Opinions

Het is inmiddels al weer een jaartje geleden dat wij deze film gezien hebben en hem nu ondanks ongeveer 6 films kijken per week nog goed herinneren.

Wij vonden het een aardige film die misschien niet op alle punten scoorde maar toch in zijn geheel erbij ons goed afkwam. Ik heb even de discussie over de film gevolgd in "berichten" en vond dat beide kampen zich veel te druk maken over het bestaansrecht van deze film.

Je vindt het leuk om er naar te kijken of het is jouw smaak niet maar probeer dan niet een ander onder dwang iets leuk of niet leuk laten vinden.

En naar onze mening is de film een acht waard, dus vrij goed!

Een prima film die dankzij de mooie muziek en fotografie prima voldoet aan de eisen van dit soort filmverhalen. De film is gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis.

De film bouwt ook mooi op en de sfeer van die tijd is door de gehele film heen goed te voelen.

Wat ons betreft en ook veel andere kijkers als je naar IMDb kijkt (IMDb beoordeling: 7,3 (5.623)) een uitstekend geheel.

Een 8.

We zijn er nog niet aan begonnen en waarom niet?

Omdat de versie die we hier hebben 90 minuten duurt, een begin en een einde heeft wat klopt als je het zo ziet op het scherm. Het eindigt met de vermeldingen over het aantal slachtoffers en de gratie voor de laatste vijf veroordeelden op 31 oktober 2001. (en 1693 aan de overige gevangenen die nog vastzaten) Weet iemand hoe dit kan, deze korte lengte?

Prachtfilm. Humoristisch en voldoende actie.

De film draait op om het onrecht wat indertijd het volk in El Salvador werd aangedaan. De toenmalige leiders van het land werden geholpen door de Verenigde Staten die wijzer geworden in Vietnam en de nieuwsgaring omtrent dat land. Dus deden zij zogenaamd alleen aan advies, informatie en opleiding. Achter de schermen gebeurden helaas zaken die het daglicht niet konden verdragen. Ook in deze film zijn het aantal lijken die in beeld komen en die schijnbaar burgers zijn, niet te tellen!

De film op zich is een redelijke weergave van de rauwe werkelijkheid en in totaal 75000 doden die vielen in deze burgeroorlog. En zoals vaak werden beide zijden hard in hun optreden, gevangenen werden aan de ene zijde gemarteld en gedood, de anderen schoten de gevangenen dood want deze monden moesten toch ook gevoed worden? Zo verloor ook de "goede zijde" uiteindelijk ook grotendeels veel van hun principes.

De film is een aanrader!

Ook degenen die niet zo veel houden van films met een politieke achtergrond en meer van actie, zullen niet teleurgesteld worden.

Een 8!

Mogen wij ons ook onder de liefhebbers scharen en gelijktijdig opmerken dat de film een loopje met de ware geschiedenis neemt? Maar moet het als men een loopje met de werkelijkheid neemt, gelijk minder kijkplezier betekenen? Nee dus!

Voor ons niet, wij vonden het spannend en mooi gefilmd. Met beelden van de ruimte en onze "blauwe" planeet in dat geheel zo schitterend dat je kwaad kunt worden dat wij er zo'n rommeltje van maken!

Maar goed, de film brengt het verhaal dusdanig realistisch dat je dat verhaaltje aan het einde van de film zonder enkele vraagtekens slikt en..........shit, dat smaakt naar meer!

Een 8 voor de club die deze film heeft gemaakt en het resultaat van dat werk.

De griezel/horrorfilms waar wij van houden is meer van het 'bovennatuurlijke' en daar valt 'Saw' dus niet onder. Het mag dan ook een twijfel zijn van het genre 'thriller en horror' maar ook daar valt deze film niet onder.

Jammer maar het viel ons tegen en na ruim een uur gekeken te hebben en de klok ver na 0.00u was gekomen, hebben we er een eind aan gebreid.

Onze waardering? Een 6.

