Opinions

Enorm langdradig. Typisch een biopic die weer een heel leven wil verfilmen (nu ja, een kleine 20 jaar, maar toch) en daardoor wordt dit weer redelijk fragmentarisch. Als ik wil weten wat Charles allemaal gedaan heeft kan ik ook zijn wiki-pagina lezen, dan ben ik in 10 minuten klaar. Nu is het vooral een hoop hoogtepunten, tegen het eind wat meer dieptepunten en hosanna als de aftiteling loopt. Typische opbouw met nul verrassing. Blgh. Aan Foxx ligt het niet die heel knap de tics beheerst maar vooral in charachter blijft en zo geloofwaardig is. Dat is moeilijk genoeg te doen maar hij slaagt glansrijk, al is het ook niet zo dat hij emotioneel heel diep gaat. Bovendien heeft Foxx van zichzelf een enorme sympathie, dus een echte eikel kan hij nooit worden. Verder wel een mooi tijdsbeeld neergezet, maar de fotografie is ook gewoon heel degelijk, net als de hele film. Te degelijk.

Opvallend dat deze film uit hetzelfde jaar stamt als eenzelfde soort biopic, The Aviator, één van de weinige films waarin zo'n lange tijdspanne wel een goede prent opleverde, vooral doordat Scorsese zich daar veel meer richtte op één aspect en DiCaprio wel de diepgang wist te vinden. Zo krijg je toch een cohertente film die onder de huid glijdt. Voor Ray echter een magere 2,0*.

De film speelt in een magische wereld, maar mist elke vorm van magie. Van verwondering. Van zelfs maar enige begeestering. Dit is echt en duf ding dat alleen maar platgereden paden betreedt, nergens verrast en ook niet wet te boeien. Matig stemmenwerk, inwisselbare personages en een verhaal dat weinig voorstelt. Visueel nu en dan wel aardig nog, maar ook dat heb ik al wel indrukwekkender gezien. Het is vooral technisch goed, maar ik werd er nooit door geraakt. 1,5*.

Bij mij op de middelbare school is er eens een leraar beschuldigd van seksuele intimiteit met een leerling. Gevolg: docent direct op non-actief en daarna pas een onderzoek of dat ook daadwerkelijk zo was. Dat de docent uiteindelijk ook zeven maanden cel kreeg doet niets af aan het feit dat ook onschuldige docenten eerst worden geschorst voor de waarheid boven tafel is. Degenen die de film hebben gezien snappen mijn kritiekpunten - veel nogal naïeve veronderstellingen over het schoolleven (en heel veel meer) die de makers hadden.

En eigenlijk is de hele inhoud vrij zwak. Een typisch Slee-vehikel met een jongen en meisje (hij in een artistieke hobby, standaard) met elk hun eigen sores. Het hele verloop tot en met de ups & downs zijn ook zeer voorspelbaar. Verder is het verhaal van het meisje overbodig en die van de jongen wel aardig, maar de oorzaak daarvan is dan weer erg gemakzuchtig en halverwege de film al wel duidelijk. Sorry, maar als je er dan achterkomt in de film tegen het eind kun je onmogelijk met een stalen gezicht 'Echt!?" roepen.

Nu kunnen de acteurs dat sowieso niet. Allen zijn eigenlijk van een zeer matig niveau. Enkel Hoes is wel leuk, niet enkel als actrice maar ook gewoon als fris knap meisje. Dat ik een fetisj voor pony's heb, helpt allicht ook mee.

En toch en toch heeft deze prent best wel charme. Sterker, het is zelfs een leuke film geworden. De scène met het storyboard is erg lief met de fijne pianomuziek erbij. Sowieso is de muziek prima, net als de soms best inventieve montage en en aardig camerawerk. De film voelt ook onaf en rauw aan alsof soms te snel een scène wordt weggecut of dat je scènes mist. Wellicht onkunde, maar ik vond het best aardig hoe de scènes elkaar opvolgden. En vooral, het vermaakt en weet bijna te ontroeren.

