Opinions

Wow, dit is een heel bijzondere natuurfilm uit eigen land. Had nooit gedacht dat zoiets hier mogelijk was, laat staan dat ik erg bekend was met de flora en fauna van de Oostvaardersplassen. Dat was toch erg gaaf allemaal om te zien, mede door het knappe camerawerk, wat toch wel Planet Earth/BBC-niveau is. Alle facetten van het leven aan de hand van de seizoenen komen langs, waarbij ook de hardheid en smerigheid van het natuurleven (dood en best wel watstrontscenes) niet geschuwd worden.

Commentaar van Harry Piekema was trouwens wel aardig vond ik, had soms wel iets weg van Haanstra's documentaires qua teksten. De muziek was af en toe wel wat overdadig en te dik aangezet, maar goed al met al een puik product uit eigen land .

Niet heel geweldig, behalve als je het leuk vindt om Ben Stiller en een appje beurtelings elkaar in het gezicht te slaan. De film lijkt ook vooral gericht te zijn op het Amerikaanse filmpubliek gezien best veel referenties naar gebeurtenissen en personen uit de Amerikaanse geschiedenis. Maar goed, het is wel te verteren.

Mêh, niet echt geweldig leuk ofzo, tenzij je een Amerikaans kind met een gezonde dosis interesse in (vaderlandse) geschiedenis hebt. De film kijkt wel goed weg, maar door een overdosis van alles en nog wat blijft weinig hangen.

Humor van het niveau "Alles wat je vindt, moet je naar de politie brengen". Dit is echt verschrikkelijk gedateerd en zwaar ongrappig. Een paar knappe scenes (die los van de film nog best oke zouden zijn) zorgen er voor dat deze film niet nog lager uitvalt in score. Ik doel dan bijvoorbeeld op die scene, waarbij de Marx Brothers en het halve scheepspersoneel op elkaar gepakt zitten in een veel te kleine kajuit.

Oehhhh altijd interessant om te zien hoe het ethische vraagstuk 'wat te doen met aliens, als ze op aarde komen?' getackeld wordt door de filmmakers. Het was wel een erg lelijk monster dat hier de film in gekwakt werd. Het benaderde de lelijkheid van het monster van The Creeping Terror en dat is geen compliment! Met het slot van de film kan ik het dan ook niet oneens zijn!

Voor de rest wel een compact en knullig B-filmpje.

De film waarbij de stand-in van Bela Lugosi uit Plan 9 from Outer Space toch nog een volle filmrol kreeg van Ed Wood. Uiteraard is deze film heel onmiskenbaar Wood-achtig. De oplettende kijker dient de te kleine WANTED-poster in het politiebureau niet te missen. Want wie figureert daar met zijn kop? Juist ja, de regisseur himself! Ben vergeten hoe hoog de reward was op die poster, maar het kan nooit veel zijn natuurlijk.

Wat een zwaar onlogisch verhaal was dit bij vlagen. Zonde, want de film zelf zag er door de filmnoir-stijl (dit keer eens niet toegepast op mannen in regenjassen en duistere steegjes) er erg mooi uit.

Tsja, cult en klassiek! Dat is het! Historisch vast een belangrijke film voor horrorliefhebbers, maar ik vond het maar een gewone film die wel ondanks de lage production values goed door te komen is.

De eerste taxirit in LA kun je gerust overslaan, die is niet zo boeiend, laat staan grappig. Maar daarna gaat het de goede kant op! Vooral het New York-stukje waarbij een neger het stuur overneemt van een Oost-Duitse taxi-chauffeur, die er niks van kan, vond ik schitteren . Het Rome-gedeelte is ook prachtig en van hetzelfde niveau. Wat me wel opviel is dat er telkens een conflict-situatie met veel gescheld speelt in de vijf stukjes, eigenlijk had ik het liever nòg gevarieerder gezien, maar dit is toch ook heel behoorlijk.

Indrukwekkend verslag van de ondergang van de Titanic.Deze film komt uit 1958 en dat is er niet vanaf te zien. Alle scenes (inclusief het zinken!) zien er overtuigend uit. Al gauw in de film ramt het schip de ijsberg en wordt vanuit diverse personages hun pogingen om te overleven gevolgd. De film heeft wat weg van documentaire, die vlot verteld wordt. Het scheelt ook dat hier een romantisch plotlijntje ontbreekt .

Afgrijselijke bagger! Verhaal was nog redelijk te volgen, maar de uitvoering daarvan was dieptreurig. Er zat totaal geen fut d'r in en close-ups van vervelende zakken (Coleman Francis voorop) bevorderen allesbehalve het kijkplezier. Zelfs de helicopter tegen het eind kan Night Train to Mundo Fine niet meer redden. De zesde 0,5 kan voor deze film dus bijgeschreven worden .

