Opinions

De film is toch licht verouderd en visueel niet bepaald sterk. Maar het blijft een interessant verhaal dat goed geacteerd is. De kracht licht in de eenvoud, maar helaas wordt het tegelijk daarmee niet enorm groot. Heerlijke film, meer niet.

Apart film onder het motto 'that escalated quickly'. Een leuke mix tussen een promofilmpje en Braindead-horror. Simpel maar leuk, meer is het niet. Benieuwd of dit ook getoond wordt aan echte vorkheftruckbestuurders.

Hoewel het heel hard lijkt op de oudere film What Price Hollywood? (1932) kan je dit als de originele A Star is Born beschouwen. Later een paar keer memorabel verfilmd. In tegenstelling tot die latere remakes is de film uit 1937 geen musical, maar de verhaallijn is wel dezelfde. In de hoofdrol Janet Gaynor, de eerste actrice die jaren voordien de eerste Oscar won voor beste actrice. Ze schittert ook in deze A Star is Born. Het drama werkt zeer goed en zorgt mee dat dit 1 van de beste verfilmingen is. Wat verklaart waarom de film zo gegeerd is om opnieuw te verfilmen. A Star is Born (1937) werd de eerste film in kleur die genomineerd werd voor een Academy Award als beste film. maar verloor van The Life of Emile Zola.

Niet echt een musical, maar wel een Hollywooddrama met enkele liedjes. De eerste remake van het origineel uit 1937 en later opnieuw verfilmd met Barbra Streisand en Kris Kristofferson in 1976 en Lady Gaga en Bradley Cooper in 2018. Telkens wat aangepaste insteek, maar de rode draad blijft hetzelfde. Het verhaal van een jonge zangeres die door een gevestigde waarde de kansen krijgt om door te breken. Terwijl de carrière van de zangeres alleen maar stijgt, is die van de man in vrije val.

Een film uit Hollywood dat hiermee naar zichzelf kijkt. Er zullen in praktijk wel verschillende gelijkaardige verhalen hebben afgespeeld. Van jonge sterren die plots deuren zien open gaan en sterren die oa door drank minder en minder gevraagd worden. Ironisch genoeg had Judy Garland toen al problemen met pillen en drank, wat de opnames al langer deed lopen dan gepland. Voor de rol van Norman Maine waren veel bekende acteurs weigerachtig, misschien wel door het confronterende onderwerp. De carrière van James Mason liep beter dan zijn personage in deze film.

De film is vrij lang en wil naast het verhaal zelf ook graag uitpakken met de liedjes. Op zich niet onlogisch, gezien het verhaal rond een zingende actrice. Maar het haalt soms wel de vaart uit de film. En voor een Hollywoodfilm die wat aan eigen kritiek wil doen, is het dan weer te braaf. Maar verder is het wel een hele degelijke film met sterke hoofdpersonages. En zeker richting het einde wordt het toch wel de moeite als de drama meer de overhand krijgt.

De 3e filmversie van A Star is Born die ik zie. De lat lag hoog met de versies uit 1954 en 2018. Maar de cast is niet van de minste met Kris Kristofferson en Barbra Streisand als koppel van dienst. En oa Gary Busey in een bijrol. Normaal kregen we Elvis te zien in deze film. Hij heeft nooit de kans gehad om een echt serieuze rol te spelen, dus we weten niet of dat goed had gekomen. Maar de Elvis van anno 76 was wel de ideale figuur om John Norman Howard te spelen.

Je mist toch wel de chemie tussen Streisand en Kristofferson. Streisand is vooral goed als ze zingt, Kristofferson loopt er wat verloren bij. Wat een verschil met zijn voorganger James Mason. En ook Streisand moet Garland (die de Oscar had moeten winnen) en Lady Gaga (die ook terecht een nominatie kreeg) zonder twijfel voorlaten. Zelfs het nummer Evergreen heeft met de jaren haar glans verloren, al moet ik wel zeggen dat de vertolking door Barbra Streisand echt wel goed is.

