Opinions

Zeer apart.

Vond het niet vergelijkbaar met bijv Romeo + Juliet. Die film moderniseerde het bekende verhaal dan wel, maar bleef enkel hangen in de teksten van Shakespeare. Fiennes gaat een stuk verder en neemt het hele Romeinse samenlevingsmodel over. Dat clasht als geen ander met het moderne van de film, wat het lekker fris en spannend maakt. Genoeg potentieel om een soortgelijk iets met andere culturen, tijden en genres te doen.

Verder ook opvallend hard, vaak mooi gefilmd en sterk geacteerd. De tweestrijd tussen Fiennes en Butler mag er absoluut zijn. Maar de film verliest zich een beetje na verloop van tijd. Het (politieke) middendeel duurt wat te lang en ook het banningschap van Fiennes (het ronddolen dan) voelt als een overbodig hoofdstuk in de film. Ook op het einde gaat de film flink de mist in. De allerlaatste scene mag de pijn dan wat verlichten, het melige overgeven van Fiennes aan de pleidooien van z'n moeder zijn de film absoluut onwaardig. Hier had Fiennes veel beter z'n eigen draai aan gegeven.

Spijtige puntjes want ze halen de angel, die er de eerste drie kwartier absoluut inzat, stevig uit de film. Werk aan de winkel dus, maar het concept is echt goud waard. Geweldig contract tussen twee werelden die naar onze beleving absoluut niet bij elkaar horen, maar net daarin zit een hoop originaliteit tov andere films.

De score is op zich wel begrijpelijk, maar geen compliment voor de voorgaande stemmers. Zeker een aanrader voor mensen die een keer wat anders voorgeschoteld willen krijgen.

3.5*

Genant.

Kattan zorgt er eigenhandig voor dat deze film niet te pruimen is. Een draak van een acteur die als een gieter afgaat met z'n overdreven acteerstijltje. Ook dat is een stijl van acteren die niet zomaar iedereen gegeven is.

Maar Kattan is niet de enige schuldige. De rest van de acteurs bakken er ook helemaal niks van, geen leuke grap tegengekomen en een hoop momenten waarvan je amper gelooft dat die er tijdens de editing niet integraal zijn uitgeknipt.

Pritts heeft hierna nooit meer een film gemaakt, 't is niet moeilijk in te denken waaraan dat gelegen heeft. Echt een draak van een comedy.

0.5*

Best lollig.

Zag achteraf pas dat dit een film van Patrick Brice was. Zijn horror werk vind ik meestal niet om aan te zien, het is dan ook best verrassend dat hij het er als komisch regisseur een stuk beter vanaf brengt. Er zit nog wel een zweempje horror in, maar dat staat steeds in functie van de humor.

Denk Alive, maar dan als zwarte comedy. En in een grot, in plaats van in de bergen, al maakt dat uiteindelijk niet zo enorm veel verschil (behalve dan een half uur film omdat dit groepje niet de luxe heeft in een levengrote diepvries vast te zitten). Een erg leuke setup voor een aardige dosis zwarte humor.

Wie kijkt voor Helms weet best vooraf dat hij er maar een kwartiertje inzit. Daarna is hij nog wel functioneel, maar zie je hem niet echt meer in beeld. Verder wat weirde/grappige momenten, ook hier en daar wat geslaagd bits woke. Geinge rol voor Moore ook nog, enige jammere is dat de rest van de cast wat bleekjes is.

Een meesterwerk is het zeker niet, daarvoor maakt het zeker niet genoeg indruk, maar uitstekend vermaak is het gelukkig wel. Leuk filmpje, Brice mag meer van dit soort comedies maken.

3.5*

Even vergeten dat dit later in de docu genadeloos gekelderd wordt door twee clipjes achter elkaar te monteren ? Eentje waarin het maatschappelijk besef van corporations afgeschilderd wordt als een verplicht nummertje om een goed imago te krijgen, hence meer winst te kunnen maken. Gevolgd door een fragment waarin onze meneer uit de quote nog even mag verklaren hoe hij wel inzit met de mensheid.

Propaganda bestrijden met propaganda blijft gewoon laf. Nodeloos, flauw, zinloos. Wat is het verschil tussen iemand die heftig ja zit te knikken bij een docu als deze, of iemand die kwijlend naar een McDonalds spotje kijkt ?

Als er iets blijkt uit deze docu, is dat het enorm veronrustend is dat er mensen zijn die dit niet als propaganda zien. Die dit "genuanceerd" noemen. Of "een goeie kijk op de werkelijkheid".

