Opinions

Herziening en een dikke, vette opwaardering!

Met name de driehoeksverhouding tussen de drie hoofdrolspelers is om van te smullen, wat een schitterende dialogen spugen ze uit. Zodra Ballin uit beeld verdwijnt wordt het verhaal wat warrig, dat vond ik de eerste keer al en het zorgt ervoor dat het laatste half uur wat sleept. Dat is jammer, want tot die tijd is het echt genieten.

Zelfde als Friac: de muziek van de Stones zegt me niks dus dat was even doorbijten. Wel een mooi tijdsbeeld: duizenden hippies (of wat daarvoor moet doorgaan) en een concert laten beveiligen door de Hells Angels... laten we het maar naiviteit houden (ik lees nu net de achtergronden daarvan in Kabukiman's stukje). De documentaire registreert slechts en laat geen vraaggesprekken oid zien. Daardoor lijkt het soms wat chaotisch, maar dat past dan ook wel weer bij het subject.

3*.

Geweldig leuke, frisse, zwartgallige en a-typische horrorfilm met dramatische elementen. Begint al met prachtige titels, heeft een mooie soundtrack, naturel spel van de jonge cast en acceptabele effecten.

Het tweede deel van de film is ietsjes minder (want meer standaard), maar hiervan ga ik zeker de vervolgen opsnorren (die ongetwijfeld een stuk minder zullen zijn, maar a la). In het genre zeker een aanrader, en eigenlijk daarbuiten ook.

3,5*.

Prima vervolg, slechts een streepje minder dan het geweldige Ginger Snaps. Goed geacteerd (Perkins!), prima verhaaltje (alleen eventjes inkomen in het begin), adequate effecten, maar vooral dat lekkere sfeertje dat deel 1 ook al zo bijzonder maakte. Kom maar op met dat derde deel!

3,5*.

Wat een minimale films maakten ze toch soms in de jaren '60. Deze vroege Showgirls bevat een paar lullige liedjes, een soort driehoeksverhouding en vooral heel veel meisjes in kleine beetjes kledij, het klinkt (helaas) al met al leuker dan dat het in werkelijkheid is.

De film start met een leuke Tarantino-achtige scene in een wegrestaurant, maar vanaf dat moment is het in één lange dalende lijn richting het climax-loze einde. Eén sterretje.

Vreemde film. Het verhaal rond de twee hobos is ergens wel onderhoudend, en eigenlijk gebeurt er best veel (een knokpartij, een moord, een bezoekje aan een hoerenkeet, een lynchpartij), maar toch wil het maar niet echt goed worden. De doorzichtige love-interest is daar nogal debet aan, de overacterende bad guy ook, en de dubieuze relatie tussen de hoofdrolspelers doet de rest. Beetje half werk.

2,5*.

Een waarlijk fantastische pre-code film, vol snappy dialogen in een razend tempo. De twee vlotgebekte chorus-girls turned golddiggers turned privé detectives werken zich met charme en panache door het plot, waarin overspel, bedrog, ontvoering en moord op het menu staan. Met name Farrell speelt daarbij de pannen van het dak als geldbeluste, sassy blondine.

Let verder ook op de spannende en spectaculaire auto-achtervolging én de nodige onkuise dialogen en innuendo's, met name aan het begin van de film. Echt een geweldige prent, een aanrader van jewelste.

Onevenwichtige ratjetoe, die dan weer vertederd (This Years Love!), vermaakt (de vrienden) en opwind (mevrouw Cuthbert lijkt me prima gezelschap), dan weer alle kanten opvliegt, met gouden penissen, politieke speeches, geweld, drugs, porno... eigenlijk gewoon een erg bizarre film.

3*.

Prachtig vorm gegeven film, maar het gebrek aan verhaal en tempo doet de film met name in het tweede deel de nek om. Het feit dat er Engels gesproken wordt in deze productie vond ik niet storend, de miscasting van Firth als Vermeer wél. Ook Johansson doet in deze film niet veel meer dan met grote ogen in de camera kijken. Wilkinson echter speelt zijn rol als beschermheer van Vermeer met verve.

3*, met name voor vormgeving en kostuums.

Tja, ook Fincher kan het rommelige boekje van Stieg Larsson niet interessant maken. Pluspunt in vergelijking met de eveneens matige originele film is dat het goedkope Krimi laagje er een beetje af is, minpunt de Engelstalige cast die met een Zweeds accent spreekt Echt, hoe dom is dat.

Millennium: het was niks, het is niks, en het zal ook nooit iets worden. 2*.

Bij vlagen rauwe film met een prima Rodriguez, die het cliche verhaaltje weet te verbergen onder menig vuige blik. Niet geweldig, maar toch ook zeker niet vervelend, saai of slap zoals mijn voorgangers schreven.

