Opinions

Leuk filmpje, kort maar gewelddadig. Eerste stuk is eigenlijk niet direct actievol en hoe de film dan ontspoort is geweldig haha. Een zogezegde nobody die transformeert in een onverslaanbare killer. De man die bekend werd als Saul in Breaking Bad zien we hier compleet uit het dak gaan. Is dit geloofwaardig? Waarschijnlijk niet, maar het ziet er allemaal goed en bruut uit. Zo wil ik het zien.

Nocturnal Animals ben ik zonder enige vorm van informatie beginnen kijken. Het begon al direct heel speciaal met die dikke naakte wijven die probeerden om kunstige elegantie over te brengen, ik dacht waarin ben ik hier weer beland .

Uiteindelijk is het een film die wat tijd vraagt om volledig duidelijk te worden, maar als puntje bij paaltje komt nog vrij eenvoudig te snappen blijkt. Ik weet ook niet waarom iedereen constant Amy Adams zo loopt op te hemelen, ja ze doet het zeker heel goed maar haar prestatie in deze film verbleekt een beetje (verbleekt is misschien ook een groot woord) bij die van Shannon en vooral Taylor-Johnson. Die blik was wow, pure evil gewoon. Gyllenhaal stelde me een beetje teleur hoewel ik een grote fan ben.

Ik vond het gedeelte van het boek het beste al werd het eigenlijk nergens echt spannend buiten dan de scene op de snelweg, die mocht er wel zijn. Op zich een degelijke film, maar niet alle overgangen in verhaallijn waren even goed gedaan. De lengte van de film was prima, had nooit echt het gevoel dat die begon te slepen.

Niet echt mijn film. Nomadland beklijft eigenlijk nergens of toch bij mij niet. Voor een road movie blijft het allemaal nogal oppervlakkig en gebeurt er ook niet al te veel. Op zich oké voor eens een keer te zien maar wat mij betreft geen 'Oscar voor Beste Film' waardig. Het leunt heel dicht bij de realiteit aan, maar dat alledaagse aspect van de film (ook al herken ik mezelf totaal niet in het nomadeleven) maakt dat je het ook wat boeiend moet weten te maken in de dialogen, in het acteerspel, in de zaken die ze doet en daar blinkt deze film helaas nergens in uit.

Nope is niet van het niveau van Get Out of Us. Het is ook een ander genre natuurlijk. Ik vond het niet zo speciaal om eerlijk te zijn. Echt een horrorfilm is het niet maar goed je kan daar breed in gaan in die genreaanduiding. Duidelijk wel science fiction. Veel gebeurt er niet. Er zitten ook bepaalde stukken in waarvan ik achteraf denk waarom zat dit in de film. Steven Yeun zijn rol bijvoorbeeld is vrij overbodig lijkt me.

Behoorlijk goed eigenlijk. Waarschijnlijk zelfs beter dan Deepwater Horizon. Ik vond dat je wel dichtbij de personages stond. Wie wat ook doet qua werk en zo een aantal handelingen op de oil rig. De moeilijke beslissingen en dat geld altijd een grote rol speelt, soms groter dan mensenlevens. Ik vond het ook nergens woke worden over het klimaat bijvoorbeeld. Het drama raakte waar het raken moest. Betere film dan ik had verwacht.

Goede film weer van Hitchcock. Ik blijf rustig verder doen met zijn oeuvre te ontdekken. Dit is film nummer 7, dus er is nog een lange weg te gaan! Wat me hier opviel is dat er behoorlijk wat humor in de film zit. Het is ook prettig om kennis te maken met andere acteurs die ik nog niet eerder zag spelen. Cary Grant heeft zo wat een nonchalante flair rondom hem en hij had zo door kunnen gaan voor een James Bond. Aan bepaalde zaken zie je natuurlijk dat deze film al behoorlijk gerijpt is. 61 jaar is niet niks, maar die oude elementen storen geen moment.

Er zitten ook een aantal memorabele scènes in North By Northwest. En meer dan één. Eva Marie Saint zou zo door kunnen gaan voor een femme fatale, wat ze overigens wel een beetje is in deze film. Samen met Grant heeft zij één van de meest geloofwaardige romances op het scherm getoverd. Blijkbaar viel de fotograaf van de ladder af tijdens hun scène op de trein. Dit was zo'n film die ik al jaren en jaren kende en ik dacht eigenlijk dat het een film van Bond was, maar dit blijkt niet zo te zijn. Blij dat ik deze eindelijk heb mogen aanschouwen. Er schuilt wederom veel klasse in.

