Opinions

The Seventh Seal is een film die ik al jaren wilde zien, het hele idee dat een ridder met "de dood" een schaakspel speelt, met als inzet zijn leven, intrigeerde mij ontzettend en uiteindelijk heb ik 'm dan gisterenavond eindelijk bekeken.

Dat viel mij eerlijk gezegd niet mee. Met het hele bovenstaande idee werd teleurstellend weinig gedaan. Van de anderhalf uur beslaat het hooguit alles bij elkaar een minuut of tien.

Ook wordt er in het laatste gedeelte van de film niet meer op terug gekomen, waardoor er niet naar een climax wordt gewerkt en plotseling de dood de ridder en -kennelijk ook- zijn gezelschap komt halen. Je kunt dat natuurlijk uitleggen met wat je ook doet, je kunt de dood niet verslaan, hij komt altijd voor je, wanneer je tijd er op zit, maar dan waren de voorgaande scenes van het schaakspel tussen de twee opponenten feitelijk overbodig en doen er met terugwerkende kracht niet toe. Beetje zonde, hier had naar mijn mening veel meer ingezeten.

Wat we wél krijgen is de verdere anderhalf uur de lotgevallen van een aantal ontzettend schmierende karakters, met regelmatig flauwe, vervelende, komisch bedoelde of voor mij oninteressante religieuze scenes, wat de relatief korte speelduur voor mij toch een hele zit maakte.

Via de ridder, een nog heel jonge Von Sydow, krijgen we een aantal levensvragen voorgeschoteld, zoals: Wat is de zin van het leven? Is er leven na de dood en bestaat God? Waar we overigens geen enkel antwoord op krijgen.

Enige wat ik verder uit de film haalde was, dat wanneer je niet van adel was, de middeleeuwen niet bepaald een fijne tijd waren en je levensverwachtingen niet al te groot waren, of je overleed aan de pest, of je werd als vrouw als heks beschuldigd en eindigde je op de brandstapel, of je werd verkracht, of aangerand, of als man zonder enige echte aanleiding vernederd, in elkaar geslagen, of vermoord (...maar gelachen dat ze hadden!).

Behoorlijk deprimerend allemaal. Gelukkig waren daar dan nog de sprankelende Bibi Andersson en de meer ondoorgrondelijke Gunnel Lindblom voor een wat vrolijker gemoed, maar dat was bepaald niet genoeg.

Kortom: tegenvaller en voor mij niet echt een klassieker, die ik niet nog vaak hoef te zien.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Mooie avonturenfilm, een soort ode aan de oude serials uit de jaren 20/30 (waar Raiders of the lost ark ook goed naar gekeken heeft) en ook een beetje zo geacteerd, maar dan met sfx van tegenwoordig.

Misschien niet voor ieders smaak, maar er valt zeker veel lol te beleven aan dit helaas behoorlijk genegeerd pareltje.

Law is goed opdreef als iet wat houterige held zoals ze in die tijd te zien waren op het witte doek, Palthrow is de koene heldin en Jolie steelt de show als sexy medestandster.

3,5 ster!

Gisteren de Engelse blu ray zitten kijken.

Aardige actie thriller met Coburn goed in hoofdrol. Verhaaltje stelt niet veel voor, eerste helft van film dient louter als inleiding van actie in tweede helft.

Geloofwaardigheid is vrij gering, zo lijkt mij het stug dat politie het toestaat dat de man, van de ontvoerde vrouw en kinderen, met hun mee mag, inclusief met een geweer in zijn handen, of dat Coburn hulp krijgt van deltastuntvliegers, die plots ook als soort van professioneel commandoteam kunnen opereren.

Bijrol Aznavour als politie inspecteur geeft nog een extra glanstintje aan film. Score van Lalo Schifrin doet regelmatig denken aan zijn score voor Escape to Athena.

Verder vond ik het klooster op de rots wel erg lijken op gelijksoortige locatie van de finale in de latere Bondfilm For your eyes only. Zelfde klooster soms?

Aardig vermaak, maar film is niet bijzonder genoeg om als werkelijke klassieker te boek te staan.

Een dikke zes plus, ofwel 3 sterren.

Skyfall... een mening.

Van te voren kreeg je te horen dat deze film een terugkeer zou zijn naar de beste dagen met Connery als Bond.
Regisseur Mendes zou al jaren een echte Bondfan zijn en dus precies weten hoe zo'n film er uit zou moeten zien.
Oud-Bond Roger Moore riep zelfs dat dit de beste uit de hele serie was en dat vanaf nu Craig door iedereen als de beste Bond gezien zou worden.

Geloof dat maar niet!

De film is ongeloofelijk traag, heeft vele overbodige scene's, die het verhaal niet echt verder helpen en -op de openingsscene na- geen noemenswaardige actie. Alle actie die je in de trailer ziet, komt uit die ene scene (achtervolging per auto, motor en op/aan trein).

