Opinions

Ik heb gemengde gevoelens bij deze remake.
Ja het ziet er allemaal goed uit, en deze Blomkvist en Salander zijn eigenlijk ook best goed, al gaat mijn voorkeur nog wel uit naar de vertolkingen van het origineel.
Deze remake heeft meer vaart, en zaken in het verhaal zijn versimpeld en scènes zijn geschrapt.
Dat vind ik hier ten koste gaan van de spanning en het pakte me ook minder, ook al kende ik het verhaal natuurlijk al, dat maakt ook uit.
Dat Anita Harriet blijkt te zijn vind ik geen gelukkige vondst en geen verbetering tov het origineel. Het wordt ook nog eens snel afgerafeld. Ik ervoer dat als een domper en anti-climax.
Het voelt ook wat kunstmatig aan dat ze in Zweden zijn en toch Engels praten.

Hele maffe western met originele en parodiërende kijk op het western genre.
Een western die in 1913 speelt, met een IRA terrorist en een Mexicaanse ex-keuterboer small time criminal in de hoofdrol. Je moet er maar op komen!
De film opent erg sterk. De scene in de koets is prachtig uitgewerkt waarin de elite wordt afgebeeld als vretende varkens.

Het eerste uur is net een stripverfilming. Heerlijk over the top. Het heeft een beetje de stijl van een anime. Het is haast niet te geloven dat Leone niet werkte met storyboards.
Na anderhalf uur begint het verhaal stuurloos te worden. Erg rommelig van de hak op de tak script. Ineens verandert de film van pretentieloos vermaak in vermaak met een statement. Leone is vooral bezig met statements maken over revoluties, maar in zo'n platte film met karikaturale personages kun je boodschappen wat je wil, het komt bij mij niet aan.
Dat Juans kinderen ineens vermoord blijken vind ik totaal niet passen in deze film. Het komt ineens uit de lucht vallen.

Er zit sterke sfeerschepping in de film met grote massa's prachtig in beeld gebracht. Spannend vind ik de film nergens, het is vooral 'gooi een bommetje hier, gooi een bommetje daar'.
De hoofdrolspelers zijn erg grappige karakters. Als ik moet kiezen gaat mijn voorkeur uit naar James Coburn. Het lukt hem om iets meer diepgang in zijn rol te brengen waardoor de dramatische scenes bij hem geloofwaardiger overkomen. Rod Steiger daalt regelmatig af naar Bud Spencer niveau.
Al met al een erg vermakelijke film. Het eerste uur krijgt ruim 4 sterren. Daarna schommelt het tussen de 3,5 en 3 sterren. Eindoordeel: 3,5 sterren

Giulietta Degli Spiriti heeft me (onverwacht) verrast.

Aanvankelijk stoorde ik me aan het vele gepraat. Er werd veel gepraat, maar bar weinig gezegd. Daar kan ik slecht tegen.

Langzaamaan kwam ik beter en beter in de film, want zodra Giulietta op ontdekkingsreis gaat weet de film me te verrassen. Deze film is een soort Alice in Wonderland voor volwassenen.

Giulietta handelt eigenlijk als een kind. Ze laat zich helemaal door volwassenen inpakken. Vol verwondering en met grote ogen tast ze de grote mensenwereld af.

De surrealistische beelden zijn bizar en geniaal. Het kleurgebruik in de film is uitzonderlijk mooi. Ja de film is een visueel spektakel. Een genot om naar te kijken.

Het eindbeeld is van een grote schoonheid. Bijna niet te bevatten en te geloven wat je ziet.

Het eerste half uur vond ik rommelig en weinig boeiend. De nasynchronisatie is gek genoeg dan op zijn slechts. Het is zelfs zo erg dat ze na het draaien wel eens dialogen herschreven zouden kunnen hebben.

Of is het zo dat Giulietta de echte wereld maar moeizaam kan volgen zodat de geluiden niet synchroniseren met het beeld...

