Opinions

Genietbare komedie. Alles wordt heel helder verteld en vrijwel ieder personage heeft zo zijn karakteristieke eigenschappen. De poster doet vermoeden dat het tekenen van Napoleon de belangrijkste activiteit zou vertegenwoordigen maar eigenlijk is dat totaal niet het geval; het gaat toch meer om de momenten die de personages met elkaar delen. Elke scène is het aanzien waard en naar mijn idee draait het meer om realtime belevenissen in plaats van eventuele banden die er ontstaan want bijna iedereen articuleert op een monotone wijze zonder al te veel emotie of gevoel. Maar dit werkte goed. De acteurs zijn allemaal perfect uitgekozen en lijken geknipt voor hun rol. Ook de muziek is met zorg geselecteerd (bijvoorbeeld ''So ruff so tuff'' van Zapp and Roger dat wordt afgespeeld in de wagen van de latino's nadat ze onze hoofdfiguren hebben opgepikt). Verder mochten de dansmoves van Jon Heder er ook wezen en was de glimlach van zijn compagnon na het realiseren van zijn winst eveneens behoorlijk prijsloos.

Uitstekende misdaadthriller met een verbluffende cast en een zeer hoog realiteits-gehalte. De zaken komen complex in elkaar te zitten en omdat het voor Nick steeds moeilijk wordt om de mensen om zich heen te vertrouwen verdwijnt er langzaamaan steeds meer grip uit de handen. Doorsnee gangsters, waaronder Busta Rhymes, vervullen dit keer een onschuldige taak en dat is één van de kenmerken waaraan je kunt zien dat we niet zomaar te maken hebben met een simpele NCIS aflevering. Een hoop criminele ontdekkingen en pijnlijke confrontaties in deze twijfelachtige murdercase.

Ietsje pietsje dragelijker dan de doorsnee highschool film. Toch is het allemaal gezeik en gaat het teveel om de relatie. Van Wilder wordt aanbeden door iedereen en alles draait om hem ( en z'n meissie ). Stelletje aanstellers lopen door het beeld, bijna geen leuke karakters. Dan hoopte ik nog op die dikke vent op de duikplank, maar dat werd ook niks. Ook erg nep uitgevoerd dat stuk in de rechtbank. Saai, voorspelbaar, standaard.

Wat een meesterlijke film.

Hier kan Scott Pilgrim nog wat van leren! Ik moest er in het begin wel aan wennen, de cartoons, schuine beelden, effecten en zwart/witte beelden ertussen. Maar dat was zo gebeurd en eenmaal als je erin zit kom je er niet meer uit. Je aandacht wordt er continu bijgehouden door de verschillende plaatjes.

Yesss, lekker rauw zit het in elkaar en het kwam erg fresh op me over.

'Story by Quinten Tarantino' en dat was er ook wel vanaf te zien.

Woody Harrelson is erg geschikt voor deze rol want hij kan zowel grappig als sirieus overkomen en ook hier speelt hij weer een boeiend karakter.

Juliette Lewis had ik nog niet eerder gezien en vond ik ook prima met 'n shotgun.

Het hele gevangenis-gebeuren vond ik nét iets te lang duren. Hier zat wel een leuk muziekje onder, een of andere Arabische moskee.

Nog een paar geniale uitspraken zaten ertussen. ' Je draaft te ver door. Ga maar plaatjes schieten' ( ipv knallen -> filmen ).

Toch miste ik een hoogtepunt en ietsjes meer betrokkenheid. Mede door al die losse shots word de film 'n beetje opgesplitst in kleine stukjes.

Maar ik ben erg verast. Aparte movie, zeker een bijzonder werkje.

Wrede combinatie, paddo's en twee seriemoordenaars.

Langdradig.