Bijna inderdaad, want eens de makers mij zover hebben, komt die gruwelijk slechte finale, in alles: acteren, tekst, locatie, de deus-ex-machina et cetera et cetera. Heb je een best gevoelige film, ga je op het eind finaal de mist in vol braakopwekkende clichés en ongeloofwaardigheden. 2,5* derhalve, maar dat was tot iets voor het eind echt wel hoger.

Vermakelijke film, soms leuk geschoten, mooie locatie, fijne muziekkeuze en een geweldige Weaving. Halverwege zijn de beste ideeën wel op en moet men toch de film nog wat rekken. Slecht wordt het niet, maar de eerste drie kwartier zijn duidelijk de leukste. Gelukkig eindigt het enorm grappig als alle lichamen uit elkaar spatten en die vloek dus echt blijkt. Toch wel het soort horror dat ik leuk vind, meer gore dan jump scares. Vanwege dat einde afgerond naar boven 3,5*.

Visueel spektakel. Geinig is het als men zegt dat de plot erg dun is. Die plot is uiteindelijk nog veel dikker dan Jaws die voor velen wel wordt gewaardeerd. Alleen heeft diezelfde Jaws twee dingen die beter zijn. De sfeer in het stadje )en dus de film' wordt eerst goed opgebouwd en mooi neergezet. Deze RPO speelt voornamelijk digitaal af en de echte wereld hangt er maar wat bij. Die gaat nooit leven net zo goed als hetgeen Watts en z'n matties voor strijden. En ten tweede kan je in Jaws de hele tekst weglaten en weet je precies wat er gebeurt, Spielberg heeft daar alleen een camera nodig. Kijk die eerste 20 minuten eens terug, briljant gedaan. In RPO echter is een voice-over nodig om de informatie te brengen en dat is jammer.

Maar goed, als actiefilm slaagt de film wel degelijk. In overtuigende cgi en met behulp daarvan ook schotelt Spielberg ons een heerlijke prent voor. Actie die ook volstrekt overzichtelijk is, hoe groot en chaotisch het ook wordt. Daarnaast wordt dit mooi gedoseerd en in de sterke race aan het begin en de slotscène gooit Spielberg alle registers open maar als kijker ben je nog fris dan. De film knalt echt. Verder ook genoeg mooie scènes en vol ideeën. Aan alles merk je dat Spielberg wel over het visuele heeft nagedacht. Ook fijn gemonteerd. Het ding duurt 140 minuten, maar die vermaken constant.

En ja, de film is wel degelijk zo ongeveer een kopie van Avalon, alleen zijn de nuances en de doelen van beide films volstrekt anders. 3,5*.

Wat een irritante vent die Kieran Culkin in deze film. Iedereen noemt hem warm en vol charisma, zowel in de film zelf als hier in de comments. Ergens richting het einde zegt Eisenberg dat hij heel graag hem wil zijn. En ik denk vooral: waarom? Ik zat me echt dood te ergeren aan hem. Eisenberg is toch prima en veel fijner als persoon? Eisenberg blijkt thuis te komen in een warm gezin en lijkt ook liefde te kunnen geven aan kind en vrouw. Dat wil je toch veel liever? Dat alles ligt vooral aan het acteren van Culkin waarin hij het net er te veel op legt. Dat is jammer want ik denk dat het script op dat vlak beter is. Hoewel het script dan weer niet uitblinkt in originaliteit.

Regie is verder prima. Oerdegelijk (alleen al dat eerste en laatste shot waarin men terugkeert naar dat eerste shot) maar goed gedaan met een uitstekende pacing, fijne muziek van de Pool Chopin en vaak weet de film goed de toon te raken. Jammer alleen van Culkin. Alleen op het allerlaatst is hij een paar seconden uitstekend. In dat laatste shot is het verdriet achter zijn ogen te zien. Dan ineens is hij wel ingetogen en dat werkt heel goed. 2,5*.

Aardige film wel, hoewel dit ding als film zelf weinig voorstelt. Behoudens wat kleine effectjes kan dit evengoed een theaterstuk zijn. Filmisch wordt te weinig gedaan. De fotografie is wel prettig, net als de veelal pastelkleuren. Goed geacteerd ook. Enorm cringe in het begin, maar dat past wel hierbij. Zij weet echt wel waarvoor de FBI komt, en de FBI weet dat ook wel. En dan maar van die gesprekjes over van alles en nog wat zoald bij een totaal niet lopende date. 3,5*.