Een oorlogsfilm uit de jaren '60, loopt wat moeilijk van stapel maar als het eenmaal erin is, loopt het lekker door. Het gaat over de landing bij Anzio in Italië waar de rangers onder anderen bij zijn en over een deel van hen gaat dit verhaal.

Even terzijde, voor de iets ouderen is Columbo waarschijnlijk een begrip, een serie van 1968 - 2003, dus 35 jaar lang. In elke aflevering wordt een moord gepleegd, en de morsige en schijnbaar verstrooide, onnozelheid veinzende luitenant Columbo. De laatste dagen ben ik 2 maal tegen Peter Falk opgelopen, in deze film en in Castle Keep (1969). Een prima acteur die echt opvalt in de films waarin hij speelt.

Anzio is wat dat betreft een mooie film waarin hij zijn kunsten kan tonen, een aantrekkelijke man voor de vrouwen en ook nog eens een acteur die de film op een hoger niveau tilt.

Anzio is een fijne oorlogsfilm die bij tijd en wijle spannend is, mooie actiescènes kent en een waargebeurd prima verhaal toont.

Als ik tevreden ben over wat ik heb gezien en dit in de toekomst nog wel eens wil bekijken, geef ik een 7 of hoger. Ditmaal een 7!

Heel gewoon, een Top-productie die iedere filmliefhebber eigenlijk gezien moet hebben. Met wel natuurlijk erbij vermeld dat je wel van het genre moet houden. Iemand die liever romantische films ziet zal zich hier behoorlijk ergeren aan de "romantiek" die Pacino toont naar zijn moeilijk veroverde vrouw!

Meer "romantische" gevoelens toont onze hoofdpersoon met witte poeder en geld, vooral dat laatste in het begin en het eerste vooral in het laatst.

Toch vermoeden wij dat de meeste filmliefhebbers deze film zullen waarderen (als je alleen al naar de waarderingscijfers op IMDb kijkt ( IMDb (8,3 / 668231)) en hierboven (een 4,2 door bijna 10.000 kijkers) dan spreekt dat al voor zich!

Heel gewoon, een gewoon sterke film met een sterk verhaal en prima spelers met een geweldige regisseur!

Onze waardering is een 9!

Al Pacino speelt Frank Slade, een voormalige luitenant-kolonel die zijn carrière en zijn gezichtsvermogen verloor door een dom ongeluk. Frank woont in New Hampshire met tolerante familieleden en is verbitterd en boos geworden op de wereld, zozeer zelfs dat hij van plan is eruit te stappen na een 'laatste hoera' in New York City. En daar komt Charlie Simms (Chris O'Donnell) een student van 'Baird College' die $300 probeert te verdienen om op de rusteloze Frank te passen tijdens het Thanksgiving-weekend. Oorspronkelijk onwetend van Franks plannen, wordt Charlie onbewust medeplichtig aan wat Frank in gedachten heeft, maar ze hebben allebei nog geen idee hoe het leven dat het weekend bepaalt, zal eindigen.

Over het algemeen overleeft 'Scent Of A Woman' zijn duidelijke karakter vanwege Pacino's Oscar-winnende optreden. De film zelf is boeiend en leuk om te bekijken, misschien een iets te lang. Pacino als Slade wordt ondergedompeld in onwaarschijnlijke decorstukken, rijdt in een Ferrari, danst de tango met de tengere Donna (Gabrielle Anwar) en overbluft verkeersagenten met zorgeloze overgave. Maar dat is het enthousiasme en de overtuiging die Pacino in de rol legt, het maakt nauwelijks uit of het onwaarschijnlijk is, omdat we te veel plezier met hem hebben. Gesteund door O'Donnell, die helaas na deze film niet naar een beter acteerniveau zou gaan, slaagt Pacino erin de tekortkomingen in het stuk te compenseren.....

Van echt drama is in 'Scent Of A Woman' geen sprake. Een paar strakke momenten zoals een familiediner en het punt van Franks reis terzijde, is het een vrij eenvoudig en veilig geschreven scenario met een prima einde!

