Opinions

Niet best.

De animatie is echt wel een spelbreker hier. De link naar schaduwpoppen animaties is inderdaad logisch, het effect bij deze film is nagenoeg hetzelfde. Een beperkt aantal vaste vlakken bewegen volgens vastgelegde wiskundige paden, een klassieke variant van de Flash animaties die een 10-tal jaar geleden kwamen opzetten. Ik vind er weinig aan, het oogt gewoon erg statisch.

Zeker ook omdat de tekenstijl erg beperkt is. Niet speciaal, ietwat kinderachtig zelfs. Het verhaal (kende het niet, in mijn jeugd ook nooit gezien of van gehoord) is wel wat duisterder, maar het oogt als een film voor jongere kijkers. De juiste balans tussen die wordt nooit gevonden, waardoor het, zelfs gezien de redelijk korte speelduur, toch een erg lange zit is.

Allicht dat het leuker is voor mensen die de film ooit eerder zagen, maar ik vond het een weinigzeggende klassieker. Best lelijk, matig verhaaltje dat niet wist te boeien en ook de geluidsband irriteerde meer dan dat het wat wist toe voegen. Snel vergeten maar weer.

1.0*

Aardige film.

Zweeft ergens tussen horror en drama in, wie een pure genrefilm verwacht komt dus van een redelijk koude kermis thuis.

Sfeertje is meer dan aardig neergezet, alleen duurt de opbouw mij iets te lang. Het hele stuk voor het schoolfeest had best wat ingekort kunnen worden, sowieso vind ik dat highschool gebeuren niet al te boeiend.

Het hele einde vond ik dan wel weer leuk, zeker ook omdat er leuke dingen met de camera gedaan werden. De split screens zijn erg effectief, maar ook de dans met de draaiende camera is gewoon cool.

Acteerwerk is verder nogal matig, eigenlijk doet enkel Spacek het wel goed. Soundtrack is verder ook wel fijn, vooral passend.

Best een leuk oudje van De Palma dat alleen iets te lang nodig heeft om te beginnen. Verder een naar sfeertje dat doorheen de hele film blijft hangen. Spanning en goor zijn er niet maar daar is de film ook duidelijk niet naar op zoek.

3*

Waardige remake.

Peirce weet een goede balans te vinden tussen het oude sfeertje en de wat modernere toetsen. Ze gebruikt (of misbruikt) de wolligheid van Carrie's gezinssituatie een beetje om dat oude er wat in te krijgen, maar verder ook gewoon een rustige opbouw en een wat ouderwetsere invulling van een aantal bekende concepten (zoals het bal).

Moretz doet het aardig en overtuigt, maar het was Moore waar ik geregeld koude rillingen van kreeg. Wat een freaking eng mens speelt ze hier. De "wichten" doen het iets minder goed vond ik, daar verliest de film wat aan geloofwaardigheid.

Laatste half uur probeert Peirce het origineel ook te overtreffen door "meer" te bieden. Maakt het iets spectaculairder, anderzijds hoort dat net iets minder bij deze film. Paar coole scenes (zoals het hoofd door het raam), maar het had iets ingekort mogen worden.

Iets andere nuances in deze remake, maar grosso modo vond ik het een modernisering zoals het hoort. Het oude sfeertje zit er nog steeds in, maar de techniek helpt links en rechts een handje waardoor de afwerking net wat slicker is.

3.5*

Inderdaad een soort van 28 Days Later/Zombieland mix.

Filmpje is best aardig, bij momenten zelfs een aardig spannend, maar weet toch niet helemaal te overtuigen. De "jeugd" is in ieder geval wel beter te verdragen dan normaal in dit soort filmpjes. Verder is de setting fjin en is het idee om gewoon een verhaal binnen deze setting neer te zetten (de film gaat niet zozeer over het virus) best leuk.

Visueel is het allemaal een stuk minder interessant en bijster origineel is de film verder ook niet. Er had wat meer met de sfeer gedaan kunnen worden en ook het horrorgedeeltje had misschien een kleine boost verdiend.

Maar al bij al een aardig vermakelijk filmpje. Goed tussendoortje, paar leuke elementen en een waardig einde.

3.0*

Bij deze dus gezien.