Een hele grote speurtocht, je moet er maar van houden. Het is fijn dat er twee aantrekkelijke actrices in de hoofdrol spelen want anders had ik het wellicht eerder opgegeven. Het concept is redelijk interessant maar het draait uiteindelijk toch uit op verwarring, de bijbehorende geschiedenis en relaties. Het blijft ondanks alle special effects en de verzorgde beelden een beetje tam. Er is geen scène die er echt uit springt, we zitten opgescheept met een stroperige brei van hallicunaties en verwarringen.

Kon beter.

Puur afgegaan op de regisseur en dat blijkt te lonen; wat een onheilspellende rit was dit weer. Deze vampiers worden uiterst menselijk neergezet waardoor het meteen een stuk gemakkelijker is om de toestanden te accepteren. Geen donker steegje waar opeens een monster uit een vuilnisbak springt om zijn hoektanden in de nek te zetten. Ze drinken, roken en houden van muziek. Soepel ook de wijze waarop Caleb bij de bende wordt toegevoegd en ondanks de infectie blijft hij zich toch bewust van de omgeving. Leuk om te zien hoe ze in een bar wat herrie schoppen of wat rond rijden op zoek naar een nieuwe prooi waar ze indruk op kunnen maken. Eigenlijk vond ik het dan ook jammer dat zijn vader hem kwam zoeken waardoor het over was met de pret. Fraai werk.

Uiteindelijk een vrij duffe afstammeling van zijn voorgangers binnen het thema. Vermakelijk was het wel, maar de stunts en de racebanen zagen er iets te veilig en gecontroleerd uit. Het meeste is geschoten bij daglicht en dat is niet erg (locaties worden mooi benut) maar wellicht hadden ze wat colour-correction kunnen toepassen. Daarbij vond ik de acteurs jonger lijken dan ze daadwerkelijk zijn en dit veroorzaakte lichte argwaan. Vooral Harrison Gilbertson (Pete) leek me eerder in een verwijfd popbandje thuis te horen. En dat gedoe van wraak-nemen op Dino omdat hij Pete achter had gelaten in dat ongeluk vond ik wat teveel blijven kleven (Tobey had hier ook rekening mee moeten houden alvorens hij meedoet aan een race) maar blijkbaar vinden de makers dit nodig om het vlammetje van de hoofdrolspeler aan te wakkeren. Ik voelde niet echt de adrenaline en de titel 'Need for Speed' is gedurfd want het legt de verwachtingen automatisch wat hoger. Slotscène met die monsterbakken mocht er wel wezen, maar eigenlijk gebeurde er hier ook niet veel noemenswaardigs. Al bij al wel redelijk maar ik wacht al een tijdje op een knaller zonder al die heisa en persoonlijke problemen.

Vermoeiende zoektocht naar de waarheid achter een antiek kistje. Er vallen slachtoffers maar de aanleiding, evenals de reden van deze omslachtige aanpak, blijft onduidelijk. Acteurs waren gemiddeld maar door het trage scenario konden ze het nergens spannend maken. Het einde waarin het keurige meisje opeens iedereen in bedwang kan houden is al helemaal beschamend. Slap portie kijkvoer, de poster is het indrukwekkendst.

Stompzinnige bedoeling die eigenlijk nergens op gang kwam en me niet echt heeft kunnen overtuigen. De buren worden midden in de nacht wakker gemaakt en gaan kijken of ze de muziek wat zachter kunnen laten zetten. Na wat nonchalant overleg aan de voordeur lopen ze weg en een ogenblik daarna worden ze uitgenodigd door de leider van de studentenclub om binnen te komen. Daarop volgt een losgebarsten reactie van Mac (Seth Rogen) die opeens besluit om paddenstoelen te eten. Zijn vriendin lijkt er allemaal niet zo veel om te geven en de twee ouders vinden deze flashback naar hun eigen tienerperiode wel best. Wanneer Teddy (Zac Efron) het stel verzoekt om bij trammelant hemzelf te bellen in plaats van de politie volgen ze dit heel braaf op. Op zich is dat een schappelijk voorstel, als inlichting van buurtbewoners onder elkaar, maar als ze na zeven keer bellen een voicemail in moeten spreken en uiteindelijk bezoek krijgen van een agent die helemaal niet ingrijpt in de situatie en dan toch hun excuses aanbieden en uiterst wattig reageren (terwijl hun juist last van de muziek hadden!) is er voor mij direct al een zekere grens overschreden. Rose Byrne speelde ver onder haar capaciteiten en dit lag misschien ook wel aan de infantiele rol die ze moest invullen. Verder leken er honderden mensen naar het pand toe te stormen die naar mijn idee helemaal niet in het huis pasten.