Het is een einde dat voor mij perfect in het verhaal past, in feite was het voor mij duidelijk dat het die kant op zou gaan. Dit is niet alleen Frank's reis, dit is ook die van Charlie, het einde brengt alles samen wat betreft twee tegenpolen die elkaar in het midden ontmoeten op een verschillend, maar cruciaal punt in hun leven. Verdorie!, ik sloeg op mijn borst en schreeuw 'Hoo-Hah'! bij iedere keer dat we deze film hebben gezien en dat is de impact en het resultaat, dat regisseur Martin Brest en zijn team door de film heen brengen.

Soms kan veilig en eenvoudig echt plezierig zijn, vooral wanneer het ondersteund wordt door een zekere zachtaardige Italiaans-Amerikaanse acteur uit de Bronx.

Een 8!

"Screamers" viel ons absoluut niet tegen en was een film die ons soms even op deed veren, onverwachte wendingen in het verhaal liet zien en waar een mooi decor omheen gebouwd was. Peter Weller is een prima acteur en ook in deze film liet hij zien dat hij dat kunstje nog lang niet verleerd was.

De rest van de crew doet zijn/haar werk maar daar is het wel mee gezegd, men had in sommige delen van de film "iets harder mogen lopen".

Een redelijk spannende SF-film die de kijker voldoende bied en die wij waarderen met een ruime 7!

Een redelijke film waarbij de realiteit soms uit het oog werd verloren maar is dat zo erg als je een film ziet voor ontspanning en spanning? De crew is prima, er wordt een goed verhaal opgevoerd met een groep die aardig bijeen past en een bij tijd en wijle spannende film afleverde.

We gaan de zee op met uiterlijk echte zeebonken en een wetenschappelijk onderbouwde jongedame die zich na aanvankelijke afzondering toch wonderbaarlijk snel aanpaste bij de groep. We zien een "zeldzaam monster" die meent te kunnen paren met een vissersboot en een bijzonder uiterlijk heeft. En we ervaren als kijker hoe het is, als je jezelf uit dient te vlakken ten behoeve van de mensheid.

En voor ons plezier in deze film is de score een 7+.

Inderdaad gaat Zero Dark Thirty (2012) over dezelfde operatie maar die film zit toch beter in elkaar dan deze "Seal Team Six". Niet dat deze slecht is maar het had toch op bepaalde punten beter kunnen scoren. Toen ik zag dat een van mijn favoriete acteurs erin mee speelde (William Edward (Bill) Fichtner), was dat voor mij de doorslag om deze film op Netflix te gaan kijken. En zoals altijd stelde Fichtner niet teleur maar was het verhaal op bepaalde punten niet sterk uitgewerkt. Zoals het afscheid van de jongens met de familie via een of andere Skype-verbinding, dat duurde in mijn ogen veel te lang. Waarschijnlijk om bij de emotioneler kijker(s) de traantjes los te krijgen? Voor de rest heb ik er wel van genoten, vandaar de ruime 6,5 als waardering!

Fijn om naar te kijken, jong en oud en wat daartussen inzit kan zich hiermee (kostelijk) vermaken!

Wat het verhaal betreft, de inhoud ervan en het werk van de makers van deze mini-serie, TOPPIE!, vandaar onze 8 als waarderingscijfer!

Helaas, de mentaliteit en het gedrag van de meeste blanken in deze serie stuitte ons tegen de borst.

Het is een wreed gegeven waarin de mensen anderen goed onder de duim houden en waarvan we heden gelukkig verlost zijn, tenminste.......dat menen we.

De serie zelf is erg goed gemaakt en boeit de kijker(s) van begin tot eind, tenminste dat deed hij bij ons wel! Ook de geschiedenis van het begin van Australië wordt er deels goed in weergegeven. Veel "criminelen" en degenen waar GrootBritannië vanaf wilden werden in het begin van de negentiende eeuw af- en vervoerd naar dit continent, waar ze helaas de bewoners (Aborigines) ervan als een 'underdog' beschouwden. Het lijkt wat dat betreft veel op Amerika waar de Indianen het onderspit delfden.