Eigenlijk maakt Pixar al 9 jaar dezelfde films. Ook Cars is daar geen uitzondering op. De point is een onderwerp of situatie te verzinnen, die te vermommen als het "normale" mensenleven en daar humor uit te puren. Net zoals Disney 10 jaar lang uit alle werelddelen sprookjes heeft gejat om er zijn versie van te maken. Na een hoop junk en een halve dierentuin is het deze keer dus de beurt aan wagentjes.

Het moet gezegd dat de figuurtjes er vreselijk uitzien. Die oogjes op de voorruit en die monden zijn ergerlijk. Ook het plastische van de wagentjes werkt eigenlijk voor geen meter. Daarbij ben ik het dus helemaal met kos oneens wat de karakterisering betreft. Een 60s busje als stoner, legerjeepje als militair, statige wagen als dorpschef, hummer voor Arnold, het knappe meisje de porche ... luiheid en gespeend van enige creativiteit.

Technisch is het wel weer een stapje vooruit. De omgevingen zien er erg verzorgd uit, mooie afwerking. Maar wat meer en meer verdwijnt is enige vorm van stilering. Valt goed op tijdens het ritje door het bos. Mooi, maar oersaai.

Het verhaaltje is uiteraard te debiel voor woorden, na afloop voelt het dan ook of je net je hersenen laten trekken hebt met een staaltang. De tonnen clichés en moraal die in het filmpje gepropt zijn laten weinig heel van de erg spaarse leuke momenten.

Het enige goeie moment in de film is de scene die kos al aanhaalt. Opvallend droge humor en goed uitgevoerd voor een keertje. Dat kleine Italiaanse karretje (niet die gele, die was irritant) was dan ook het enige leuke personage in de hele film.

Wat mij het meest irriteert aan Pixar is dat ze in hun kortfilms vaak wel laten zien waartoe ze in staat zijn. Ik heb hier nog niemand gehoord over "One Man Band", het filmpje dat (bij mij ?) voor de film zat. Hier wordt visueel wél iets gedaan, hier zit wél creativiteit in, zelfs de humor werkt hier. Gewoon vervelend dat je na zo'n leuk filmpje meer dan 90 minuten naar een kinderfilm met domme humor, misselijke moraal en pratende wagentjes moet zitten kijken. Het wordt tijd dat Pixar meer kritiek krijgt, anders blijven ze nog 40 jaar van dit soort onzin maken.

Niet de ramp die The Incredibles was, maar de zoveelste remake van Toy Story. 1*

Gaatjes vullen.

Was de enige Pixar die ik nog moest zien (geloof ik), maar vond deel 1 zo slecht dat ik er toen weinig zin in had. Verscheen deze week op Netflix dus toch maar even meegepikt. Achteraf gezien kan ik me weer levendig inbeelden waarom ik deze toen links heb laten liggen.

De pratende autotjes met hun enorm irritante accentjes werken gewoon voor geen meter. Echt een enorm grote cast aan vervelende personages. De hele 007 ode was gemakzuchtig, vele van de woordgrapjes te flauw, zelfs voor een film als dit en de clichés die bij elk land boven gehaald worden zijn echt van het niveau boere-Amerikaan.

Visueel ziet het er ook best slecht uit, behalve dan wat achtergronden en settings die best aardig waren. Japan niet echt, Italië zag er een stuk beter uit. Maar daarmee heb je zowat alle positieve punten gehad. Character animation is weinig subtiel en sommige settings zijn leeg en lelijk uitgewerkt.

Duurt ook véél te lang voor wat het is. Vervelende film, gelukkig heb ze het bij deze tweede gelaten. En komt er toch ooit een derde laat ik er wel weer 5 jaar overheen gaan. Pixar blijft een waardeloze studio wanneer het op langspeelfilms aankomt. Jammer dat ze het niveau van hun short zelfs niet kunnen benaderen in hun films (het begin van Up uitgezonderd dan).

Misschien moeten ze alvast eens beginnen met het vinden van professionele stemacteurs.

1.0*

Op niveau.

Van de eerdere delen in ieder geval. Pixar is ondertussen zwaar aan het uitmelken, maar zolang dit soort filmpjes het nodige geld blijven binnenhalen zal daar vrees ik weinig verandering in komen. Wie de eerdere twee al niks vond, kan deze maar beter links laten liggen.

Naar goede gewoonte zit de film volgestauwd met makkelijke moraaltjes. Een vrouwelijk autotje, McQueen die voorbijgesneld wordt door de nieuwe generatie, voor de tweede maal in een week ook een Disney productie die kritiek heeft op de vercommercialisering van producten ... raar brokje ironie toch.