Amusant was het wel, vaak ook doordat de gebruikte technieken zo enorm doorzichtig waren. of omdat de docu zich op bepaalde momenten sterk tegenwerkt. Door bijvoorbeeld eerst verontwaardigt te reageren omdat een corporation blijkbaar menselijke rechten krijgt. Later wordt er op nogaal verontwaardigde toon verdergegaan dat corporaties menselijke eigenschappen, ja, zelfs waarden toebedicht worden. Om daarna vrolijk door te gaan met het verklaren van de corporation als "psychopaat". Op basis van enkele "menselijke" kenmerken, die afgevinkt en gestaafd worden door "er was eens een ..." voorbeelden in plaats van genuanceerde gedachtegangen gestaafd met duidelijk bewijs.

Nee, van dit soort dingen krijg ik de kriebels. 1.5* voor wat amusant geleuter, maar waardevol kan ik dit echt niet noemen.

Edit: en dan was deze docu ook nog eens geproduceerd door Bart Simpson

Eigenlijk is deze film een echte schande.

Zoveel pracht en praal wat door Burton verkracht wordt tot een ongemene prul eerste klas. Corpse Bride is één groot wandelend cliché, in echt al zijn aspecten. De romantische, struikelende jongen, het mooie meisje, het totale verhaalverloop, de trieste humor en woord"grapjes", de liedjes, zelfs de ritmes en uitwerking van de liedjes. Zelfs de details zijn uitlopers van een veel te lange en droge brainstorm meeting die geeindigd is op een meeneempizza en "laten we het hier maar bij houden".

Mag het geld volgende keer naar een regisseur die wat met het medium wil doen, in plaats van gewoon live action films na te maken in stop-motion. Ik ben zeker dat er ergens enkele regisseurs met goeie ideeën hard zitten geilen op wat Burton hier aflevert.

Voor alle duidelijkheid, ik vond het een "mooie" film. Zolang het visueel boeiend is heb ik ook geboeid zitten kijken. Maar telkens de film vertraagd om wat muziekjes of verhaal aan het woord te laten stort het hele ding als een kaartenhuisje in elkaar.

Ik heb best een pesthekel aan dit soort films. Oeverloos potentieel verkloot door één of andere halfgare kleuter. 2.5* voor de technische competentie en al het visueel moois. Nu wachten op een regisseur die van plan is een leuke film te maken. Nogal een teleurstelling, en tich keer minder dan Nightmare Before Christmas.

Gemiste kans.

Een filmpje dat draait op een origineel concept. Het begint een beetje traag, maar eens het "ding" in de film komt, wordt het al snel aardig mysterieus en aangenaam spannend. Niet zozeer eng, maar er heerst een gezonde nieuwsgierigheid naar de aard van "het ding".

Deed me op sommige momenten wat aan Primer denken. Ultra low-budget concept filmpje, groepje jongeren ontdekken een merkwaardig iets, weten niet goed wat er mee aan te vangen en worden meegesleept zonder het goed te beseffen.

Maar eens bij het einde gekomen loopt het zwaar fout. In plaats van het concept goed uit te werken volgt een lame en met barslecht CG overladen einde. Blijkt dat Kelly en schrijver helemaal niet wisten wat aan te vangen met het gegeven, maar ze kiezen dan jammer genoeg ook nog eens de slechtste uitweg. In een film als deze probeer je ten alle tijde nutteloze CG te vermijden, en hoewel het in eerdere scenes nog meevoel is het einde gewoon te debiel.

Jammer, want er had op zich zeker meer ingezeten. Regie was niet heel strak maar de film kent een aantal fijne scenes. Ook de aanloop naar het einde toe was niet verkeerd. Jammer genoeg dat de laatste 10 minuten veel verpesten. Lang geleden dat ik nog zo'n slechte einde aan een film gezien heb.

Maar volgende keer beter, zit genoeg talent aan de film om er met iets meer sturing wél een geslaagd iets van te maken.

2.0*

Die David toch.

Deed inderdaad wat denken aan z'n eerste films, maar waar daarin nog een zekere abstractie en enthusiasme naar voren kwam, lijkt Cosmopolis wel levensmoe. Cronenberg is ondertussen zelf ook een pak ouder en dat merk je eigenlijk wel aan alles in deze film.

Ik ben er nog niet helemaal uit of de dialogen geweldig oninteressant zijn of dat de acteurs ze gewoon compleet niet weten te brengen. Behalve dan in Pattinson's geval, volgens mij echt de miscast van de eeuw. Een nihilistisch personage is toch echt wat anders dan er een strakke kop op nahouden, echt een complete non-acteur. Verder vond ik het storend dat de dialogen gewoon erg direct waren. Het heeft een beetje het effect van naar het gezeur van een oude vent luisteren.

