Opinions

Frisse film, maar ook aan de lange kant. Het hele middenstuk is soms een beetje een herhaling en scènes duren te lang waardoor elke vaart eruit gaat. Het ziet er verder wel fraai uit, al voelt het ook meer als verkleedpartij dan dat men echt in die tijd zit. Het verhaal verder is wel redelijk verteld, maar echt boeien wist het me nooit. Milly Bobby Brown zit goed in haar rol als ze enthousiast en vlot mag zijn, maar op emotioneel vlak wet ze minder potten te breken. De rest van de cast is wel oké en Cavill is een ontdekking als Sherlock zelf. 2,5*.

Niet altijd even goede film, maar enkele zeer sterke momenten maken dat ik dit geen onvoldoende kan geven. De film is vrij degelijk en laat vanuit meerdere perspectieven de gijzeling zien. Dat maakt wel dat geen één verhaal echt goed wordt uitgewerkt of echt diepgravend is. Jammer, want vooral Brühl heeft een interessante rol en weet met die weinige tijd nog een prachtig inzicht in zijn psyche te geven. Maar ook de stukken op hoog politiek niveau zijn boeiend, goed gespeeld door enkele echte prachtige karakterkoppen en verdienen eigenlijk gewoon een eigen film. Alleen het verhaal van de soldaat en zijn vriendin de danseres hangt er wat bij en wordt echt matig uitgewerkt en je denkt lange tijd ook wat precies de reden van zijn aanwezigheid is. Aan het eind van de film is duidelijk waarom, maar in de film is dit vrij zwak en voegt aan het verhaal en de beleving niets toe.

Maar daartegenover staan enkele prachtige scènes vol crosscutting en prachtige muziek erboven die los gewoon echt prima werken. Ook dat shot van een vliegtuig in het donker waar de vier ronddraaiende propellers zacht worden belicht is gewoon schitterend. 3,0*.

Goed, wat hier van te vinden? Ik ben niet tegen een vormexperiment, sterker, film gaat ook om vorm en als je echt eens de inhoud weglaat: Waarom niet? Alleen ga ik me snel vervelen als er te weinig verteld wordt.

Niet dat er geen inhoud is - met flink wat thema's als het oedipuscomplex, leven in de stad, broer-zusliefde, boeddhisme, reïncarnatie et cetera kan je wel spreken van inhoud- maar de film mist echter vooral plot en nog meer vooral: een narratieve drive. Er gebeurt niet bijster veel en dan wordt dat uitgerekt over bijna drie uur. Daarbij is de camera zeer vermoeiend en door te spelen met de tijd lijkt de film ook nergens heen te gaan. Een overkoepelende spanning, een vraag die je helpt door de film te komen, die mistte ik dus wel in het complete middenstuk. Zo zat ik maar al te vaak op de klok te kijken en vroeg me af: hoe lang nog? Geen goed teken.

Dat alles neemt niet weg dat de film wel mateloos intrigeert. De ode aan 2001 is eenvoudig te zien - al vond ik de tripscène net zo vervelend en lang duren- maar ook leek de film wel op Eyes Wide Shut van Kubrick (zowel in thema's als fotografie. Daarnaast is het eerste halfuur prima en ook het laatste gedeelte -waarin Noë nog eenmaal plankgas geeft- ook. De muziek is erg goed, van een lekkere beat tot dromerige tonen, altijd is het juist. Meestal ziet de film er schitterend uit met alle neonverlichting (al weet je het wel na anderhalf uur), zijn de kleuren heerlijk (vooral dat laatste kwartier weer) en zitten er enkele prachtige scènes in. Ik denk aan de achtbaanrit en het naar beneden lopen in het trappenhuis dat maar doorgaat zonder cut. Ook enkele schrikmomenten waren sterk en maken je net op tijd wakker.

Ik kan dus geen onvoldoende geven, ondanks dat ik me soms stierlijk verveelde. 3,0*.