Als gewone thriller is de film best aardig goed, maar voor een Bondfilm verwacht je gewoon meer, zeker wanneer ze er ook nog eens bijna 2,5 uur over doen.

Bardem als de schurk heeft er echt zin in en is goed op dreef, maar je moet zeker een uur wachten totdat hij zijn opwachting maakt en de afrekening is ook niet legendarisch te noemen, want

een vrij teleurstellende finale: Bond die in de Schotse hooglanden in/bij zijn ouderlijke huis met een oud jachtgeweer en wat explosieven de schurken probeert af te weren. Dit is meer iets voor een Bronsonfilm uit de jaren '70.

De twee Bondgirls komen nauwelijks in het verhaal voor (hoewel er eentje heel belangrijk zal worden) en Craig is dus de enige Bond, die aan het eind van iedere film zonder dame blijkt over te blijven. Dat deden Connery en Moore toch beter!

De enige werkelijk Bondachtige scene, die echt fantastisch is, zit helemaal op het eind.
De circel is hierbij rond, alle vaste figuren rond Bond hebben vanaf daar hun entree gedaan -de nieuwe Q is, hoewel even wennen, best geinig-

en hierna kun je feitelijk iedere oude film, dus ook de eerste, Dr.No, achter deze plaatsen.
Heel knap gedaan, zeer vermakelijk en dat leverde dan nog even een Yes gevoel op.
Verder was het leuk om de DB5 weer te zien en dat Bond ook nog even daadwerkelijk van 1 van de gadges gebruikt maakt.

Maar dat is uiteraard te weinig om dit als de beste Bond ooit uit te roepen.
Het lijkt me dat dit niet door echte Bondfans zal gebeuren, daar voor heeft de film te weinig te bieden..
Natuurlijk is het geen slechte film, best vermakelijk, hier en daar spannend, maar niet de film waar ik persoonlijk op hoopte.

Tenslotte vond ik de muziek van Thomas Newman -op het gebruik van het Bondtheme na- te weinig Bondsfeer bevatten, soms leek het zelfs meer op lounge muziek.

Ik zal hem over een paar weken nog wel een keer gaan bekijken, wanneer de teleurstelling wat weg is ge-ebt en wellicht dat ik hem dan wat beter zal kunnen apprecieren.

Voor nu -met heel veel moeite- een zesje, ofwel 3 sterren

Deze vorig weekend in Antwerpen gaan zien, om aangekomen bij de bioscoop er achter te komen dat daar M.I.6 al draaide, maar helaas hadden we de kaartjes voor deze film al online besteld.

Deze Skyscraper is een actieformule film zonder enige pretenties en dient uiteraard ook louter als zodanig beoordeeld te worden.

Lompe actie, ongeloofwaardige verhaalwendingen en reddingen,

plus personen, van wie je binnen een fractie van een seconden als kijker ziet, dat ze niet te vertrouwen zijn, maar onze held heeft dat uiteraard als enige niet door (denk hierbij aan die ex-collega en kameraad)
en nooit geweten dat Duck tape zó handig was, dat je er zelfs een wolkenkrabber mee kan beklimmen.

Johnson is oké in de hoofdrol en levert hiermee al weer de derde (!) actie/actierijke film van dit jaar af. Tuurlijk is het hiermee wel een beetje kwantiteit boven kwaliteit, maar hij lijkt toch uit te gaan groeien tot de actieheld van dit moment, heeft in ieder geval ook een sympathieke uitstraling én heeft in de loop van de tijd steeds beter leren acteren, wat hij toch zeker voor heeft op vele andere actiehelden.

Kortom: veel onzin, maar erg amusant en genoeg spektakel om te kunnen blijven boeien, maar verwacht geen topper!

Een zesje, ofwel drie sterren.

Deze net zitten bekijken.

Geen meesterwerk, ook niet in zijn genre, maar laten we wel wezen: 95% van de Amerikaanse horrorfilms zijn ook bagger, dus moet je deze niet meteen met horror klassiekers als Halloween (1978 John Carpenter) gaan vergelijken. Hij kan zeker wedijveren met de gemiddelde tienerhorrorfilm.

Nergens echt geweldig, maar heeft zeker zo zijn momenten (helaas ook zijn zwakheden), alleen de uiteindelijke finale viel wat tegen en er had nog wel een surprise in de laatste momenten mogen zitten.

Redelijk spel van de meesten, Koblenko is verassend goed (vroeger in GTST was ze niet al te best) en ook Rogiers, in soort van heldenrol, doet het naar behoren, alleen is zijn personage dan weer wel slecht geschreven, dat had stukken beter gekund.

Gastrolletje van Serge-Henri Valcke als mijngids is hilarisch. Verder is Lara Toorop behoorlijk sinister als zombie-achtige en Linda van der Steen vooral lekker.

Niet super, maar best geinig om een keer gezien te hebben (je wilt toch weten hoe het afloopt).

Een dikke zes, ofwel 3 sterren.

