Opinions

Goed.

Gens trekt naar Lanzarote en net als Hadzihalilovic komt hij met een rare film thuis. Al moet ik wel zeggen dat ik haar film nog een streepje beter vond, al is het maar omdat die nog meer speelt op sfeer en mysterie, terwijl deze Cold Skin toch nog vooral een verhaal wil vertellen.

Spaanse film, Franse regisseur, Engelstalige cast. Lijkt een redelijk internationale onderneming geweest te zijn, maar daar heeft Gens sowieso wel een voorliefde voor. Het is ook niet de eerste Spaanse film die kijkers probeert te winnen door Engelstalig te gaan, wel denk ik de eerste die daarvoor een Franse regisseur aantrekt.

De genreomschrijving hierboven is maar een beetje vreemd, scifi lijkt me sowieso onnozel (speelt zich in 1914 af en veel science is er niet), thriller is een optie, maar dan zou ik toch eerder naar fantasy, mysterie of horror teruggrijpen om een mix te maken. Het is dan ook een film over een mysterieus wezen dat zich op Lanzarote bevindt, qua opzet leunen de belegeringen toch aardig dicht tegen het horror genre aan.

Acteerwerk is wat aan de magere kant en Gens kiest wat mij betreft iets te vaak voor CG oplossingen, daar waar net zo'n eiland als Lanzarote toch genoeg natuurlijke rijkdom biedt om mooie plaatjes te schieten. Maar het is vooral dat het vaak wat fake oogt, wat doet vermoeden dat het budget van deze redelijk beperkt geweest is.

Maar verder wel een boeiend filmpje. Mooie mix van genres, wordt beter naarmate de tijd verstrijkt en laat een erg positief gevoel achter. Gens weet ze wel te maken. De laatste tijd is het niet meer op het niveau van weleer, maar zijn films blijven wel steeds interessant om zien.

3.5*

Leuk.

Het concept geeft ruimte genoeg voor een aantal leuke en grappige scenes. Tot laat in de film, dus vond in dit geval niet dat de humor langzaam plaats moest ruimen voor het drama.

't Is wel best traag en erg droog allemaal. Dat maakt het geen eenvoudig achteroverleunkomedietje. Is niet erg maar je kan best niet met die ingesteldheid de film ingaan, anders wordt het een erg lange zit.

Giamatti doet het verder erg sterk. Leuk acteur toch, al is het maar om zijn warme stem. Da's nu eens een acteur die best goed zou zijn als voice actor in animatiefilms (wat hij vast ook wel eens zal gedaan hebben).

Visueel jammer genoeg wat minder boeiend. Kleurtjes hadden iets meer mogen spreken en ook het camerawerk is bij momenten extreem flets. Jammer, had de film toch wat extra flair gegeven.

Maar best geslaagd en leuk. Grappig gegeven dat oeverloos droog wordt uitgewerkt, mag het wel. Het tripje naar Rusland is misschien iets te frivool voor de rest van de film en visueel is het té karig, maar wie van droge komedies houdt, een aanradertje.

3.5*

De Hong Kong politie.

De eerste film niet gezien, maar veel verschil maakt het niet denk ik. Na een minuutje of 10 ben je zo'n beetje bij en verder is dit vooral een oertypisch genrefilmpje, dus zo geweldig complex of origineel is het toch niet.

Maar het wordt best wel slick en vlot in beeld gebracht. Aan grote namen en bekende gezichten in ieder geval geen gebrek. Aaron Kwok mag het opnemen tegen Tony Leung Ka-Fai, Chow Yun-Fat bemoeit er zich ook tegenaan en Eddie Peng (het opkomende talent) mag zich van z'n gemeenste kant laten zien.

Dat zorgt voor een mooi kat en muisspel. Half actie, beetje politiek en met een stevige scheut misdaad erbij. De actie wordt spectaculair in beeld gebracht, het tempo blijft van begin tot einde vlot, waardoor het nergens gaat vervelen.

't Is uiteindelijk wel een beetje doorsnee natuurlijk, Leung & Luk zijn niet de meest geniale regisseurs, maar het is vlotte filler, zo'n filmpje waar HK altijd wel goed in is. Leuk om een keertje te kijken en aan een rijtje vermakelijke politiethrillers toe te voegen.

3.0*

Fijne Thaise horror.

Wel een typische slow burner die pas helemaal op het einde tot z'n volle recht komt. Kritiek op het wat losse verhaaltje dat ervoor komt vind ik dan ook niet zo vreemd. Het hele middendeel lijkt wat onsamenhangend. Er zitten best wel fijne scenes tussen maar ze lijken vaak niet expliciet bij deze film te horen (al hebben ze natuurlijk wel gewoon dezelfde hoofdrolspelers).