Visueel is het echt drie keer niks. Ik heb absoluut niks tegen digitaal, ik vond het gewoon erg slordig en lelijk geschoten. Weinig tot geen visie, makkelijke keuzes en onverzorgd. Erger is de soundtrack, die meermaals tot plaatsvervangende schaamte leidde (leed). Tijdens die discotheekscene heb ik me weer helemaal zitten opvreten, ik begrijp dat het buiten Cronenberg's leefwereld valt maar kan die vent dan echt niet even iemand onder de arm nemen?

Rest er eigenlijk helemaal niks. Ik heb geen flauw idee waar ik punten aan kwijt zou kunnen. Ik zie Lynch passeren, Ellis ... wat experimentelere films? Serieus? Zoutzakkencinema vind ik het, onkundig en zonder passie in elkaar gestoken. Ik ben dan blijkbaar voor een ander type nihilistische cinema, want normaal gezien trekt mij dat wel ...

Eén van Cronenberg's absoluut slechtste films, tijd voor die man om een rustige villa op te zoeken en z'n buren lastig te vallen met z'n praatjes.

0.5*

Akiyuki Shinbo is een regisseur om volgen. Heeft nogal wat troep onder z'n naam staan, maar wanneer hij de vrijheid krijgt (en dat merk je wel) is hij tot geweldige dingen in staat.

Met Cossette was het weer raak. De man viel mij een eerste keer op tijdens het kijken van Soul Taker. Een geschift gestyleerde, prachtige nonsense anime. Soort van Power Rangers on speed, met extreem dynamische animatie en ultragestyleerde visuals.

Cossette stort zich eerder op het mystery genre, en blijft daardoor wat rustiger, maar alle typische kenmerken zijn aanwezig. Shinbo is een bombastisch regisseur, en trekt zo ver alle registers open dat het werkt. En daar ligt ook de sterkte van Cossette. De animatie, stijl, muziek en het verhaal, allemaal dragen ze dezelfde sfeer uit. Overdreven, zwaar aangedikt, maar het werkt wel. Visueel weer erg mooi, met vaak prachtige shots en gedurfde animatie. Erg veel gebruik van felle en contrasterende kleuren, en veel monochrome shots. Het geheel is ook erg apart geëdit, met weirde, snelle cuts die voor een lekkere dynamiek zorgen in combinatie met de vele extreme close-ups en rare camerastandpunten. Ook de muziek is alles behalve subtiel, wel erg mooi, en veel overdreven soundeffect zorgen dat het alleen maar sfeervoller wordt.

En het verhaaltje is verder ook leuk om volgen. Enkele van z'n eerdere themas komen terug (mutatie naar demonen etc), en dient eigenlijk als perfercte leidraad voor de sfeer die Cossette wil uitstralen.

Waarom dan maar 4* ? Soul Taker is net dat ietsje wilder en geschifter, en Shinbo's experimenten zijn soms net niet geslaagd genoeg. Soul Taker was volledige hand-drawn, hier komen meer CGfratsen bij kijken. Soms subliem, vaak ietwat onafgewerkt maar met erg duidelijk potentieel, en soms gewoon niet goed genoeg.

Maar wel een aanrader. Erg apart, duister en weird filmpje. Type Lain / Texhnolyze / Boogiepop Phantom, maar dan met een bombastische gotische kant. 4 dikke *.

Pffff, ondergewaardeerd.

Lekker fijne, lompe en droge horror comedy over een geweldig drietal die een crimineel plannetje compleet verkoten en uiteindelijk terecht komen bij een wegwerpsel uit Wrong Turn of The Hills Have Eyes.

Heb volgens mij nogal wat bedoelde (misschien ook een paar onbedoelde) verwijzingen naar andere horrors gezien. Acteurs doen het leuk, conversaties zijn droog, het horror stuk is lekker lomp.

Daarbij erg geinig gebruik van muziek ook, maakt het nog wat belachelijker dan het al was.

Garant voor een avondje lekker horrorgelach en vermaak. En dat zo'n film niet spannend is ... tja

3.5*

Redelijk.

De film had eigenlijk alles om beter te zijn, maar laat een paar mooie kansen liggen. Het begin doet vooral denken aan de recente remake van Fright Night, maar de film blijft stevig in de thriller hoek hangen en je hoeft dus geen (dank) vampieren te verwachten.

Verder lijkt de film ook op een hoop andere "creepy neighbor" films, al zit er hier dan wel weer een aardige twist aan. Ik had vooral problemen met het Chloe personage dat iets te snel achterdochtig wordt. Vond het iets teveel zesde zintuig en iets te weinig aanwijsbare weirdness. Daardoor blijft de spanning ook wat hangen en komt het hele einde ook niet zo goed tot z'n recht.