Klein beetje cliché allemaal. Introduceren... probleemstelling....onderzoeken....actie ondernemen....emotioneel slot....

Het bos vond ik nog best interessant. Met dat 'standbeeld' bij de rivier ( wat hij ook aantrof op de kaart ). Ook het huisje is best grappig gemaakt. Hele gedoe eromheen boeide me niet echt, het ging voornamelijk om die zoektocht naar zijn vader en dat hij moest praten met hem..
Het heeft wel iets, en hij is daarom ook blijven hangen in het geheugen. Maar meer dan aardig wil ik het niet noemen.

Prima sfeertje, doorsnee Costner en een bekend verhaaltje met een dochter die bezeten is. In dit geval een of ander mysterieuze onderwereld. John probeert informatie te winnen op zijn Apple-computer... zoals je wel vaker ziet.
De geluiden van die vreemde schepsels vond ik een beetje absurd, het leek een beetje op een groep schreeuwende varkens. Ze zagen er redelijk uit maar heel erg indrukwekkend was het nergens.
Bijrollen worden vrij standaard ingevuld. Een babysitter, een expert van internet en een slappe politieagent bijvoorbeeld.
Een van de laatste shots was die met Sam bij het hek met dat fotolijstje. Je zag daar de weerspiegeling in van de brand, maar dat beeld verschoof af en toe dus het leek net alsof het erin was geplakt met Adobe Encore ofzo.
Het einde kon wat duidelijker... het zat niet echt lekker in elkaar.


Keek lekker weg, kon wellicht iets beter uitgewerkt worden.

Het ontbreekt deze opvolger aan vernieuwing en de vele herhalingen van brutale handelingen maken het niet erg verassender dan het al is. Afgezien van een paar korte momenten is het niet gewoon niet grappig terwijl dat toch het voornamelijkste is waar de makers hun accent leggen. Het blijft natuurlijk geweldig dat zoiets in de bioscoop mag draaien en wanneer je genoeg hebt van alle keurige blockbusters dient dit perfect als afleiding met een leuke soundtrack uit de jaren negentig. Maar het lijkt wel of er geen inspiratie meer over is en ook de uitwerking laat te wensen over. Ja, het is eenvoudig en je moet hier niet te streng of nauwkeurig naar kijken maar als de politie doorrijd onder een viaduct waar hangjongeren staan te dansen en een tourbus naar Ameland vertrekt terwijl SBS6 kort daarvoor een zombie-reportage had uitgezonden vind ik het neerkomen op goedkope pogingen tot humor. Na alle reclame op posters en in de kranten verwacht je een spektakel dat Turbo gaat overtreffen maar het is helaas een teleurstelling geworden.

Ben het eens met weaselweasel. Het had veel grappiger kunnen zijn en het is zonde dat de trailer al zoveel heeft verklapt.
Het was wel lache af en toe en de muziek was lekker fout. Maar het wordt allemaal te veel herhaald en dan blijft het niet leuk.
Wel aardig dat ieder personage z'n eigen ding doet maar Robbie vond ik niet zo'n johnny als de rest.
Nicole als die zwangere vrouw vond ik maar matig, vooral op die bank.
Die linker gozer aan tafel bij defensie was vreselijk, dat leek gewoon een figurant.
Er zijn een paar leuke sets waaronder het casino en dat huis van die bokser.