Nee, ik weet dat nasynchronisatie in oude Italiaanse films belabberd is, dat is nou eenmaal. zo.

De dvd van Homescreen heeft een goede beeldkwaliteit. Helaas staan er geen noemenswaardige extra's op de dvd, maar het bijgeleverde boekje vergoed veel.

A Glass Onion is in alle opzichten minder dan de sterke voorganger.

De mooie locatie in Griekenland vergoedt nog wat, evenals Edward Norton in een hoofdrol.

Het duurt veel te lang voor de murder mystery echt begint. Het gezelschap is nou niet echt heel boeiend, op de excentrieke Dave Bautista na. Eigenlijk hangen ze daar maar wat rond. Janelle Monáe doet het heel aardig.

Daniel Craig's stemmetje is wat irritant en leidt af. Wat verlang ik dan terug naar Peter Ustinov als Hercule Poirot. Zo veel meer karakter, stijl en humor.

De murder mystery in Glass Union is eendimensionaal. Je hoeft als kijker geen moeite te doen. Dit is Knives Out als tv dinner. Hapklaar geserveerd en kraak noch smaak.

De favoriete film van Carice van Houten maar eens herzien. Ik herken weinig in mijn oorspronkelijke commentaar. Ik zag de film destijds op import-vhs. Wellicht dat ik door de leads het bos in ben gestuurd....

Ik vind het een prachtfilm. Pacino en Lemmon zijn hier wel mijn favorieten, maar de overige cast is ook geweldig.

Wat een triest leven hebben deze mannen eigenlijk. Niet echt te benijden....

Opgehoogd naar 4 sterren

Ook mijn eerste Cassavetes!

Gena Rowlands is fantastisch. Ik vind haar een erg leuke actrice.

Ze speelt iemand met gezonde dosis zelfspot en heeft humor.

Het altijd-op-de-vlucht-verhaal stelt niet zoveel voor en zo'n cliché maffiaverhaaltje zie je tegenwoordig enkel nog in de b-film.

Maar niet getreurd, daar gaat het in deze film niet echt om.

Het gaat om het verhaal van de instant moeder die zich door weer en wind met veel liefde en zorg ontfermt over de wees. Dit zorgt voor ontroerende scènes en de film blijft toch boeiend.

Mooie opnames van New York anno 1980. Het ziet er opvallend aftands en vrij smerig uit.

Een aantal ideeën van deze film zijn 'geleend' voor Léon (plot / idee).

Ik vond helaas alleen het begin en het einde van de film erg grappig.

Daar tussen vond ik de film van een bedenkelijk niveau (een enkele uitzondering daargelaten).

Bizita Q vind ik tot nu toe Miikes beste film, gevolgd door Ôdishon.

1,5*

Aangenaam vermaak. Het ziet er schitterend uit.

Het idee dat de mensen allemaal een dier bij zich hebben dat hun ziel vertegenwoordigt, is leuk bedacht.

Mooie hoofdrol van het meisje. Ook Nicole Kidman in een wat duistere rol, overtuigde ook.

Wel heb ik de indruk dat ik een boel gemist heb omdat ik het boek niet gelezen heb, maar het was nog wel goed te volgen.

Gone Baby Gone is een boekverfilming. Op de regie van Affleck is erg weinig aan te merken. Hij hanteert een zelfde soort stijl als Sean Penn, die me aanspreekt. Smaakt zeker naar meer.

Casey Affleck is een goed acteur. Hij heeft soms een wat merkwaardige uitspraak en praat hij alsof hij een beugel in heeft. Maf, maar niet storend.
Er wordt in de film gezegd dat hij er jonger uit ziet dan z'n leeftijd. Dat is in werkelijkheid ook zo. Ik zou 'm zeker geen 33 jaar geven.
Michelle Monaghan was erg goed in Kiss Kiss Bang Bang. Hier speelt ze een wat onopvallende rol, met weinig make-up op. Sprak me minder aan.