Mindere aflevering. Dat komt vooral doordat dit in de basis gewoon een verhaal over een relatiebreuk is met wat geinige dingen rond technologie daarbij. Maar die basis vind ik niet bijster interessant. Kebbell vind ik vooral de zwakke schakel en weinig overtuigend. Dan valt al snel de basis weg, ondanks dat de sympathie wel bij hem zou moeten liggen lukt dat de makers niet. De ideeën rond technologie zijn wel oké verder maar hangen soms te veel erbij. Visueel is het ook niet heel slecht al mist het wel eigen visie. 2,0*.

Kende de serie niet, maar de film was prima te volgen ondanks dat. Vooral aan het begin net iets meer uitleg en slim schrijfwerk om je binnen vijf minuten bekend te maken met de wereld. Prima dus. Je merkt wel dat de spelers op elkaar zijn ingespeeld en echt een groepje vormen. Verhaal is net te weinig voor anderhalf uur - ik wil wel geloven dat die bij uitstek geschikt is voor de korte afleveringen van nog geen 40 minuten. Verder vooral een heel fijn zomers sfeertje, leuk wereldje met de celebrities en fijne luxe in alles. Niet bijzonder, wel prima weg te kijken. 3,0*.

Aardig idee, niet alledaags hoewel ook niet helemaal uniek. Inhoudelijk wel sterk, maar als film komt dit minder over. Rommelig vooral. Dan weer dromerige beelden (soms mooi, dat wel), dan weer rauw realisme. De film is een verzameling scènes die samen 86 minuten duren maar zelfs die korte speelduur niet altijd weten te boeien en onderling wat vloeken. Ik miste ook iets van betrokkenheid. Jammer verder van het wat benauwende beeldformaat (ik zie dat formaat recent wat vaker, waarom toch? Vroeger snapte men hoe dat formaat goed te gebruiken, nu is het vooral een trucje dat mijn smaak vaak niet is) en het donkere filter, visueel vaak erg saai. Nu wel ik ben gul: 2,5*.

Toch wel een lichte tegenvaller. Technisch ziet het er allemaal prima uit en hier en daar zijn best mooie plaatjes geschoten. Ook is MK een leuke hoofdpersoon en vooral het gebruik van de langzamere mensenwereld (met die vertragingen) is prima gedaan. Jammer alleen dat het allemaal zo cliché aanvoelt. Het begint al met dat Ierse gejengel van Elfman de ganse film door, het gebruik van CGI dat in actiescènes steevast leidt tot lange shots die heel wild overal doorheen gaan en het verder ook niet bijster originele plot. Neem daarbij dat de film wat lang duurt en lang niet elke scène even sterk bijdraagt aan het geheel en je hebt een bij tijd en wijle saaie film. 2,5*.

Beter dan het eerste deel, vooral omdat ik het verhaal net wat beter vond (hoewel het aan elkaar hangt van clichés), Washington prima in zijn rol zit en de gevechten net iets beter zijn (in deel 1 was het wel erg mak allemaal). Maar goed, als geheel begint de film op momenten wel te slepen met te veel zijpaden die minder interessant zijn en hoewel de finale een leuke set piece is, duurde ook dit te lang. 2,5*.

Verrassend leuk. Fuqua kan goed sfeer scheppen en weet vaak mooie beelden op het doek te toveren maar als verhalenverteller vind ik hem wat minder. Daardoor vallen zijn films toch vaak wat tegen. Deze derde Equalizer leunt echter vooral op sfeer, meer dan op een verhaal. En die sfeer wordt super gebracht, de Italiaanse kustlijn of de dubbele boulevard van Napels zijn vaak prachtig in beeld gezet. Tempo is goed, Washington redt het alleen al met zijn charisma (en doet wel meer dan daarop leunen) en ook de andere personages in dat dorpje zijn zeer aimabel. Ergens neigt de film naar kitsch maar de film houdt net genoeg zijn smoel strak. Ik vond overigens de actie in deze serie nooit heel denderend omdat Washington te goed is en er nul spanning of verwondering in zat, maar de actie is nu gedoseerd en lijkt ook niet het hoofddoel. Het gaat om de duistere sfeer daarbij, niet om het knallen an sich. En dat werkt. En bovenal, ik heb echt heerlijk in de bioscoop gezet. 4,0*.

