Opinions

Toch wel een mooi gestileerde avonturenfilm, zowel in beeld als in dialogen.

Mede door de score vind ik het wel een fijne sfeer hebben.

Gewoon prima amusement, niets meer en niets minder.

Geniaal uitgewerkt verhaaltje. Vooral dat het eerst lijkt of Sam psychotisch raakt en dan blijkt dat er sprake is van klonen. Het zette mij even op het verkeerde been.
In het begin vroeg ik mij wel af hoe zo'n streetkid astronaut zou kunnen worden, maar later bleek dat hij niet echt astronaut was.
Het verschil tussen de verse Sam en de doorgedraaide Sam wordt trouwens erg goed vertolkt door Rockwell.

De combinatie van een tikje pijnlijke en cynische humor, het doordringen van de keiharde realiteit bij Sam en de kleine, benauwde setting maakte dat ik een verontrust onderbuikgevoel kreeg en hield. Goed gedaan. Het plot ontwikkelde zich gelijkmatig, op een manier dat het voor mij zeer boeiend bleef.
Ook dat ik blijf nadenken over de ethiek en moraal van het gegeven in deze film vind ik sterk.
En de muziek/score..... perfect!
Ik twijfel tussen 4.0 en 4.5.

Duncan Jones is een vrij nieuwe en jonge regisseur die voor mij geweldige films maakt, met elke keer een wrang vraagstuk erin met daarbij een boeiend verhaal wat goed in elkaar steekt, met voldoende emotie en humor. Hopelijk maakt hij er nog vele.

Ik vond het een mooi gemaakte en goede Nederlandse film.

Mooie beelden en goed geacteerd en af en toe komisch.

Of het verhaal geschikt is voor kinderen? Vanaf een jaar of 6 zou het wel kunnen, denk ik.

Aangezien het jongetje in de film nogal onder de omstandigheden lijdt is het aan te raden om als ouder mee kijken. Ook al om je eigen kind dan duidelijk te kunnen maken dat het riskant kan zijn om weg te lopen en ook om als klein kind zomaar met een baby op stap te gaan (+ wat andere dingen die voorbijkwamen).

Een aardige jeugdfilm. Goed gefilmd en prima ondersteunende sound. Het gaat voornamelijk over het verschil tussen meisjes en jongens en acceptatie onderling (+ ook wat strijd onderling )

Helaas weer een vreselijke! dub. De kinderstemmen zijn wel redelijk (doch niet naturel, klinkt geforceerd opgelezen), een jongen van 12 klinkt als 20, oma is redelijk goed (wel een beetje hyper), de oudere rocker klopt helemaal niet qua stem (weer een student?).

De liedjes zijn ook in het Nederlands ingezongen. Redelijk tot goed gedaan.

Ik ben eerlijk gezegd meer benieuwd naar de originele liedjes.

Voor kinderen is het wel weer leuk, denk ik, voor volwassenen raad ik het origineel aan.

Ik vond het een leuke film, creatief in de decors en de effecten en met een lieflijk en warm verhaal.
Jason Bateman en Dustin Hoffman acteerden prima, net als de kleine Zach Mills (de hoedenverzamelaar).

Een boeiend gebracht verhaal. Het leek vaak een film i.p.v. een docu.

Over de inhoud kan ik geen oordeel vellen. What you see is what you get. Het is dapper van die mensen dat ze de strijd aangingen door verzet te plegen.

Eerlijk gezegd zou ik mijn kinderen daar niet aan bloot stellen en met mijn eigendomsakte en wat belangrijke bezittingen vertrekken en bij opa en oma in Engeland juridisch de zaak aanvechten.

Mede gezien het idiote traineren van de rechtszaak aldaar. Dat zegt al genoeg over de stand van zaken.

De boer heeft 500 mensen op zijn land, waarvan 320 kinderen, circa 80 vrouwen, blijft over 100 mannen/werknemers? Best een enorm groot bedrijf dan.

Net als Hannibal viel het mij op dat de werknemers zich zeer onderdanig gedroegen. En hun maaltijd bestond blijkbaar uit een soeplepel grijze smurrie (pap?) geserveerd aan een lange tafel met mannen met bordjes, in tegenstelling tot de zichtbaar luxere maaltijd in de villa.

De mannen kijken hun werkgever niet in de ogen en zeggen zo goed als geen woord.

De boer zelf spreekt geen woord van de lokale taal en spreekt upper class Engels. Ook de werknemers spreken Engels, net als het neefje van de minister (pfff, wat een scene).

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat geen integratie heeft plaatsgevonden en de posities van blank en zwart aldaar sowieso niet gelijk zijn. Hoe verhouden zich de boeren en anderen zich precies met elkaar?

Hoe gaan de boeren onderling met elkaar om? Zijn ze georganiseerd? Zo ja, gemengd of apart?

Zijn er nette werknemersorganisaties?

