen om hun idiote gedrag. Vandaar het érg dubbele sfeertje. Heb verder ook 0 voeling met het hele thema. Druggies vind ik vaak geen al te leuke personages, Hoffmann is echt een ware ramp in deze film. Zou het er in het echt geen 5 seconden bij uithouden denk ik. Maar wel grappig genoeg voor een film als deze.

Regie is aardig maar niet echt opvallend. Acteurs spelen vol overgave, film is eigenlijk één grote zijsprong en bij momenten best grappig allemaal. Maar veel indruk maakt het niet en enige dramatisch pretenties vallen volledig dood.

Apart gevalletje, maar geen film die lang zal blijven hangen.

3.0*

Leuk.

Veel verrassing zit er in deze film niet in. Uiteraard is Frost in het begin het kneusje, uiteraard gaat het net mis als hij z'n move maakt en uiteraard berust net die situatie op een misverstand. Komen ze uiteindelijk bij elkaar? Natuurlijk. Cuban Fury is geen film die veel zin heeft te breken met de genre clichés.

En dan hoeft ook niet, want Frost heeft het komische gedeelte perfect onder controle. Hij speelt een vlotte aangename rol en wordt daarin perfect bijgestaan door Ian McShane en Chris O'Dowd. Leuke grappen, scherp genoeg en gebracht zoals enkel de Britten dat kunnen met hun sappige accenten.

Heeft zowat alles wat een goede comedy moet hebben, mist alleen dat tikkeltje meer om ook een écht goede film te zijn. Maar da's amper een bezwaar. Vlot vermaak en lost daarmee alle verwachtingen in.

3.5*

Leuke film die leidt aan een niet optimaal gebruik van het lage budget, maar vooral enkele vreselijk slechte acteerprestaties. Vooral die cop was bedroevend.

Het gebrek aan logica is verder geen punt, gezien het verloop van de film. Vreemd hoe mensen vallen over de plotse verschijning van de cop op het einde, maar niet over het feit dat er ergens een gigantische cubus met bewegende blokken in gebouwd is. Maar dat vraag ik me dikwijls af.

Tuurlijk is dit geen diepe film, maar wel eentje waar je, als je wat moeite doet, heel wat theorieën kan rondbrouwen. Leuk voor mensen die dit graag doen, maar ook leuk voor mensen die gewoon kunnen genieten van de enigmatische sfeer die de film uitstraalt. Wat vooral indruk maakte was het gebrek aan scenes van "de buitenwereld", en het gebrek aan concrete clues (de theorie van Worth was ook niet meer dan dat), zodat echt alles in het duister blijft. Ook het einde trekt dit perfect door. Vooral daarvoor, en het leuke idee 3.5*. Jammer dat de uitwerking verder wat te wensen overliet. Een 3.75 had beter geweest trouwens

Net als Cube 1 een aangename film. De boeroepers zullen wel fan geweest zijn van de eerste, ik was dat niet zo. Ik verwachte van Cube 2 hetzelfde, maar dan net anders, en da's wat de film bracht.

Helemaal niet erg dat er geen traps waren, acteerprestaties waren net wat beter dan in de eerste film (al was het niet veel), CGI was rotslecht, maar de shots, het camerawerk en de styling zag er veel beter uit. Zeer mooie "seksscene" trouwens. Leuk ook dat ze daar eens wat anders mee doen.

En ach wat, gewoon een vermakelijke film, net als deel één, met wat visueel leuke plaatjes, een onderhoudend bullshitverhaaltje en een warrig einde. De B-acteurs, plotholes en onafgewerkte puntjes neem ik er graag bij. Met dezelfde mentaliteit naar Cube Zero. 3.5*

Wat mij betreft niet veel beter of slechter dan z'n voorgangers.

The Cube blijft wat mysterieus hebben, ook wanneer er hier en daar tipjes van de sluier gelicht worden.