Gek, wat de eerste drie kwartier zo goed maakt gaat zich hard wreken in het vervolg: het trage tempo. Begint de film nog heel erg fijn met veel sfeer en mooie kleurrijke belichting (dat beide blijft doorheen de film aanwezig) en vooral een erg prettig portret om naar te kijken -niet per se bijzonder maar dat geeft niets- met een redelijke Washington die het vooral van zijn uitstraling lijkt te moeten hebben en zelfs momenten kent dat het aan Taxi Driver doet denken, daar gaat het vervolg compleet de verkeerde kant uit. De actie is nooit spetterend of spannend (Washington doet alles met zulk een speels gemak dat spanning nooit aanwezig kan zijn), het verhaal duurt maar en duurt maar en nergens is er ook maar een greintje originaliteit te vinden. Tevens is het trage tempo en sfeerzetting nu negatief, omdat je plotontwikkeling verwacht en dat schiet maar niet op naast dat het je eigenlijk ook allemaal geen ruft kan schelen. Daar had het begin geen last van, juist omdat men puur koos voor sfeerzetting en set-up. Jammer, want ondanks de clichés en gebrek aan ideeën had het beste een prima genrefilm kunnen zijn, Nu 1,5*.

Prima film wel, ergens wel een fijne verrassing. Visueel erg sterk, elk shot lijkt over nagedacht te zijn. De hele film oogt enorm gestileerd maar dat past wel. En men houdt dat de hele film ook vol. Zowel op kleurgebruik maar ook zeker in kadrering en vaak zoeken in symmetrische vormen. Verder een fijne Bale die volstrekt emotieloos kan kijken en toch enorme diepgang weet mee te geven. Duidelijk ook geïnspireerd door The Matrix en ik dacht ook even: hij zou een zoveel betere Neo zijn geweest. De actiescènes zijn spaarzaam maar getuigen allen van visuele interessante ideeën en worden goed uitgevoerd. En daarvoor kijk ik ook film, om verwonderd te worden door boeiende vondsten. Richting het einde wordt de film iets minder, dat wel, maar blijft interessant. De thematiek is boeiend verder. Echt origineel is de film ook niet maar wel vakkundig gemaakt met genoeg goede ideeën. Naar boven afgerond 4,0*.

Het boek vond ik aardig, maar inhoudelijk niet overal even geslaagd. De film is duidelijk wel minder hoewel die kritiekpunten minder naar voren komen omdat de film een wat andere invalshoek geeft. Af en toe mooi commentaar op massamedia en de vraag of stelling dat er nu zo weer een Hitler kan opstaan door de bevolking gekozen, maar dat zijn slechts momenten. Verder was het een wat tam geheel dat nooit over de volle lengte boeit. Verder vond ik deze Hitler ook niet echt geslaagd, de acteur lijkt er gewoon niet genoeg op om mee te gaan met de film dat hij zo levensecht lijkt. 2,5*.

Charmant inderdaad, maar het plotje wist me niet heel erg te boeien. Zeker het middenstuk sleept dan wat, ondanks de korte lengte. Mooie tekenstijl die direct doet denken aan prentenboeken en hoewel die stijl meestal beter past bij prentenboeken dan een lange speelfilm werkt de stijl hier wel wonderwel. Aardig stemmenwerk verder hoewel iets te ingetogen soms. Film doet weinig fout en is enorm schattig, maar wist me simpelweg niet de volle duur steeds te interesseren. 3,0*.

Geinig, een film in het Catalaans (al kwam er volgens mij af en toe Spaans tussendoor bij bepaalde personen als zij met elkaar in gesprek waren). Het is ook echt wel een western maar in in Catalunya, iets dat prima kan als je beseft dat veel spaghettiwesterns ook in Spanje werden opgenomen. Al is deze film qua toon zeker niet zo'n film, eerder een rustig drama.