De film is op zich niet slecht, maar wat langdradig. En met oa de versies uit 54 en 2018, is deze wat overbodig geworden vrees ik.

A Star is Born, de zoveelste verfilming van hetzelfde verhaal. Het concept is dan ook van alle tijden natuurlijk. En het werkt op zich wel, dus waarom niet. De film schittert in haar eenvoud, maar weet toch de juiste toon te pakken. Acteurs doen het goed, de muziek is heerlijk en het ziet er visueel kwalitatief uit. Nergens een grootse uitschieter, maar wel vakmanschap.

Bradley Cooper zal nooit mijn favoriete acteur worden, maar past hier wel bij. Hij is interessanter in dit soort rollen dan wanneer hij grappig wil zijn. Of Lady Gaga nog andere rollen op zich kan nemen, weet ik niet. Maar net als bij Eminem in 8 Mile is dit ook een rol op haar lijf geschreven. Schitterend en terecht genomineerd voor een Oscar. Het mag dan wel een voor de hand liggende rol zijn, ze doet dat toch wel subliem. Een wereld van verschil met de extravagante act als de zangeres Lady Gaga.

Ik heb ondertussen 2 andere Star Trekt films gezien, wat de herkenbaarheid van de personages wel helpt Star Trek is volgens mij echt gemaakt voor tv en doet dat heel goed. Als film zit je toch al snel vast in een ruimtetoestel. Star Wars had tenminste nog mooie planeten. Deze Star Trek uit 2009 is toch niet zo slecht met voldoende actie en de personages passen wel bij dit concept. Mijn favoriete franchise zal het nooit worden. Misschien dat de sequel van deze film beter werkt omdat we het verplichte nummertje van personagevoorstellingen nu achter de rug is.

Ik ben nooit een echte Star Trek fan geweest, maar de reboots onder J.J. Abrams waren nog wel entertainend genoeg. Het zag er alvast minder knullig uit. De oude films en series hadden meer weg van een soapserie dan van een boeiende avonturenfilm. De nieuwe films zagen er veel beter uit. Al zijn het ook geen topfilms.

Justin Lin neemt voor dit derde deel de fakkel over. De man die de Fast & Furious van het uitsterven gered heeft. Dat moet toch goed zitten denk je dan. Alhoewel Lin daar ook moest groeien. Z'n eerste film in die franchise was Tokyo Drift... Star Trek Beyond is misschien wel de Tokyo Drift van de nieuwe Star Trek reeks. Het ziet er op zich nog wel goed uit, maar is nergens verrassend of origineel. Het script is weinig boeiend en met de personages wordt zo goed als niets gedaan. Vooral daar een groot verschil met de vorige films. Het enige personage dat de aandacht trekt is Jaylah dat we hopelijk nog meer te zien krijgen.

De acteurs weten wat ze moeten doen, en met het grote budget is de aankleding niet echt slecht. Maar met zoveel talent en geld zou je toch iets veel beter moeten kunnen maken. Dat dergelijke blockbusters weinig creatief durven zijn is geen wonder, maar als je TE standaard gaat is de fun er ook snel af.

Meer van hetzelfde uit deel 1. Leuke blockbuster met de nodige actie, maar verder een vrij apatische actiefilm. Het is allemaal nogal volgens het boekje, nergens echt verrassend. Doet me wat denken aan de Marvel-verfilmingen. Maar verder wel entertainend.

Ik had nochtans hoop als ze op de eerste planeet zijn met de vulkaan. Mooi gemaakt en een verfrissing tegenover de vorige film. Helaas blijft het bij een opwarmer en gaat de rest door in een saai ruimteschip. De interactie tussen Kirk en Spock gaat wel en ook Scotty mag iets meer doen. De rest loopt op automatische piloot.