Soms coole visuele effecten, soms zat het er helemaal naast, maar vooral dankzij de korte lengte en enkele geinige death scenes wordt het allemaal nog wat.

Plotholes of niet, zie het verschil niet met de vorige films. Luchtig, soms campy, maar geinig entertainment, dat wel goed de tijd vult en niet denk dat kwantiteit gelijk is aan kwaliteit. 3.5* maar weer.

Leuk, maar ...

Ik vind het altijd wel leuk, films die zich in één ruimte afspelen. Nu is dat hier wel érg letterlijk en zelfs het hele concept van de film. Henson test zichzelf en kijkt wat hij zo allemaal met één semi-kale kamer kan aanvangen binnen de speelduur van een uur.

De film is onderdeel van een TV reeks die elke week met een nieuw stukje creative cinema uitpakte. Regisseurs kregen carte blanche om hun uur te vullen, beetje zoals de Masters of Horror en Black Mirror reeksen eigenlijk. Het format is meer het tijdslot + de mogelijkheid om je eigen ding te doen, iets wat je maar zelden ziet. Daarmee is er geen enkele cohesie tussen de verschillende films en tellen ze eigenlijk gewoon als korte features.

Het jammere hier is dat Henson het wel iets teveel aanpakt als een TV project. Het ziet er vaak wat te goedkoop uit, veel variatie in cinematografie en dergelijk hoef je ook niet te verwachten. Het is meer een film die met het inhoudelijke speelt.

Dat is dat weer een oefening in allegorieën en symboliek. Wat kunnen we allemaal met een man opgesloten in een kamer verzinnen. Het doet soms wat denken aan Symbol, maar ook The Game, Cube (duh) en The Exterminating Angel kwamen in mij op. Elke nieuwe minuut is bijna een sketch op zichzelf, met een eigen pointe. Die zijn zelden subtiel, maar er zitten absoluut wel wat leuke ideeën tussen.

Op zich wel grappig om een keer te zien, het duurt ook niet zo lang en met Henson heb je wel een regisseur die later nog genoeg belangrijke dingen zou verwezelijken. Groots is het niet, wel geinig.

2.5*

Goed.

Leste Chen is een fijne regisseur, dat laat hij ook met deze film zien. Feilloos op zowat elk gebied, alleen sprankelt het net niet genoeg om meer te verdienen. Het is zeer kundig in elkaar gezet, maar het is ook net wat te braaf of écht te overtuigen.

Met Xu en Mok in ieder geval twee acteurs in de hoofdrollen die een film kunnen dragen. Vooral Mok is toch écht wel een kwaliteitsbaken geworden. Wanneer ik haar naam in de credits zie opduiken ben ik toch sneller geneigd de film te kijken.

Visueel erg mooi. Geen Mong-Hong Chung mooi, maar elk shot is verzorgd. Sfeervol kleur- en lichtgebruik en bij momenten sterk camerawerk. De soundtrack is in vergelijking aan de flauwe kant, maar dat is wel vaker zo in de moderne Chinese film.

Verhaaltje is boeiend, de twist geslaagd, hoewel naar het einde toe wel érg uitleggerig. Anderzijds dicht Chen hiermee wel een hoop geklaag over vermeende plotgaten, dus kon ik er nog best mee leven. Geslaagd mysterie, een thriller zou ik het dan weer niet willen noemen.

Geen slecht woord over deze film, maar ergens voelt het iets teveel als tussendoortje aan. Het knispert niet, het is een beetje formularisch en statisch zonder écht een keertje over te slaan. Maar dat maakt het nog steeds wel een erg goeie genrefilm. Chen blijft een klassebak.

3.5*

Goede finish.

Het begin duurt echt te lang. Investeren in personages is één maar daarvoor heb je dan wel goede acteurs nodig en ook interessante personages. Sleept allemaal veel te lang aan en enkel de kennis van het vervolg houdt de spanning er een beetje in.