De serie zelf is echt een juweeltje!

Het personage ergerde mij dusdanig dat ik mijn vriendin vroeg of we aub konden stoppen met het kijken naar deze serie en bij ongeveer 60 minuten hebben wij de serie gestopt. Dit soort van mensen wil ik niet in mijn omgeving en als er dan een op tv is die mij dan 'het bloed onder de nagels' vandaan haalt...... . Jammer maar 'that's me!'

Ga wel eens uitkijken maar wanneer? Toch 7 (3 1/2*) gegeven alvast want het is wel een serie die prima in elkaar zit en waarin een goed verhaal wordt neergezet door acteurs die weten hoe ze hun werk dienen af te leveren!

Wat zullen we hiervan maken, buiten het feit dat de serie geweldig insloeg?

Het zijn 4 episoden van ongeveer 45 minuten en iedere aflevering wordt het spannender. Het hypocriete gedrag van de z.g. christelijke moraal van deze man wordt goed blootgelegd. Je ergert je dood (ik) als hij de Bijbel uitlegt in zijn eigen voordeel en voor niets en niemand aan de kant gaat.

Zijn vrouw en de man van zijn geliefde zijn daarvan op een bepaald moment getuige en dan kun je zien dat extremisten in allerlei stromingen gevaarlijk zijn, het maakt niets uit hoe ze zich noemen want het wordt tot glorie van de eigen persoon gemaakt. Ook tegenwoordig lopen er veel van dit soort mensen rond, helaas.

De film zelf was erg boeiend, spannend en onderhoudend. We zouden iedere dag een aflevering zien maar kwamen na twee dagen er achter dat het voorbij was , teveel geconsumeerd.

De serie duurt ruim 3 uren en geen 135 zoals boven staat. Ook is er een aflevering meer dan de 3 genoemden. Het is een puik stuk Britse productie.

Deze film vergeten wij voorlopig niet weer, hij heeft bij ons een plaats veroverd in het geheugen, zowel op de korte als de lange termijn!

Geleidelijk, maar vooral erg zorgvuldig, bouwt Juan José Campanella zijn verhaal op. Veelvuldige flashbacks verklaren niet alleen de opeenvolgende gebeurtenissen, maar ook de gemengde gevoelens waarmee Esposito (Ricardo Darín) aan dit moorddossier terugdenkt. Wazige beelden maken overgangen in de tijd aanvaardbaar. Campanella's ervaring als regisseur van populaire TV series als "House" en "Law & Order: Special Victims Unit" laat zich voelen. Zijn perfecte gevoel voor timing en focus zorgen ervoor dat de aandacht van de toeschouwer genadeloos wordt vastgehouden.

Zoals de titel al aangeeft blijken de ogen "spiegels van de ziel". De manier waarop de personages kijken en hoe Campanella dat in beeld brengt vormen dan ook een wezenlijk onderdeel van het verhaal. De chemie tussen Ricardo Darin en Soledad Villamil (Irene Menéndez Hastings) wordt overigens op een even majestueuze manier stilzwijgend naar buiten gebracht. Hun oogcontact verraadt een grote aantrekkingskracht waar Esposito omwille van de maatschappelijke conventies probeert aan te weerstaan. De vertolking van Ricardo Darin draagt in grote mate bij tot de impact van deze film, al vindt hij een waardige tegenspeelster in Soledad Villamil, die meesterlijk gestalte geeft aan zowel de tedere vrouw als de carrièrejager van hoge afkomst.

Vanaf de eerste minuten neemt deze film je mee in een beladen drama en die houdgreep waar je in terechtkomt, wordt pas meer dan 2 uur later iets losser. De kwaliteitsvolle regie en de verregaande vertolkingen van de acteurs leveren dan ook een magistrale film op met een superieur scenario en magnifiek spel.

Een geweldige film!

Een 9!