Deze gisteren avond ook maar eens bekeken, nadat ik al een jaar of wat de dvd in een mooie hoes in de winkels zag liggen.

Nou, die badscene die op de hoes stond was ook de enige echt spannende en goede scene. De rest is echt B-filmniveau!

Ik vroeg me ook de hele film af of het nou echt de bedoeling was dat het allemaal erg melig en komisch over kwam. Ik lees hier nu net dat het als horror-comedy is bedoeld, maar tijdens de film vond ik het eerder slecht en daardoor onbedoeld grappig, dan dat ik het idee kreeg dat het ook de bedoeling was.

Rooker vond ik erg slecht spelen en vrij irritant; hij zal er zelf wel veel plezier aan hebben beleefd. Het eindmonster was ook echt waardeloos.

Verder wat lekkere gore effecten, maar dan heb je het wel gehad.

Ik moest ook de hele tijd denken aan een film die ongeveer het zelfde idee had, maar dan veel beter en seriezer: Shivers van David Cronenberg. Daar de titel van deze film er wel heel erg veel ook op lijkt, kan dat bijna geen toeval meer zijn.

Meer dan een twee, ofwel 1 ster kan ik er niet voor geven.

Deze vanavond zitten kijken op 't Paramount Kanaal.

Begint goed en onvoorspelbaar, maar hoe langer het duurt hoe minder ik het vond worden.
Film weet vooral te overtuigen door sterk spel van hoofdrolspeelster, waarop alles vooral drijft.
Rest van acteurs en plot zijn niet meer dan o.k.
De eng bedoelde lachende personen zijn niet allen even overtuigend, of eng. De psychologe stond voornamelijk enorm te schmieren.
Niet slecht en lijkt voor niet heel veel geld gemaakt, maar uiteindelijk nooit echt geweldig, laat staan moderne klassieker.
Leuk voor een keertje.

Een dikke zes, ofwel droie sterren.

Deze voor het eerst rond '81 op de Belgische TV gezien, toen die nog van die heerlijke films op de vrijdagavond uitzonden (terwijl je in Nederland nog slechts oudbollige films kon zien).

Ben dit altijd een leuke film blijven vinden. Sowieso de beste in zijn genre.

Een typische Hal Needhamfilm, vol gepropt met autostunts, dat kun je wel overlaten aan deze ex-stuntman.

Reynolds is perfect voor de rol en Gleason is ongeloofelijk smiechtig en werkt op de lachspieren.

Aanstekelijke muziek en songs.

Jammer van de slechte en onnodige vervolgen.

4 sterren.

Deze een paar weken geleden in Antwerpen op een groot scherm gaan zien.

Geinige tekenfilm, die stukken beter uit de verf komt dan de vorige twee films, waarbij animatie en speelfilm samen waren gebracht, maar de magie uit de oorspronkelijke boeken grotendeels afwezig was. Vond ook niet dat de Smurfen eigenlijk in onze wereld thuis horen, in de boeken zitten we immers in de Middeleeuwen.

Gelukkig zijn de Smurfen hier weer gewoon in hun oude vertrouwde wereld, is de animatie top, zien de Smurfen zelf er fantastisch uit, zeker in 3-D en is het verhaal alleraardigst, zeker voor kinderen.

Alleen jammer dat Katy Perry niet meer de stem van de Smurfin doet en was de muziek hier en daar mij iets te modern en niet passend.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze vorige week dinsdag gaan zien op een groot scherm te Antwerpen.

Eindelijk weer eens een grote release, die niet in 3-D was.

Leuk bedacht om dit eeuwe oude sprookje om te vormen in een spektakel anex fantasy blockbuster.

Erg geinig om te zien hoe ze de vele, bekende typische voorvallen en onderwerpen net iets anders brachten en ombuigden, zodat je het sprookje in de intentie wel intact houdt, maar er zo veel aan verandert, dat het toch eigenlijk een ander soort van film/verhaal wordt. Dit kon ik wel waarderen.

Stewart doet het erg leuk in de hoofdrol en ziet er ook wel uit als de Sneeuwitje zoals ik mij dat voorstelde, maar het is Theron die de show steelt als de boze stiefmoeder/heks.

Wat is het toch een mooie vrouw en wat past ze goed in deze rol, want ijskoningin is toch wel haar handelsmerk onderhand aan het worden.

Vind het vreemd dat kennelijk zoveel mensen Stewart in deze film slecht vinden, ik heb daar niks van gemerkt, nouja op 1 scene na:

die speach voor de grote veldslag, om iedereen mee te krijgen, was bar en bar slecht.

Sowieso het feit dat ze tot dan toe in drie kwart van de film niet meer dan een toch min of meer weerloze jonge dame was geweest en nu een eens was veranderd in een strijdvaardig iemand, die zelfs voorop ging in het gevecht, kwam bij mij niet geheel geloofwaardig over.