De opzet met het babytje is leuk, maar halverwege verandert het al snel in een redelijk typisch Aziatisch horrortje. Daarom niet verkeerd trouwens want het is best sfeervol uitgewerkt allemaal, maar veel lijkt het niet meer te maken te hebben met het eerste half uur.

Ook het einde (na de climax) lijkt er maar wat aan vastgeplakt. Tot dan is er eigenlijk maar bitterweinig duidelijk geworden over de aard van de baby, dat aangeplakt stukje verhaal is nu niet echt bevredigend te noemen.

Gelukkig zijn de horror stukjes wel oké. Bij vlagen ook best spannend, visueel aantrekkelijk en gewoon vlot en kundig uitgevoerd. De film verdient dan ook makkelijk 3.5*, maar meer zit er niet in. Daarvoor had ik graag wat meer uit het Colic concept gehaald zien worden, in plaats van dat het weer gewoon de zoveelste blijkt.

Sfeervol filmpje, het gebrek aan tempo en vlotte gore speelt de score hier blijkbaar wel parten. Zal de film dan ook zeker geen deugt doen dat hij lokaal op DVD gereleased.

Dikke 3.5*

Te goedkoop.

Het idee en de opzet waren op zich wel goed. Je weet als kijker niks en het enige wat je doet is een gezinnetje volgen doorheen een verlaten wereld. Langzaamaan komen er wat hintjes, maar die vormen eigenlijk nooit een echt geheel. Alles is er dus om een sterk mysterie neer te zetten.

Maar het acteerwerk is pover. Sommige personages zien er iets "te" realistisch uit, zoals die moeder. Zo'n vrouw die in de rij voor je in de supermarkt zou kunnen staan. Echt goed acteren kunnen de 4 ook niet.

Visueel ook erg matig, al poogt McConnell er af en toe wat sfeer in te gooien met links en rechts een aardig natuurbeeld. Soundtrack is zwak, soms bijna grappig terwijl de film daar niet echt om vraagt.

Duidelijke no-budget, en dan brengt McConnell het er eigenlijk nog redelijk vanaf, maar goed is het allerminst.

2.0*

Wat een gedrocht. Wat ik ooit van Heat zag (lang niet alles) zag er wel degelijk uit, dus toen deze voorbij kwam de sprong gewaagd. Het resultaat was een slechte film die hoe langer hoe lachwekkender wordt.

Het eerste deel van de film slaagt er nog in om normaal boring te zijn. Doorsnee Hollywood pulp, met zoutloze shots, kutmuziek en wat onbedoeld grappig acteerwerk en gebeurtenissen.

De echte ellende begint wanneer Max als Vincent bij die baas moet komen. De analogie die die beste man daar afsteekt is hilarisch. Na eerder dit jaar (ja ja, vorig jaar) al een debiele serenade aan de superheld (Kill Bill 2), is nu de kerstman aan de beurt. Vraag me af of Freud (niet de MMer dan) er wat over te zeggen heeft. Niet veel later volgt zo'n ubertypische "disco - wat een kutfeestjes toch altijd in die films - scene" waarin dwerg Cruise een heel leger CIA agenten weet af te houden. Heb je ook nog die carcrash, het killer met een ideaal/filosofie gedoe en die geniaal onnozele eindachtervolging.Whooo, spannend allemaal.

Sfeerloze, onnozele, debiele, humorloze en lachwekkende (op zich wel een prestatie voor een humorloze) film. 0.5*

Leuk vervolg.

Kan er eigenlijk maar weinig slechts over kwijt, toch krijgt de film een halfje minder dan het eerste deel. Op de één of andere manier komt Dunstan wat laat met deze film. The Collector was een goeie film in de nasleep van het hele Saw gebeuren, maar drie jaar later zijn dat soort films echt wat naar de achtergrond verdreven. Om er dan nu wéér mee op de proppen te komen ...

Enige echte kritiek, want de openingsscene is al meteen raak. Geloof het of niet maar een club met echte clubmuziek, al duurt het geen half nummer alvorens de hele gade daar gekortwiekt wordt. Dunstan z'n bedoelingen zijn meteen duidelijk.

Vond de verplaatsing naar het hotel wat jammer, het was daar af en toe ook wat een raar allergaartje van ideeën bij elkaar. Iets meer rust in het tweede deel was leuker geweest. Beetje jammer ook dat The Collector plots een nogal lullig figuurtje slaat, had hem liever wat mysterieuzer en onaantastbaarder gezien.

Maar genoeg brute kills, veel bloed, mooi en blits in beeld gebracht. Een derde deel zit er vast aan te komen, al wachte Dunstan daar misschien beter mee tot er binnen een paar jaar weer een martel-opleving komt.