Het had ook iets filmischer gemogen. De film ziet er wel redelijk uit maar het is allemaal wel erg braaf en by the book. Ook hier had de film wat meer spanning uit mogen puren. Rest een vermakelijke thriller met een leuke twist, maar een wat haperende uitwerking. Arquette trouwens wel op dreef als kruising tussen Ryan Gosling en Luke Wilson.

2.5*

Scott al een tijdje de weg kwijt.

Zo blijkt maar weer eens. "Dure" film, in die zin dat Scott hier nogal loopt te pronken met opzichtige banaliteiten. Paar dure autotjes, rijke personages, mooie villas. Een ideale achtergrond voor een drugsverhaaltje.

De film kent een paar leuke individuele scenes, maar daar houdt het ook echt op. Een paar onbeholpen pogingen tot wat diepzinnigere dialogen die compleet belachelijk uitvallen en matig acteerwerk zorgen ervoor dat de rek snel uit deze film is. Cruz en Diaz zijn slecht, Fassbinder heeft weinig te zoeken in Scott's films en Bardem doet hier echt z'n meest slechte Robert Downey Jr immitatie (de gelijkenis leidt de hele film af).

138 is echt zwaar overdreven voor een simpel filmpje als dit. Buiten twee of drie memorabele scenes en een paar leuke details (zoals de luipaarden) eentje om snel te vergeten.

1.5*

Nog best te doen.

Al had ik er na de intro toch wel best een hard hoofd in. De opzet is echt wel aan de makkelijke en voorspelbare kant, na een halve scene heb je dan ook al het idee dat je de rest van de film kan invullen. Dat is ook wel deels zo, maar toch blijkt uiteindelijk dat de film enkele effectieve momenten heeft.

Hier en daar een kleine komische toevoeging die niet gehoeven had, een einde dat wat té makkelijk loopt en een opzet die weinig geïnspireerd is. Een klassieker in wording is het zeker niet, maar de death scenes zelf zijn best sfeervol en Dec weet uiteindelijk toch ook wel de nodige spanning op te bouwen.

Een eenvoudig horror tussendoortje dus. Moeilijk echt aan te raden, maar wie verlegen zit om iets degelijks om te kijken kan slechtere films uitkiezen. Voer voor de horrorveelvraat met andere woorden, of het perfecte filmpje voor een filmdate waar de film zelf niet zo belangrijk is.

2.5*

Kostuumfilms.

Net als Westerns een genre dat me helemaal niet ligt. Zelfs deze aardige lugubere vertelling wist me niet echt te boeien, al is het best leuk dat Delpy iets directer is in wat ze wel en niet laat zien. Wie graag horror kijkt zal amper gechockeerd zijn, maar toch duidelijk goorder dan het gemiddelde kostuumdrama.

Op zich ook een best boeiend personage, maar de focus op romantiek (met Brühl en Delpy die beiden niet weten te overtuigen) en de statige acteerprestaties werken niet mee. Delpy slaat volgens mij ook wat door in de dialogen, die echt hoekig en geforceerd klinken. Vooral de kindjes lijken hun teksten af te drammen.

Visueel niet boeiend, al zal dat wel anders zijn als de setting meer aanspreekt. De soundtrack vond ik ook helemaal niks. Rest een best luguber achtergrondverhaal en niet al te veel meligheid.

1.5*

Onbegrijpelijk.

Vind Kelly hier zowat de meest dramatische dramatische rol ooit neerzetten. Wat een blasé, opgenaaid en stroef acteerwerk. Erg hooghartig en fake, al helpt het ook niet dat ze echt een vreselijk druilerige rol toegeschreven kreeg.

Vond de rest ook niet best acteren. Holden's naieve rol met z'n uitbarstingen komen ook nooit tot hun recht, Crosby werkt ook niet goed als dramatisch acteur. Hij hoort gewoon met een glimlach te acteren. Het einde waar hij bij moet huilen was redelijk genant te noemen.

Na 80 minuten is de film zo'n beetje op, komt er echt nog een enorm debiele romance uit het niets voorbij die alles nog eens een klein half uur laat aanslepen. Wat een enorm vreemde keuze om deze film daar nog mee af te willen sluiten.

Erg erg erg slecht drama, overtuigt geen seconde en weet alleen maar te vervelen met brakke personages en een cast die er niet mee uit de voeten kan.

0.5*

Boeiend ? Ja.

De film zelf ? Nee. Een twee uur durende audiovisuele leegte die teert op het zwart randje dat aan een basic drama gegeven wordt. Jammer genoeg herhaalt de film zich keer op keer met scenes die gedreven worden door dubbelzinnigheden (personage zegt iets wat het einde kan betekenen voor onze held, maar nee! Hij bedoelde het toch anders) en kolderesque problemen bij de moordpogingen. Als comedy ronduit irritant en na een tijdje ook zwaar saai.