Erg sterk eerste uur. Goede spanningsopbouw, goed drama en veel enge types.
Dan blijkt ineens dat er een twist in de film zit. Eentje die heel ver gaat, waarbij zelfs de politie in een dubieuze rol betrokken is.
Ik zat in deze film helemaal niet zo te wachten op een twist en vond dat het plot steeds verder uit de bocht vloog.
De overval met masker en de daarop volgende dood van Harris waren de klap op de vuurpijl. En vervolgens zie je Freeman, de ervaren politie-agent belast met verwijningen, die voor zijn pensioen zowaar een kind heeft gekidnapt. Tja.... Erg vergezocht.

Het einde waarin Affleck kiest voor handhaving van de wet vind ik erg sterk. Het is moeilijk oordelen over de Amerikaanse situatie, maar in Nederland zou 'gewoon' een beroep gedaan worden op Jeugdzorg.

Jammer van de twist en de absurde verhaallijnen. Ik kom daardoor slechts uit op 3 sterren, met kans op halve ster meer.

Het is een mooie film met een prettige positieve toon. Een warme film.

Ik had echter meer van de film verwacht.

Er was veel te glimlachen, doch echt hard gelachen heb ik niet. De Duitsers die achter me zaten lagen tien keer zo vaak in een deuk dan de rest van de zaal...

Veel grappen zaten tegen het flauwe aan.

Ik hoopte ook dat ze sneller de waarheid zouden zeggen tegen de moeder. Na het goede begin begon de film langzaamaan meer en meer in te zakken. Toen werd ineens het drama aspect en het gebeuren met de vader belangrijk. Daarvoor was het vooral een luchtige komedie. Vond het een plotse omslag. Daarna herstelde de film zich niet meer. Inclusief een tam einde.

Mooie film, maar niet de topper die ik verwacht had. De film is op maat gemaakt voor de Duitsers. Zij zullen nostalgisch en emotioneel betrokken naar de film kijken. Meer dan wij met de beste wil kunnen zijn.

Ik verbaas me dus zeer over de hoogstemmers hier. Toevallig veel mensen die dicht bij de landsgrens wonen...??

(Het Matrix shirt waar Jordy het over had is volgens mij geen Matrix shirt. Het waren geen cijfertjes maar woorden in allerlei talen.)

Ik stoorde me in het begin erg aan de aanwezigheid van Donnie Darko. Zat absoluut niet te wachten op een dergelijk personage in deze film.

Gelukkig wende het wel en is de hoofdrol voor Aniston. Zij doet het erg goed en erg leuk.

De film kent veel subtiele ironie en de bijrollen zijn erg goed ingevuld.

Ik had trouwens vantevoren een doorsnee romantische komedie verwacht. Een prettige verrassing dat het anders bleek te zijn.

Tamelijk braaf. Een film die het goed zal doen bij de lezeressen van Libelle en Margriet.

Een praatfilm over het taboe op sekswerk. Deze gigolo is wel een engel.

De dialogen komen heel bedacht en kunstmatig over. De personages zitten heel erg in hun hoofd.

Hadden ze maar naar Roosbeef geluisterd: 'vraag het hemd niet van m'n lijf, maar trek het uit'.

Was de film ook zo luchtig ontvangen als het een oudere man was geweest met een jonge escortdame?

Helemaal mee eens. Schiet op komedievlak toch wat tekort.

Toch een kleine tegenvaller.
Gezien het onderwerp is het een relatief brave film geworden, die ook nauwelijks spanning bevat.
Terwijl de feiten boekdelen spreken, had dit prima materiaal kunnen zijn voor een ijzingwekkende thriller. Dat is het niet geworden. De film kabbelt te lang voort. Het acteerwerk is wel degelijk.
De frustratie over het uitblijven van resultaat en actie is groot. Zodat meneer nog veel langer kan doorgaan.