Absoluut geen slechte horror dus, maar komt wat mij betreft iets te laat uit.

3.5*

Fijn genrewerkje.

Vind de vergelijkingen met Saw zeker wel terecht. Zowel qua stilering als qua kat en muis spel dat gespeeld wordt. Het plot is uiteraard anders, als je enkel daarop wil afgaan heeft dit inderdaad niet zoveel met Saw te maken.

Sfeervol belicht, horror en gore zijn meer dan aardig en het einde is boven alles bevredigend. Ook al is er dan opvallend veel ruimte voor een sequel.

Typisch filmpje voor genrefans. Veel meer dan een goede uitwerking van de genreclichés heeft deze niet te bieden, maar dat stoort dan ook niet echt.

Kick-ass intro trouwens. Lekker nummertje, zonde dat de soundtrack niet op dat elan verderging.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk.

Typisch Besson product dit. Al vanaf de eerste seconden aan de stijl te zien, al herkent de liefhebber in het begin ook al wel het Eurocorp logo natuurlijk. Dat Megaton een wat mindere regisseur is als Besson was al bekend, gelukkig weet hij zich hier wel staande te houden.

Visueel in ieder geval meer dan voldoende. Beginsetting is sowieso magnifiek (het zou een geweldige locatie zijn voor Chan), maar ook het gele filtertje, het constant zoeken naar het zonnetje en de verder wat grimmige kleuren zorgen voor een meer dan aangename look. De editing van de actie had soms wat beter gekund, maar op zich weet Megaton zich daar ook nog wel te redden.

Saldana als hoofdpersonage voldoet ook. Een Colombiaanse Nikita (uiteraard, hoezo Léon?) die aan weinig anders denkt dan wraak te nemen op de moordenaar van haar ouders. De romance is wat onnodig, deze film is op z'n best wanneer Saldana er op uittrekt om louche figuren uit de weg te werken. Al is het wel jammer dat enkel de openingsscene en eindscene écht weten uit te pakken. De actiescenes tussendoor zijn leuk, maar ook niet veel meer dan dat.

Duurt niet al te lang, vlot gefilmd, lichtjes over the top maar nooit té en voldoende actie. Kan ze wel smaken, die Besson producties.

3.5*

Hah!

Dingetje voor mij. Weer een zo'n lekker wars cyberpunk indie filmpje. Lekker visueel, maffe mix van scifi, horror en exploitation, met hier en daar wat interessante concepten die aangehaald worden. Jinseok doet niet echt de moeite om een punt te maken, hij wil eerder een beetje kietelen.

Visueel echt wel de moeite. Leuke experimentjes, geweldig kleurgebruik en camerawork. Ook de soundtrack doet echt wel z'n ding, al mag je dat wel verwachten van een film als deze. Acteerwerk is oké en verhaaltjes niet zo heel veel meer dan een kapstop, maar ook dat lag wel binnen de verwachtingen.

Moet zeggen dat de directheid van de film me toch nog wel wist te verrassen. Sommige scenes zijn echt wel hard, een link met Noé's Irreversible is dan ook niet zo héél moeilijk te maken, al gaat dat dan vooral over één bepaalde scene. Toch wel een beetje opletten, want da's normaal niet wat je in dit soort films te zien krijgt.

Maar echt dubbel en dik van genoten. Geweldige film, Hopelijk voldoende voor Jinseok om er nog eentje te kunnen maken.

4.5* en een uitgebreide review

Oké.

Maar de film speelt aardig leentjebuur. Uiteraard is het moeilijk om niet aan The Thing te denken. Geen aliens of overdreven gore hier, maar de setting en het wantrouwen in een stel verlaten barakken doet toch snel denken aan Carpenter's werkje.

Maar dan wel met een stevig snuifje Pandorum. De bad guys en het horrorsfeertje lijken daar de mosterd gehaald te hebben. Wel jammer dat alle sci-fi vormgegeven wordt met povere CG, vooral de scenes buiten zijn eigenlijk niet oké. Binnen is het een ander verhaal. Mooie belichting en lekker industrieel design zorgen voor een fijn sfeertje.

Acteerwerk laat wat te wensen over en het einde is wat afgerafeld. Ook iets te eindbaas-achtig, die hele finale, maar al bij al toch een aardig genrefilmpje.

3.0*

Fijn.

Stanley is een oude cult held, altijd hartje vasthouden als ze iemand na lange tijd weer boven water komt. Al is het nu ook weer niet zo dat hij volledig van de aardbol was verdwenen, hij heeft nog wel wat docu en omnibus credits op z'n naam staan, maar de laatste feature film was toch alweer 25 jaar geleden.