Acteerwerk was wel oké, maar er is gewoon twee uur helemaal niks te zien en elke 10 minuten lijken een reïteratie van de vorige 10.

Wat is er dan wel boeiend ? De interpretatie van de maatschappijkritiek uiteraard. Costa-Gavras doet écht z'n best, je ziet hem z'n best doen. De corporate fucks zijn gewoon door en door slecht. Arme pa wordt gedwongen tot wandaden. Dat capitalisme toch.

En toch krijgt hij me niet zover een spatje medelijden te voelen met papa. Andere werklozen nemen moedig een ander baantje maar niet hij. Nee, pruillipje op en niks leren van vorige sollicitaties. Beetje bitsen op z'n vrouw en de maatschappij en slachtoffer uithangen. Een zak stro is't, inderdaad tekenend voor een deel van onze maatschappij. Sterke maatschappijkritiek inderdaad, maar dan net iets anders.

2*, de lul haalt het dan nog ook. Origineel op zich maar na 2 uur near escapes, toevalligheden en emo geleuter had hij overreden mogen worden door een toevallig voorbijrijdende afvaltruck.

Wel aardig geacteerd en leuk ideetje, dat wel. Film neemt z'n boodschap echter serieus, kan ik alleen maar erg hard om lachen.

Matig, maar doenbaar als tussendoortje.

Film duurt wel een beetje lang, standaard euvel bij veel van die Amerikaanse comedies. Veel hebben ze niet te vertellen, en zo dicht is de grappendichtheid nu ook weer niet. Minder filler zou filmpjes als deze best goed doen.

Zaten wel wat leuke zaken in. Vooral een aantal geinige "eigentijdse" zaken, zoals de maffe PowerPoint. Verder aardige standaard humor die weinig echt te lachen bracht, maar vooral voor een luchtig sfeertje zorgde.

Maar de echte redding is eigenlijk het heerlijke luilekker eiland. Zo putje winter is het wel verlekkerd kijken naar luxe en helblauw water. Qua feelgood zat dat in ieder geval helemaal goed.

Had betere acteurs verdiend, wat snedigere grappen en en snedigere editor, maar as is blijft het wel aardig om een keertje gezien te hebben.

2.0*

Degelijke actiefilm.

Op zich niet zo heel speciaal. Beperkte locatie waar optimaal van gebruik wordt gemaakt, simpele good guy vs bad guy (zelfs met ooglapje) opzet en twee mensen die uit de klauwen moeten blijven van een halve knokploeg. Voor het geweldige verhaal moet je deze echt niet kijken.

Voor de actie wel, zolang je maar niet teveel verwacht. Het is allemaal best vermakelijk, maar écht vol gaat het ook niet. Wat degelijke stunts en veel vaart, maar het behoort zeker niet tot het beste in het genre. Wel leuk is dat de kills net wat grafischer zijn, da's dan ook meteen de reden waarom deze film toch een vlotte voldoende scoort.

En verder is het simpel genrewerk. Zolang je verwachtingen niet al te hoog liggen en je zin hebt in 90 minuten eenvoudig vermaak is dit een best aardige film. Waarom ze hem in de bios willen gooien is mij een raadsel, daarvoor is het dan toch net niet goed genoeg, maar verder weinig over te klagen.

3.0*

Iets teveel kolder.

Kaye is op z'n best wanneer hij met woordgrapjes mag goochelen. Dan bedoel ik niet zozeer het gestuntel met dat vessel-gedoe, wel bijvoorbeeld het verhaaltje over de duchess. Jammer genoeg zit er iets te weinig van dat soort opgepoetste humor in.

Ik vond het vaak allemaal wat slordig. De gevechtsscenes, die poppen die in het water gegooid werden, het woordgestuntel. Maar ook gewoon de cinematografie die maar halve bak is. Alsof de eerste take meestal wel goed genoeg was, daar waar je bij andere performers (zoals een Astaire of Kelly toch echt wel perfectie ziet). Hoort misschien bij de soort humor, maar dat ligt mij dan niet zo.

Ook die Robin Hood setting vond ik niet al te aangenaam, heb ergens het gevoel dat Kaye is een (voor hem) moderne setting mij iets beter ligt. Want Kaye zelf doet het niet zo slecht en heeft duidelijk aanleg voor entertainment, maar de film rondom hem is toch maar een beetje brak.

1.0*

Amateurcinema.

Na 90 minuten durf ik amper wat te zeggen over het onderwerp zelf. Het bloedbad op het einde zag er absoluut niet best uit, ik zou het absoluut zelf niet kunnen aanzien en als ik er wat over te zeggen had ging het er ook een stuk minder barbaars aan toe, maar sowieso laat de docu maar de helft van het verhaal zien.