Leuk idee en anders dan anders maar het had veel beter kunnen zijn. Nu vind ik het te flauw.

Deze nieuwjaarsnacht zal waarschijnlijk vooral op vrouwen gericht zijn maar toch. Katherine Heigl ziet eruit als plastic, Robert de Niro is definitief afgeschreven met zijn ogen half open en Ashton Kutcher is niet meer zo cool na Punk'd en Dude Where's My Car. Grappen zijn niet grappig, sentiment is te sentimenteel en het gemaskerde feest is nauwelijks gemaskerd. Het hele gedoe met die glazen bal en het kapotte lampje was erg vermoeiend en ze waren er veel te lang mee bezig. Verder switchen we als een kip zonder kop tussen allerlei verschillende verhalen die maar weinig connectie met elkaar hebben en waarvan elke individuele scène ook gewoon diep teleursteld. Qua slordigheid zit het ook wel snor: op het einde gaf de torenklok nog steeds aan dat het twaalf uur was terwijl ze toen al de straten aan het schoonvegen waren! Absurd gewoon. James Bond - chick Halle Barry deed het prima, Sofia Vergara heeft een aardige boezem en Michelle Pfeiffer ziet er goed uit voor haar leeftijd. Daar is alles meegezegd, het is een belabberde, afgezaagde, en ondanks het ruime budget een goedkope bedoeling geworden met een bizar lange speelduur.

Het begon best aardig met die casino en dat cafétje. Naarmate de film vordert duiken er jammergenoeg steeds meer cliché's op.

Nicolas Cage vind ik hier middelmatig, niet zo eentonig als bij National Treasure maar ook niet zo veelzijdig als in Snake Eyes.

Het is best leuk bedacht dat er iemand twee minuten in de toekomst kan kijken maar ik zou liever een film zien met dit onderwerp zónder badguys en helicopters want je zou er echt coole dingen mee kunnen verzinnen. Nu wordt het eigenlijk gewoon een standaard 'heldenmissie'. De schurken wilden van hem af en de FBI had 'm juist nodig.

Achteraf blijkt er zelfs nog niks hebben afgespeeld en houden we dus eigenlijk maar een lege gedachte hieraan over.

Jammer.

Ik vond er niet zo veel aan. Russell Crowe doet het wél goed en zet wéér een andere rol neer. Zijn vrouw ook, maar Liam Neeson had wat meer speeltijd mogen krijgen.

Kort gezegd: er is een moord gepleegd. Lara lijkt verdacht en wordt in de gevangenis gesmeten. John helpt haar ontsnappen waardoor zij voortvluchtig is. FBI on the case met een achtervolginkje, dan nog even de rechercheur die de échte waarheid ontdekt.

Vooral het eerste uur vond ik lang duren, daarna komt er wat meer vaart in. Die twist met de auto op de snelweg vond ik er nep uit zien en pastte eigenlijk niet echt bij de film. Verassend was het wel.

'Waar heb je 'm geslagen?'
'In de speeltuin.'

Dat vond ik wel 'n goeie.

De muziek vind ik ook tegenvallen. Het past er af en toe echt niet bij en maakt er soms meer drama van dan nodig is.

Er was een scene waarbij de auto de snelweg op reed, en het geluid was veel te zacht. Dat was een pijnlijke stilte en dat hele stuk met die shots vanuit de lucht zat niet lekker in elkaar.

Dan stond er nog een Amerikaanse vlag in de gevangenis. Wordt m'n punt niet lager van, maar vreselijk om 'm weer tegen te komen.

Opzich wel aardig dat ze sommige dingen vaker terug laten komen ( het doorgeknipte hek, de scene met die gewonde man in de auto, de muntjes op de grond, busje bij het ziekenhuis..)


Beetje voorspelbaar, niet echt origineel en een saaie découpage.

Vooral Cheech steelt de show.

De bijrollen worden niet eens zo slecht ingevuld.
Aardige soundtrack, lekker weertje, leuke dames.