Dat maakt echter niet direct een goede film. Erg saai vooral, Weinig mooie weidse beelden maar vooral shots van binnen, vel in close-up of half close-up en er gebeurt ook weinig en die mensen en de dialogen wisten me ook niet te interesseren. Typisch zo'n film die je wel of niet ligt, iets dat zomaar ook aan het moment kan liggen want echt objectieve kritiek kan ik niet bedenken. 1,5*.

Mwoh. Wel een degelijk gemaakte film maar ondanks de niet heel lange speelduur toch wat slepend. Vooral door de vele herhalingen met die sleutels, na 1 keer geloof je het als kijker wel, daarna zijn die scènes vooral opvulling, niet meer spannend en zelfs saai. Sfeertje is wel oké, acteerwerk ook wel (al ziet Radcliffe er gewoon uit als een jochie dat een baard heeft opgeplakt). Wel een rare rol van die derde ontsnapte, dat blijkt een fictieve rol terwijl de werkelijke derde ontsnapte niet in de film zit. Vreemd. En veel voegt die persoon met zijn persoonlijk drama niet toe. Net als de apartheid, die wel af en toe wordt genoemd maar ook verder nauwelijks op de achtergrond speelt. Uiteindelijk is dit een ontsnappingsfilm die op momenten nog wel spannend is, maar vaker echter erg mak is en misschien meer wil zijn dan die werkelijk is. 2,5*.

Beter dan het tweede deel, minder vreemd ook maar juist wel een vreemde eend in de bijt in deze reeks. Deze film speelt namelijk in de mensenwereld en is compleet anders. Wel leuk om eens te zien, maar na een uurtje is het wel klaar en de film verveelt daarna vooral. De liefde tussen de twee apen is wel leuk en de film voelt ook best geloofwaardig aan (hoe mensen reageren op die apen en omgekeerd, erg prettig). Jammer dat de film alleen wat duf is en dat wreekt zich richting het einde. 3,0*.

Visueel wel mooi en de verschillende kamers zijn ook prima, maar na de derde kamer geloofde ik het wel een beetje. De film kent in zoverre geen vooruitgang, want elke keer begint men weer opnieuw. En dat gaat vervelen, ondanks dat de film niet slechter is dan in het eerste uur. Acteerwerk is wisselend, op momenten is het wel spannend maar echt boeien doet de film nergens. 2,5*.

Het eerste uur is heel aardig. Een leuk sfeerportret en gewoon fijn kijkvoer. Daarna neemt het drama de overhand, en dan wordt het wel heel melodramtirsch allemaal met theatraal acteerwerk. En in drama's vind ik dat acteerwerk eigenlijk nooiy werken en konden me zo de personages en hun heibel ook niet interesseren. Visueel wel mooi geschoten. 3,0*.

Vorige week met Valentijnsdag gekeken - het was al een tijd terug dat ik deze zag en steeds maakte ik ergens een koppeling tussen de film en die bewuste dag. Gek nu ik het zo weer voor de geest heb na de herziening, vooral omdat Carrey die dag maar één keer laat vallen en die dag verder nergens naar voren komt. Niettemin, ik wilde de film wel die dag zien (het moest er weer eens van komen) en het werd een fijn weerzien.

Wat deze film zo goed maakt, buiten het leuke originele script, is de puurheid ervan. De relatie tussen Carrey en Winslet natuurlijk, maar ook de fijne Dunst en de altijd goede Wilkinson. De emoties bij hun zijn echt, iets van een absoluut belang bij een liefdesfilm. Dan kan een verhaal nog zo vreemd en absurd zijn, de relatie is geloofwaardig en je gaat er dus volledig in mee. En vooral: de film raakt mij. Verder ziet de film er gewoon mooi uit - zeker die shots bij het ijs, of de beelden van de optocht als Dunst het versje noemt van Pope- is de muziek fijn, sfeer goed en wordt er over de breedte goed geacteerd. Zo fijn en naturel. Daarnaast herkende ik mij toch wel een beetje in Carrey en zo wordt deze film ook persoonlijk. Dan mag die hele rol van Frodo volstrekt overbodig zijn, dat deert soms niet eens zo. 4,5*.

