Opinions

Zwak.

Kende weinig van de film buiten het concept en dat Fincher instond voor de regie. Genoeg om een keertje naar de bios te rennen, dus al die trailers laat ik dan graag varen. Had dus helemaal geen idee wat het zou brengen.

Het begon eigenlijk geweldig slecht. Die scene in het ziekenhuis met de stervende moeder zijn opvallend lelijk (en slecht geacteerd). Ze blijven ook de hele film terugkomen zonder absoluut ook maar iets toe te voegen. Telkens halen ze weer de vaart uit het toch al trage verhaaltje. Onbegrijpelijk wat Fincher hier nu mee wil bereiken.

De eerste flashbacks waren daarentegen erg gaaf. Prachtige beeldbewerking die de kleuren iets laat uitlopen en het contrast een beetje vergroot. Erg mooi, maar dit was van korte duur. Daarna wordt de film een stuk "normaler". Erg verzorgd. Zo verzorgd dat het slaapverwekkend werd om naar te kijken.

De link naar Gump zag ik eigenlijk pas achteraf, herkende er zelf ook wel wat van Amélie of zelfs Magnolia (het toeval bestaat niet fragment) in. Allemaal films die veel beter zijn dan Button.

Deze film mist vooral elke vorm van magie. Hoe geinig het uitgangspunt ook is, het wordt op zo'n vreselijk duffe, fantasieloze en humorloze manier uitgewerkt dat het beste er na een uurtje er wel al af was. En dan blijft en blijft de film maar duren terwijl het ook steeds oninteressanter werd. De relatie tussen Pitt en Blanchett is vreemd genoeg enorm interessant terwijl het idee erachter simpel maar briljant is.

Ander irritant gegeven zijn de levenslesjes die vaak aan het eind van iemand's leven nog even geciteerd worden in de vorm van een oneliner. Zinnetjes die uiteraard later in het verhaal terugkomen en zo het hoofdpersonage helpen. Belabberd niveau en vreselijk melig uitgevoerd.

Er is uiteindelijk maar één echte oude lul in deze film en dat is Fincher zelf. Hopelijk kan hij het tij ooit nog een keertje keren en kan hij zelf een Button plegen, maar dit soort oubollige en truttige cinema hoef ik echt niet meer te zien. Complete verneuking van een mooi idee dat in de handen van een kundig regisseur tot veel moois had kunnen leiden.

Visueel wordt het af en toe nog mooi maar het wordt steeds vakkundig kapot geëdit, maar waar Fincher mij uiteindelijk compleet verloor was het toeval-stukje. Hoe slecht en inspiratieloos kan je zo'n makkelijke scene uitwerken.

1.5*, binnen de drie uur zitten er best een aantal leuke dingen, maar gezien het potentieel en de dufheid van uitvoering is dit echt een kleine schande. Fincher mag solliciteren bij dat bejaardentehuis wanneer het volgende plaatsje vrijkomt.

Matig.

Vond het vroeger één van de engste horrorreeksen, ondertussen is de scare er wel een beetje vanaf. Het is dan ook niet zo makkelijk om een écht goed vervolg op deze reeks te maken. Toch doet Mancini een aardige poging (maar niet veel meer).

Gaat weer meer de serieuze kant op, wat jammer genoeg wel wil zeggen dat een aantal acteurs tekort schieten en dat de achtergrondverhaaltjes wat platjes overkomen. Verder een film die niet al te goedkoop oogt, moet dan wel een teleurstelling voor de makers geweest zijn dat deze toch niet in de bioscoop is beland (wel een terechte keuze trouwens).

Chucky zelf ziet er wat povertjes uit ook, vooral z'n verminkte gezicht is een misser. Verder zijn de kills te braaf en de one-liners wat stuffy. Qua sfeer werkt de film beter. Mooie locatie en aardige belichting zorgen voor wat ouderwetse horrorlol. De verschillende eindes zijn misschien iets te komisch voor deze film, maar zijn ook nog wel een kleine meerwaarde voor mensen die de hele reeks gezien hebben.

Geen groots vervolg, Chucky nog écht eng krijgen wordt een moeilijke opgave denk ik, maar verder wel een vermakelijk tussendoortje.

2.5*

Wan-horror.

Het is al een tijdje duidelijk dat de rek een beetje uit dit soort filmpjes is. Zolang ze nog genoeg mensen naar de bios trekken zal het nog wel even doorgaan, maar ik denk niet dat we nog vijf jaar lagen films uit de Wan-stal zullen zien. Op zich geen enkel probleem mee.

Dat je jump scares mag verwachten lijkt me wel duidelijk, het is dan ook aan Chaves om ze naar behoren vorm te geven. Dat lukt hem jammer genoeg niet. De geest wordt snel onthuld en qua opbouw weet het nooit écht spannend te worden. Het is vooral luid en voorspelbaar.