Maar ook technisch weet deze niet zo heel veel toe te voegen, en da's normaal toch waar Pixar in uitblinkt. Als zelfs dat al teveel gevraagd is, dan weet je dat je naar een makkelijke cash-in zit te kijken. Geen best vervolg op geen al te beste films. De Pixar stal blijft veel te trouw aan z'n eigen clichés, gek dat mensen dat al 25 jaar slikken.

1.0*

Wat een draak.

Deze film was me niet eens om Argento te doen, wel om het werk van Debie. Blijkt dat hij ook geen complete wonderdokter is, want hoewel je hem nog enigszins z'n best ziet doen is het ook visueel niet om aan te zien. Lelijke kale settings, pover kleurgebruik, overdreven camerawerk dat door het compleet sfeerloze uiterlijk van de film compleet doodvalt.

Het plotje is echt hilarisch slecht. Domme personages, brakslechte acteurs, een vervelende killer en geweldig irritante screamqueens die steeds een hele pokersessie lang hun keel mogen openzetten via een chatvenstertje. Sowieso is het hele tech-gebeuren erg knullig uitgewerkt, leek wel een film uit 1994 ipv 2004.

De soundtrack is zo mogelijk nog erger. Amateuristische electronische soundtrack die de knulligheid van deze hele productie alleen maar onderstreept. Wat zat Argento te roken toen hij deze film regisseerde ...

Arme Debie, gelukkig is hij daarna wel weer goed terechtgekomen. Dit onding hoef ik in ieder geval nooit meer te zien, Argento houdt niet veel krediet meer over.

0.5*

Genieten.

Een film die moeilijk valt bij vele mensen, maar dat is weinig verrassend. Strakke focus, puur gericht op actie, en dat een dikke twee uur lang. En ook vooral: een film die de techniek ondergeschikt maakt aan het actiepotentieel. En wat een ambitie ook.

De single-take is uiteraard fake, net als bij een Hardcore Henry. Al doet deze film echt maar minimaal z'n best om dat te verbergen. Het cuts & stitches zijn best duidelijk, maar uiteindelijk is het effect er nog steeds wel, en dat is het belangrijkste. Visueel dik in orde wat mij betreft.

En dan kan Jung volledig los gaan. Amper te volgen waar onze hoofdpersoon allemaal terecht komt, maar de actie is bijna continue. Met als toetje het compleet gestoorde helicoptergevecht. Wat mij betreft mogen ze meer van dit soort actiefilms maken.

4.5* en een uitgebreide review

Erg leuke Ferrell.

Wat mij betreft mag hij vaker dit soort uitstapjes maken. Een leuke, bijna onmogelijke film die toch gemaakt is, een geweldig unicum waar er jammer genoeg te weinig van zijn.

Ferrell in't Spaans, als Mexicaanse cowboy, lustig zingend en vette bekken trekken. Een soort van grindhouse meets Mexicaanse soap die geweldig fout en met veel smaak in beeld gebracht wordt. Wat dat is nog het meest opvallende, de film ziet er verdacht goed uit voor een comedy.

Jammer genoeg niet altijd even grappig en hoewel erg droog, werkt het niet altijd 100%. Ferrell is soms een beetje eenzaam in deze film, Bernal doet het nog wel oké maar de rest is soms iets te kleurloos.

In ieder geval wel chapeau voor de animatronics van Henson, wat zagen die er heerlijk brak uit.

Bij momenten net niet grappig genoeg maar verder een erg leuk en verfrissend filmpje, zo mag hij er meer maken.

3.5*

Sterk.

Die remake is best een lastige kwestie. Enerzijds zit in deze film ocharme één conversatie en wat losse lijntjes tekst, moeten ze daar nu echt een hele remake voor maken in Amerika? Zeker als die remake zo dicht bij het origineel blijft staan (zeg maar een letterlijke kopie). Ik zie de meerwaarde er niet echt van in ... behalve dan dat ik de remake uiteindelijk wel iets beter uitgewerkt vond. Vind het vooral jammer voor deze film, die daardoor wat minder in de spotlight komt te staan.