Hemsworth daar en tegen was weer de gehele film enorm slecht, die gast kan echt niet acteren (zie ook oa The Avengers). Ook werkte het voor mij niet dat zowel hij als Sam Caflin als William allebei om Snow White's avances "bedelden". Dat was eigenlijk 1 held te veel voor dit verhaal en dat werkte dus feitelijk niet.

De SFX waren over het algemeen goed, hoewel ik de spiegel van de boze koningin te veel uit de computer vond komen. Waarom niet gewoon een spiegel met een geheimzinnig gezicht er in ipv dit soort van Terminator2 morfen gedoe?!

Conclusie: een erg vermakelijke variant op het wel bekende sprookje, met twee mooie vrouwen in de hoofdrol.

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Gisteren bekeken.

Wanneer dit werkelijk als horrorfilm bedoeld is, dan wordt de plank nog al mis geslagen, daar ik niets in die richting kon ontdekken.

Aardig sprookjesachtige film, echter voegt niet veel toe aan het al oude en bekende verhaal.

Weaver is leuk als de boze koningin, maar het is allemaal veelste soft en de dwergen werden zeer gemist.

Ik vond dat het verhaal ook vrij langzaam en niet al te geweldig (saai?) verteld werd.

De laatste tien minuten geloofde ik wel en ben ik gaan slapen.

Een vier, ofwel 2 sterren.

Dit is echt een klasse film, hoewel er maar heel losjes gebruik is gemaakt vh boek en niet alles dus zo precies in het echt gebeurd is (zo bestaat heel het karakter wat Krabbe in de film vertolkt niet eens, maar is het een samenraapsel van verschillende mensen, waar voor in de film een figuur voor is gesmeed!).

Het realistische gehalte vind ik daarom ook wel meevallen, het is meer nu gefilmd als een groot spannend jongensboek, maar dan wel een hele goede, dat wel!!

4 sterren! (kan nog verhoogd worden!)

Eindelijk ook via MediaMarkt gekocht!

Vond dit in mijn tienertijd (jaren '80) altijd een geweldige film, toen kwam ie ook regelmatig op de Nederlandse, Belgische of Duitse TV, maar nu praktisch nooit meer.

Nu ik hem weer terug heb gezien kan ik concluderen:

Feitelijk is het een heel mager verhaaltje en stelt de film niet heel veel voor, maar de combinatie Bronson/Mifune is geweldig!

Delon is goed als de gladde schurk en al hoewel Andress nog steeds voor geen meter kan acteren, ziet ze er weer oogverblindend uit en dat maakt veel goed.

Vriendschap en eer blijken toch belangrijker te zijn dan al het geld in de wereld!

4 sterren!

Deze gisteren bekeken, nadat ik hem ooit 1x gezien had en hem toen helemaal niks vond.

Erg doorsnee policier met Belmondo op automatische piloot, nergens zie je ook maar iets van woede of verdriet, terwijl toch zijn maat en compagnon vermoord wordt.

Begintitles zonder enige muzikale begeleiding zijn al behoorlijk idioot: je ziet Belmondo -naast zijn politiepartner in de auto- zitten te grijnzen met een sigaar in zijn mond en dat duurt zo een paar minuten lang.....Pourquoi??

Je kijkt dit soort van films om hem een aantal gave stunts en minstens 1 achtervolging te zien doen.... maar de actie ontbreekt -op hier en daar wat geschiet na- volledig.

Dan blijft er een niet al te bijzonder of interessant plotje over.

De muziek is matig en veelal afwezig met af en toe wat piano-gepingel.

Nergens echt slecht, maar zeker geen hoogvlieger en al helemaal geen "Peur sur la ville".

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Deze al weer bijna vergeten.
Tijdje terug in Antwerpen gaan zien.

Niet eens zo'n slechte avonturenfilm, maar na alle Star Wars films die de afgelopen jaren in een relatief (te?) kort tijdsbestek al door Disney zijn uitgebracht, is het bijzondere er nu wel af en lijkt het kwantiteit boven kwaliteit. Zeker nu deze zelfs binnen een half jaar na de vorige uit kwam. Dat is gewoon echt te veel!

Deze Solo is feitelijk best een aardig vermakelijke film, alleen de Star Wars magie lijkt totaal te ontbreken.

Grootste probleem voor mij was dat Ehrenreich totaal niets weg heeft van Ford en ik maar moeilijk kan geloven dat dit hetzelfde karakter is, dat we leerden kennen in het origineel uit '77. Het leeftijdsverschil tussen de toen nog relatief jonge Ford en deze Ehrenreich anno nu, is te klein, om je voor te kunnen stellen dat hij er ooit er nog zo uit zal komen te zien.
Het lijken gewoon twee totaal verschillende karakters en dat verhoogt de geloofwaardigheid niet bepaald.