Best een vreemde film.

Vooral vanwege het compleet ondoorgrondelijke hoofdpersonage gespeeld door Matt Damon en de vele tijdssprongen die voor wat afwisseling zorgen, maar niet strikt noodzakelijk zijn.

Matt Damon speelt een uiterst saaie en egoistische man. Wat m nou echt beweegt en waarom hij nou alles geeft voor de CIA ten koste van alles, daar kom ik niet achter.

Het beeld wordt opgeroepen van een groep individuen die teveel in zichzelf zijn gekeerd om de CIA tot een geleid projectiel te maken. Ongelukken zijn zomaar gebeurd.

De film kent een aantal goede scenes en de acteerprestaties zijn ook goed. Jammer dat de film focus mist.

Toch, de vermenging met geschiedkundige feiten geeft de film een boeiend kader. De speelruimte die de cast binnen het verhaal heeft gekregen is nihil en er is amper verhaal.

2,5 sterren

Prima acteerprestaties van Hunt en Johansson.

Of het een mislukte adaptatie is weet ik niet, maar ik vond het een aardige film. Aardig sfeertje, mooie locaties.

De bijrollen vond ik juist te karikaturaal. De goede dialogen kwamen bij deze typetjes niet echt tot z'n recht.

2,5 sterren

Wel een sfeervol portret, maar laat je een beetje zitten met een onbevredigend gevoel.
Die Paul is een enorme einzelgänger. Pijnlijk om te zien, deze voortdurende miscommunicatie van Paul naar Tessa.
Zijn vriendin is enthousiast en dan zit hij schimmig te doen over een promotie die hij misschien niet krijgt.
Wat een verziekte relatie. Zo ga je toch niet met elkaar om. De wijze waarop hij met z'n ouders om gaat vind ik ook niet normaal.
Zoals al eerder genoemd valt de matige audiokwaliteit op. Sommige delen van zinnen zijn niet te verstaan.
Einde van het liedje is dat hij de promotie wel krijgt maar dat zijn relatie stuk is, om wat eigenlijk?

Toch een lichte tegenvaller na herziening.

Ray Liotta is maar een matig acteur. Hij kan zich amper staanhouden naast zwaargewichten als DeNiro, Pesci en Sorvino en zijn lachjes zijn erg fake.

Hij moet het vooral hebben van zijn indringende blik, maar verder is het maar een kleurloos acteur. Zijn voice-over is overigens best aardig, dat houdt gelukkig nog de vaart en de ironie in de film.

Echte uitblinkers zijn:

*Paul Sorvino als Paul 'Paulie' Cicero; zijn vertrouwenwekkende en rustige handelen in lastige zaakjes is erg mooi om te zien. Tegelijkertijd is hij iemand om niet mee te sollen.

*Joe Pesci; het is prachtig om hem als heetgebakerde en lichtgeraakte gangster te zien. De beste scène uit de film vind ik de 'You're a funny guy'-scène. Die kan ik keer op keer zien.

De freezeframes zijn een leuke extra. De grappigste vind ik die met een merkwaardig kijkende De Niro, die een veel te grote bril op heeft.

Goodfellas is een veredelde maffiasoap, gekruid met een gevarieerd scala aan gruwelijke afrekeningen. Zonder die moorden zou slechts een doorsnee rise-and-fall verhaaltje overblijven. De soundtrack is sfeervol, maar niet zo goed als die van Casino.

Erg leuke film!

Deze film is voor mij jeugdsentiment. Het verhaal is door Spielberg geschreven, maar de film is niet door hem geregisseerd. Toch is 't een typische Spielberg film.

Knap gemaakte film.

Als je ziet hoeveel mensen steeds in beeld zijn, dan lijkt me dat de regie 'a hell of a job' is geweest.