Hernández levert een fijn filmpje af. Visueel sfeervol en duister, een erg goede soundtrack en een simpel verhaaltje dat gewoon voldoet voor het materiaal hier. Hernández toont zich een kleine meester in het opbouwen van spanning en gaat daat volop mee aan de slag. Veel meer heeft een film als deze niet nodig. De one-take ervaring draagt daar goed aan bij trouwens, je krijgt veel meer binding met de omgeving waarin alles zich afspeelt en het voelt ook een stuk benauwder aan. Alleen jammer dat de camera al eens 1st person gaat, en dan nog wel bij verschillende personages. Een keuze die ik niet zo goed begreep.

Vond de remake nu eenmaal beter, dus eenzelfde score krijgt deze niet, maar Hernández levert een puik horrorfilmpje af dat beter is dan het gros van de horrorfilms die gereleased worden. Het mag iets scherper en iets origineler, maar verder best benieuwd naar andere films van hem.

3.5*

Ik begin de rode draad te zien in die oude hooggeprezen Hollywood klassiekers.

Steeds weer die houterige klazen met hun opgedreunde inelkaargeknutselde dialogen die eruit komen alsof ze dagenlang ingestudeerd zijn. Nu heb je ook mensen die in het echt zo zijn, maar die behoren allerminst tot mijn favoriete soort.

Bogart heeft nog het nadeel een vreselijk stemgeluid te hebben, waardoor zijn personage al vanaf de eerste seconde totaal oninteressant is. Bergman kan daar eigenlijk niks tegenoverstellen en is niet veel meer dan de wijfelende liefdesvod.

Dat sleept zich dan voort naar een conclusie die pas veel te laat zich ontvouwt. De muts met het stalen gezichts en met het onvermijdelijke peperkoeken hart doet wat een held dient te doen waarmee meteen de film ook afgelopen is. Zowat 102 minuten te laat naar mijn mening.

Saaie film die echt nergens interessant weet te zijn. Voor fans van de oude dialogen, wat mij betreft zowat het sufste wat ik in het wereldje van de cinema al aangetroffen heb.

0.5*

Matig, maar ook niet echt slecht.

Redelijk Hollywood formule werkje. De film heet eigenlijk niet zoveel te bieden, maar weet toch wel vlot te vermaken. Er zijn een aantal scenes die er uitspringen, zoals die met de horzels. Deze zijn redelijk strategisch geplaatst zodat er bij elk dipje weer wat drive in de film komt.

Zellweger (kende haar niet) doet het niet al te best, de rest van de cast doet het wel aardig. Ferland is langzaamaan een aardig repertoire aan het opbouwen, ook Cooper is ondertussen een bekend gezicht.

Naar het einde toe wordt het allemaal wat minder, einde is ook te makkelijk en pover uitgewerkt. Had wat meer pit in mogen zitten. 't Is verder ook geen echt opmerklijke film, maar voor een keertje best goed te doen.

2.5*

Gay marriage.

Het is stuitend dat er een docu over een onderwerp als dit gemaakt kan worden eigenlijk. Een compleet non issue, dat tot voor een paar jaar toch blijkbaar helemaal niet zo evident was voor meer dan half Amerika.

Redelijk zuivere docu die de weg van begin tot eind tegen Proposition 8 (een volksreferendum dat stelde dat een huwelijk definieerde als een verbintenis tussen man en vrouw - en same-sex huwelijken dus uitsloot) documenteert. Het wordt redelijk eenzijdig belicht, ergens voelt het wel een beetje flauw dat er niemand serieus van de tegenpartij aan het woord werd gelaten, anderzijds zullen die ook niet zo makkelijk te vinden geweest zijn.

Had het wel wat moeilijk met de hele "minority" argumentatie van de aanklagers, volgens mij is dat een diepgewortelder probleem dan enkel ras of seksuele geaardheid (de meest vocal minorities die er momenteel rondlopen - naast vrouwen, maar die zijn technisch gezien niet eens een minority). Het is onherroepelijk vooruitgang, maar of het ook daadwerkelijk veel oplost is een andere vraag. Anderzijds neem ik maar aan dat deze poppenkas er ook gewoon wat bijhoort om dit soort basiszaken door ouderwetse volkeren hun strot te duwen.

Het is bij momenten allemaal wat Amerikaans. Het eeuwige gefocus op het onbegrepen, misbegrepen en misdeeld voelen zorgt er volgens mij na verloop van tijd ook alleen maar voor dat het allemaal iets meer opgeblazen wordt dan nodig, maar het stuitendste aan deze docu blijft toch gewoon dat er mensen zijn die zich willen bezighouden met het andere mensen te verbieden te trouwen.

2.5*

Fijne herziening.