Jake Gyllenhaal is Lou Bloom, een misselijkmakende gast die nieuwsberichten voorziet van videobeelden met het motto hoe explicieter, hoe beter! Wat een ontzettende engerd is ie hier! Hij zorgt voor de nodige spanning, want zijn acties voor steeds betere beelden zijn onvoorspelbaar en op zijn minst bizar te noemen. Voor de rest is dit gewoon een goede thriller, die overigens goed past in een mooi gefilmd Los Angeles.

Zo hoort een kerstfilm te zijn: origineel, leuke liedjes en visueel een feestje!

Deel 3 gaat op dezelfde toer verder als deel 2. Niet goed natuurlijk, maar zo slecht is het gelukkig ook weer niet. De setting verhuist van Elm Street naar maar een psychiatrisch ziekenhuis ! Waarom het dan nog 'A Nightmare on Elm Street' heet is mij een raadsel, maar goed... Het had af en toe leuke momenten, waaronder natuurlijk die TV . Let op Morpheus, hij maakt immers elke film cool .

Eind jaren '80-meuk op zijn best . Alleen deel I is nog iets beter. Een van mijn guilty pleasures .

Ik dacht dat deze film als één van de slechtste in de reeks werd gezien, maar dat valt dus mee blijkbaar als ik nu de reacties lees. Anyway, vermakelijke sequel, die natuurlijk niet kan tippen aan deel één.

Het begin van een leuke horrorreeks, die lollige delen afwisselt met dubieuze. Het allereerste deel van de Nightmare on Elm Street-serie is nog duidelijk het best en ook serieus in toon. Voor de verdere geïnteresseerden van deze films kan ik deel 3, 4 en vooruit deel 6 aanraden. Die zijn allemaal goed te doen.

Matig tussendoortje in de verder geinige Nightmare on Elm Street-serie. Deel 4 en 6 zijn wel wat beter.

Strontvervelend is wat me opkomt na het zien van deze film. Had ook al twee eerder films van Lucrecia Martel gezien en die kwamen er ook niet goed van af. Snap ook niet waarom ie is opgenomen in deze lijst, maar soit. La niña santa gaat over een vrouw en haar dochter, waarvan de vrouw een dokter wel ziet zitten, maar de dokter vooral de dochter (en vice versa) ziet zitten?

Je zou denken, van zoiets kan een interessante film van gemaakt worden, maar nee! Het wordt uiterst saai verteld en ook het camerawerk is ronduit lelijk. Je ziet veel ruggen van personen en gezichten half in beeld, dat soort dingen dus. Het zal vast de bedoeling zijn van Martel, maar ik werd alleen maar verveeld door.

Het boek is natuurlijk super, de film net iets te gewoontjes. Ik zal het de film echter niet te veel aanrekenen, want in mijn idee ging het in het boek vooral over de gedachten van Winston en hoe ga je die nu verfilmen? Erg lastig dus.

Het eerste gedeelte was .

Het tweede gedeelte teveel van hetzelfde. De ene Japanner naar de andere krijgt een klap om zijn oren en dat heb je na een tijdje inderdaad wel gezien. De cliffhanger was toch wel aardig, wat mij toch wel weer benieuwd maakt naar deel drie. 4*

Het eerste deel en tevens het beste deel van de NNJ-trilogie, zo nu en dan erg treurig ook. Wel een lange zit!

Zeker zeker, ik snap ook wel de hoge waardering voor de NNJ-trilogie, maar om het te waarderen vereist het van de filmkijker wel een flink portie discipline. In mijn idee ging deze film wel heel anders dan hierboven beschreven staat. Hoe het dan wel ging, weet ik niet meer zo goed echter ... Mooie film die iets beter dan NNJ II is en iets slechter dan NNJ I

De naam Greta Garbo kende ik natuurlijk wel, maar nog nooit had ik een film van haar gezien. Ze heeft eigenlijk ook niet in veel grote films gespeeld. Ninotchka kun je nog de bekendste van haar noemen. Als Russische kameraad met een enorm plichtsgevoel voor haar vaderland zet ze een heel leuke rol neer. In het begin is ze koel en vertoont geen enkel greintje emotie. Kan me niet onttrekken aan de indruk dat dit stereotiepe karakter later menigmaal in andere films (denk aan Bond) gebruikt is. Later ontdooit dit allemaal in een aardig romanceplotje met hier en daar een geslaagd grapje. Niks mis met deze film!

Polanski zoekt met The Ninth Gate weer eens de duistere kanten van het leven op. Johnny Depp is boekhandelaar en krijgt de opdracht om drie dezelfde mysterieuze satanistische boeken met elkaar te vergelijken. Klinkt ietwat matig, maar door de sfeer is dit nog een alleraardigste thriller geworden. Alles had van mij wel wat vlotter mogen verlopen, de film neemt veel tijd voor alle onderzoeksstappen. Ook denk ik dat wanneer deze film 30 jaar eerder was verschenen veel meer indruk had gemaakt.