Een wel aardige film die gemakkelijk wegkijkt en ook de nodige spanning levert voor de kijker(s).

Verwacht niet een tophorror zoals The Shining (1980) / The Shining (1997) of A Quiet Place Part II (2020).

De verhaallijn is mooi gemaakt, de cast doet zijn/haar best en de set is prima maar..... er had meer ingezeten als de verhaallijn beter was uitgediept.

Toch voldeed de film aan onze "lichte" eisen en voor dat gunnen we de film een kleine 7.

Volgens de gegevens op IMDb is er alleen een deel 2 uitgekomen die zelfs nog hoger scoort dan dit 1e deel 8,0/10 - 107.233 en dat zie je niet vaak. Dus nog geen deel 3 te bekennen.

Dit eerste deel is een prima film in dit genre, redelijk goed verhaal en goede geacteerd. Wel veel gevechtscènes met een of andere vorm van karate. Hier moet je wel van houden. En voor al te tere zielen, er zit soms grof geweld in. Eigenlijk is het een groot actiespektakel vanaf het begin tot vrijwel het einde.

Een 8 als waardering omdat je toch als kijker(s) een band met de hoofdrolspeler en zijn broer krijgt.

Prima verwoord in 3 zinnen!

Nadat we de reacties op deze film hadden gelezen, hebben we hem gisteravond gezien.

Prachtig, wat een mooi verhaal en wat een leuke twists daarin. Je merkt het niet eens dat de film krap aan twee uren duurt, de spanningsboog bleef continue een mooie boog zonder dat de zaak nu en dan even inkakte.

Het begint allemaal rustig en de kijker krijgt een vogeltje in beeld wat erachter komt dat hij/zij kan vliegen en de wereld veeeeel groter is dan een vogelkooitje. Vervolgens maken we kennis met de "haspelaar" en zijn familie en komen we erachter dat het echtpaar in scheiding liggen.

Dat wordt tijdens de film steeds harder uitgevochten door de advocatuur en speelt het verhaal daarin natuurlijk ook een grote rol.

Bijna zou je meegaan in de gedachte dat het natuurlijk beter voor de kinderen is naar een vreemd land te verhuizen, dan bij een pappa achter te blijven, een pappa die door anderen steeds verder in de problemen komt. Maar gelukkig kwamen we net niet tot die conclusie!

Aan het einde van de film vonden wij dat we een fijne 2 uur beeldplezier hadden gehad en dat is ons wel een 8 waard!

Meer een SF-film dan horror, ondanks dat het nu en dan wel iets die kant uit neigt. Toch viel deze film ons enigszins tegen vanwege het beetje verwarde verhaal wat je toch zelf goed moet volgen, daarmee de clou vindend. Ook het einde had men anders mogen maken wat ons betreft.

Toch was hij boeiend genoeg om uit te kijken en met een tevreden gevoel naar bed toe te gaan.

Een 6+.

Een geweldige film waarbij Brad en kornuiten geweldig spelen in dit mooie verhaal.

Het is de 2e maal dat ik de film heb gezien en deze keer in mijn eentje, daarbij komen er betere accenten op de film zelf te liggen en dus op het verhaal.

Toch kan ik de kritiek die geuit wordt op verschillende filmsites betreffende de hoofdrolspeler wel begrijpen. Jammer dat men kiest voor een Amerikaan die geen Duits spreekt en dan maar op de "Allo Allo"-manier zich uit.

Voor een film als deze waren er vast wel goede acteurs in ons buurland te vinden.

De kritiek betreft trouwens ook zijn maatje uit Oostenrijk, daar spreekt men toch ook Duits? Het meest verwonderlijke vond ik de Tibetanen, die leefden in de afgelegen delen van Tibet in de jaren '40 en Engels spraken.

Ongeloofwaardig!

Maar toch: een mooie film als je hem in het geheel ziet en beoordeeld.

De score blijft gelijk, een mooie 7,5!