De scène in het restaurant is geweldig, evenals met die leguaan. Het viel me ook op dat er meer harddrugs werd gebruikt dan bij 'Up in Smoke'.

Het blijft allemaal erg simpel maar dat is geen ramp, het is tenslotte een komedie.

Een aardige documentaire waar een gedeelte van het Hollandse landschap (de Oostvaardersplassen) met al zijn bijbehorende organismen centraal staat. De makers zijn in weer en wind bezig geweest en tonen ons allerlei close-ups van planten en beesten. We gaan door de vier seizoenen heen waar een voice-over de nodige toelichting geeft en je dingen verteld die voor mijzelf soms nieuw waren. Ik had verwacht dat deze Nederlandse stem weer erg storend zou zijn maar dit viel reuze mee. Af en toe is er een time lapse opname in elkaar gezet van bijvoorbeeld de schuivende sterrenhemel, opbloeiende paardenbloemen of een wegtrekkende ijsvlakte. De paarden en kalveren kwamen het meeste terug; waarschijnlijk omdat men deze gemakkelijker kan vastleggen en men de ontwikkeling van deze dieren beter in de gaten kan houden. Ook zagen we soms diverse dieren in hetzelfde gebied leven en zo zie je hoe een vos een paar kleine eendjes najaagt, in hun halzen bijt en ze vervolgens in een kuil begraaft als lekkere voorraad. Verder paste de muziek er ook prima bij.

Vreselijk. Ben Stiller doet z'n rondje en ontdekt dan heel toevallig allerlei levende wezens. Niemand anders die het ziet, geen camerabeelden, geen andere surveillances, niets. En hijzelf lijkt er ook amper verbaast over te zijn. Dan komt er ook nog eens een (poging tot) relatie bij kijken wat het alleen maar saaier maakt. De grappen zijn irritant, de uitwerking is zwak.

Voor de derde keer op rij vond ik het weer een behoorlijk neppe, ongeloofwaardige en kinderachtige bedoeling. Sowieso heb ik niet zoveel met Ben Stiller en doordat hij de hele tijd zo nuchter en gecontroleerd staat te handelen gaat er eigenlijk al direct een hoop spanning verloren. Hij lijkt nooit echt van onder de indrukt te raken van iets. Ook vond ik de beesten allemaal vrij saai in beeld gebracht en ik vond het erg raar dat zo'n groot dinosaurussen skelet allerlei bekende hondenposities aanneemt en zelfs vrijwel hetzelfde geluid produceert. Het was tevens belachelijk dat ridder Lancelot zomaar die toneelvoorstelling kon onderbreken en niemand hem van het podium afhaalde. Verder begrijp ik niet echt waarom Rebel Wilson zichzelf weer mag aanstellen en zomaar het einde voor haar rekening neemt. Tevens was het niet geheel aannemelijk dat Robin Williams opeens iets bleek te voelen voor de indiaan (welke amper screentime had). Als ook de miniatuurversie van Owen Wilson en zijn kameraad niet grappig zijn moet er wel iets mis zijn bij de regie. Typisch zo'n afgevlakte Hollywood productie; het concept had een stuk leuker en beter uitgewerkt kunnen worden.

Net iets te mager.

Robin Williams verrast me toch weer. Normaal vind ik 'm erg eentonig overkomen maar voor deze sombere rol is hij prima geschikt.

Bijrollen werden ook prima ingevuld.

Het kon allemaal wel wat mooier in beeld worden gebracht. De locaties waren nogal saai en het camerawerk bleef ook maar slapjes. Juist bij zo'n dramatisch werkje mag je toch wat meeslepende shots verwachten.

Muziek is goed.

De wekker stond op 11.00 uur terwijl de Noon at Night-show bezig was... moest dat geen 23.00 zijn?

Aardig uitgangspunt maar de uitwerking valt me 'n beetje tegen.