Het geheel van wat ik in deze docu zag geeft mij toch nog steeds een gevoel van kolonisatie.

Of Mugabe racistisch is? Ja, dat zal wel als hij zich Hitler noemt.

Blijkbaar zit de doorn diep zoals Mike ook zei. Hoe die doorn daar precies terecht kwam, daar geeft deze docu geen antwoord op.

Gisterenavond voor de tweede maal gezien na jaren.

Dit is zeker een kunstwerk omdat het ingenieus in elkaar zit en omdat mensen er op verschillende manieren naar kunnen kijken (projectie van ieders eigen emoties en gedachten zijn mogelijk). Ook zit er veel droomsymboliek in de film, dat vind ik interessant. Ikzelf denk dat het eerste stuk een droom is met verwisseling van personages (met soms symboliek hierin) en het laatste stukje de werkelijkheid waar echter ook weer flarden herinneringen in zitten.

Wat ik zelf ervaar is dat het voor mij afstandelijk blijft Ik kijk naar de droom en het leven van iemand die mij op een of andere manier niet echt aanspreekt (de droom was wel heel fraai en dromerig en ook spannend). Wraak vanuit de slachtofferrol boeit mij niet echt (ook psychologisch niet) ondanks dat ik weet dat het in sommige mensen zit. Get a life of get over it, denk ik dan.

Mijn aandacht ging volledig uit naar het acteren van Michael Pitt en Ryan Gosling. Zij zetten de twee jongens zeer overtuigend neer. Ieder met hun eigen karakter en levenshouding en elk een bepaalde geheimzinnigheid uitstralend. Dat was hetgeen mij deed blijven kijken.

Het verhaal had veel potentie, maar de uitvoering zorgde vnl voor non-spanning en langdradigheid.

Best jammer. De vraag bleef wel een poosje hoe de verhouding tussen de twee daders precies zou zijn, dus psychologisch had dit heel interessant kunnen worden en een topper van een film kunnen zijn.

Helaas niet voor mij op deze manier.

"What do you know about jade? It is...uh..... green... isn't it?"

Geweldige film, vooral op gebied van one-liners en dialogen. Op dat punt is de film het al waard om vaker te zien, maar ook de zwart-wit beelden zijn fantastisch. Muziek is spaarzaam, maar prima ondersteunend. En met humor, zoals Mr. Marlowe die een lucifer afstrijkt op de bil van een cupido-beeld in de tuin + de allerlaatste scene bv.
Het verhaal loopt goed door. Een private detective probeert achter de ware toedracht van een moord te komen en ontmoet allerlei mensen op allerlei interessante locaties. Een intrigerende quest. Het bevat veel 'fuzz' om een 'jade necklace'.
Leuk vormgegeven droombeelden voor die tijd, met die 'bewolking' erover en met zwarte gaten om in te verdwijnen [/spoiler}

Een aardige tv film qua filmische kwaliteiten. Dat belooft meer dan de film kan waarmaken.

Helaas verloor ik mijn belangstelling al vrij snel. Er gebeurt eigenlijk niet veel. Ook wordt de achtergrond met de moeder niet uitgediept. Geen idee waar de stoornissen begonnen of vandaan komen. en geen idee hoe precies de verhouding tussen de zussen is en welke emoties zij hebben naar elkaar.

Ook wordt een afschuwelijk stereotype voor de zus met de psychische problemen uit de kast gehaald. We kleden haar als overgrootmoe, meten haar een bloempotkapsel aan (grijs, geen kleurtje zoals bij andere zus), laten haar traag vooruit sloffen, zetten een grote uilenbril op en hangen een gebreide, knalrode poncho om haar schouders. Het was te absurd voor woorden, vooral het idioot grote verschil met haar zus.

Een realistisch portret van jongeren en hun opgelopen trauma. M.i. niet pro-pedo omdat de emoties en het leed goed werden uitgebeeld en uitgewerkt en zeker vanuit het oogpunt van slachtoffers. Hoe de hoofdrolspelers de zaken op verschillende wijze oppakken en ermee dealen is boeiend. Het gewetenloze en gebrek aan inlevingsvermogen (de on-menselijkheid) van de "gebruikers" en hun bekende en beproefde methodes kwamen ook goed over, dus een compleet en indringend plaatje.
Ik vind Joseph hierin een klasse acteur.

Lange tijd dacht ik een 3.5 te geven aan deze film, vanwege de goede acteurs en de prima beelden en geluid. Tot het verhaal zo’n bizarre ontwikkeling kreeg (naar het eind toe), het erg spannend werd en ik steeds meer een verontrust gevoel kreeg. Ik bleef na de film echt achter met een ‘wtf?’ gevoel.
Is er soms een steekje los bij al die vrouwen en bij enkele mannen in deze film ? Het werd in feite een psychologische horror.
Voor deze uitkomst alsnog een 4* beloning.