Onbegrijpelijk eigenlijk hoe je met zulke beelden toch nog een hoop warrige, sentimentele rommel denkt nodig te hebben om een punt te maken. Blijkbaar is de dolfijnvangst een miljardenindustrie (kapitalisme-bashing doet het altijd goed in docus als deze), maar over de prijsbeesten wordt niet eens zoveel gezegd. De docu gaat over voornamelijk over het afslachten van de rest van de vangst, die vreemd genoeg amper wat geld oplevert in vergelijk met de dolfijnen die verkocht worden ... anders gezegd, wanneer ze er 100 in gevangenschap zetten blijft het evengoed een miljardenindustrie.

Verder hoor je over het trieste lot van het de zogenaamde lach van het dier, maar doorheen de docu krijg je wel meerdere getuigenissen van niet-kenners die zo'n geweldige band met het dier opgebouwd hebben ... niks wijst erop dat deze mensen zichzelf niet iets wijs zitten te maken. Krijg je ook een stukje over de intelligentie van de dolfijn (misschien zelfs slimmer dan de mens) terwijl je beelden krijgt van een beestje dat achter z'n eigen luchtbelletjes aandwarrelt. Aandoenlijk is het wel, een teken van hogere intelligentie ... niet echt. Het toppunt is dan nog wel dat O'Barry twee seconden later zelf zegt dat intelligentie niet eens een beslissende factor is in zijn quest.

De docu zit echt vol van zulke onzin, pure afbraak aan het ongetwijfeld valide punt dat de makers hebben met hun beelden. O'Barry's actie op het einde doet eigenlijk wel de deur dicht, het is jammer dat zaken als deze door een bende onbekwame idioten moet aangekaart worden.

Hoe docus als deze prijzen kunnen winnen ... platte sentimentaliteit is het, heeft met serieus filmmaken echt helemaal niks van doen.

1.0*

Melig maar op zich nog wel aardig.

Het is duidelijk dat je met een regisseur te maken hebt die vertrouwd is met het genre, het is alleen jammer dat de film té gericht is op de aandacht van tienertjes. Want achter de meligheid schuilt een best tof heksenhorrortje, je moet alleen af en toe een oogje kunnen dichtknijpen.

Visueel is het namelijk best aardig. Ondanks de leeftijd werken de effecten nog steeds goed. Het oogt niet meer echt gelikt, maar het effect is er nog wel. Verder ook wel sfeervol, zowel qua locatie als belichting. De gevechten zijn ook nog eens vermakelijk, al valt het laatste gevecht dan een beetje tegen.

Maar dat tienergekakel is een stuk minder. Nogal saaie personages en wat drama dat absoluut niet weet te boeien. Denk aan een mannelijke versie van The Craft, ofwel een voorlopertje op de Twilight reeks. Niet echt zaken waar ik warm voor loop. Maar zoals gezegd, schuif dat opzij en er valt best nog wat te genieten hier. Het had alleen veel meer kunnen zijn.

2.5*

Musicals.

Je hoeft er niet al te veel van te kijken om een aantal gemeenschappelijke zaken te zien (buiten dan het wild uit het niets beginnen zingen en dansen). Zo wordt er graag gebruik gemaakt van een flashback of kleine zijsprong in het verhaal om een ongerelateerd dansnummer los te laten barsten. Maakt voor mij dat deze film toch altijd wat te lang lijken te duren, onafhankelijk van de eigenlijke speelduur.

Na laatst Burlesque gezien te hebben was de setting hier al redelijk vertrouwd, zelfs een aantal typetjes (zoals Genius). Verhaaltje is niet al te veel, ook de romance doet tegenwoordig wat vreemd aan (er wordt nogal wat voor elkaar beslist en openlijk geflirt) en verder is het gewoon veel dans en zang.

Mooiste scene is absoluut waar Kelly met zichzelf danst. Nog niet vaak gezien in oudere films, ook geen idee hoe ze het juist gedaan hebben (zelfde shots verdubbeld of een tweede keer nagespeeld) maar het ging opvallend synchroon.

Gevoel over dit soort films blijft een beetje hetzelfde. Het boeit me niet echt, meeste zang en dans vind ik verschrikkelijk, maar het is allemaal zo upbeat en jolly dat het enigszins aanstekelijk werkt, en ook niet snel saai wordt. Buiten dan wat ongerelateerde tussenpropsels.

1.0*

Iegh.

Had gehoopt op een leuke mix die het Western gebeuren wat zou bijbrengen, maar Favreau gaat hier finaal de mist in. Nu is het gewoon een brakke Western met belachelijke aliens?