Verder worden er met deze film een aantal vragen beantwoord, waar ik nog nooit van mijn leven het antwoord op heb willen weten, of zelfs maar aan had gedacht.
Hoe b.v. Solo en Chewbacca elkaar hebben ontmoet, of hoe Solo aan zijn achternaam komt? Ik ging er altijd automatisch van uit, dat dat gewoon zijn echte naam was, nu blijkt plots' dat dit niet zo is, maar who cares?

Dit is weer een typische Ron Howard film, altijd keurig binnen de lijntjes, nooit eens iets werkelijk speciaals, of bijzonders, altijd heel erg mikkend op de smaak en voorkeur van het gemiddelde doorsnee bioscoop publiek, zodat je ook nooit achterover van verbazing en verwondering in je stoel wordt geblazen.

Supporting cast is behoorlijk met de altijd enthousiaste en goede Harrelson voor op, Clark ken ik eigenlijk alleen maar van de vorige Terminatorfilm (maar de rest van wereld schijnt haar te kennen van Game of Thrones) en was wederom een plaatje, Paul Bettany heeft dan weer de juiste verkeerde uitstraling om als schurk te dienen. Verder een leuke en stoere rol voor Thandie Newton, maar wat is zij de laatste jaren plotseling snel oud geworden!

Verder goede SFX en veel avontuur met waaghalzerij en redelijk vermakelijk, maar het echte Star Wars gevoel ontbrak praktisch volledig.

Een mager zesje, ofwel 3 sterren.

Deze laatst nog eens bekeken, nadat hij de eerste keer niet echt indruk maakte.

Aardige poging eens een iets ander middeleeuws spektakelfilm te maken, met een verhaal, wat zeker de nodige potentie heeft, maar waar helaas niet alles uit wordt gehaald.

Film heeft zeker een aantal zeer originele vondsten, zoals de spiegels scene in het begin, of de zombie-achtingen onder de kerk ruïne.

Hoofdrolspeler lijkt meer een mindere Hugh Jackman kloon en zijn handelingen zijn niet bepaald altijd logisch, maar op zich is het wel een cool bedacht personage.

De finale laat dan weer te wensen over en is uiteindelijk weer een doorsnee SFX show.

Kortom: beetje gemiste kans, want er had duidelijk meer in gezeten.

Vermakelijk, maar niet bepaald een klassieker in zijn genre.

Een zes, ofwel drie sterren.

Jarenlang moesten wij Stonesfan het doen met slechts een 6 tal nummers in bijzonder slechte proshot kwaliteit. Rond 2007 kwam er dan op bootleg een prachtige 4cd box, Handsome Girls genaamd, met het complete concert op cd, maar zonder enig beeld en hier leek het dan bij te blijven.

Tot twee jaar geleden er officieel dan plotseling dit concert op cd en dvd/blu ray officieel werd uitgebracht. Daar er van deze tour verder eigenlijk geen goed beeldmateriaal is was dat dus een welkome verassing.

Dit concert van Fort Worth 1978 is dan ook fantastisch in beeld gebracht en het is eigenlijk zonde dat het zo lang heeft moeten duren voordat wij fans dit mochten aanschouwen.

De Some Girls tour (na aanleiding van het gelijknamige album) was een voor Stones begrippen relatief kleinschalige tour daar alleen een aantal steden in Amerika werden aan gedaan en de rest van de wereld mocht knarsetanden.

Goede concertregistratie in prachtige kleuren en met fantastisch geluid van een compleet concert uit '78.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen avond bekeken op een uitstekende regio A blu ray.

Was wel een jaar of dertig geleden dat ik deze nog eens zag.

Leuk weerzien en stukken minder flauw dan ik mij herinnerde. Heb met een glimlach eigenlijk de volle film zitten kijken. Martin is goed in de hoofdrol, geldt ook voor Keith als de kolonel, die met pensioen gaat, terwijl de vrouwelijke rollen leuk worden neergezet door Blackman en White.

Ook de song van Bacharach ben ik mij altijd vaag blijven herinneren en keert de hele film telkens instrumentaal terug.

Ik doe er een halve ster bij!

Deze daarnet gezien op één van de NPO kanalen.

Wat een lieve, warme, hartveroverende film.

Stamp was altijd al één van mijn favoriete acteurs, maar dan meestal als schurk, of hitman en niet in een meer kwetsbare rol.

Arterton is een steeds betere actrice geworden sinds ik haar voor het eerst zag in Quantum of Solace en hier was ze gewoon echt goed te noemen.

Jammer dat de rol van Redgrave zo relatief kort was, haar zie ik altijd graag spelen.

Verder gewoon een goedgemaakte feelgood movie, die mij emotioneel eerlijkgezegd wel wat deed en ik zeker kan aanraden.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen weekend bekeken.

Aardige, maar nergens echt geweldige Sartana film met vrij veel cliché's, veel geknal en bij bosjes doden, maar het blijft allemaal B-film achtig en lastig om volledige speelduur de aandacht er 100% bij te houden.

Wolff (die ik voornamelijk ken van de klassieker "Once upon a time in the West") is een vrij geinige, doch morsige sidekick en ook Kinski komt weer eens voor veelte klein rolletje opdraven.