Laatste half uur is wel tof, vooral de totale aftakeling wordt goed in beeld gebracht. Zowel de hond, de auto en de inzittenden gaan er per scene op achteruit. Er blijft een aardige spanning hangen en het eindshot is dan ook best gaaf.

Camerawerk zag er leuk uit, met veel leuke dingetjes, al was het resultaat uiteindelijk toch een beetje te pover. Iets te veel TV film look. Half geslaagd dus.

En zo is Cujo een film die best slecht begint maar mooi finisht. Toch lijkt het blijkbaar moeilijk voor King om uit die hele B-sfeer weg te komen. Beetje jammer want met een echt goede regisseur zit er toch vaak erg veel potentieel in voor een sterke horror.

2.5*

Horrorvervolgen.

Ofwel blijf je bij de oude formule, maar dan wordt het vaak al snel afgezaagd. Ofwel probeer je de reeks in een ietwat andere richting te duwen, maar dat loopt ook eigenlijk nooit goed af. Chucky is zo'n reeks die door de jaren heen wat geëvolueerd is, maar dat komt deze film absoluut niet ten goede.

Ik had de indruk dat Mancini er een ietwat kunstigere episode van wou maken. Met het immer witte hospitaal en een aantal setups (zoals die met het dakraam) die wat extra cachet aan een verder doorsnee horror werkje zouden moeten geven. Zouden, want de pogingen zijn eerder onnozel en falen langs alle kanten.

Chucky is in deze aflevering ook wat vervelend, dat er meerdere versies van hem zijn helpt de spanning ook echt niet vooruit en dat men Tilly's personage nog steeds zo'n grote rol toebedeelt is onbegrijpelijk. Drakerige acteerprestatie, al mikken ze daarmee allicht op een soort van cultgevoel.

De gore is echt belabberd, sommige kills zijn ook compleet onnozel (zoals het exploderende dakraam) en het hele verhaaltje is doodvermoeiend. Nochthans is het idee achter een Chucky die zich doorheen een gekkenhuis moet weten redden veelbelovend en zou je er een erg leuke film uit kunnen puren, maar dan moet je wel enig talent aan boord hebben.

Mancini's familieprojectjes kunnen maar beter ophouden, al zal er wel genoeg volk te porren zijn om de film minstens een kans te geven. En wanneer het volgende deel zich aanbiedt is men deze flop allang weer vergeten, waardoor de centjes opnieuw kunnen binnenrollen. Horrorfilmpjes uitkakken is zo moeilijk niet, goeie horrorfilms maken daarentegen ...

1.0*

Pro marihuana doc.

Een doc die dieper op het onderwerp ingaat? Mnee, niet echt natuurlijk. Het is meer een aaneenschakeling van pro-argumenten die uitvoerig verwoord worden. Ruimte voor enige kritiek is er niet, derhalve is het eigenlijk maar een halve docu, maar dat hoort erbij uiteraard.

Jammer genoeg voelt het na twee uur ook wel een beetje alsof deze docu regisseerd/gestructureerd is door iemand die een jointje teveel ophad. Het is een opeenstapeling van weinig genuanceerde "it's the government man!" argumenten die allicht wel deels steekhouden, maar zo achter elkaar gemonteerd niet echt aan geloofwaardigheid winnen.

Da's meteen ook het grote manco aan deze docu. Dat marihuana niet meteen de gevaarlijkste drug is, dat het verbod allicht dieper geankerd zit dan enkel gezondheidsoverwegingen en dat er een vette politieke insteek is mag geen verrassing meer heten, daar zijn al genoeg afzonderlijke docus over verschenen. Maar wanneer je dan een stukje krijgt over de opkomst en het belang van het internet, dan merk je dat er weinig kritische kracht zit in deze docu.

Allicht in Amerika relevanter dan hier, gelukkig zitten we hier niet in Amerika. En dan merk je toch wel dat ook deze docu té Amerikaans is.