Het kostte me wederom nauwelijks inspanning om deze tocht mee te beleven. Vijf, steden, vijf chauffeurs en behoorlijk uiteenlopende klanten. Al had ik op iets meer sfeerbeelden gerekend van de omgeving werkt deze aanpak ook wel; kleine steegjes en straathoeken liggen immers op de route. Ik vond het weer fascinerend hoe iedereen zo passend in hun rol zat en het waren ook leuke karakters (waaronder de voortreffelijke Begnini). Natuurlijk is de ene scène wat treffender dan de ander, maar dat heb je altijd. De rustige achtergrondmuziek, een topografische map en de wereldklokken verbinden deze nachtelijke avonturen. Als er een episode was afgelopen dacht ik steeds bij mezelf: 'nouja... we moeten nog maar zien wat dit wordt' maar ze hadden stuk voor stuk een unieke bijdrage. Bravo.

Mooie poster, indrukwekkende titel en een leuk genre stonden voor de deur. Mijn verwachtingen waren dan ook vrij hoog en ik had gedacht dat zeker in de bioscoop deze film wel zou bevallen - jammer, dit was niet het geval. Erg flauw in elkaar geknutselt en totaal niet spannend. Helaas zaten er ook wat supercliches in, bijvoorbeeld het laten schrikken door iemand die uit het niets van achteren de hand op de schouder legt, dat is gewoon slecht. De cast vond ik ook vrij zwak, reacties klopten verschillende malen gewoon totaal niet bij de situatie ( b.v. de meid die voluit door de klas schreeuwt terwijl ze droomt, en de leraar vraagt: you're ok? ). Quinten vond ik het overtuigenste in z'n rol.

Erg jammer dat Freddy zo vaak in beeld werd gebracht, dit haalt het mysterie-gehalte aardig omlaag terwijl het veel spannender had kunnen zijn.

En het einde... tja hier hoeven we het niet over te hebben neem ik aan.

Jammer.

Best leuk.

Strakke montage zeg. Hier en daar ging het misschien een tikkeltje te snel als er werd gewisseld tussen twee scènes, maar echt storend werd het nergens. Het bleef allemaal erg strak en we bleven niet te lang hangen bij de bijbehorende emoties.

Het was verassend dat de chick van de held eens wat pakken slaag kreeg. Normaal gesproken krijgt ze slechts een mes tegen haar keel en wordt ze vastgebonden en dat gebeurde hier ook, maar daarnaast kreeg ze ook wat klappen uitgedeeld van de badguys in leren jasjes.

De moves, de kicks en de trucks zitten lekker in elkaar en de bijbehorende special-effects en muziek zijn prima verzorgd.

(American flag)

Het concept is zeer bekend maar de uitwerking is redelijk gaaf.

Wat een slechte, irritante film.

De stemmen zijn overduidelijk later ingesproken en dat zorgt ervoor dat je veel minder geboeid raakt. Het verhaal is erg zwak en van Christopher Lambert ben ik nooit fan geweest. Ook vreselijk die 'dode' scénes, die er steeds tussendoor kwamen.

- 1 -

Geweldige krankzinnige film. Of er nou het begin, middenstuk of eind wordt afspeelt, het blijft allemaal op dezelfde rustige toon verder gaan. Alles verloopt erg smooth en cool zonder rare fratsen en ondanks dat er misschien weinig lijkt te gebeuren, blijft het continu leuk om naar te kijken.
Tommy Lee Jones is natuurlijk de perfecte kandidaat voor de sheriffrol, Joss Brolin komt erg overtuigend over in zijn rol als de slimme, typische Taxas ranger en Javier Bardem is uitermate geschikt om deze koelbloedige huurdmoordenaar te spelen.
Sommige aspecten in No Country For Old Man moesten me aan Tarantino doen denken, simpel ogende scenes die wel gewoon erg leuk overkomen.
Mooi verwerkt ook om ieder personage apart te blijven volgen, zonder enige interactie met elkaar.
Het verhaal krijgt een verassende wending doordat 'tussenpersoon' Llewelyn Moss sterft in het motel. Plots ga je verder met twee hoofdpersonen in plaats van drie.
Dan de locatie, deze is natuurlijk erg origineel voor een thriller, heerlijke combi dit.