Ik vind het een mooie film. Heel goed en humoristisch de scheiding tussen de adellijke gasten en de bedienden weergegeven. Ze leven in totaal verschillende werelden.

Deze film heeft z'n aardige momenten, het verhaal is echter wat magertjes.

Al moet ik wel zeggen dat het voornamelijk een acteursfilm is.

Ik vond de film net niet interessant genoeg.

Bij de weg; de Fransen lijken er een sport van te maken om filmtitels te bedenken met het woord Goût (smaak) erin. Naast deze film zijn recentelijk Une Affaire de Goût en Goût de Autres uitgekomen...

Autisten in films zijn vaak wat stereotype. Dit is daar helaas ook weer een voorbeeld van, maar het kan erger.
Hij telt stappen op de trap, kijkt mensen nooit aan, praat overdreven monotoom en heeft de rare en gevaarlijke gewoonte lang onderwater te gaan in het zwembad.
Goyo heeft het op zich goed voor elkaar, met de liefdevolle zorg van zijn broer en zus altijd dichtbij zich en hij heeft een leuke baan in het museum.
Overwegend feelgood, maar Goyo krijgt toch wat tegenslagen te verwerken. Even lijkt hij finaal in te storten en daar niet meer uit te komen, maar dan volgt het niet zo realistische romantische slot.

Super!!

Inderdaad een van Hoffman's beste rollen. En Bancroft is ook erg goed.

Leuk verhaal en interessant thema. En de muziek van Simon and Garfunkel past perfect bij de film.

Vreemde maar ook originele film.

Bijzonder weinig verhaal voor zo'n lange film, maar het vermaakt en kijkt makkelijk.

De sfeer is apart, de muziek is dat ook. Prachtige onderwaterscènes, en de scènes met de dolfijnen zijn dat ook. Bijzondere dieren zijn het.

Merkwaardige personages. Jean Reno is hier echt een mafketel.

Rosanna Arquette hangt er maar wat bij, ook een beetje tot vervelens toe.

De acteerprestaties zijn over het algemeen matig, al zal de slechte nasynchronisatie er ook aan bijdragen dat het soms wat knullig overkomt.

Een beetje vreemd, wel lekker, maar ik kom toch niet verder dan 3*

Uitermate bizarre film. Dat vind ik gelijk ook de grootste kwaliteit.

De speelduur is wel erg lang in combinatie met het povere verhaaltje. Ik was zeker op een hoger cijfer uitgekomen met een wat kortere speelduur.

Toch leuk om eens gezien te hebben.

Ik heb ooit eens een fragment gezien met een man die letterlijk ontploft door het vele eten. Ik dacht dat dat hieruit afkomstig was, maar dat is blijkbaar een andere film.

Nee, dit was het toch net niet.

Ik vind de Funès geweldig, maar deze vind ik te flauw. Een te simpel verhaaltje met eindeloze herhaling, maken dat ik er voor het einde van de film al klaar mee was. Een slap einde ook nog eens.

Ik had gehoopt op een film met meer vakantiesfeer. Natuurlijk is de crux dat daar door alle perikelen voor Funès niks van terecht komt, maar toch.

Maurice Risch heeft hier trouwens wel wat weg van Jacques Villeret.