Mijn eerste Star Trek film. Eigenlijk de 2e na die uit 2009, maar daar hoe kon ik een film zonder Picard of Kirk zien om met deze reeks te beginnen. Ik herinnerde mij vaag enkele afleveringen van de reeks Star Trek: The Next Generation. Maar daar bleef buiten wat flarden niet veel van hangen. Ik hoopte dan ook op een avonturenfilm. In de stijl van Star Wars, maar dan nog meer in de ruimte ipv op verschillende planeten. Blijkbaar was de reeks al zo'n 10 jaar afgelopen als deze film uiteindelijk het licht zag. Ondertussen voorbijgestoken door Star Wars en andere SF-films. De originele reeks liep tot 1969, het jaar dat de eerste man op de maan voet zette. Tijden waren veranderd.

Om zich toch te profileren tegen Star Wars uit 1977 werd gekozen voor iets in de stij van 2001: A Space Odyssey. Niet qua verhaal, maar qua stijl is dat wel vergelijkbaar. Maar als je 2 dingen gaat mengen, komt dat niet per se goed. Vooral Shatner is niet gemaakt voor dit genre, hij past beter in een avontuurlijke serie/film. Alle aandacht ging naar de effecten. Met momenten valt dat nog best mee, maar veel is met de jaren verouderd. En het zet een grote rem op de film die veel te lang duurt. Regisseur Robert Wise stak het op de montage. Veel effecten zouden later pas gefilmd zijn.

Ik ken Wise vooral van Sound of Music en West Side Story, maar bewees met The Body Snatcher en The day the earth stood still, dat hij ook andere genres aankon (ik weet het, deze films waren eerst...). Het resultaat van de eerste Star Trek film is dat ze te veel tegelijkertijd wilden doen. Uitpakken met effecten, nostalgisch teruggrijpen naar de oude serie met een verouderde cast, en dan nog eens filosofisch liggen doen omdat er met Star Wars al een ruimte-avonturenfilm was. Ik heb nog hoop voor de komende films, zodat de reeks zich hopelijk nog wat herpakt.

Hoe begin je in hemelsnaam aan een franchise met 13 films en 12 series die samen zo'n 45 seizoenen bevatten... En er komt nog zoveel meer bij. Ik heb wat afleveringen gezien, enkele reboots en ook de eerste film. Het is zeer kitscherig en toch een pak minder avontuurlijk dan tegenhanger Star Wars. The Wrath of Khan zou de beste film zijn van de reeks, althans volgens de fans. Met deze 2e films zijn er al 3 seizoen van serie 1 achter de rug, 2 seizoenen van een animatiereeks en een film. Ik ken meer van Star Trek door de parodieën en de vele knipogen in The Big Bang Theory.

Wrath of Khan is weinig boeiend en toch wat gedateerd. Visueel is de Enterprise wel mooi, maar grotendeels speelt alles zich toch vooral af in de besturingsbrug. Ik zal veel verwijzingen missen en fans kunnen alle mensen en aliens zonder probleem bij naam noemen. Khan doet me wat denken aan de evil brother van Flash Gordon. Wat eigen aan de tijdsgeest in de 80's zeker?

Het is moeilijk om mijn weg te vinden in de Star Trek franchise, en ook deze film heeft daarbij niet echt geholpen. Het zal mijn dingen niet zijn blijkbaar. Al vielen de reboots best wel mee.

Tijd voor herziening. En dan vallen toch enkele dingen op bij deze eerste film. Het verwijt dat de prequels krijgen wat houterig acteerwerk betreft, kom je hier anders ook best wel tegen. Alleen blijft dat niet in het geheugen zitten blijkbaar. Wel veel beter is de actie. De prequels hebben langere momenten van dialogen en daarom valt dat acteerwerk (hm) ook harder op.

Star Wars - in de volksmond ook 'New Hope' - is vooral creatief in het begin als ze op de planeet Tatooine zijn. Mooie landschappen, creatieve figuren en al meteen de gekende sfeer. Eens in de ruimte is de variatie veel minder, maar gelukkig wordt er uitgepakt met grootse effecten. Vooruitstrevend voor haar tijd en eigenlijk best nog in tact na al die tijd. De opkuis van de films helpt ook wel, maar dan nog kan je niet meer doen dan oppoetsen denk ik toch.