Hitchcock mag dan als Master of Suspense bekend staan, ik vind hem vooral een regisseur die heerlijk vermakelijke films maakt: deze Rear Window is denk ik het summun daarvan. Vaak zijn films die zich in één ruimte afspelen toneelverfilmingen, of ze doen daar aan denken. Dat de bewerking uiteindelijk op celluloid is en niet op de planken, daar wordt weinig mee gedaan. Niet met deze film. Want hoewel de film zich afspeelt in één kamer, kan deze film eigenlijk niet goed op toneel worden uitgevoerd. En dat ligt dan toch echt aan de grootmeester zelf. Alleen al hoe hij met de camera steeds informatie geeft (dat eerste shot! zeker daarna leuk aangepast in de laatste scène) en ook de camera gebruikt als blik van Stewart op het binnenplein. We zien de hele film vanuit Stewart, juist die camera helpt hierbij omdat altijd wordt gefilmd vanuit Stewarts appartement. De film kent uitstekend geschreven teksten, een goddelijk tempo, humor, leuke performances (met een verrukkelijke Kelly) en hoewel de film soms iets oudbolligs heeft is dit vooral heerlijke cinema. Ik wilde mijn score laten staan met deze herziening, maar nu ik dit stukje type denk ik: er is echt niets aan te merken op deze film. 5,0* en daarmee Hitchcocks beste.

Redelijke verfilming. Visueel zeker in het begin erg mooi, lekker zomers en vol kleuren. Daarna wordt het palet een stuk minder boeiend, al past dat wel bij de toon verder en de sfeer is best oké. Ook heb ik me niet verveeld. Maar de twee hoofdpersonen vond ik erg mager, Hammer weet nauwelijks uitstraling te geven (terwijl hij het doorgaans daarvan moet hebben) en James is een prima actrice maar ik vond haar niet in deze rol passen. Maar al met al krijgt de film nog wel een voldoende. 3,0*.

Toch wel verouderd. James Dean doet het nog wel aardig, maar de andere personages zijn toch vooral karikaturen en wisten me nergens te boeien. Ook mist er enige emotie in de film terwijl de inhoud dat toch wel lijkt te suggereren. De film is wat dat betreft enorm afstandelijk met enkele losse prima scènes en momenten maar als geheel is het allemaal niet heel overtuigend. 2,5*.

Niet eens zo slecht als het gemiddelde doet vermoeden. De korte verhaaltjes zijn snel en vlot genoeg om niet te vervelen (alleen achter elkaar echter is het niet al te spannend) en het sfeertje is best fijn. Daarnaast wordt de belevingswereld van basisschoolkinderen verrassend sterk neergezet waarin alles een avontuur is en soms zelf in kleine dingen (dat gedoe in de supermarkt). Van de animatiestijl moet je houden. Ik heb er zelf niet zoveel mee, maar het gaat ermee door. Net als de hele film dus. 2,5*.

Zeer zeer matige Recess. De kritiek die ik op voorgaande delen gaf geldt ook hier, alleen zit hier geen enkele leuke aflevering tussen (dat gedoe met Kindergarten heb ik niets mee) en mis ik een beetje dat familiaire sfeertje dat de andere films nog wel hadden. Animatiestijl blijft aardig maar niet altijd mooi ingekleurd en het stemmenwerk blijft prima.

De laatste Recess-film dus die ik heb gezien in het kader van het bekijken van de films van de Toon Studio's, anders had ik er nooit van gehoord. Al met al kan ik me wel indenken dat zeker kinderen dit echt leuk vinden, als volwassen persoon zit er af en toe een moment van herkenning in maar over de hele breedte is het toch te kinderachtig. 1,0*.