Film maakt verder niet al te veel indruk, want ben eigenlijk nu al weer vergeten waar het precies over ging en hoe het eindigde, maar who cares?

Snap overigens de vergelijking met James Bond niet, wat het personage Sartana betreft.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze zojuist bekeken op een Duitse dvd, in het Italiaans met Engelse ietwat haperende ondertitels, nadat hij al jaren geseald klaar lag op de stapel nog te bekijken films.

Na de laatste tijd wat mindere Spaghetti westerns bekeken te hebben, was deze toch wel weer de moeite waard!

Martin, Roland én Elam gedrieën in de belangrijkste rollen in een film, dat kan ook bijna niet mis gaan. Misschien geen van allen echte A-list hoofdrolspelers, zelfs niet voor dit specifieke genre, maar des al niet te min allen met genoeg charisma om deze film te dragen en boven de doorsnee rotzooi uit te laten komen.

Lekkere wraak film, waarin we meteen redelijk in het begin al de eerste flashback te zien krijgen, die eerder in een film -inclusief de filmscore- thuis hoort in een film als Bilitis, dan in een Spaghetti western.
Verder lekker vlot lopend verhaaltje, met een aardige, originele finale, inclusief een soort van Russisch roulette, wat al eerder in de film te zien was, zodat je als kijker weet wat er gaat komen, maar zal het dit maal goed gaan uitpakken voor de held van het verhaal? De oplettende kijker heeft zo zijn vermoedens, gezien een bepaalde kogel, die Roland eerder in het verhaal ontving...

Martin is goed in hoofdrol, zoals Elam lekker gemeen en doortrapt is als de leider van de bandieten.
Roland doet zijn ding in voor hem typische rol als oudere, stijlvolle gunman for hire.
Rosalba Neris aanwezigheid is wel erg kort en nauwelijks het vermelden waard, maar wat was ze weer mooi en wat heeft ze werkelijk prachtige, indringende kijkers!

Score van Di Massi is goed en uiterst sfeervol, al is de titelsong aan het begin weer typisch overdreven in het Engels gezongen, zoals we gewend zijn bij dit soort van films.

Zeker de moeite van het kijken waard!

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vandaag maar eens bekeken.
Ik had bij mijn vorige woning een buurman die stond te vloeken dat ie deze film op dvd gekocht had, vanwegen het mooie blikke hoesje, maar dat ie er geen klap aan vond en hem vol afschuw bij de vuilnis had gegooid!
Dus ik was gewaarschuwd!!
Het viel wel en niet mee.
Ik vond het verhaal totaal niet interessant en verveelde me al snel, waardoor ik niet echt geconcentreerd heb zitten kijken.
De SFX vond ik dan wel weer meevallen, soms best goed. Die T-rex in het begin was wel mooi en ook de rest van de beesten was leuk gedaan.
Op een gegeven moment kon ik aan het verhaal geen touw meer vast knopen, maar dat was wellicht een beetje mijn eigen schuld (zie boven), eerlijk gezegd kon het me ook niet veel schelen.
Ik vond het gewoon niet spannend en wanneer er weer iemand van het groepje om het leven kwam deed het me ook minder dan niks.

Laten we het maar houden op een aardige poging, maar niks bijzonders.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Deze een tijdje geleden bekeken, nadat er destijds niet van was gekomen hem in de cinema te gaan zien.

Het is als kijker -samen met hoofdpersoon- even wennen en bekijken wat precies de context en situatie is, waarin verhaal zich afspeelt en hoofdpersoon zich bevindt, maar eenmaal dit uitgevogeld te hebben is het een behoorlijk spannend "wie is de dader" verhaal, hoewel de uiteindelijke slechterik, dan wel weer een beetje een tegenvaller is.

Geen klassieker, maar toch best goed.... tot dat... men in alle wijsheid besloot er nog een soort van geforceerd "happy end" aan toe te voegen in ca tien overbodige extra minuten, die rest van film nog even flink naar beneden haalt. Erg jammer en totaal niet nodig.

Een heel mager zesje, ofwel drie sterren.

Voor deze film een paar weekenden geleden een avond uitgetrokken.
Was jaren geleden dat ik hem had gezien.
De eerste keer was ooit midden jaren '80 rond pasen toen ie in een bioscoop in Bergen ( ...op Zoom) in een rerelease draaide.

Enorm goede spektakelfilm, een soort antwoord op Ben Hur, waarvoor Douglas gepasseerd was en die nu met zijn eigen film-Epic kwam aanzetten.

Hoewel mss geen echte Kubrick, zoals wij hem kennnen (niet met de bekende afstandelijkheid, maar veel meer met compassie en emotie gebracht), maar is dat erg? Nee, want het vakmanschap straalt er van af.