De film is op zich niet de beste uit de reeks, maar is sowieso een mijlpaal in de filmgeschiedenis. En van grote invloed want zelfs oudere iconen als James Bond gingen plots de ruimte in om 'mee te zijn' met hun tijd. Los daarvan heb ik toch wel genoten van deze nostalgische film.

Veel computeranimatie die soms wel mooi overkomt, maar over heel de lijn toch veel te proper is. De sterkte van deze film is de introductie van alle basisfiguren. Al zitten er ook veel irritanten figuurtjes tussen zoals uiteraard Jar Jar maar ook Darth Maul is ook maar een watje. Wel goed is de rol van Anakin Skywalker die hier beter vertolkt wordt dan in de 2 volgende Star War films.

Met Liam Neeson is er nog een sterke acteur bij de Jedi's en de combinatie met Ewan McGregor werkt wel. McGregor krijgt hier nog wat speelruimte, en acteert beter dan in de opvolgers. De film op zich is best nog wel avontuurlijk, al merk je wel dat nog veel meer dan in de originele trilogie (delen 4-5-6) er wordt gemikt op een jonger publiek. Regelmatig flauwe humor, belachelijke oneliners en veel acteurs die gewoon hun tekst aframmelen. Namen als Samuel L. Jackson zijn hier gewoon triestig.

Heel origineel is de film niet, maar wel leuk omdat je met iedereen kennis maakt en je meer achterliggende uitleg krijgt.

Na herziening van de Star Wars films, moet ik toch toegeven dat ook dit 2e deel beter meeviel dan eerst en de tand des tijds heeft doorstaan. Mooie beelden, een prachtige fantasiewereld en de nodige actie en avontuur. De film is soms net iets te lang en mist daardoor wat vaart. Ook het acteerwerk is wisselvallig (Hayden Christensen verbleekt bij Portman en McGregor) en af en toe is de CGI te opvallend om er nog van te kunnen genieten.

Star Wars II is wel in tegenstelling tot z'n voorganger (deel 1 dus) meer een avonturenfilm voor de oudere tieners terwijl deel 1 met de belachelijke Jar Jar soms wat kinderachtig werd.

Verder weinig aan toe te voegen, ik ga me niet wagen aan een uitgebreide Star Wars analyse. De serie heeft duidelijk z'n fans en die zullen hier best wel van genieten. Voor mij zijn het leuke avonturenfilms, de ene al wat beter dan de andere. Maar toegegeven dat anno 2012 deze 10 jaar oude film nog niet verouderd overkomt.

Heb hem eindelijk in de cinema kunnen gaan zien. Dit deel is alleszins beter dan de vorige 2 delen van Star Wars. Je ziet dat de film geregisseerd is door Lucas, want de acteurs lopen wat verloren. Maar over het algemeen is de film een van de betere uit de reeks. Soms krijg je wel het gevoel dat er bepaalde gegevens om de filmreeks te doen kloppen er perse nog inmoesten en in de verhaallijn gewrongen zijn. Over heel de lijn is hij alvast een pak beter als attack of the clones, waarvan ik me nog altijd afvraag wat Lucas bezielde...

Een film waarbij je nog verlangt naar Jar Jar Binks. En dat is geen goed teken. Je mag van The Last Jedi zeggen wat je wil, het was visueel met momenten best wel de moeite. En op zich nog wel origineel, wat voor de fans die gewoon 100 x dezelfde film terug willen zien, niet in goeie aarde viel. Met Rise of Skywalker proberen de makers vooral de 'fans' tegemoet te komen. Maar dan wel met verhaallijnen van Last Jedi wat terug te draaien of er een belachelijke uitleg aan te geven. En dan nog een hoop holle cameo's. De helft van de personages loopt er gewoon maar wat bij.