Best vermakelijk, niet heel goed. Het hele Recess-gebeuren kende ik überhaupt niet, en was wel verrast een wat andere tekenstijl te zien. Best eens leuk, ware het niet dat de achtergronden goedkoop lelijk waren, net als de mix met CGI en weinige beweging en weinig vloeiende bewegingen. Je merkt echt dat dit productiewerk is voor weinig geld. Het verhaal slaat nergens op natuurlijk, maar af en toe ga je er wel in mee. Net als dat ik zelf klein was, hele avonturen beleven. Zo zie ik deze film ook, niet zozeer als 'waargebeurd' maar eerder als kinderdroom. En de zomervakantie als hier voorgesteld? Dat lijkt echt iets typisch Amerikaans, met vlotten bouwen en kamp en weet ik wat, of ik heb een aparte jeugd gehad. Now and Then is trouwens een goede fijne film daarover.

Wederom wat korte filmpjes (lees: tv-afleveringen) die samen dan maar als film worden uitgebracht. Het niveau verschilt nogal met vooral de eerste echt als hoogtepunt. Die gaat zo over the top gaat zo nergens over dat het echt grappig wordt. De andere delen zijn minder memorabel. Stemmenwerk blijft prima, de familiaire sfeer ook en de animatie is een mix van leuke stijl en lelijke uitwerking middels cgi. 2,0*

Prima film, vooral door sfeer. Het verhaal is niet altijd even helder, maar duidelijk genoeg om niet al tijdens de film alles kwijt te raken. Zo zit dat niet in de weg en kan je genieten van al het moois. Dan denk ik aan spel, aan fotografie (vooral de nachtscènes, zoals wel vaker) en sfeer middels de muziek. Jammer alleen dat halverwege de toon verandert (en er daglicht bijkomt) want ondanks dat Kaas daar een heel behoorlijke rol neerzet, is die mooie sfeer van even daarvoor verdwenen. Beste scène was de seksscène, met afstand. Hele korte fragmentjes, foto's haast, zo heb ik het nog niet eerder gezien. Jammer alleen dat -ondanks dat je later nog kan nadenken over de betekenis van de film- een dag later ik hier al niet meer in zag dat een behoorlijk tussendoortje. Meer dan 3,5* dus niet.

Nauwelijks uit te zitten. Was Red 1 nog een vermakelijk fris filmpje, deze Red 2 voelt echt als herhaling volledig op de automatische piloot. Vooral de acteurs laten het stuk voor stuk afweten, op Mirren na wellicht. De grapjes (echtelijke ruzietjes vooral) zijn flauw, het verhaal slaat sowieso nergens op en alleen de actie is af en toe nog aardig om te zien. Verder niet bijzonder geschoten, al was één cut dat Willis de Porsche instapt erg leuk gedaan. Verder snel vergeten. 1,5*.

Sympathiek wel met leuke personages en zeker niet slecht, maar ook zeker een halfuur te lang met het volledig voorspelbare verloop dat elke romcom heeft. De film begint gewoon te slepen en weet niet de interesse te wekken omdat je als kijker toch wel weet hoe het afloopt. Nu is dat wel bij meer films, maar die zijn na 90 minuten gelukkig klaar. Een Koreaans product, maar dat is alleen de setting, verder had dit zo Hollywood kunnen zijn. Wat niet per se slecht is, maar de film mist wel een eigen smoel. 2,5*.

Film die minder en minder werd. Het eerste uur is nog heel behoorlijk. Niets bijzonders want vergeleken met Silence is dit maar een vrij eenvoudige thriller, maar wel sfeervol met een leuke wisselwerking tussen Hopkins en Norton. De film wil zelfs nog wel duister en spannend worden. Maar eens Ralph Fiennes, de schurk van dienst, al halverwege in beeld komt is het gedaan met die spanning. Ik ben normaal ook fan van Fiennes maar hier ging geen enkele dreiging vanuit. Verder een raar zijplotje met Watson en dat dubbele einde was echt volstrekt onnodig en zelfs nog storend. Daarom 2,0*.

Murphy is goed en McAdams is zo mogelijk nog beter. Kat en muis en de rollen worden omgedraaid, maar beiden weten die beide zijden overtuigend en geloofwaardig te brengen. En het spel over de breedte is prima. Ook een opbouw die lang duurt maar wel nodig is en aangenaam kijkvoer is. Het einde is wat afgeraffeld en er iets te ver over, maar veel pret mag dat niet drukken. 3,5*.