Zo'n film die wat weggezakt is doorheen de Jaren. Had er zelf nog wel fijne herinneringen aan, herinnerde het me ook als een goeie film, maar echt veel specifieke zaken kon ik me niet meer voor de geest halen. Het is ook geen film die nog vaak genoemd wordt.

Jammer, want bij herziening blijkt deze nog altijd erg goed te werken. De mix van wat puberale humor en romantische overpeinzingen werkt wel, zeker binnen een coming of age verhaaltjes als dit. De erg knappe uitwerking van Ellis werkt daar natuurlijk ook aan mee.

Acteerwerk is goed, visueel ziet het er leuk uit (met enkele duidelijke uitschieters) en ook de soundtrack wordt best goed gebruikt. Had ik deze keer duidelijk wat minder problemen mee dan de eerste keer. Weinig op aan te merken dus, jammer dat Ellis niet echt uitgegroeid is tot een zekerheidje, maar dat doet niks af van de kwaliteit van deze Cashback.

4.0* en een uitgebreide review

Vooraf verdiep ik me nooit echt in films als deze. Ken ze enkel van naam, Top 250 posities en hypes. Bij de openingscredits had ik dan ook iets van oh leuk, weer zo'n Scorsese.

En dat was het dan ook. Rise 'n fall verhaaltje, 3 uur lang, De Niro, Pesci, veel zogenaamde cool en veel fuck. Visueel vind ik het nog steeds 10 keer niks, maar net als Goodfellas is het redelijk onderhoudend, in de zin dat ik de 3 uur kon uitzitten zonder een grondige check van het plafond te plegen.

Doorgaans goed voor 1.5*, ware het niet dat de soundtrack weer oorverdovend slecht was, en Stone staat te zwalpen dat het vervelend wordt. Slecht acteerwerk is irritant, maar draagt niet bij tot een irritant personage wat mij betreft.

Vergelijking met Goodfellas vind ik logisch, al zal er voor de echte fans wel genoeg verschil inzitten. Casino of niet, ik vind het één pot nat. 1*

Lang geleden!

Ooit zelfs in de bioscoop gezien, herinnerde me er alleen helemaal niks meer van. Wel altijd leuk om dit soort filmpjes dan eens terug te zien, om te kijken wat er bij een herkijk toch is van blijven hangen.

Niet erg veel zo blijkt, maar toch viel het goed mee. Begrijp in ieder geval erg goed waarom ze voor Silberling gekozen hebben voor Lemony Snicket, want qua aankleding is het allemaal best leuk en gedetailleerd. Gezellig huisje waar je eigenlijk ogen tekort komt. Hou ook nog wel van dat sfeertje.

Qua acteerwerk is het uiteraard niet super en ook de effecten zijn redelijk gedateerd (al werken ze nog wel gewoon). De humor is simpel en ook het plotje (met bijbehorend happy end) is ook niet meteen verpletterend, maar het is uiteindelijk toch vooral het sfeertje dat deze film naar een voldoende sleept.

Duidelijke kinderfilm, maar met genoeg detail en charme om zich staande te houden.

2,5*

Redelijk.

Er zitten duidelijk meer centjes dan achter de meeste film in dit genre, maar echt veel geweldiger wordt het er nu ook weer niet van. Het is best een oké horrorfilmpje geworden, maar het blijft wat hangen in clichés en voorspelbare wendingen.

Met de doofheid zou best wat meer gedaan kunnen worden. Er wordt geloof ik verder ook geen uitleg aan gegeven, dus het zou best kunnen dat ze pas op latere leeftijd doof is geworden (en dus wél met een normale stem kan praten). Verder inderdaad wat overdreven veel drama (wat nergens toe dient).

Er zitten een aantal leuke, soms effectieve scenes in. Maar het mysterie en bijbehordende twistjes zijn redelijk flauw. Daarbij zit er tegen het einde aan ook een echt belachelijk slecht geacteerde scene (terug in de wagen met haar zusje) die het einde deel verknalt. Blijven zitten tot na de endcredits (of gewoon doorspoelen) want er volgt nog wat. Niet dat het zoveel toevoegt verder, maar ach.

Redelijk filmpje, bij momenten goed uitgevoerd, maar het had zich iets meer op de horror en iets minder op het verhaal en drama mogen richten.

3.0*

Matig.