Stanley vond zichzelf blijkbaar nog niet cult genoeg, dus trommelde hij Nicolas Cage op en zetten ze zich samen aan een Lovecraft verfilming. Da's driedubbel op. Het resultaat is zo'n beetje wat je ervan kon verwachten. Heerlijk geflipt, maar toch ook wel een klein beetje oubollig. Weinigen die na 25 jaar nog steeds iets fris weten te maken.

De aanloop van de film duurt iets te lang en het gebruik van practical effects op het einde was ook een schot in de roos. De alpaca-Gidorah is bijvoorbeeld wel een leuk idee, maar ziet er toch wat underwhelming, randje onnozel uit. Gelukkig gooit Stanley de intensiteit van de film wel stevig de hoogte in naar het einde toe, waardoor dat eerder beperkte minpuntjes zijn.

Na een wat sloom begin valt er genoeg lol te beleven. Apart verhaal dat met een eigen smoelwerk verfilmd werd. Een meesterwerk zie ik er niet in, maar heb me er wel meer dan voldoende mee vermaakt. Stanley's wedergeboorte is zeker geen tegenvaller.

3.5*

Lastige film.

Vigalondo maakt het zich niet makkelijk met deze film. Hij wil duidelijk een hoop, maar slaagt er uiteindelijk niet in om er een vlotlopend, coherent geheel van te maken. Wat rest is een geraamte van een film die erg leuk had kunnen zijn, met hier en daar wat opvallende momenten.

Vooral de mix van kaiju en drama is vreemd, niet in het minst omdat beide elementen tijdens het tweede deel van de film nog aangedikt worden. Het is niet dat de film meer naar de kaiju of drama kant gaat hellen, het is gewoon bij beiden een hoop erbij.

Aan beide kanten loopt het ook wat spaak. Hathaway en Sudeikis hebben duidelijk moeite met hun rol, anderzijds zijn de monsters ook wat aan de suffe kant. Het gebrek aan een logische verklaring vond ik dan weer minder erg, da's gewoon een brak stukje film vermeden, maar ondanks dat wil het gewoon nooit écht boeien.

Toch is de film best memorabel, al is het maar omdat je een origineel gegeven voorgeschoteld krijgt. Maar aan de uitvoering schort nog wel wat. Moest het een beginnend regisseur zijn zou ik er in de toekomst nog wel vertrouwen in hebben, maar voor Vigalondo wordt het denk ik niet veel beter meer.

2.5*

Matig tot degelijk.

Zoals hierboven al gezegd is het moeilijk om zo'n simpel concept 90 minuten uit te rekken. Je krijgt dan ook wel wat herhaling in de film. Eerst Alan die in een paar korte scenes wat mensen oplicht. Dan een wat uitgebreider verhaaltje, dan de aftermath.

Op zich wel een aardige film. Visueel stelt het niks voor, vooral de soundtrack is compleet ruk ook. Hoewel vaak wel komisch gebruikt (die 2001 fanfare als Kubrick z'n vuilnis buitenzet), het blijft vaak rampzalig.

Enige wat de film rechthoudt is de humor, met enkele geslaagde scenes. Leuk als Malkovich, Kubrick spelende, vertelt dat hij Malkovich heeft gecast voor een rol in 3001. Dat soort grapjes houden de film redelijk levendig.

Verder een vermakelijk, zichzelf iets teveel herhalend, maar geinig genoeg, tussendoortje. 2.5*, wel een film die ik snel vergeten zal zijn.

Best oké.

Du Welz noemt het zelf z'n meest vreselijke ervaring als regisseur, het ware verhaal achter deze film is ook best lastig te vinden. Buiten wat flarden links en rechts wordt er niet teveel over geschreven. Het resultaat is vooral wat zielloos en doods, terwijl er toch aardig wat ingrediënten aanwezig waren om een goeie film af te leveren.

Visueel zit het wel goed met Debie, al is de editing vaak nogal zoutloos en flauw. Die snelle montage van het in elkaar zetten van een geweer helemaal in het begin bijvoorbeeld. Zeer klassiek, maar matig uitgevoerd. De soundtrack vond ik toch ook net niet. Wat electronische deuntjes die pogen de film wat drive te geven, maar het zit teveel op de achtergrond en het blijft te braaf.

Acteerwerk vond ik het grootste minpunt. Perset mist charisme, Starr kan echt niet acteren. Helpt achteraf ook niet mij dat hij blijkbaar de grote boeman was. Leuk om Nahon even te zien, maar die heeft 5 lijntjes tekst en verdwijnt ook meteen weer. Gelukkig zit het wel goed met het sfeertje. Druilerig, duister en aardig groezelig. Dat maakt de film best te genieten, met links en recht een aardige actiescene ter afwisseling.