Het acteren is vrij belabberd en eigenlijk blijft er ook weinig over dan. Visueel weinig bijzonder, verhaaltje nauwelijks interessant en op momenten lachwekkend slecht. Ik snapte oprecht maar niet wat die hoofdrolspeelster zag in die foute gozer. 1,0*.

Op momenten wel aardig, maar echt ontbranden deed de film nooit, echt leuk werd-ie nooit, echt boeiend deed dit ding ook niet. The Rock is prima, hoewel iets te veel op de automatische piloot en Reynolds herhaalt nog maar eens een typetje van zichzelf en valt toch wat tegen. Ook als duo is het allemaal niet zo boeiend. Aardige locaties verder, verhaaltje is oké, stom twistje op het eind, ach ja. 2,0*.

Ik heb me vermaakt, mede door de uitstekende pacing en de film die geen moment verveelt en daarmee scoort dit ding een voldoende. Maar dat is het dan ook. Luchtig vermaak maar verder niet super en buiten de bios ben je hem al ongeveer vergeten. Acteurs spelen met zichtbaar plezier al vind ik Johnson wel beter dan Evans. Johnson kan uitstekend een personage spelen dat net niet helemaal menselijk is met op het oog beperkte emoties. Zijn mimiek en komische timing zijn daarvoor zeer geschikt. Evans irriteerde me een beetje. JK Simmons is gewoon prima maar niet bijzonder. De actie is verder wat rommelig in beeld gezet. Wel vond ik dat wereldje dat bedacht is erg leuk. De Kerstman als magisch wezen maar ook CEO van een multinational en die samenwerkt met onder meer het Amerikaanse leger. Geinig. 3,0*.

De invulling van die sprookje is net wat anders en dat is wel leuk, zeker dat deel rond de whodunnit. Ook wat de noise-achtige rockmuziek is geinig gedaan (al past het niet echt). Maar de film komt traag op gang, production design oogt enorm nep met allemaal cleane decors en kapsels en kostuums, het gevoel op een set te zijn overheerst. Om over de vreselijk slechte cgi nog maar te zwijgen. De mannelijke jonge spelers zijn wat flets. Oldman is nog wel oké en Seyfried doet het aardig, maar dat is het dan ook. 2,5*.

Mooie film, die lange tijd ook heel goed is maar tegen het eind wat wegzakt. Dat komt vooral doordat Wayne er niet constant bij is dan (en de man draagt met zijn charisma wel de film) en het liefdessubplot is er maar bijgesleept en overtuigt nergens maar neemt wel veel tijd in beslag.

Maar verder dus een heerlijke prent, met een prachtig beeld van een land in opbouw. Ik zag hier ook echt het Amerika zoals het bedoeld is. Groots en de kans voor iedereen om rijk te worden, zij het dat je er weleens oneerlijk tegenin moet gaan. Maar vooral hard werken, en wellicht lukt het. De al genoemde Wayne is heerlijk, maar ook Clift geeft mooi tegenspel in een vrij ingetogen maar zeer menselijke rol. Sowieso wordt over de breedte sterk geacteerd zonder overacteren en geschreeuw (zoals in The Searchers). Alleen die typische bijrolletje van de oude domme lolbroek staat me altijd wat tegen in dit soort oude films.

Verder fijne muziek en mooie beelden van Texas. Wat vooral opvalt zijn veel modern aandoende shots (alleen al bij die oversteek met al die koeien door de rivier zit af en toe ineens een heel raar shot in, maar wel gaaf te zien) en de sterke actiescènes die opwindend zijn.4,0*.

Niet helemaal overtuigd. Op momenten wil de film te graag waardoor juist het realistische karakter wat verdwijnt en de sfeer te veel wordt. Qua locatie is dit prima, maar zeker in het begin wordt te veel nadruk erop gelegd, ik zie dat liever subtieler verwerkt. Rex doet het verder prima, maar zijn personage vind ik dan weer minder boeiend, al is dat puur een smaakdingetje. Verder wel een fijn filmpje met een leuke chemie tussen Rex en het donutmeisje maar uiteindelijk duurt dit ding net iets te lang en zeker richting het einde met te veel plotelementen. Net aan 3,5*.