Matig. Ik denk dat het meeste al wel gezegd is op deze site of in de kranten: geen slechte film, maar ook een lange film die nergens gaat leven. 10 nieuwe personages worden geïntroduceerd en dat werkt gewoon niet. Geen moment dat die lui weten te boeien. Ja, aan het eind Chan, als meest centrale figuur, dan nog een beetje maar dat is het dan ook. Als er weer eens één overlijdt is het vooral een constatering, maar meer ook niet.
Visueel aardig maar ook niet bijzonder, de actie is oké in beeld gezet maar niet heel spetterend en eigenlijk kijken we naar een te lange eerste aflevering van een serie en eens de film dan kan beginnen dan is die al klaar (al ben je als kijker 2,5 uur verderm dat wel). Het is dat de pacing nog heel behoorlijk is waardoor dit voor het gevoel nog wel soepel voorbij glijdt, maar dat is dan het enige echt positieve. En leuk die beelden (leve cgi!) uit de oudere tijden. 2,0*.

Beetje langdradig. Het idee is wel aardig, maar wordt vreselijk traag uitgewerkt. Het tweede uur krijgt wat meer drama en normaal houd ik daar niet van, maar dat had deze film broodnodig. Niettemin is de film zeker een halfuur te lang uiteindelijk, vooral door het begin. Het acteerwerk is aardig, maar ook net iets te onderkoeld om erin meegetrokken te worden. Zo houd je een film over die aardig is geschoten en enkele mooie momenten heeft, maar als geheel lastig is uit te zitten. 2,0*.

Ik mag 31 zijn en me soms afvragen wanneer ik nu eindelijk volwassen word, maar op andere momenten ben ik blij nog genoeg kinderlijkheid te hebben en te genieten van soms enorm puberale humor als in deze film, maar wel puberaal op de leuke manier. Zonder enige schaamte wordt Europa te kakken gezet en worden vooroordelen enorm uitvergroot. Maar het helpt dat de cast enorm op dreef is met veel plezier en goede timing waardoor de meeste grappen goed aanslaan. Het is echt een opeenvolging van sketches waarvan een enkele wat minder is, maar de meeste gewoon enorm leuk. Soms heel fout, soms heel voorspelbaar maar in de flow van zo'n film werkt dat best goed. Visueel af en toe aardig met geinige details, vooral waar de dinertafels als kaart van Europa dienen. 4,0*.

Ik kan elk jaar wel genieten van de show rond het Songfestival. Op een enkel liedje na is het qua muziek allemaal weinig bijzonders, maar hetgeen eromheen vind ik wel geinig. Deze film wil daar een soort parodie op geven, maar het is allemaal wel heel mak. Echt grappig werd de film voor mij nooit. Verder vond ik het acteren te overdreven, dat de acteurs te duidelijk weten dat ze in een komedie zitten maar juist dat soort acteren trekt me niet. Ook al is te zien dat de acteurs wel met veel plezier op de set staan. De leukste momenten zijn de muzikale intermezzo's die wat meer pit hebben en even het tempo omhoog gooien, maar daarna zakt de film steeds weer snel weg. 1,5*.

Ik vond dit best een oké film. Echt grappig wordt die nergens en qua film is dit nergens bijzonder (hoewel CCR op de soundtrack altijd goed is), maar Carell doet het prima, tempo is prima, locaties zijn sfeervol en het is leuk dat aan het eind hij ook gelijk krijgt en een zondvloed komt. Echt zo'n film die fijn kijken is vanaf de bank, maar me verder dan dat ook niets doet. Maar soms heb je niet meer nodig. 3,0*.

Charmant filmpje wel, vooral door een sprankelende Rice. Niet elke match is even sterk, maar de acteurs die A spelen doen het in de regel best oké. Het einde is prima en had eigenlijk ook niet anders gekund. Daarnaast wordt het dan wat diepgravender en beter dan dan daarvoor als de toon erg licht is. Daar is niks mis mee, maar misschien had hier nog wel veel meer in gezeten. Af en toe sleept de film ook een beetje maar als geheel prima om eens gezien te hebben. 3,0*.