Wie graag oorlogsfilms en documentaires over het onderwerp ziet, zou ik aanraden om deze ook te gaan zien. Het is een docu die laat zien het begin van het vertrek naar Irak tot het einde van de oorlog en weer terug in New York. Nu en dan even heftig maar ook veel over de gevoelens van de militairen op missie. Onderschat de angst niet van iemand die voor het eerst mogelijk zijn leven kan verliezen in een oorlog, de kogel is genadeloos en partijdig. We zien dan ook schermutselingen waarbij de kwaliteit van de opnamen niet zo zijn als in een film, de filmer is weggedoken voor het vijandig vuur en let in dat soort van situaties niet op het nemen van een mooi shot. De informatie is prima, de kijker weet waar de filmer/soldaat in Irak op dat moment is, dat alles door het te laten zien op kaarten en gesproken informatie.

Een mooie 7+.

Zullen wij ons qua positief commentaar maar in de rij aansluiten? Een 8 als waardering (4*).

Deze film verdient een veel hogere waardering dan de waarderingscijfers die ik hier bei de meeste beoordelingen. Ik geef het een 7, omdat ik een goed gevoel heb na het zien van deze film. Chloë Grace Moretz was de kracht!!

Uit de recensies lijkt het alsof sommige mensen een totaal tegenovergestelde reactie hebben dan ik, maar ik toch blij dat we hem hebben gezien.

Velen zullen Chloe zich 11 jaar geleden herinneren van haar iconische rol als Hit Girl uit de Kick Ass-films. Naarmate ze ouder werd, groeide ze als actrice en koos ze dramatische rollen, zoals 'The Miseducation" en "Cameron Post'. Ze heeft een paar horrorfilms in haar portfolio, waaronder 'Let Me In' uit 2010 toen ze een zeer verontrustend vampierkind speelde dat nooit schoenen droeg. En natuurlijk speelde ze Carrie. Deze film is een goede mix van actie en horror, en een geweldige rol voor Chloe.

Ik las recensies die zeiden dat het een stap terug was voor haar. Ik ben het daar niet mee eens. Ze laat haar acteerkwaliteiten zien door haar karakter te laten zien en door te demonstreren dat ze haar actieheld-instincten uit haar jongere dagen als "Hit Girl" nog niet heeft verloren.

Ik raad deze film aan als je een Kick Ass-rol wilt zien voor Chloe en ik raad je deze film aan als je een "Kick Ass-rol" van Chloe wilt zien en als je in de stemming bent om ongelooflijke stunts "uit te zweten".

Een respectabele 7+.

Je gaat al snel aan Hotel Rwanda (Film, 2004) , Shooting Dogs (Film, 2005) en Sometimes in April (Film, 2005) denken als je deze film ziet. Alleen is hier de hoofdrol weggelegd voor een generaal van het Canadese VN-detachement en in de andere drie films wordt het verhaal vanuit de "gewone man" verteld.

Trouwens, alle vier films hebben ons diep geraakt, hoe kunnen mensen omdat ze verschillen qua uiterlijk of religie, zo haatdragend tegenover een medemens komen te staan en deze koudbloedig dood te maken. En het ging niet om een paar uitzonderingen die dit konden, nee, hele mensenmassa's waren bezig te doden of te vluchten.

En met ras had het niets te maken die bloeddorst, in o.a. de 2e wereldoorlog bewezen ook complete volksstammen dat de haat tegenover een ander diep geworteld was.

Generaal Romeo Dallaire gespeeld door Roy Dupuis komt op ons en vermoedelijk meerdere kijkers, over als een sympathieke militair die het beste met de ander voorheeft. Dit doet hij niet op een kruiperige manier maar gewoon duidelijk en helder zonder vele omwegen. Het is dan ook te verwachten dat hij uiteindelijk voor de krijgsraad komt omdat dit gedrag botst met de militaire regel: "bevel is bevel"! De film kwam bij ons als authentiek over, het leek alsof je naar een soort van docudrama zat te kijken.