Fantastische acteurs, in eigenlijk alle rollen,
behalve een super Douglas, die misschien wel de rol van zijn leven speelt, krijg je EN Olivier EN Laughton EN Ustinov EN Simons en een nog redelijk jonge Curtis,
maar ook de bijrollen zijn uitstekend ingevuld, waarbij Woody Stroode als gladiator ook een blijvende indruk op mij heeft gemaakt.

Boeiend om te zien hoe Olivier en Laughton de strijd met elkaar aan gaan, gebruikmakend van allerlei slinkse wegen en gekonkel.

Erg mooi vind ik ook dat je een goed beeld krijgt hoe Romeinse legers voor een gevecht zich opstelden en in de voor hen typische formaties het gevecht aan gaan. Zeer goed in beeld gebracht.

Opvallend is dat van de laatste beslissende veldslag feitelijk alleen het begin in beeld wordt gebracht, maar door de indringende beelden van de afloop (letterlijk bergen met lijken, wat voor een familiefilm uit die tijd toch zeer ongewoon was) geeft dit toch een meer realistischer beeld dan wat we meestal in dit soort films te zien krijgen.

Het einde van de film heb ik nog nooit zonder betraande ogen uitgekeken. Prachtig.

Voor mij een meesterwerk: 5 sterren.

Niet heel slecht, maar vooral overbodig.

De originele versie van Kubric is al zo goed als perfect, dus lijkt de reden van uitbrengen van deze in alle opzichten mindere TV film/serie meer op een meevaren op het succes van Gladiator dan wat anders.

De acteurs doen hun best, maar de meesten zijn duidelijk van tweede garnituur.

Aankleding, art direction, muziek zijn -hoewel standaard- voor TV maatstaven wel van behoorlijk niveau.

Deskundigen zijn het er nog steeds niet over eens of de figuur van Spartacus echt bestaan heeft, of dat hij meer op mythen en vertellingen gebaseerd is.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze net zitten kijken op de regio 1 blu ray van Kino Lorber.

De Franse rockster Johnny Hallyday als pistolero en wreker in aardige en amusante, maar niet allerbeste Corbucci en zeker geen Django, Il Mercenario, of Vamos a Matar, Companeros niveau.

Hallyday doet het goed in hoofdrol, maar mist toch de ervaring om net zo'n indruk te maken als genre specialisten Nero, Gemma, of Hilton.

Vrouwelijke hoofdrollen zijn voor de prachtige Sylvie Fennec, in wiens ogen ik makkelijk (en graag) zou kunnen verdrinken en de Franse actrice Françoise Fabian (bekend van o.a. Belle de Jour en La Bonne Année).

Verder zien we genre regulier Adorf, als leider van een Mexicaanse boevenbende, weer eens lekker staan schmieren, maar dat is hem wel toe vertrouwd.

Prachtige opnames in de natuur, met name in het berglandschap, met hier en daar sneeuw, zien er werkelijk fantastisch uit. Geldt sowieso voor deze hele film in deze 4K restauratie.

Verhaal is wat van hak op tak en zeker tegen het einde ging het wat te lang door: voor mij had het na het verbranden van het geld wel afgelopen mogen zijn, maar over het algemeen boeiend genoeg om te kunnen blijven vermaken.

Geen absolute topper, maar zeker de moeite van het bekijken waard.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze film ooit in een videobox aangeschaft, eigenlijk voornamenlijk omdat Henstridge zo lekker op het hoesje stond (dus wat dat betreft werkte de marketing wel!), maar het moet gezegd:

de film is leuk, spannend en zelfs een beetje erotisch (als je op sexy buitenaardse valt dan!), maar wel heb ik altijd het gevoel dat het allemaal ergens van daan is gejat alleen net ietsje anders aangekleed zodat je de bronnen net niet herkent.

Het blijft ondanks de vele bekende koppen (die eigenlijk in veel betere films thuis horen) vergulde pulp. Het einde had ook wel iets beter en origineler gemogen.

3,5 ster!

Deze vandaag ook eens bekeken.

Hoewel beter dan het matige vorige deel, kan dit vierde deel niet tippen aan de eerste twee films, heeft niet de klasse, de goede cast, of geweldige special effects, maar - eerlijk is eerlijk- ook bij lange aan niet het budget van die twee.

Verhaal is vaak onlogisch en vol plotgaten:

waarom wordt bv Cross aangevallen door taxichauffeur en van te voren in de val gelokt door Amerikaan, wie was dat uberhaubt en wat heeft die verder met het verhaal te maken???

Hoewel geen topcast, zijn de acteurs toch een pre bij deze productie:

Helena Mattsson is een zeer aantrekkelijke vrouw en doet het zeker niet slecht,

Ben Cross is feitelijk veelste goed voor een film als deze, maar weet in ieder geval met zijn aanwezigheid de kwaliteit wat op te krikken.

Geen topper, maar wel aardig kijkvoer.

Een dikke voldoende: drie sterren.

Spectre een review.

Afgelopen donderdag gaan zien in een uitverkochte zaal te Breda.