Begin is lastig door te komen en het is dan eigenlijk vooral wachten op het intreden van de aliens. Al snel blijkt dat die echter ook niet al te veel amusement met zich meebrengen. De trieste cast valt deels wat te verwijten (Craig is een drakerig hoofdpersonage, maar het is vooral Ford die op z'n oude dag écht uit films weg moet blijven), maar de film zelf geeft het ook niet bepaald veel om mee te werken.

Vervelende setting, saaie actie, lelijke CG en een onzinnig verhaaltje. Een paar kleine lichtpuntjes zoals Dano en Rockwell zorgen voor een paar spaarse degelijke momentjes, maar verder is het één van de mindere blockbuster die ik de laatste tijd heb ingehaald. Ben toch veel beter gewend van Favreau.

1.0*

Propaganda pt10.

Er zit er weer eentje met een vraag. En zoals elke jandoedel tegenwoordig neemt hij de camera ter hand en gaat hij een eventjes een documentaire maken. Althans, zo gaat de narratief van dit soort docus steevast.

Na 2 minuten onderzoek op het internet heeft hij de kern van de milieuproblematiek te stekken en trekt hij erop uit om jan en alleman te confronteren met zijn conclusies. Toegegeven, deze docu slaagt er voor een keertje wél in om wat interviews te regelen met de organisaties die ter discussie staan, maar de gesprekken zelf kwamen niet bepaald overtuigend over.

Soit, zoals wel vaker oogt het eerste deel van de docu best factueel en duidelijk. Maar na een uurtje wordt al snel duidelijk dat het niet meer dan een aanloop is naar de uiteindelijke boodschap, die er met de minuut lachwekkender ingedramd wordt. Vooral het bezoekje aan de dokter is te onnozel voor woorden, vooral ook omdat er nog serieus gesuggereerd lijkt te worden dat zijn antwoord afdoende was. Als we dan ook nog moeten geloven dat de documaker met gevaar voor eigen leven de wereld wil verbeteren én nog even eigenhandig een kipje redt van de ondergang blijft er van het eerste deel ook niet veel meer over.

Enger dan de boodschap van deze film is dat nogal wat mensen deze docu zonder al te veel kritiek lijken te beschouwen als eye opener, terwijl het duidelijk niet veel meer is dan een promo-filmpje voor een alternatieve levenswijze. Wat niet meteen wil zeggen dat je alles wat verteld wordt in deze docu meteen ook moet afschrijven als onwaar, maar van die filmpje zelf wordt je in ieder geval niet wijzer.

Je wil niet denken aan de dag dat sectes erachter komen hoe ze dit soort docus in elkaar moeten draaien.

1.0*

Matig.

Eén van de weinig Li films die ik nog niet gezien had. Da's zowat de enige reden waarom ik deze film toch maar een kans gegeven heb, goed wetende dat z'n Amerikaanse werk vaak niet aan te zien is.

Zo erg is het gelukkig ook weer niet. DMX doet het niet eens zo slecht en er zitten een paar redelijk grappige bijfiguren in. De actie is oké, zolang Li maar niet begint te vechten. De editing is bedroevend en de choreografie aan de saaie kant.

Verder valt er weinig te zeggen over deze Cradle 2 the Grave. Het is een redelijk doorsnee Amerikaans actiefilmpje, zonder uitschieters, een beetje humor en jammer genoeg weer geen kundig gebruik van één van de beste onscreen fighters van de laatste 30 jaar.

2.0*

Had em nog nooit gezien.

Op zich een geinig horrotje, al hoef je er echt niet teveel horror van te verwachten. Deze film werkt omdat het viertal er gewoon erg veel zin in heeft en hun enthousiasme makkelijk overslaat op de rest van de film. Zonder hen zou het allemaal een stuk minder zijn.

Veel high school perikelen, da's wel een minpuntje, al is het natuurlijk wel de basis van de wraak die de vier bekokstoven. Leuke plannetjes die simpel uitgevoerd worden, maar best wel amusant zijn. Als het dan allemaal wat minder begint te lopen probeert de film iets duisterder te worden, maar daar verslikt Fleming zich toch wel een beetje.

Gelukkig is het tempo vlot en is het ook allemaal niet al te serieus, al zou ik het dan ook weer geen comedy willen noemen. Maar best oké voor een keertje. Staat hier en daar als cult te boek, maar daarvoor vind ik het toch echt wat te commercieel allemaal.

2.5*

Blijft goed.

Nochthans is het een film die makkelijk zou kunnen terugvallen na een jaartje of 15. Een hele hoop van de technieken waar Neveldine en Taylor toen mee experimenteerden zijn ondertussen veel beter te doen, een film als Hardcore Henry is daar een perfect voorbeeld van. Maar zulke films zijn nu eenmaal zeldzaam en dus verouderen ze ook veel minder snel.