Speciale film over niet de Noormannen, maar een Noorman die na vele jaren terugkeert om wraak te nemen op zijn nonkel en zijn moeder te redden. Qua shots zijn er echt wel magnifieke beelden geschoten. Nu voor mij is een film meer dan cinematografie. Zonder binding met de personages in samenspraak met een goed verhaal is het voor mij meestal niet echt goed. Binding met de personages is redelijk. Goed verhaal eveneens redelijk maar in feite niks nieuws. De setting en het historische karakter zijn wel vernieuwend. Soms van die vreemde taal zoals in The Lighthouse (Eggers' vorige film die ik echt slecht vond), maar dat kon er hier nog mee door. Er zijn een paar scènes die er echt wel uitspringen mede ook door de manier waarop het gefilmd werd. Ergens teleurgesteld maar ergens ook verrast, al had ik wel verwacht dat het een atypische Vikingfilm ging zijn.

Heb me hier zeer aardig mee vermaakt. Verstand-op-nul-filmpje.
Soms had ik ook wel het gevoel alsof ik naar een serie keek qua tempo, of misschien was het door de rol van Tom Hopper die ik ken van Black Sails. Ook kreeg ik al snel een degelijke band met een aantal personages, dus de dialogen zaten wel goed.
Ok, dat er iets moois zat te bloeien tussen Inghean en Asbjorn werd duidelijk geïnsinueerd, maar werd niet bevestigd door een kus.

De groep vijanden werd toch wel kleiner volgens mij hoor Richard. Bij het eindgevecht waren er nog 9 over als ik ze goed heb geteld van op hun paarden. Helemaal in het begin waren ze met 18. En die boot kwam uit de grot die ondertussen vol water stond. Het water tilt de boot op (een boot dat niet kan drijven, wil je niet), dus was het voor Asbjorn niet moeilijk om hem los te laten op zee, veronderstel ik.

Bij nader inzien geef ik hem zelfs 4 sterren, mede doordat deze film toch wel zeer ondergewaardeerd is naar mijn mening. Mijn interesse in Vikings is terug gewekt, misschien toch maar eens aan het tweede seizoen van de serie Vikings beginnen, dat in het eerste seizoen niet eens zoveel actie had als deze hele film.

Geen slechte maar ook niet echt een goede documentaire. Springt nogal vaak van de hak op de tak om later weer terug te keren naar dezelfde dieren. Scène met een gevecht tussen een zilvermeeuw en een drietal eenden springt erbovenuit. Hier en daar gaat het ook over wat er zich rond de waterwereld afspeelt.

Ook niet helemaal mijn stijl maar voor de liefhebbers heeft het wel iets. Speciaal sfeertje, Orlok met zijn speciale uiterlijk en stem. Beetje een mix tussen een exorcisme film en vampierenfilm. Zeker uniek in zijn soort te noemen maar je moet ervoor zijn wat wel typisch is voor regisseur Robert Eggers die het niet mainstream houdt. De acteurs zijn natuurlijk prima met Willem Dafoe, Bill Skarsgard, Nicolas Hoult, Aaron Taylor-Johnson. Ik had geen idee dat de actrice de dochter van Johnny Depp was. Eggers heeft nog nooit echt een hit gescoord maar ik denk dat als hij dat doet het toch met oude folklore doet dan dit. Iets met Griekse mythologie of de Romeinen? Dat zou ik zeker willen zien. The Northmen was wel degelijk en The Witch ook.

Niet slecht maar ook weer niet geweldig. Wel echt goede acteurs. Volgens mij eerste kennismaking met Ingrid Bergman. Cary Grant had ik al gezien in North by Northwest en hoewel die film toch beter was doet hij het hier ook goed. Ergens zit er wel een onderhuidse spanning. Ik weet ook niet direct waar het aan mankeert om dit echt een geweldige film te vinden. Het is allemaal zeer degelijk maar toch ook niet meer als dat. Bergman heeft wel een stevige indruk nagelaten als actrice, binnenkort nog maar eens iets zien van haar.