Het was grimmig, explosief met een cynische ondertoon. Mede door het onaffe supercoole einde is deze film niet heel conventioneel te noemen en was ik ook achteraf verbaasd door de vele lof die deze film krijgt. Duidelijk is wel dat we hier te maken hebben met een van de betere films uit 2007 en misschien zelfs wel de beste van de gebroeders Coen .

Redelijk goede film, die toch wel overduidelijk een komedie is, alhoewel de helft van de grapjes niet overkomt, omdat ze duidelijk niet heel grappig zijn. Verder ergerde ik me flink aan die journaliste, ook al was dat natuurlijk de bedoeling. Verder werden van veel dingen teveel karikaturen neergezet, beetje jammer. Maar goed, alsnog 3,5* .

Ai, pure bagger is dit. In deze véél te lange film zien we Vanda, een verslaafd meisje dat in miserabele omstandigheden leeft. Iets zinnigs krijg je van haar niet mee, behalve dat ze lijdt aan chronisch kuchen, dat echt goor klinkt. Ook wat andere personages komen voorbij, maar die zijn zowaar nog nikszeggender, saaier en maken de film alleen maar vervelender. Alles is door regisseur Pedro Costa bovendien erg onaantrekkelijk gefilmd met bijvoorbeeld veel tegenlicht, shots op de ruggen van personages en out of focus-shit. Dat was vast allemaal de bedoeling, maar het maakt de film er niet prettiger op om te zien.

Je begint je dan ook al snel af te vragen wat nou het doel is van dit soort bagger. Film hoort naar mijn mening als primaire doel 'kijkers vermaken' te hebben. Dat kan variëren van platvloerse Jackass-onzin tot en met intellectuele beschouwingen uit een Tarkovsky-film. Ik vind veel diverse dingen erg leuk om te zien, maar het het vermaak, de interesse, die moeten wel bij mij gewekt zijn om de film goed te kunnen waarderen. Ik kreeg hierbij echter het idee dat Pedro Costa dat echter geen ene ruk boeit en maar wat amateuristisch aankliedert. Net als de hoofdrolspelers in zijn film ondervinden geeft hij ook een dikke 'fuck you' aan de kijkers. Zware onvoldoende hiervoor dus.

Vooruit, een heel mager zesje dan maar voor Noah. Het is een behoorlijke opmerkelijke en gewaagde keuze van Darren Aronofsky om het verhaal van Noach te willen verfilmen. En eigenlijk pakt het niet heel goed uit. In enkele stukjes zag je duidelijk de hand van Aronofsky, zoals wanneer Noach het scheppingsverhaal gaat vertellen. Dat was het gaafste moment van de film! Maar al met al blijft het een problematische film.

In grote lijnen ken ik wel het verhaal van de ark van Noach en zo'n zondvloed blijft ook wel iets fascinerends hebben. God is ontevreden over zijn schepping. Bèng! Met een bizar grote en waterige schoonmaak geeft hij de mensheid een tweede kans. Men denkt dat het vullen van de Zwarte Zee (via de Bosporus) in zoveel duizend jaar voor Christus een en ander te maken kan hebben met het ontstaan van dit verhaal. Heel veel culturen over de hele wereld overigens schijnen zo'n mythe te hebben van oudsher. Dit wordt door reli-fanaten als één van de argumenten gebruikt om aan te bewijzen dat het verhaal van Noach echt zó gebeurd is, tsja ... Anyway het is dus wel een verhaal met veel interessante aspecten!

Ik ging de film hoe dan ook in met de insteek 'avontuurlijke fantasy-film' en in het begin lukt dat ook prima met een aardige (mooi gefilmde) opbouw en die stenen golems. Toch wordt de hele tijd de link met de Schepper gelegd en als Russell Crowes karakter ook vervelend en onsympathiek wordt, dan besef je dat het toch niet zo'n hele toffe film is. Het zal wel bij het verhaal horen dat Noach lang zo'n fatalistische klojo blijft, maar het avontuurlijke fantasy-sfeertje was wel weg. Wellicht was dat ook niet de bedoeling van de film om het alleen maar van dat te moeten hebben, maar meer van het religieuze. Met die boodschap heb ik echter niet zo heel veel. Gauw maar weer films zoals Black Swan maken, Aronofsky!

Dit had best wel een topper kunnen zijn, als er iets minder met special effects gestrooid werd en meer focus op het verhaal werd gelegd. de special effects waren natuurlijk over the top fout, maar toch wel prima door te komen. Het verhaal vond ik maar ontzettend vaag, waarbij sommige elementen me wel bijbleven maar het totale plaatje me maar niet duidelijk werd.