Crank is een zeer pure film. Niet teveel tijd besteden aan onzin die niks met actie te maken heeft. Korte introductie van personages, een simpel verhaaltje dat ook amper bijgesteld wordt tijdens de film maar de makers wél voldoende ruimte geeft om compleet over the top te gaan en verder gewoon actie op actie.

Zo'n typische film van jonge regisseurs die zich willen bewijzen met hun eerste film. Niet perfect in afwerking, maar boordevolle energie en goede bedoelingen. 't Is een beetje jammer dat ze na Gamer een andere richting zijn ingeslagen, maar dat doet verder niks af aan de kwaliteit van deze film natuurlijk. Blijft genieten, ook zoveel jaar later.

4.0* en een uitgebreide review

Leunt dicht aan bij de ideale actiefilm.

Geen overdreven aandacht voor één of ander duf verhaal, geen barre shots van twee kampjes die naar elkaar staan te vuren, geen hele slo-mo scenes door CG gedrochten. Mnee, hyperediting, een paar hilarische oneliners, weirde cameraperspectieven en allerlei andere zaken die ervoor zorgen dat je actie "voelt" ipv dat je er gewoon naar zit te kijken.

Statham is echt perfect voor dit werk, de film is een aaneenschakeling van memorabele scenes (maar extra geek points voor de classic Godzilla scene), met de humor zit het ook echt wel goed (full body Tourette was het ) en de film raast gewoon als een trein.

Neveldine & Taylor zijn het perfecte actieduo, al kijk ik met enige angst uit naar Ghost Rider 2.

4.5* en een uitgebreide review

Toch al het zoveelste broddelwerkje van Cronenberg.

Dat hij een film wenst te maken over seksuele spanning na auto ongelukken .. mij best. Ik heb echt al gekkere zaken gezien (en hoog beoordeeld).

Zoals vaak werkt het weer niet. Het zootje acteurs is best belabberd (behalve Koteas, die deed het wel goed), visueel is de film aardig maar een beetje inspiratieloos en saaiig.

Hoofdreden waarom de film niet werkt zijn echter de erotische scenes. Even geil als een badmuts, compleet niet "broeierig" en random aandoend. Zo verliest de film z'n sfeer en z'n pointe en voelt het geheel vaak goedkoop en zinloos aan.

Het verhaaltje van Dionysos is mooi maar aan zulke moraal heb ik echt niks. Dat "oh industrialisatie" gebral komt echt m'n keel uit.

2*, voor een lege sfeer. Die, ironisch genoeg, erg slecht ingevuld werd. Typisch Cronenberg dan maar weer.

Dit soort films liggen me wel.

Zoals Jordy al zegt, Magnolia en Traffic doemen op als vergelijkingsmateriaal. Qua sentiment iets gekunstelder, maar dat wordt makkelijk weggeveegd door de prachtige belichting en muziek doorheen de film.

Daardoor ook niet meer echt te vergelijken met voorgaande films vind ik. Draagt uiteindelijk toch een heel ander soort sfeer met zich mee. Enkele erg krachtige en mooie scenes, ietwat dubieuze moraal en prachtig vormgegeven. Zwalpte lang op de grens tussen 4 en 4.5*, het ietwat mindere einde (sneeuw en een kutnummer) houden de film op 4*. Wel een aanrader, en toch wel mijn ding, dit soort films.

Leuk.

Verwachting lang sowieso laag. Komt enerzijds omdat Aja na Haute Tension nooit écht meer heeft kunnen overtuigen, anderzijds omdat die killer monster niche niet zo mijn ding is. Zeker in het alligator/krokodillen gebeuren nog niet veel echt leuke films gezien.

En dan valt een film als deze echt wel dubbel en dik mee. Niet te veel poespas, onzinnig tijdsverlies en onnodige vertragingen, gewoon wat stevige beesten in een beperkte en afgesloten setting en lekker spanning opbouwen. Dat én bij de actie steeds een tandje bijsteken, want is het eerste deel nog redelijk klein, dan wordt het wel steeds groter naarmate de finale dichterbij komt.

Acteerwerk is bovengemiddeld voor een film als deze, verder zien de alligators er best goed uit. Niet 100% overtuigend, maar dat zijn ze ook niet met klassieke effecten. Een paar strakke jump scares (de introductie van de eerste alligator is er echt eentje uit het boekje en wat gore momentjes. Aja is iemand die het genre wel onder de knie heeft.

Erg geloofwaardig is het niet, maar in plaats van geloofwaardigheid krijg je extra amusement. Een trade-off die ik altijd graag gemaakt zie worden. Een Aja meesterwerk is het niet, geen idee of dat er ooit nog komt, maar erg leuke filler is dit alleszins. Feestje voor de horrorliefhebber.

3.5*