Maar je merkt duidelijk dat Du Welz' hart er niet inlag. Of dat door het project komt, of door het genre, of omdat hij er op het einde niet meer bijwas is moeilijk te zeggen, maar deze film staat duidelijk een trapje of 2 onder z'n normale werk. Slecht vond ik het zeker niet, er zit nog steeds genoeg kwaliteit achter deze productie om het een heel eind op weg te zetten, maar daar houdt het ook wel op.

3.5*

Mooi.

Makinov is aardig zeker van z'n zaak, getuige de aankondiging waarin weinig doekjes om z'n regiecredits gewonden worden. Apart om te zien, zeker voor iemand's eerste film (en gezien het linkje in de eerste post nog een remake ook). Zie het graag.

Hij maakt er verder ook een sfeervol werkje van. Lekkere soundtrack, een mooie setting en een aardige brok mysterie en horror. Slim om niet teveel weg te geven, zo blijft het eigenlijk tot op het einde boeien zonder dat er al te veel plot bij komt kijken.

Acteerwerk is aardig maar niet hoogstaand, al doen de kindjes het best wel goed. Verder is de film ook redelijk direct, toch wel apart voor een film als deze. Meestal worden kinderen toch wel gespaard, maar Makinov gaat bij momenten aardig grafisch te werk.

Eentje om in de gaten te houden. Mooi, boeiend en sfeervol exotisch horrorfilmpje dat nooit echt in z'n kaarten laat kijken. Meer van dat.

3.5*

Erg leuke film.

De mix van horror en comedy is niet geweldig origineel, maar de uitvoering van deze film maakt er toch iets speciaals van. Normaal zijn dit soort films nogal over the top en on the nose (om er maar eens twee Engelse uitdrukkingen tegenaan te gooien), maar deze is eerder quirky en droog.

Wood kon ik vroeger nooit echt uitstaan, maar de laatste jaren weet hij als producer toch best goed te scoren. Ook z'n projecten als acteur zijn een stuk interessanter geworden. Hij doet het in ieder geval erg goed hier, ook de rest van de cast is op niveau.

De humor moet je liggen maar is best raak, ook de horror elementen komen best goed uit de verf. Misschien dat het nog nét allemaal iets verder had mogen gaan, maar dat mag Timpson bewaren voor z'n volgende film. Weinig twijfels dat die er gaat komen, want het is duidelijk dat de man voldoende talent heeft. Leuke eerste film in ieder geval, aanradertje.

3.5*

Flauwe "documentaire".

Dit voelt aan als een mislukt project. Alsof er ooit wel een idee en een concept was, maar op de één of andere manier is dat nooit gerealiseerd geraakt. Het uitgangspunt was geloof ik dat deze docu een inkijk zou willen geven in het beroep "stand-up comedian", maar 90 minuten later ben ik weinig wijzer.

Seinfeld en Adams worden gevolgd. Seinfeld heb ik nooit echt grappig gevonden, Adams zegt mij op basis van deze docu ook zeer weinig. Je ziet hen voornamelijk achter de schermen bezig, beiden zijn ze onzeker op hun eigen manier. Weinig wereldschokkends. Adams is ook niet de meest aangename mens buiten zijn komiek om zijn. Ook niet echt wereldschokkend.

Net als elke job is het niet altijd even makkelijk, zeker niet als je aan de top wil meedraaien. Alleen voelen zij natuurlijk dat het voor comedians nét dat tikkeltje lastig is wegens redenen. En zo slentert het allemaal een beetje voort, tot Adams plots uit de docu verdwijnt en we nog 20 minuutjes met Seindfeld omgescheept zitten om af te sluiten.

Geen closure, geen duidelijk pointe, gewoon een simpele inkijk in het werk van twee komieken. De ene al bekend, de andere bekend in wording. Leuk voor aspirant stand-ups allicht, maar het is best banaal allemaal.

1.5*

Niet slecht.

Britse jeugd heeft altijd wel een streepje voor op hun Amerikaanse tegenhangers en Huda bewees met Kidulthood al dat hij op dat gebied wel iets aardigs neer kan zetten. In dit geval maakt hij een horrortje, alleen komen de horroraspecten niet altijd even goed uit de verf.

De acteurs doen het leuk, visueel ziet het er verzorgd uit en de soundtrack klinkt echt super. Geweldige mix van hip-hop, dnb en dubstep. De opzet van de film (verlaten gebouw met killer) is verder niet bijster origineel, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Originaliteit is geen groot goed in de meeste horror films.