Beetje raar om Allen dit soort films te zien maken. Hij laat z'n bekende stijl wat varen, komt met een luchtig misdaadplotje aanzetten en mikt op wat flauwe humor die venijn mist. Cassandra'z Dream zou best een leuke zwarte comedy kunnen zijn, maar daarvoor is het véél te braaf.

McGregor en Farrell zijn oké, maar niet meer dan dat. De rest van de cast is ook maar weinig memorabel. Het plotje amuseert wel, maar is vaak iets te opzichtig. Het is allemaal net niet, inclusief het einde. Normaal vind ik dit soort eindes best leuk, maar het komt gewoon niet aan.

Allemaal net wat te passief, te braaf, te gelikt. Hoewel het er eerlijk gezegd maar karig uitziet. Mnee, Allen's passage in Europa vind ik zeker niet z'n beste periode. Niet dat het héél vervelend is, maar het potentieel van een leuke film maakt het lastig om niet een beetje teleurgesteld te zijn.

2.5*

Verrassing.

Niet zozeer de kwaliteit van de film, hoewel daar ook niet echt wat mis mee was, maar ik had eigenlijk gewoon wel weer eens zin om een Klapisch te zien, zeker nadat ik deze geheel toevallig was tegengekomen.

Blijkt dit een vervolg te zijn op Espagnole en Russes ... mooi meegenomen! Kan me eerlijk gezegd niet zo heel veel meer herinneren van die films, behalve dan dat ik ze wel fris en leuk vond. Zelfde geldt zo'n beetje voor deze film, al is het écht frisse er wel wat vanaf.

Wat rest is vooral een vlotte film, met genoeg tempo, aardige personages, wat geinig geharrewar en mooi gebruik makend van z'n nieuwe locatie. Het is zeker geen grootse of memorabele film geworden, maar als laatste deel in een drieluik dat ik door de jaren heen wat vergeten ben zeker niet verkeerd.

3.5*

Fijne herziening.

Ik had er een beetje een hard hoofd in, want ook de eerste keer vond ik de CG niet al te best. Maar in dit geval zorgt de tijd ervoor dat de technische incompetentie minder hard afsteekt tegen films uit diezelfde tijd, waardoor het esthetische van Casshern nog meer de bovenhand krijgt. En da's wat mij betreft nog steeds een grote win.

Sommige scenes zien er echt nog steeds geweldig uit. Kiriya is dan ook iemand die met veel flair en veel filtertjes de film 140 minuten lang visueel interessant houdt. Er zit best wel wat plot in, maar het plot krijgt nooit de overhand en het visuele moet nooit een bankje achteruit. Zelden gezien in een film van deze lengte.

Acteurs zijn behoolijk, hoewel ze simpele rolletjes hebben. Het verhaal is érg op elkaar gepakt, Kiriya moet dan ook een hele story arc in 140 minuten kwijt, maar dat zorgt er wel voor dat er steeds genoeg tempo is en hij visueel een hoop dingen in één film weet te pakken. Wie liever karakterontwikkeling en mooi uitgewerkte plotjes heeft zal er allicht wat minder blij van worden.

Ik vond de film zowaar beter bij herziening. leuke visuele rollercoaster met een aantal memorabele momenten. Jammer dat Kiriya ze niet wat vaker maakt.

4.5* en een uitgebreide review

Redelijk pover.

Begin en einde duren gewoon véél en véél te lang. Zemeckis had er beter een Shaw Bros einde aan gebreid. Schip in beeld en credits rolling.

Verder is Hanks ook niet de meest geweldige acteur voor een rol als dit. Vind hem sowieso niet al te best, maar zeker het eerste deel is hij ronduit irritant. Het hele geitenwollensokkengebeuren trouwens.

Er zitten wel een aantal leuke en interessante zaken in. De crash is best intens in beeld gebracht en ook op het eiland zijn er een aantal fijne scenes. Toch blijft het allemaal wel erg karig uitgewerkt.

Raar ook dat Zemeckis zo weinig doet met het basisgegeven. De man die draait op de klok krijgt plots zeeën van tijd, maar dat hele contrast komt eigenlijk nergens naar boven. We krijgen enkel Hanks die survivortje speelt op het eiland.

Visueel verder karig of compleet gemist. Zo is het camerawerk tijdens de eerste scenes echt gewoon te slecht om los rond te lopen. Op het eiland ook weinig mooie kiekjes, al leek Zemeckis daar ook geen tijd en oog voor te hebben. Het was Hanks tegen de woeste natuur.