De Mexicaanse lore voegt jammer genoeg ook niet al te veel toe. Klein beetje achtergrond in Mexico, verder is het een klassieke geest die klassieke geest-dingen doet. Beetje snel zweven, hard roepen en mensen in het rond gooien. Qua budget zit het gelukkig wel goed, waardoor er nog een beetje sfeer uit de setting en cinematografie gepuurd kan worden, maar daar houdt het dan wel zo'n beetje mee op.

Het blijven makkelijk bios-filmpjes, echt slecht vind ik het nog steeds niet, maar de rek is er gewoon een beetje uit. Tijd om dit soort horror weer even op te bergen, zodat er binnen een jaar of 20 weer wat remakes van gemaakt kunnen worden.

2.5*

Teo.

Liet met Necromentia al zien een uniek regisseur te zijn, doet het hier nog een keer lichtjes over. Jammer genoeg is het niet over de gehele lijn goed genoeg, waardoor de score ook iets lager uitvalt. Maar wanneer de film op z'n best is, is het echt wel de moeite.

En op z'n best is het wanneer Teo vol voor de horror/fantasy combinatie gaat. Met coole designs, fijne visuals en hopen sfeer. Je merkt ook dat Teo zich hier het beste in thuis voelt, de vraag is dan waarom hij niet voller daarop inzet. Allicht dat daar het budget wel meegespeeld zal hebben.

Het gaat een beetje fout bij de casting, die duidelijk niet sterk genoeg was. Vooral Bruce Davison is dramatisch, al komt dat ook een beetje door zijn personage. Die Aziatische gast had ook niet gehoeven, zeker niet met zijn nutteloze subplotje. Ook nog een onnodig aanzetje tot een streepje romantiek wat nergens toe leidt, alsof iemand daarop zat te wachten.

Eigenlijk had iemand gewoon een halve film moet strippen en Teo nog eens het budget moeten geven om die 45 minuten opnieuw te maken. Toch blijft het een enorm getalenteerd regisseur. Z'n stijl slaat dan misschien niet aan bij het bredere publiek, maar dat kan je amper een minpunt noemen. Toch maar eens op zoek naar de rest van z'n werk.

3.0*

Craven met een moderne kolderhorror.

De lijn tussen horror en comedy is inderdaad maar dun in Craven's films, iets wat er toch altijd al geweest is, maar vooral na Scream een beetje als z'n handelsmerk naar voren werd geschoven.

Cursed is niet anders. Zit een paar typische "horror" dingen in, maar uiteindelijk is het allemaal erg luchtig, met genoeg komische momenten om als horror verder helemaal niet serieus over te komen.

Verder heb ik weinig met weerwolven, cgi of niet, ze zien er steeds nogal dom uit. Iets in de verhoudingen en effecten die het blijkbaar moeilijk maken om een soort van geloofwaardig eng beest te scheppen.

Verder wel een vlot filmpje, genoeg geinige scenes, horror gedeelte mist duidelijk punch en het duurt iets te lang, maar heb ergere weerwolffilms gezien.

(begin deed mij trouwens erg denken aan The Lost Boys).

Degelijk wegkijkertje, maar zeker niet voor mensen die echt een avondje lekkere horror willen voorgeschoteld krijgen. Film steekt meer een beetje de draak met het genre.

2.5*

Ugh.

Jopia ... Ik kende de man nog niet en op basis van deze film had ik gedacht dat het z'n eerste projectje was. Zo voelt het ook aan, inclusief véél te lange speelduur (de versie die ik zag was 100 minuten - zeker 25 minuten te lang voor een film als deze). Maar nee, blijkbaar heeft hij al wat meer ervaring. Pijnlijk.

Cute Little Buggers is een film die eigenlijk alles op de humor gooit. De horror is meer een excuus, om een bepaalde groep kijkers aan te trekken vermoed ik. Veel moeite doet Jopia ook niet, alles oogt extreem goedkoop (alleen maar CG konijnen, 90s style), acteurs van het type 2 kopen, 3e gratis en een plotje dat steunt op één leuk ideetje, maar wel wordt uitgerokken tot 100 minuten.

Jammer genoeg is het ook niet erg grappig, de finale nekslag voor een film als deze. Erg goedkope humor, van enige timing is geen sprake en zelfs het basisidee is niet echt origineel. Wie hoopte op een nieuwe Peter Jackson komt bedrogen uit, dit is gewoon een povere regisseur die z'n onkunde probeert te maskeren met een poging tot bewust wansmaak.

1.0*

Cutie Honey update.

Hideaki Anno heeft ooit een poging gedaan, maar dat was niet bepaald een succes. Dan is deze film wel wat beter, al deed het geregeld denken aan Gunnm, da's dan weer een beetje vreemd voor een Cutie Honey film.

Er zat wel wat budget achter de film, maar toch is de manga/anime invloed nooit ver weg. Dat maakt dat er wat gekke balans tussen vlugge comic verfilming en blockbuster doorheen de film zit. Bij momenten ziet het er echt wel kundig uit, op andere momenten lijkt het meer op een snelle cash-in.