Jammer genoeg laat Huda net hier wat steekjes vallen. De killer mist aan impact en qua spanningsopbouw vervalt Huda teveel in clichés. Daarmee wil de film nooit echt helemaal losbarsten en is het vooral wachten tot de film geen slachtoffers meer heeft. Jammer, want de finale was nog best tof.

Geen verkeerde film dus, fijn gestileerd en aardig sfeervol, maar het mist wat aan spanning en/of een kick-ass killer.

3.0*

Geweldige meevaller.

Had er eigenlijk niet zo veel van verwacht, weinig goeie Amerikaanse romances, vaak ook vallen ze in dezelfde categorie. Ofwel romcoms, ofwel indie hipsters. Comet leunt dan wel het dichtst aan tegen die laatste categorie, er is duidelijk veel meer gaande hier.

Visueel erg mooi. Geweldige framing, mooie scene overgangen, prachtig kleurwerk. Ook de soundtrack is sterk. Niet héél opvallend maar over de gehele film gezien wel duidelijk aanwezig. Rossum en Long doen het beiden goed, zeker omdat het personages toch wat (vervelende) eigenaardigheden vertonen. Gelukkig zit het nooit echt in de weg van de romance.

Esmail springt verder continue tussen 5 belangrijke momenten en steekt er ook nog wat zeer aparte eigenaardigheden in. Niet iedereen zal het leuk vinden, maar het geeft de film dat beetje extra eigenheid dat echt goede films gewoon nodig hebben.

Benieuwd naar z'n volgende, hopelijk kan hij bevestigen, want deze Comet was erg mooi.

4.0* en een uitgebreide review

Oef.

Vroeger vaak gezien, al heb ik nooit geweten dat het een John Landis films was. Horror? Njah, 25 jaar later zou je het zo kunnen noemen. Pijnlijk onleuk en érg flauw. En naar moderne maatstafen ook geweldig racistisch lijkt me zo.

Coming to America weet eigenlijk niet zo goed wat het wil zijn. Soms is het een doordeweekse romcom, op andere momenten leunt het meer aan bij Naked Gun-achtige taferelen. Het enige echte consistente is dat de humor geweldig onleuk is en het acteerwerk om te huilen.

Vervelende personages, ongrappige grappen, irritante situatiehumor en een vervelende poging tot een beetje drama op het eind. Mnee, dit is zo'n film die ik vroeger nog wel kon pruimen, maar nu het aanzien niet meer waard is. Snel vergeten.

1.0*

Gemiste kans.

Het begon allemaal best sterk. Sheppard doet het erg goed, ook die huisbaas was een heerlijk figuur. Maar het is toch vooral het Alice personage dat de film gestalte weet te geven, met een paar erg herkenbare attributen die inderdaad doen denken aan een slasher opzet. Was de film maar in die richting verdergegaan.

Halverwege gaat de vaart er jammer genoeg wat uit, is al lang duidelijk dat Alice waarschijnlijk niet de dader is en komt er een twist uit de lucht vallen die echt nergens op slaat. De film probeert wat te goochelen met het plot, maar het enige resultaat is dat de film heel wat saaier wordt.

De moorden/aanvallen zijn ook niet echt om over naar huis te schrijven, maar da's wel een beetje eigen aan 70s/80s horror. Extreem fake bloed en slechte editing maken er een makke bedoening van. Erg jammer van het tweede deel dus, was de film gewoon wat minder amibiteus geweest, was het resultaat een stuk beter geweest heb ik het idee.

2.5*

Leuk!

Wat in de eerste 5 minuten op de zoveelste found-footage lijkt uit te draaien, keert zich langzaam in een redelijk gestoord horror filmpje. Er zitten wel wat fake-docu beelden in, maar ook gewoon traditioneel camerawerk, dus weet waar je aan begint.

Verder laat Ford zich redelijk goed gaan met de personages. Niet de eerste keer dat een Britse film uitpakt met de onderbuik van de maatschappy, maar "the community" in deze film lijkt eerder op een evolutionaire terugweg te zijn. Beestachtig en geflipt volkje, met veel gevoel voor humor en freak weergegeven.

Het is erg jammer dat de film een klein beetje stilvalt in het laatste kwartier. Daar waar Ford het had moeten afmaken eindigt hij net iets te mak. Het eerste uur blijft wel volop genieten, leuk opgebouwd, geweldige personages en een traditioneel verloederd Brits sfeertje.

3.5*

Niet bepaald denderend.

Op zich geen verkeerd idee om een sprookje wat bij te werken en zo wat nieuwe symboliek toe te voegen. Verder was de setting soms wel charmant, klassiek sprookjesachtig. Maar de uitwerking is redelijk belabberd en de film mist vooral sfeer.