Nuestro Tiempo is een film over de liefde maar geen typische romcom natuurlijk. Liefde is één van de meest complexe thema's om te behandelen omdat het voor iedereen anders is en dat maakt deze film ook zo moeilijk te bevatten.

In Nuestro Tiempo zien we de regisseur zelf de hoofdrol spelen met zijn vrouw. Dat maakt het wel tamelijk persoonlijk, ook al kruipen ze in de huid van filmische personages, ze zullen hun eigen ervaringen zeker gebruikt hebben. De personages zijn niet bepaald gewoon in hun gedrag. Daarom komen ze inderdaad wat onsympathiek over. Dat bevordert de inleving hoe dan ook helemaal niet verder.

Een plotgedreven film is dit niet echt. Eerder gevoelscinema vol met poëtische bewoordingen en stilistische shots. Knap hoe er camera's gemonteerd worden op de meest onmogelijke plekken. Enkele scènes zijn zeer zeker de moeite (zeker het concert) waard en de film heeft een bepaalde sfeer. De film is moeilijk te bevatten en als je je er echt in wilt verdiepen dan is dit een film die absoluut de moeite waard is. Dit is mijn eerste film van Reygadas en ergens ben ik wel onder de indruk. Hij is geen gewone filmmaker en dat siert hem. Deze film was nogal ongrijpbaar, zelfs na drie uur kan ik me amper een goed idee vormen met wat hij met Nuestro Tiempo juist wil duidelijk maken.

Niet echt goed. Paar originele dingetjes gezien maar al bij al een doorsnee zombiefilm. Solo een film dragen is natuurlijk niet gemakkelijk en je merkt dat het script niet sterk genoeg is om echt goed te worden.
Het doet erg denken aan #Alive inderdaad die dezelfde weg inslaat maar boeiender over kwam. Deze had een paar gekke scènes, maar in Alive zat wat meer actie en deze is ook wat vermakelijker. Ik zou het ook niet echt als een horrorfilm beschouwen. Het einde kent een The Machinist einde Van Franse horror verwacht ik horror met behoorlijk wat gore. Dit daarentegen lijkt wel een drama tegenover films zoals Martyrs, Livide, à l'intérieur, ...

Om eerlijk te zijn denk ik dat deze film niet veel beter had kunnen zijn. Het einde vond ik persoonlijk wat minder, de rest van de film vond ik wel vermakelijk. Tempo was goed, er zijn veel tragere films dan deze. Sommige dingen waren wat verder gezocht maar ik kan begrijpen dat een op het getal 23 gefixeerde lunatic dat niet zo ervaart Kortom een aanrader voor mensen die graag met getallen spelen en er een diepere betekenis aan willen breiden.

The Nun is een erg doorsnee horrorfilm uit het universum van The Conjuring en Insidious. Het deed me allemaal weinig, het verhaal is redelijk, de acteerprestaties ook niet bijzonder en The Nun is qua concept wel cool maar het komt er gewoon niet uit. Misschien is deel II beter voor een keer, dat doen ook de recensies vermoeden, dus ik ga hem wel even zien. Het is toch bijna Halloween dus dan hoort er al eens een horrorfilm te passeren.
Patrick Wilson en Vera Farmiga komen buiten op het einde niet in deze film voor, wat duidelijk maakt hoe belangrijk hun aanwezigheid is. Je gaat echt van een 7 of 8/10 film naar hoogstens een 5.

Ik heb de 124 minuten versie gezien, ik denk dat die wel het beste is voor een eerste kijkbeurt. Moest je het een goede film vinden kan je later het extra materiaal nog gaan bekijken, wat er waarschijnlijk wel ooit is van zal komen want wow dit is echt een pareltje. Ook zo één van de weinige films die me oprecht raakt en waar ik zelfs 1 traan van wist weg te pinken. Dat gebeurd echt veel te weinig. Die Alfredo is ook een ontzettend wijze man en wat was die begrafenis triest en o zo mooi tegelijkertijd. En dan de afbraak van de cinema. Ik werd er stil van en was helemaal ontroerd. Pure nostalgie kan toch mooi zijn.

Ik vind dat die wel een plekje verdiend in mijn top 10. Deze gaat vermoedelijk nog sterker worden bij een herkijk binnen X aantal jaren. Ik geef Cinema Paradiso dus meteen de volle 5*.