Matig. Film begint niet onaardig, maar al snel blijkt dit veel minder te zijn dan Dazed and Confused. De basis is gelijk: we volgen enkele personen enkele dagen lang (D&C zelfs nog korter). Er gebeurt niet zo veel, maar juist dat is zo fijn. En Linklater is dan ook op z'n best met rake observaties en goed geschreven dialoog. Alleen interesseren me de personen hier veel minder, waarschijnlijk ook doordat ze allen een beetje karikaturaal zijn. En D&C had een gevoel van nostalgie, iets waar je bij wilde zijn als kijker. Dat heeft deze film totaal niet. Je ziet mensen ook alleen flink feesten maar je hebt nergens het gevoel dat het echt is. Blijft wel dat enkele losse scènes fijn zijn en de muziek goed wordt gebruikt (buiten dat het langere muziek is). 2,0*.

Bijzondere film. Goed gemaakt op momenten maar ook niet helemaal geslaagd. De film zit boordenvol ideeën, soms goed uitgewerkt, soms matig, maar uiteindelijk mist de film vooral flow doordat al die ideeën te veel als los zand erin zitten en duurt de film voor m'n gevoel (vooral daardoor) vrij lang. Ook de humor werkt lang niet altijd en het acteerwerk is zozo.

Maar goed, als de film werkt dan die werkt die uitstekend. Dat eerste stuk in de wasserette is enorm energiek en doet denken aan Punch-Drunk Love of Uncut Gems qua energie en camerawerk (al houden die films dat de hele speelduur vol, deze helaas niet). Ook zit de film genoeg visuele ideeën, uitstekend in beeld gezette actie en leuke hommages aan films (2001, Wong) en soms werkt de humor wel (als die hond wordt weggeslingerd, zwarte humor maar erg vermakelijk). Maar er zit ook te veel ruis op de lijn. 3,5*.

Erg mager, de meeste sketches zijn gewoonweg niet leuk. Neem nou die eerste sketch, daar zit een typerend voorbeeld in. Allen speelt een nar met hele slechte grappen. An sich is dat nog het grappigste. Jammer alleen dat Allen in de rest van alle films op het niveau van die nar blijft hangen. Vaak blijven de stukken in de gimmick hangen en dat is het dan. Het laatste filmpje is veruit het leukst en ik vraag me af of Pixar met haar animatiefilm Inside Out hier inspiratie heeft opgedaan. 1,5*.

Ik moest even aan het eind kijken of deze film niet van M. Night Shyamalan was, maar eerlijk, zelfs hij verzint niet zulke belachelijke twists. Maar buiten dat vond ik dit maar een matige film. Het meisje is leuk en speelt haar rol overtuigend, ook fijn dat een 18-jarig personage ook door een 18-jarige wordt gespeeld en niet zoals zo vaak door een twenty something. Die gozer stoorde ik me dan weer meer aan, maar vooruit, hun spel samen was best oké. En dat is nog wel knap gezien het feit dat de dialogen soms enorm houterig waren. De film wist me ook nergens te grijpen en ook visueel heeft de film weinig te brengen, ondanks de fraaie locaties op Hawaii en één geweldig shot van een landend vliegtuig vanuit een lage hoek waardoor die startbaan enorm kort en breed lijkt. 1,5*.

Tegenvaller. Ondanks de sfeervolle fotografie in het begin (later vaagt dat wat weg), redelijke soundtrack (hoorde ik nu Le Sacre du Printemps) en vermakelijke gore vond ik de film vooral saai. Dat komt deels door het almaar herhalende element en deels door totaal oninteressante personages die ook nog eens slecht en clichématig zijn uitgewerkt. Alleen John Lennon vond ik vanwege zijn kapsel wel grappig. Ergens na een uurtje kan de hoofdpersoon er een eind aan maken maar weigert dit te doen (het vlammetje gaat weer uit) en zo gaat de film nog eens een halfuur op hetzelfde stramien door. Was men daar gestopt, dan was dit een kleine voldoende. Nu 1,5*