Acteerwerk is oké maar niks om wild van te worden. Het verhaaltje is simpel, maar de setting is wel een interessante en op zich is het allemaal wel naar behoren uitgewerkt. Een redelijk vluchtig, maar wel fris en aangenaam tussendoortje. Niks al te serieus van verwachten, maar het is net blits genoeg om niet te vervelen.

3.0*

Fijn.

Een simpel gegeven, maar een film als deze heeft ook niet veel meer nodig. Een PR-vrouw die een kijkje neemt bij de bouw van een tunnel, een half rampje later zitten ze met drie in één of andere krappe boormachine opgesloten. Ver onder de grond, zonder zicht op enige hulp.

Bro pakt het ook erg slim aan. Behalve de eerste en laatste scene speelt alles zich af onder de grond, in nauwe gangetjes en krappe plekjes. Zelfs wanneer ze in de bredere tunnels zijn zorgt Bro ervoor dat het altijd wat drukkend en benauwd aanvoelt. Maar al snel worden de kamers kleiner en heeft zelfs de camera amper nog beweegruimte.

Personages zijn interessant en vooral erg menselijk (lees onaangenaam in zulke omstandigheden). Wél vond ik het jammer dat Bro uiteindelijk niet voor een slecht einde kiest. Dit was daar toch een perfecte film voor, ik had het krachtiger gevonden dat na alle struggles de verlossing er niet was gekomen, maar dat was blijkbaar een stap te ver. Zorgt ervoor dat de impact net wat minder is.

Ook de regie, ondanks effectief, raakt niet helemaal op dat punt waardoor je totaal in de film gezogen wordt. Soundtrack is sterk, het camerawerk misschien net iets te mager. Hoort wat bij de stijl uiteraard, maar heb ik toch al beter gezien.

Maar verder zeker wel een aanrader. Lekker claustrofobisch, lekker benauwd, zweterig en zuurstofloos. Goed genrewerk.

3.5*

13 in een dozijn.

Begint nog wel goed. Zit een aardig sfeertje in, en hoewel het verhaaltje al 100 keer gepasseerd is kijkt het nog wel aardig weg.

Acteerwerk is wel erg slecht, opvallend ook een aantal dialoogscenes die nergens op slaan er compleet het ritme uit de film halen. Positief was wel weer dat er niet teveel aanloop was en het meteen begon.

Het einde probeert wat teveel in de film te stoppen, met een paar verplichte nummertjes die leiden tot oninteressante en slecht uitgewerkte twists.

Verder een degelijk slashertje met sfeervolle plaatjes en matig tot aardige soundtrack. Niet vervelend, maar ook geen film die langer dan een halve aftiteling blijft hangen.

2.5*

Goed.

Al had er duidelijk meer ingezeten. Natali pakt aardig z'n tijd voor de opzet van de film, zonder al te veel informatie prijs te geven. Visueel zit het wel goed, acteerwerk is niet hoogstaand maar volstaat en het mysterie houdt goed stand.

Maar wanneer de eerste twists zich aandienen begint de film wat te verwateren. Het plot neemt langzaam over, twists volgens zich in steeds sneller tempo op (waardoor je eigenlijk geforceerd wordt je te onttrekken aan de sfeer en aan plotvoorspellingen te gaan doen) en het plot blijkt uiteindelijk toch niet echt hoogstaand te zijn.

Wanneer "the vault" bereikt word neemt Natali toch echt teveel hooi op z'n vork. Het wordt allemaal wat cheesy, het ziet er al lang niet meer echt goed uit en met een wat goedkope finale erbovenop eindigt deze film met een sisser.

Toch jammer want als regisseur laat Natali toch meermaals zien dat hij een leuke film kan maken. Het plotje laat hem echter volledig in de steek, ook het gebrek aan middelen én de wat grotere opzet van de film maken het hem iets te moeilijk om een strak geheel af te leveren.

Best leuk om eens te zien, maar na een half uur heb je het beste al gehad.

3.0*

Redelijk.

Toch is het jammer om een indiefilmpje in dezelfde val als talloze schaamteloze Hollywood producties te zien vallen. Eerste helft is komisch, tweede helft komt het dramatische deel sterk opzetten. Tweede helft werkt dan ook maar half.

Best een paar droge en grappige scenes in het begin. Vooral het kleine muzikale intermezzo was erg lollig. Camerawerk een beetje stuurloos. Het constante zoomen zal wel bij het stijltje horen maar vond het weinig indrukwekkend, noch iets wezenlijks toevoegen.

Reilly vind ik sowieso wel oké, Hill verbaast weer met een best goede rol. Hoe verder hij uit de buurt van Rogen en companen blijft, hoe beter hij lijkt te acteren.

Drama op het einde boeide niet zozeer, komt omdat de personages veel te karikaturaal blijven. Leuk voor een comedy, maar wanneer je als kijker dient sip te gaan kijken werkt het niet meer.

Leuk voor een keertje, best oké filmpje verder, maar nogal middle-of-the-road materiaal.

3.0*