De sets zien er regelmatig ook echt uit als sets. Waar ze dan hier en daar een wild beest in hebben gegooid. De spinnen zijn een wat vreemde toevoeging (vooral dan die ene fake waar Rosaleen mee zit te spelen voor het raam), de slangen voelden al helemaal niet op hun plaats.

Qua effecten is het allemaal erg goedkoop. De transformaties van de weerwolven zijn bedroevend, sowieso weet de film qua horror eigenlijk weinig tot niks klaar te spelen. Het lijkt dan ook meer een wat duistere fantasy gericht op iets jongere kijkers die ook wel een iets stevigere scene aankunnen. Maar ook dat zijn maar één of twee momenten in de film.

Visueel oogt het wat karig, al is het dan vooral de soundtrack die echt de sfeer verpest. Erg luid, overdreven aanwezig en weinig sfeervol. Acteerwerk is ook niet veel soeps, maar dit is nu niet meteen een film die het van goed acteerwerk moet hebben. De enige die echt irritant is, is Shane Johnstone.

Voor een half uurtje wel aardig, al is het dan maar om te zien waar ze naartoegaan met het hele sprookjesgebeuren. Dat blijkt al snel niet zo interessant en daarmee valt de hele film in elkaar, want verder stelt het bitterweinig voor.

1.5*

Oeverloos fout.

Tegenwoordig weet men toch iets beter hoe men Schwarzenegger moet inzetten. De kreuntjes die hij maakt wanneer hij aan het vechten is zijn ... njah, onbeschijflijk eigenlijk. Ook de pogingen die hij maakt om enige emotie in z'n blik te leggen worden op een vreemde manier geaccentueerd. Het ziet er een beetje uit alsof hij naar een moeilijke rekensom aan het staren is. Had zo'n dingen gewoon geknipt, 't is niet dat 2 uur voor een film als deze een must is.

Verder ben ik geen fan van dit type fantasy. Lapjesuniformen en zwaarden/speren hebben bijna hetzelfde effect als dorre woestijnen en leren laarzen, gelukkig dat er nog een paar binnenscenes zijn die net wat beter ogen. Effecten zijn echter zwak (dat gevecht met die reuzenslang) en qua actiechoreografie heeft deze film ook weinig tot niks te bieden.

Als avonturenfilm is de wereld niet echt interessant genoeg. Thulsa Doom is een flauwe bad guy en zijn slangenwereldje oogt vaak wat flauwtjes. Ondanks dat oogt het niet overdreven goedkoop, maar dat komt eerder door de traagheid van de film dan door de kwaliteit in decors en kostuums.

120+ minuten is véél te lang voor een films als deze. Het wil graag episch zijn maar de wereld waarin Conan vertoeft is saai en eentonig, daarbij zijn de acteerprestaties vaak zo slecht dat het beetje drama en gewicht dat in de film gelegd wordt eerder als lachwekkend ervaren wordt.

Blijkbaar is er ook een tweede deel, die laat ik nog maar even in de vriezer.

1.0*

Dubbel.

Enerzijds leunt de film soms vervaarlijk dicht aan bij series als Xena, anderzijds weet Nispel wat hij doet wanneer het om actie draait. En gelukkig zit de film ook tot de nok vol met actiescenes. Voor het geweldige verhaal hoef je niet te gaan zitten, de actie vond ik gelukkig beter.

Is ook wel nodig wat verder heeft de film echt zéér weinig te bieden. De setting vind ik niet al te best, ondanks af en toe wat leuke verzichtjes. Voor Middel-Eeuwse fantasy loop ik gewoon niet snel warm. Momoa is ook echt dramatisch, de rest van de cast is niet veel beter. De enige die wat flair aan haar rol weet te geven is McGowan, al had ik die tijdens de film zelf niet herkend.

Kijk je door het weinig geneuzel heen dan krijg je een degelijk actiefilmpje voorgeschoteld. Iets meer variatie was wel leuk geweest, wat betere acteurs had de film ook geen kwaad gedaan. Gelukkig houdt Nispel het verhaaltje tot een minimum en zet hij vol in op de actie.

2.5*

Sport drama.

Maar eigenlijk voor drama, met sport als een aanzet. Ik heb het verhaal rond deze hele affaire wel meegekregen in de pers, maar zoals vaak maakt Hollywood er een iets andere film van. Centraal staat niet de NFL of de aandoening, wel de dokter die achter de hele onthulling zat.

't Is een klassiek Hollywood gebeuren geworden. Good vs Evil, met Omalu als etisch onwrikbaar stuk mens (wie trouwens fotos van de echte man ziet vraagt zich af waarom Whitaker niet gevraagd is voor de rol). In een Matlock-achtig begin wordt zijn persoon volledig geschetst, daarna volgt het redelijk langzame relaas van de ontdekking van de aandoening + cover-up van de NFL.