'tell mom I love her' 'your mum is dead' 'oh.. then I tell it her self'

Het boek was natuurlijk ook perfect om verfilmd te worden. Deze springt er gewoon tussenuit.

- 4,5 -

Over het algemeen vond ik dit een aangename blockbuster. Weliswaar met de nodige sentiment en voorspellende gebeurtenissen, maar ik heb niet zoveel moeite gehad om deze thriller in zijn totaliteit af te kijken. Wel vroeg ik me af of Brosnan echt veel toegevoegde waarde had in het pakket en de manier waarop hij als superman in actie kwam was vrij afgezaagd. Owen Wilson kan ik als acteur altijd wel waarderen en de kinderen doen hun ding.

Op zich wel leuk dat het epische verhaal over de Ark van Noah weer terug wordt gehaald in de huidige maatschappij en dat er nieuw leven wordt geblazen in dit bijbelse avontuur. Russell Crowe komt, mede door zijn dikke baard, over als een overtuigende man die zijn gezin van de ondergang wil redden. Alhoewel ik me sterk afvroeg hoe die ark gebouwd moest zijn om al die dieren kunnen te vervoeren levert het wel een situatie op die gebrand staat in het geheugen. Ze worden tot slaap gebracht met een of andere rook en de gordijntjes van de vogels gaan keurig dicht. Ik vond de scène met de stenen monsters (gevallen engelen) die het terrein staan verdedigen wel tof uitgevoerd, zeker de laatste die zichzelf opoffert door zijn 'harnas' uit te trekken. Jennifer Connelly is altijd fijn, Ray Winstone als Tubal-Cain vormt het duistere gevaar en met een bessen-plukkende Anthony Hopkins wordt er nog wat poëzie aan toegevoegd.
Ik heb niet het idee dat dit de meest succesvolle aanpak is geweest en het kwam bij vlagen wat fragmentarisch over maar als blockbuster kon ik me er wel mee vermaken.

Fijne thriller waarvan je het verloop niet precies uit kan tekenen. Het is twijfelachtig waar we naar toe gaan en als blijkt dat de getuigen een steeds belangrijkere rol gaan vervullen wordt het onzeker hoe de betrokkenen hier op reageren. Moord, leugens, dreigementen, het is een lastig parket geworden voor Falk en hij moet zich in zijn eentje staande weten te houden. Deze prent laat je weer even zien hoe complex een baan als inspecteur kan zijn.

Er is een passagiersvliegtuig onderweg van New York naar Londen waarin een air marshal het aan de stok krijgt met een ongrijpbare vijand. Zijn inkomende tekstberichten lijken vanuit het niets te verschijnen. Wat volgt zijn een hoop twijfelachtige keuzes en paniek-veroorzakende acties van Bill die uit wanhoop iedereen te lijf gaat en steeds weer iemand anders begint te wantrouwen. Toevallig is er een dokter aan boord, reist er een netwerk-specialist mee en is er een agent aanwezig. Zodra Bill iets opvangt gaat hij hier meteen op in zoals hij er met behulp van die nieuwszender per ongeluk achter kwam waar die bom verstopt zat. Lekker slim trouwens om de gehele bemanning te laten geloven dat ze worden gekaapt door doorgedraaide vader; ik had 'm even op een ander kanaal gezet.
Liam Neeson functioneert naar behoren als de gefrustreerde zondebok maar als totaalplaatje vond ik dat er teveel overhaaste beslissingen werden gemaakt en de communicatie tussen de betrokkenen was opvallend gebrekkig. Het acteerwerk van de meeste bijrollen vond ik eigenlijk ook vrij matig en ondanks de intensieve landing wordt het inspiratieloos afgerond bij de ziekenwagen met Bill en Jen.