Het hele einde is overbodig. De film kende al genoeg saaie plekjes om goed en wel af te ronden net voor de twee uur grens. Het hele gebrabbel daarna was de doodsteek.

1.5*

Wel grappig.

Heel informatief is het inderdaad niet, maar daar lijkt deze docu ook niet 100% of gericht. Als iemand die onbekend was met het verhaal wat het uiteindelijk wel duidelijk genoeg om welke zaak het ging, maar erg veel feitelijkheden krijg je niet voorgeschoteld.

Wat je wel krijgt zijn meningen van andere mensen over de zaak, waarbij je ziet dat velen graven in hun eigen leven om uit te leggen wat daar die avond gebeurd is. De docu zelf voegt er niet zoveel aan toe, wat mij betreft had het iets scherper en kritischer gemogen, maar als bronmateriaal is het zeker wel boeiend.

Weinig mensen die het verstand hebben te verklaren dat ze het gewoon niet (kunnen) weten en net daar zit wel de kracht van deze docu. Want ondanks dat er een aantal mensen zeer overtuigd zijn van hun eigen gelijk, doe je er beter aan in dit soort zaken niet teveel een eigen realiteit te fabriceren. Maar blijkbaar is dat moeilijk.

Qua vorm had het wel wat beter gekund en het had ook iets meer mogen zijn dan enkel observerend, maar het is wel grappig om een gemeenschap compleet los te zien gaan op een beruchte moord en een onopgelost mysterie.

2.5*

Begint wel aardig, 't is ook erg duidelijk dat Gordon vooral zijn ding kan doen binnen het horror genre.

Aardig sfeervol, toffe locatie en beloftevol begin, toch verwatert het al snel een beetje. Combs is goed voor extravagante rollen maar een serieuzere rol als dit is hem duidelijk niet gegeven. Ook de rest van de cast is matig tot gewoon belachelijk slecht (die dochter). Niet zo erg maar de film gaat toch voor een deeltje op het drama leunen (grappig voor een film die zich in Spanje afspeelt) waardoor het toch niet echt meer uit de verf komt.

Jammer ook dat de "freak" er beter uitziet in vermomming dan zonder. Op een bepaald moment ziet hij er cool uit, met half omgeslagen bebloed gewaad, maar zonder dekentje is het maar een dom ding. Voor de gore en vetzakkerij moet je het ook niet doen, best tam allemaal.

Het sfeertje blijft aardig maar er zat duidelijk meer in deze film. Betere effecten, beter acteerwerk of minder drama en een toffere freak hadden deze film naar een hoger niveau kunnen tillen.

Toch is het mij ondertussen ook wel duidelijk dat Gordon z'n vroegere periode zeker niet z'n beste was. Hoop dat hij nog een tijdje films blijft maken.

2.0*

Schattig.

Bob Hope is een acteur die eigenlijk te vlot is voor het tijdperk waarin hij acteerde. Waar acteurs vroeger nogal houterig overkwamen, heb ik dat gevoel bij Hope nooit. Ook hier is hij weer een duidelijk lichtpuntje. Al moet ik zeggen dat Goddard ook niet die typische trut is die ze vaak als leading lady in oudere films laten opdraven.

Verder wel grappig om eens een oude versie van het aloude verhaal te zien. Het cluedo element werkte wat minder, maar het "haunted" (nu ja) house gedoe was best leuk. Veel schaduwen, een charmant huis schatkisten die gevonden moesten worden. Eng, spannend of mysterieus wil het nooit worden, maar wanneer men door de geheime gangen loopt is het best sfeervol.

Fijn ook dat het allemaal niet te lang hoeft te duren. 70 minuten zijn meer dan genoeg voor een film als deze. Verder ook nog opvallend dat men ook in '39 al last had van het remake virus. De vorige versie was pas 12 jaar oud toen men met deze remake op de proppen kwam.

1.5*

Pover.

De film speelt op suggestie, maar suggereert betrekkelijk weinig. Less is more is altijd een stevige gok, want als de less niet werkt, is er ook niet veel meer dat er overblijft. Jammer genoeg slaagde de less opzet hier voor geen meter, waardoor het resultaat een veelal sfeerloos, soms bijna ludiek filmpje is.

Er wordt veel met schaduwwerk gespeeld, maar echt opvallend of efficient is het nergens. De klankband is dat wel, maar dan op een negatieve manier. Er worden pogingen gedaan om met wat gegrommel een beetje sfeer op te wekken, maar het enige wat omhoog ging waren m'n wenkbrauwen. Het klinkt en oog allemaal een beetje onbeholpen.