3*.

Eerst maar even de samenvatting aanpassen want die klopt van geen kant...

Bijzonder matig in al haar facetten, ondanks een pittige start met een goed gefilmd gevecht om leven en dood. Daarna erg langdradig, saai, moralistisch en vermoeiend. Gelukkig speelt Paul Anka een leuke rol en zorgen Mamie van Doren en Elinor Donahue voor aangename beeldvulling.

1,5* dan maar, want het slotkwartier was ook nog wel aardig.

Bombastisch filmpje met saaie held en standaard bad guy. Destijds keek ik er erg naar uit maar ik ben zelden zo teleurgesteld uit de bios gekomen. Overdreven gedoe van de immer matige Scott (muv Alien dan).

2*.

Vreselijke rotfilm, irritant en gewoon niet grappig. Heb me kapot lopen ergeren, en dat doe ik toch niet al te vaak.

0,5*.

Plan 9 of Robot Monster vond ik alleen wel een stuk grappiger dan deze... Glen or Glenda is bij vlagen toch wel saai hoor, ondanks de ongetwijfeld prijzenswaardige tour de force van Wood, die deze film toch maar mooi durfde te maken. Helaas te weinig fun voor mij (hoewel het hier geplaatste clippie met Lugosi wel meesterlijk is)...

1,5*.

Geweldige dialogen en een absolute topcast (beter dan dit wordt het gewoon niet), maar het verhaaltje stelt, ondanks de onderliggende spanning, natuurlijk niet zoveel voor. Daar kun je doorheen kijken, maar mij stoorde het uiteindelijk wel een beetje.

3,5*.

Typisch, vermoeiend buddy-cop gebeuren begint nog wel aardig, maar het ontbreekt de film toch wel aan een aardige uitwerking (de moordenaar is idd nietszeggend). 1,5*.

Ik probeer altijd enigzins genuanceerd te zijn, maar ik kan het bij dezen slechts met je eens zijn. Crossroads is er een meesterwerk bij (en dat zegt veel).

0,5*.

Wat nog te zeggen over deze film? Verrukkelijke en meeslepende klassieker met een uitblinkende cast (Keaton, Caan, Pacino maar bovenal Brando), onvergetelijke scenes en een dito score. Deel 2 was zelfs nog iets beter.

4,5*.

Nog beter in mijn ogen dat het schitterende eerste deel, en dat komt voornamelijk door de heer De Niro die hier de rest van de toch niet misselijke cast van het scherm speelt. De flashback gedeeltes vind ik dan ook de beste.

5*.

Minste deel van de indrukwekkende trilogie. Garcia is niet slecht, maar ook bepaald geen De Niro, en je krijgt er toch een beetje een mosterd na de maaltijd gevoel bij. Als dit een stand-alone film was geweest was hij denkelijk al lang ergens in een vergeethoekje terecht gekomen.

3,5*.

Dat was echt een mislukte scene ja, daar had nog wel eens een take over gedaan mogen worden.

Verder wel een aardig en intiem filmpje, renske zegt het goed:

Nergens spectaculair en we krijgen niet echt inzicht in de filmmaker Whale, maar bij vlagen wel aangrijpend, al ligt het tempo wel erg laag...

2,5*.

Boven alles is Godzilla gewoon cool natuurlijk, het beestje schopt stevig kont of dat nou in een krakkemikkige Japanse classic is of in het over the top hedendaagse Hollywood dat er nog maar eens wat miljoenen tegenaan heeft gegooid.

Voordat onze prehistorische held zich toont moeten we echter eerst even een verhaaltje opstarten, en dat gaat op buitengewoon moeizame wijze. De scenes van 1999 zijn werkelijk veel te lang en te saai en voordat het verhaal echt begint zijn we al zeker een half uur verder, volslagen onnodig. Als blijkt dat de hoofdacteur, waar ik nog nooit van had gehoord en dat wil ik graag zo houden, dan ook nog eens de charme van een bosje waspenen heeft zinkt de moed de gewillige kijker langzaam in de schoenen.

Maar ziedaar, ziedaar. Er worden wat monsters geïntroduceerd en de tweede helft van de film is dan werkelijk gelardeerd met vette actie, waarin ditmaal San Fran vakkundig met de grond gelijk wordt gemaakt. Goed in beeld gebracht, overzichtelijk en met de nodige allure, dit is hoe het moet. Mooiste scene hierbij de al eerder genoemde parachutesprong.

Geen grootse film, maar acceptabel door de tweede helft. 2,5*.