Het is een film die duidelijk een standpunt inneemt, de zaken allicht ook net iets spannender maakt dan ze zijn. Landesman doet z'n best om het allemaal zo zwart/wit mogelijk voor te stellen, het is bij momenten dan ook beter deze film te zien als fictieve thriller dan waargebeurd drama.

Maar Smith doet het verder wel naar behoren, de film is netjes geschoten en bij momenten beklijft het drama ook wel. Aardig tussendoortje dus, al zit er een wrange nasmaak aan. Zeker op het einde, waar er doorleuk verteld werd dan er 5000 rechtzaken gesettled werden op voorwaarde dat de NFL niet moest vertellen wat ze al eerder wisten. Dag ethiek.

2.5*

Without embellishment.

Mijn tweede Bresson en voor de tweede keer dat ik me de hele film lang zit te storen aan Bresson's eigen introtekstje. Heb al even de reviews hier doorgelezen en het verbaast me dat velen het ook klakkeloos overnemen.

Het is niet dat ik niet begrijp waar Bresson naartoe wil, maar hij omschrijft het telkens zo knullig en zo'n tekstje vooraf komt zo belerend over dat het gewoon irriteert. Fijn dat je de grote emotie en het grote drama wil schuwen, maar minimalisme is niet bepaald "zonder opsmuk", zeker niet de manier waarop Bresson het hanteert. Hoe je het ook draait of keer, deze film is zeer duidelijk en zeer bewust gestileerd. Een realistische observatie is dit allerminst, Bresson speelt net zeer expliciet en openlijk met stijl om tot een volledig uitgepuurd product te komen.

Tweede punt waar ik me absoluut niet in kan vinden is dat de film spannend zou zijn. Ik begrijp dat de titel bewust het einde verklapt en dat Bresson ondanks die "spoiler" alsnog een spannede film wenste te maken, maar ik heb geen seconde gelooft dat de afloop anders zou zijn dan de titel doet vermoeden. De film geeft geen cues van enige echte tegenslag, alles verloopt redelijk vlotjes voor Fontaine en wanneer het dan toch een beetje spannend zou kunnen zijn zitten de amateuracteurs toch echt in de weg. De scenes waar Fontaine achter het hoekje wacht en de bewaker neerslaat als de trein voorbijraast vond ik eerder ludiek dan spannend.

De voice over lijkt op een nieuwslezer die een krantenbericht voorleest, visueel vond ik het niet erg sterk en de opzwellende muziek kon ik niet echt plaatsen bij de rest van de film. Het is uiteindelijk een waslijst van zaken die ik niet kan matchen met wat Bresson beoogt te doen. Ik vermoed dat het minder storend was geweest als hij niet zelf vooraf z'n bedoelingen had prijsgegeven, dan had ik in ieder geval nog het idee kunnen koesteren dat zijn visie ook strookte met het uiteindelijke resultaat.

Vond Pickpocket uiteindelijk nog net iets beter, deze was echt te droog en levensloos.

1.0*

Vreselijke tv-film komedie dit. Zag er laatst weer een stevig deel van, en zelfs nog slechter dan ik me herinner. Dit soort film mag van mij snel in de vergetelheid raken. Echt niks kunnen vinden wat deze film de moeite waard maakt.

Logische 0.5*

Leuke Clooney.

Een film die bij hem past. Wat ouderwets, maar met een duidelijke charme en kwinkslag, zodat het toch modern aanvoelt. Écht geniaal vond ik het niet, maar het leunt er soms toch dicht tegenaan, binnenkort toch maar eens door de rest van z'n oeuvre als regisseur fietsen.

Rockwell doet het echt wel goed in de hoofdrol, ook Clooney zelf heeft een opmerkelijke. Barrymore ook leuk en een paar geinige cameos zijn absoluut een meerwaarde, hoe kort ook (Pitt & Damon dacht ik herkend te hebben?). Andere rolletjes zijn dan duidelijk minder, zoals Roberts en Hauer.

Verhaaltje is verder echt leuk, vooral ook omdat het de schrijfsels zijn van een pulp/cultheld die z'n eigen leven vershowbissed heeft. Het mag wel duidelijk zijn dat het hier om een stevige aangezette werkelijkheid gaat, maar net dat past wel bij zijn persoon. Ook niet verwonderlijk dan om te zien dat Kaufman bij dit project betrokken was.

Het had net iets vlotter gemogen en sommige casting keuzes zijn wat vreemd, maar een mooi debuut van Clooney.

3.5*