2.0*

Beetje atypische (Gordon) Chan.

Simpele comedie die in het tweede deel een eerder romantische insteek krijgt. Lelijk geschoten, acteerwerk is matig, maar tegen alle verwachtingen in werkt het tweede deel van de film wel een stuk beter. Had het halverwege al bijna opgegeven, maar vanaf het tripje naar Japan komt er plots wat emotie in de film.

Japan door de ogen van de HK cinema blijft wat apart (en cliché), ook altijd leuk om te zien hoe de twee cinemas op zo'n verschillende manieren met een land kunnen omgaan. Echt hoogstaand wordt het niet en het einde mag dan een beetje langdradig zijn, maar uiteindelijk toch nog net iets beter dan verhoopt.

't Is wel duidelijk waarom Chan zich hierna meer op humor en actie heeft gestort, want echt geknipt voor dit soort films is hij schijnbaar niet. Wel leuk om een keer gezien te hebben, al is het maar om Chan eens met iets anders aan het werk te zien.

2.0*

Verfrissend is nu niet het woord dat ik hier zou gebruiken.

Blijft één van de meest overschatte hedendaagse Japanse filmmakers, die K Kurosawa. 't Ligt misschien aan z'n naam, maar ik vermoed dat het vooral te maken heeft met het feit dat hij een voorloper was van de huidige "wave".

Deze film heeft weinig te bieden behalve een relatief interessant plot. Daar moet je het dan ook mee doen, zo'n dikke 110 minuten lang. Acteerwerk is doorgaans matig (Koji Yakusho is eigenlijk nooit echt goed) en visueel is het een kerkhof, behalve enkele shots op het einde. Kurosawa is vooral bekwaam in het zo saai en zielloos mogelijk weergeven van z'n verhaaltjes. Bij deze film slaagt hij er weer wonderwel in.

Wel positief was de soundtrack van de film. Naast enkele omgevingsgeluiden die als drones worden gebruikt, is het lekkere grimmige ambient wat nog een aardig sfeertje weet neer te zetten. Niet goed en aanwezig genoeg om de gehele film van sfeer te voorzien, maar op enkele keymomenten helpt het wel.

Vond het uiteindelijk toch vooral saai, en hoewel het verhaaltje op zich boeiend genoeg was (je blijft je wel afvragen hoe het allemaal in elkaar past) kan het mij maar weinig boeien als het zo pover weergegeven wordt.

1.5*

Matig.

Verbinksi gooit een hoop genres en ideetjes op één grote hoop en hoopt dat er uiteindelijk een goede film uit komt gerold. De realiteit is echter dat het een mengelmoes van gemiste en half gemiste kansen is, die nooit echt weet te beklijven.

Het ergste is misschien nog dat het ook nooit echt verveelt. Die 150 minuten gaan redelijk vlot vooruit, maar achteraf blijft er vooral een "meh" gevoel hangen. Het is nooit echt freaky genoeg, goor genoeg (behalve misschien die tandboor?), spannend genoeg, fantasierijk genoeg, mysterieus genoeg ... nochthans wil de film dat alles wel erg graag zijn.

Ook visueel viel het mij een beetje tegen. Zitten best mooie shots in, maar het hangt als los zand aan elkaar. Sommige shots zijn zelfs zo opzichtig dat ze op een vervelende manier afleiden, allicht ook omdat ze onnodige speelduur aan een toch al te lange film toevoegen. Soundtrack is ook maar brak, Hollywood kitsch van het hoogste soort.

Een betere editor had deze film niet gered vrees ik, een betere regisseur wel. 't Is één van Verbinski's betere films, maar gezien de rommel die hij al geregisseerd heeft zegt dat ook niet veel. Geen ramp er jezelf een keertje doorheen te ploeteren, maar ook eentje die niet lang zal blijven hangen.

2.5*