Zeer interessante docu over een onderwerp waar ik weinig anders van af wist dan 'die mensen sporen niet helemaal'. Het 'leuke' is dat de oud-leden dat zelf ook toegeven, nu ze terugkijken op hun periode bij de kerk zitten ze vol schaamte en verbijstering dat ze destijds überhaupt in die onzin zijn getrapt. Fascinerend persoon ook, die Hubbard, ging-ie zelf in z'n eigen SF-verhalen geloven, voer voor psychologen natuurlijk. Veel talking heads verder maar ik vond het totaal niet storend, daarvoor was het verhaal te boeiend.

Waanzinnig Godzilla spektakel (de 3e die ik tot nog zag, uitgezonderd Emmerich's creatie), het blijft een bizarre filmbelevenis. Robots die uit zichzelf groeien ('hij heeft dat bij zichzelf ingebouwd') en een dubbele karatekick van de G-man himself; lachen gieren brullen. Onzinnig vermaak en vermakelijke onzin. 2,5*.

Dat potje rotsbloktennis was inderdaad hilarisch. Maar het beste stuk is een dialoog uit het begin. Drie jongens komen in een boot die niet van hun is, en de 'eigenaar' betrapt ze:

Hey, you boys! Breaking and entering!

Nonono, we just like boats.

OK then, you can spend the night here.

Prachtig!

Verder veel gebruikelijke ongein in deze Godzilla film, met onzinnige achtervolgingen, suffe gevechten en dubieuze explosies. Moeilijk te becijferen, maar ik houd het op 2*.

Mijn bioscoopjaar begon met het armetierige Eragon, het sullige pratende draken sprookje waar ik maar snel de 0,5* opplakte in de hoop de film te vergeten, maar nu word ik toch weer aan die vreselijke januari middag herinnerd door het al niet veel betere Golden Compass.

In de rommelige premisse krijgen we een onduidelijk verhaaltje voorgeschoteld over Stof, daemonen, een kompas en paralelle werelden, maar het lijkt een excuus om willekeurige afzonderlijke scenes, ergens op een straathoek gevonden, aan mekaar te knopen tot 1 film. Er viel al met al weinig chocola van te maken, buiten 'de goeden moeten winnen van de slechten', maar de rol en doel van het Magisterium en Kidman zijn duister en de hints naar het Christendom waren weliswaar aanwezig, maar slechts vaag. De weinig indrukwekkende 'aanwijzingen' van het kompas waren vooral lelijk gemaakt en wat James Blond nu precies te doen had zal hemzelf ook een raadsel zijn geweest...

De cast (buiten het meisje dat het aardig deed) lijkt derhalve compleet verloren in dit warboeltje, en als gepantserde superijsberen (ik lag bijna te rollen van het lachen, dat dan weer wel) het scherm overnemen weet je al ongeveer hoe laat het is... Plezierloze film en dan ook nog eens aankomen met zo'n open eind (dat van de vervolgen wist ik vantevoren niet), schaamteloos.

1,5*.

De charmante Brosnan lijkt de rol voor Bond gegoten, en GoldenEye is meteen een topper in de reeks. Bean is een goede bad guy met iets van een interessante geschiedenis, Famke is perfect als schmierende Russin met dodelijke dijen en Scorupco eyecandy eerste klas.

Maar bovenal is de lol weer wat terug. Begrijp me goed, de twee films met Dalton vond ik erg, erg goed, maar als Bond vind ik Brosnan beter. Helaas kreeg hij na Goldeneye niet echt geweldig materiaal om mee te werken, maar hier is alles aanwezig: beetje dramatiek, beetje romantiek, een hoop actie (de tank!), ja al met al een lekkere Bondfilm.

Onverwoestbare Bond-klassieker die met elke kijkbeurt beter wordt, by far de beste film met 007 als je het mij vraagt. Connery is in topvorm, Fröbe een heerlijke bad guy, Oddjob een held, de zusjes Masterson om door een ringetje te halen en elke film die er mee weg komt een personage Pussy Galore te noemen moet wel deugen natuurlijk. Een goed evil masterplan, zeer memorabele momenten (de gouden verf, de jet-seat) en fantastische oneliners, 'Shocking' natuurlijk maar inderdaad vooral die ene:

No, Mister Bond, I expect you to DIE

Maffiaverhaal ontdaan van alle gebruikelijke drukdoenerij. Dat is interessant en ontluisterend om te volgen, al snap ik dat sommigen het gemis aan een spanningsboog of 'actie' niet te boven komen. Gomorra toont een leven doordrenkt van continue aanwezigheid van de maffia, in alle geledingen, bij alle leeftijden, in elk leven. Voor snelle auto's, stoere oneliners en doorgesnoven modellen hoef je dit niet op te zetten, voor een sterk inkijkje in de treurige realiteit wel.

3,5*.