Ik ben absoluut fan van de betere actiefilm, zoals bijv. The Equalizer films, The Bourne Ultimatum of Jack Reacher. Maar wat ik hier nou heb gezien, dat viel me niet mee.
De personages worden veel te slordig geïntroduceerd. Een solide basis ontbreekt. Het zijn bordkartonnen karakters.
Het is nogal een rommelig geheel. De motieven worden pas gaandeweg duidelijk, maar van enige binding met de personages is geen sprake.
Ryan Gosling heeft in de hele film maar een gezichtsuitdrukking, Jason Statham zou jaloers zijn.
De actiescènes zijn niet spannend, want vantevoren is al de afloop duidelijk. Een paar mensen die het tegen een overmacht aan politie / CIA agenten opnemen, rara wie uiteindelijk het sterkst is...
Ook komt er nogal veel uit de computer. Het ziet er raar uit.
Europa wordt weer eens als decor gebruikt, ditmaal om veel aan puin te schieten. Er wordt door veel CIA-leden veel te veel op schermpjes gekeken. Waar ze in de hele films helemaal niets aan lijken te hebben. Ik zou zeggen kies een andere tactiek.
De bad guy is een van de irritantste personages die ik in jaren heb gezien. Wat een vervelend mannetje.
Ook totaal ongeloofwaardig als zo'n karikaturale bad guy bij de CIA zou zitten.
Nou ja geloofwaardig is deze film allerminst. Als het dan fun was geweest was dat niet zo erg geweest. Maar ook dat is niet zo, hoe langer de film duurt hoe meer de film door herhaling van zetten gaat vervelen.
Ook hier moet weer eens gezeuld worden met een (ziek) kind.
Leuk om Billy Bob Thornton weer eens in een film te zien, maar hij maakt hier een matte en ongeïnspireerde indruk.
Ana de Armas is dan nog een pluspunt, maar zij blijkt hier net als Gosling over onrealistisch veel gevechtskracht te beschikken. Mag het alsjeblieft in het vervolg ietsje spannender?

Aardige kennismaking met het Great Barrier Reef en de prachtige zeefauna die er leeft. Het Finding Nemo gehalte is groot.

Vergeleken met documentaires van BBC Earth is dit allemaal net wat minder eye candy en wat minder goed geproduceerd, het budget zal ook een stuk lager zijn. John Rumney zit in een café met een hoorbare ventilator, dat soort dingen valt op, dat is wat slordig.

Er wordt terecht veel aandacht gevraagd voor het verval van het Great Barrier Reef en de treurige vooruitzichten.

Rumney is niet de meest charismatische persoon en als documentaire is het net wat te rommelig gepresenteerd en geproduceerd, met opvallende muziek die meer past bij een jaren 90 videogame.

In tegenstelling tot zijn vader is Colin Hanks een kleurloos acteur. Hij ziet er uit als een jonge politicus.

De film is ondanks het simpele verhaaltje boeiend dankzij The Great Malkovich. Hij zet weer een weergaloze rol neer.

Vermakelijk filmpje, dat ik waarschijnlijk snel weer zal vergeten.

Een fenomenale Chaplin!

Met hilarische toespraken waarin hij de Duitse klanken perfect en overdreven uitspreekt. Wiener Schnitzel is al genoemd, ik ontdekte ook Sauerkraut...

De film kent veel geniale vondsten. Bijvoorbeeld Chaplin die met een wereldbol een soort 'luchtduel' aangaat. Uiteindelijk leidend tot het uiteenspatten van de ballon. Hoe symbolisch...

Het verhaal is wat langdradig en de film is te lang.

Ik denk dat de liefhebbers van Dr. Strangelove deze film zeer zullen waarderen. Je zou denken dat Kubrick een deel van de inspiratie (naast het boek) uit deze film heeft gehaald.

Ongelooflijk knap dat deze film al anno 1940 werd gemaakt (en niet na WOII).

Een goed ontsnappingsdrama.
Een vrij luchtige film, ondanks het oorlogsthema.
De Duitse bewaarders zijn wel erg meegaand en tolerant, en de bunker waar eenzame opsluiting wacht lijkt door de gevangenen wel als een feest ervaren te worden.
Het laatste uur is een beetje onbevredigend. Je zou toch graag zien dat ze het stuk voor stuk lukt uit Duitsland te geraken. Maar goed, zo is het in werkelijkheid ook gegaan. Slechts 3 ontsnapten wisten thuis te komen.

Stalag 17 vind ik veruit een betere film. Ik zie The Great Escape op den duur wel uit de top 100 verdwijnen. 3,5*