Na het voor mij teleurstellende Skyfall (matig scenario, doorsnee actie) is deze Spectre een aardige stap vooruit, maar bij lange aan nog niet zoals ik Bond wil zien.

Grootste probleem is dat op de een of andere manier de film -of zoals je wilt het verhaal- niet lekker loopt. Iedere keer lijkt een scene net iets te lang door te gaan, waardoor je tegen saaiheid aan zit, het tempo te laag is en de film in totaal een hele zit wordt.

De film is vooral weer mooi geschoten en het lijkt of men daar vaak meer oog voor had, dan om de vaart er lekker in te houden.

Neem nu de autoachtervolging: je zit naar mooi geschoten beelden in de oude binnenstad van Rome te kijken, maar nergens krijg je werkelijk de hoognodige adrenaline stoot en het gevoel van spanning en sensatie wat normaal toch bij een actiescène als deze hoort (Dan heb ik het nog niet over het feit dat in werkelijkheid een drukke wereldstad als Rome nooit 's nachts totaal verlaten er bij ligt).

Dat zelfde geldt ook in mindere mate voor de openingsscène: wederom prachtig in beeld gebracht, met aan het begin dat waanzinnige, uit 1 take bestaande, doorlopende shot, maar uiteindelijk moeten we het doen met een veel te lang durende helikopter stunt, die eerder als anticlimax dan als werkelijk memorabel gezien kan worden.

Gelukkig is er ook spektakel wat wel werkt: het treingevecht is staaltje van goede spannende gechoreografeerd geweld en de achtervolging met het vliegtuig op de vluchtende auto's is spannend en spectaculair te noemen.

Toch is dat niet genoeg om dit tot een van de betere Bondfilms te maken, daarvoor zitten er te veel overbodige scènes in (zo is het hele verhaaltje rond M gewoon niet interessant genoeg en haalt dat nog meer de vaart uit de film) en is de totale tijdsduur ook bij deze blockbuster veelt te lang.
Ook het hele plan van de schurk spreekt totaal niet tot de verbeelding en is feitelijk een verre variatie van dat uit T.N.D.

Verder is het scenario niet altijd even best en logisch. Beste voorbeeld is het moment dat Bond en Swann in de geheime kamer van Mr. White bepaalde coördinaten vinden en die volgend hen op een verlaten stationnetje doen belanden in the middle of nowhere. Ze wachten af wat er gebeurt en worden vervolgens opgehaald door een auto met chauffeur, die hen naar de geheime basis van de schurk brengt, prompt worden ze gevangen genomen en hun levens hangen aan een zijden draaitje. Eh…. Logisch toch? Dit is wel een hele makkelijke en luie manier van schrijven. Echt heel slecht. Eigenlijk gewoon een belediging voor mij als de kijker.

Wat de acteurs betreft is Craig gewoon Bond. Hij is inmiddels zo met dit personage vergroeid dat daar geen enkel vraagteken meer bij gesteld mag worden.

De hoofdschurk wordt door Waltz met te weinig energie neergezet, bijna timide gespeeld. Wie dacht dat hij voor de zoveelste keer een variatie op Hans Landa zou spelen komt bedrogen uit, maar helaas loopt hij bijna slaapwandelend door de film. Zijn introductie is erg effectief, maar helaas wordt het daarna nooit meer beter en ook daar gaat de scene weer veel te lang door. Eind scene van hem is totale anticlimax.

Zijn henchman Hinx is wat dat betreft stukken leuker en maakt veel meer indruk. Enig nadeel: wanneer die veelte vroeg uit verhaal verdwijnt, zitten we rest van film opgescheept met talloze kleurloze handlangers, die louter dienen als makkelijk kanonnenvoer voor Bond.

Léa Seydoux als nieuwe Bondgirl kan er mee door, maar is nergens echt bijzonder en heb haar in andere producties al veel beter gezien.

Monica bellucci is een prachtige vrouw en ik had haar normaal nooit al begin vijftig geschat, maar laat ze nu net in deze film er stukken minder mooi uit zien dan gewoonlijk en haar rol is niet veel meer dan een schrale tien minuten, al de bombarie van te voren niet waard.

De muziek van Thomas Newman is een hele verbetering op zijn score van Skyfall (die vaak nog al ergernis wekte), dit maal lijkt hij stukken beter de juiste toon aan te voelen en weet het James Bond theme ook veel effectiever op verschillende momenten subtiel er in te verweven. Enige zwakke is dat hij nog al eens terug valt op reeds eerder gecomponeerde stukken uit vorige film, waardoor ietwat van gemakzucht om de hoek komt kijken.

De titlesong van/door Sam Smith blijft bedroevend en matig gezongen, maar –eerlijk is eerlijk- op de een of andere manier lijkt het toch met de beelden er bij te werken.

Conclusie: geen Bondklassieker en een te lange zit, maar verder aardig escapisme.
Een zeven, ofwel 3,5 ster.