De score die ik geef is eigenlijk veel te hoog voor wat ik ervan vond, maar ik kan waarderen dat een regisseur zijn visie mag uitdragen en ja, de film is duidelijk anders dan 90% wat in de bios komt. Maar ik vond het ook en tergend lange zit zonder lekker ritme in de film met veel stilvallende stuk. En dat met dat vreselijke accent. 30 jaar terug kon dat nog, maar laat men lekker de taal van dat land spreken. Visueel ook niet heel spectaculair. Dan blijft er weinig over. De muziek was mooi ja, erg mooi soms zelfs. En prima dat er naakt en geweld in voorkomt, maar ook dat was niet zo heel schokkend. Alleen dat apparaatje dat de huid af pelt kwam voelbaar binnen. Verder te kil en klinisch en ik kreeg nergens binding. Maar goed, ruim naar boven opgewaardeerd alsnog 2,5*.

Typisch Ozon. Nergens echt bijzonder, soms zelfs wat saai, maar over het algemeen wel een fijn sfeervol zomers filmpje dat lekker wegkijkt. Acteerwerk is lekker naturel, locaties prima, verhaal mooi klein gehouden en soms met leuke stukken erin. Maar ook is het nergens echt heel boeiend of beklijvend. 3,0*

Beetje gekke film en vooral in het begin erg rommelig waardoor ik er nooit helemaal goed in kwam. Maar genoeg losse momenten die nog wel werken en de pacing is ook best prima te noemen waardoor de film als geheel goed is uit te kijken ook al was lang niet elke scène even boeiend. De film heeft wel echt een lowbudgetlook die enerzijds fris aanvoelt maar anderzijds niet heel bijzonder is om te zien. 3,0*.

Moslims waarderen om hun vrouwenstandpunt vanwege de harems, dat is nog eens een uitspraak. Vroeger wellicht niet, nu word je er door gevierendeeld. Omgekeerd is veel van de film toentertijd vast heel provocerend geweest maar valt tegenwoordig allemaal reuze mee.

We volgen een doorsnee van Franse samenleving, de rijken en de burgers die dienen, waarbij werkelijk iedereen op zoek is naar seks. Een flinke spiegel zet Renoir neer in deze klucht. Inhoudelijk schort er niet zo veel aan, jammer alleen dat ik niet echt van kluchten houd en dat deze film nogal lawaaierig en druk was uitgewerkt. Het kan aan de geluidsband liggen, maar constant draait er muziek, klinken geweren of lopen mensen door elkaar te schreeuwen. Veel tam tam maar uiteindelijk stelt het weinig voor. Neem dan enkele slechte acteerprestaties die dit effect versterken (en Renoir zelf kan dus echt niet acteren) en je hebt grotendeels een hondsvervelende film. Neemt niet weg dat zeker de rustige momenten best vermakelijk zijn, dat het camerawerk verzorgd is en vooral de jachtpartij een alleraardigst geschoten scène is.

Dus krap aan een voldoende, 2,5*.

Over het geheel prima, al wisselen de filmpjes wel in kwaliteit.
1. Erg kort, maar wel uitstekend als eerste filmpje.
2. Onafgewerkt. Het idee is wel aardig en die eerste reactie van de klant is onbetaalbaar, maar dit filmpje is ook ineens afgelopen zonder ooit begonnen te zijn.
3. Erg fijn, vooral omdat deze steeds absurder wordt, maar zoals in alle verhalen toch in de werkelijkheid blijft hangen. Ook een prima afgewerkt verhaal.
4. De beste denk ik, vooral ook doordat dit heel herkenbaar is en je de hoofdpersoon volledig gelijk geeft. Het einde is daarom ook zo mooi.
5. Begint sterk, maar eindigt ineens zomaar zonder zijn volle potentie te benutten.
6. De langste, lang niet altijd even leuk maar eindigt wel sterk.
Al met al steeds verhalen die heel herkenbaar zijn maar zo absurd dat je dit niet dagelijks meemaakt. Soms moest ik hardop lachen, vaker echter is het niet meer dan een flauwe glimlach. Meestal ziet het er allemaal fraai uit en de muziekkeuze is ook prima. Prima vermaak dat de volle speelduur nergens verveelt. 3,5*.