Al helemaal wanneer je het acteerwerk mee in rekening brengt, of het hortige plotje wat zich nogal mager ontvouwt. Voor een korte film valt er nog steeds opvallend weinig te beleven en de "horror" classificatie verdient ook een dik vet vraagteken, maar het bovennatuurlijke kantje zal daar wel de reden voor geweest zijn. Anno 2017 stelt het in ieder geval niet veel meer voor.

Gelukkig was het kort, da's ongeveer het enige om punten aan uit te delen.

1.0*

Teleurstellende verfilming van goeie verhaaltjes.

De derde kende ik niet, de eerste twee vond ik bij de betere kortverhalen van King horen. Jammer genoeg weet de film weinig van de sfeer over te brengen en blijft het bij het plat herhalen van het concept.

De uitwerking is pover, goedkoop. Zo ook het acteerwerk. Teveel flauwe typetjes met magere gedragingen. Brakke muziek en verre van spannend of innemend.

Blijven twee leuke concepten over, derde verhaaltje deed me ook niet al te veel.

1.5*

De minste van Hayashi.

Toch is ook deze nog best vermakelijk. Het begint al met een geanimeerde opening, de film was duidelijk z'n tijd ver vooruit. Daarna krijg je een soort van oude kinderMiike voorgeschoteld. Een film die ondergedompeld is in de anime esthetiek, maar niet het budget heeft van de moderne Miikes om daar helemaal mee weg te komen.

Er zitten behoorlijk campy special effects in deze film, iets teveel collage en miniatuurwerk af en toe. Het past op zich wel, soms levert het ook wel leuke momenten op, maar doorheen de hele film is het effect gewoon iets te goedkoop.

Moeilijk aan te raden deze film, maar wie de andere films van Hayashi wel kon pruimen kan er zeker wat uithalen. Er zijn leukere films in dit genre, maar er zitten genoeg wtf momenten in om er in ieder geval voor te zorgen dat je niet in slaap sukkelt.

2.5*

Fijne horror.

Lekker snedig geëdit, visueel ook interessanter dan de rest, zeker in het snelle begin. Verder een mooi setting ook, de graven onder Parijs spreken erg makkelijk aan, zijn ook een perfecte setting voor dit soort film.

Na een snel begin volgt een wat trager tweede deel. Het is dan vooral ronddolen in de gangen. Best sfeervol met mooi lichtwerk, al was dit deel nét niet spannend genoeg. Hier deden films als Ils het beter.

Vond het einde wel weer erg leuk. Toch wel een lekker duister randje aan een anders nogal flauwe grap. Doet de film nét aan 4* uitkomen.

Mooie setting, lekker snel begin, tweede deel had nét wat spannender gemogen maar het einde maakt dat weer goed. Verder ook geen seconde te lang. Weer eens een fijn horrortje gezien, nipte 4* dus.

Plain.

Plak er Wolf of Wall Street achteraan en je hebt een hele avond rise & fall met Leonardi DiCaprio. Kan je ineens ook de 7 verschillen spotten tussen beide films, veel meer zullen het er denk ik niet zijn.

Uiteraard is deze versie van Spielberg wat kuiser als Scorsese's film, daar zit dan meteen ook het grootste verschil. Positiever is dan weer dat DiCaprio hier een charmanter personage mag spelen. Waar hij in WoWS gewoon vervelend is, past z'n rol hier beter bij z'n kwaliteiten.

Hanks is zoals steeds een wat dode mus en hoewel de film duidelijk wat gekost heeft is het visueel vooral saai te noemen. Platte soundtrack erachter en een goeie rek aan de speelduur en je hebt een zeer duidelijk Spielberg filmpje. 't Is dat er nog wat geknutseld is met de tijdlijn, anders was het helemaal degelijkheid troef geweest.

De film heeft zo z'n momenten (DiCaprio die voor het eerst lesgeeft en vooral de scenes met Walken), maar verder weinig memorabels. Dan overheersen de irritante momenten toch net iets te veel (het antwoord op de examen-vraag die in treurnis gesteld wordt zie je van ver aankomen).

Voor mij een typisch Spielberg filmpje, in zoverre dat het allemaal erg mak en smaakloos is. In welk genre die man ook films maakt, het draait altijd zowat op hetzelfde uit.

1.5*