Tijdens de film jeukten de handen regelmatig door het grove optreden van zowel de VN, de Canadese en Europese politici aan de telefoons, de Rwandese politici, het bendegedrag van de binnenlandse strijdkrachten van Rwanda en de bendes "de Interahamwe".

Groot probleem voor de VN was het issue in Sarajevo, Bosnië. Dat speelde zich af in dezelfde periode en ook daar liet de VN steken vallen, zodat ook daar een Genocide plaatsvond. Alleen noemden de wereldleiders het in beide gevallen geen Genocide want dan moesten ze volgens internationaal recht ingrijpen.

Leuk weetje voor de Nederlandse kijker(s): "Generaal Dallaire werd geboren in Denekamp (Nederland) als zoon van de Canadese onderofficier Roméo Louis Dallaire en de Nederlandse verpleegkundige Catherine Vermaessen en groeide op in Montreal. ( bron: Roméo Dallaire - Wikipedia - nl.wikipedia.org )

Hopelijk leren we iets van dit soort films!

"Beoordeel de ander op zijn gedrag"?

Voor deze geschiedenisles op film een waardering van een 8+!

Een ietwat simpel filmverhaal wat gemakkelijk wegkijkt.

Plot hoef ik verder niets over te vertellen, is duidelijk genoeg als je bovenstaande filminhoud leest.

Nu en dan grappig door de gemakkelijke instelling van de regisseur en zijn schrijver(ster), toch moet ik toegeven dat het geen straf was de film uit te zien.

Vandaar een 6+.

Dit was de tweede maal dat we deze film hebben gekeken met een tussenpoos van ongeveer 5 jaar en nog steeds maakt de film indruk. Je moet wel een "hart van steen" hebben als je niet geraakt wordt door de angst en ellende dat deze mensen overkomt. De haat die in de film is te voelen en de daadkracht tot moorden die vertoont wordt (bij velen na overmatig drankgebruik), is niet te beschrijven. Het laat ons denken aan soortgelijke taferelen die de mensheid zag na de pogroms in Rusland, de Holocaust in Duitsland en grote delen van Europa, de oorlog op de Balkan en ga zo maar door!

Het verhaal speelt zich af op het terrein van een school die leerlingen opleidt voor een technische baan en/of vervolgopleiding. De Katholieke kerk is ook vertegenwoordigt door Pastor Christopher, subliem vertolkt door de Britse acteur John Hurt. Verder speelt ook de UN een grote rol in de film, op het schoolterrein is namelijk een UN-detachement van Belgische soldaten dat helaas, blijkt later, een mandaat mee torsen. "Alleen ingrijpen als de wankele vrede tussen Hutu's en Tutsi's in gevaar is, men mocht niet op de milities schieten". ("de Interahamwe")

Vreemd is dat als de Hutu's de ruim 2000 Tutsi's op het terrein willen afmaken, men het mandaat niet gebruikt om deze mensen te beschermen. Misschien dat ik dit allemaal fout begrijp maar dan hoor ik dat graag. Toch zou je van de UN in New York meer inzicht verwachten.

Een prima film over een stukje geschiedenis waar we van kunnen leren, dat we dit soort van tijden dienen te voorkomen. Om hier nog iets meer van te zien, deze film is ook uitstekend: Sometimes in April (2005).

Voor deze geschiedenisles op film een waardering van een 8+!

Zoals zo vaak op deze aardbol het geval is, staan de "beste stuurlui op wal". In deze film struikelen dan ook steeds de politici (VN) en de "peacekeepers" van de VN over elkaar heen met theorie en praktijk dooreen halend en elkaar verwensend. Het is een situatie waarin de beleidsmakers en de uitvoerenden niet op een lijn zitten en in dit geval de uitvoerenden helaas de klappen op moeten vangen.

Het verhaal loopt "lekker" en de acteurs doen het werk behoorlijk goed, het is een film waarvan de verwachtingen waar werden gemaakt. Ik heb hiermee een leuke krap aan twee kijkplezier gehad en voor liefhebbers van oorlogsfilms is dit een prima film.