Rise of Skywalker is soms nog wel goed gemaakt, maar over het algemeen gewoon saai en nergens ook visueel erg mooi. Het einde is teleurstellend. De film is de Dark Phoenix van de franchise geworden. De reeks is als een sigarettenpeuk uitgeduwd. Een film voor de fans, maar die worden al wild van een baby Yoda, de kleutermuppet die voor de kijkcijfers moet zorgen. Jammer, want in de film lopen een paar goeie acteurs rond en ik twijfel niet aan de kwaliteiten van de mensen uit de crew. Misschien wat minder aan de centen denken en iets creatiever worden?

Als je dit vlak na Star Wars IV ziet, is dat toch een groot verschil. Het heeft de franchise deugd gedaan om een andere regisseur aan het roer te zetten. George Lucas mag dan wel creatief zijn, regisseren laat hij beter aan anderen over. Maar kom, hij heeft het verhaal uitgebreid, of kreeg misschien ook meer vrij spel na het succes van de eerste film. The Empire Strikes Back is in alles superieur. Veel meer exotische locaties, bekende figuren, man tegen man gevechten, avontuur, spanning en de personages van voordien (Luke, Han Solo, Leia, Darth Vader, Chewie en zelfs de robots) komen veel beter uit de verf. Het blijft dan wel een kind van zijn tijd, maar toch is het knullige er af nu.

De film kent enkele cheesy momenten en je kan Mark Hamill niet meteen de beste acteur noemen. Maar de film is een streling voor het oog, prachtige effecten en gewoon een avontuur van begin tot einde. En meteen ook de beste film uit de reeks.

Na herziening van de oude Star Wars films ging vooral mijn waardering van The empire strikes back er op vooruit. Bij Return of the jedi blijft mijn mening toch wat staan. George Lucas zit terug achter het stuur en dat heeft de film geen goed gedaan. De grootsheid van het vorige deel mis ik hier en soms denk ik dat de cast wat aan moeheid leed. Het komt soms wat knulliger over. Yoda lukt niet echt, Darth Vader was veel machtiger in het vorige deel en de Ewoks blijven toch een doorn in het oog.

De film zelf is niet slecht, maar we hebben veel dingen al een keer en beter gezien in de vorige delen. De verrassing is er wat af. Lucas had beter wat tijd gespendeerd met het verhaal verder uit te werken en een ander de regie laten doen.

Eindelijk gelukt om hem te zien. Om allerlei redenen was het er nog niet van gekomen. De film is een mooie avonturenfilm geworden die qua niveau mooi tussen de eerste trilogie (4-5-6) en de tweede trilogie (1-2-3) zweeft. De film speelt nogal op veilig met figuren die wat op oudere figuren lijken. Een verhaal dat logisch is als vervolg en dus ook weinig verrast. En bijrollen en cameo's die vooral voor de fans leuk zijn, maar eigenlijk niet veel bijbrengen. Het ziet er gelukkig allemaal mooi uit en de acteurs zijn best wel goed. Ik hoop wel dat er verandering is in het volgende deel, anders wordt het maar een herhaling van de vorige films. Return of the Jedi 2.0 of zo... Soit, ik heb er toch van genoten, maar daar blijft het dan ook bij.

'De film die kijkers goed vinden, maar de fans niet.' 'Dit deel is beter dan haar voorganger.' 'De overeenkomsten met Empire Strikes Back.' 'Deze film is helemaal anders dan Empire...' Wat moet je dan van zo'n film verwachten?

Je kan van George Lucas niet zeggen dat hij een goeie regisseur is, maar wel een goeie verhalenverteller. De eerste 6 films waren van zijn hand. Deel 7 kwam van J.J. Abrams (de latere Star Trek films) en dit 8e deel is van Rian Johnson. Je merkt toch wel een verschil. Voor de fans krijgen we enkele oude figuren terug te zien en dat zorgt wel voor de herkenbaarheid en de continuïteit. Maar we zijn ondertussen al aan deel 8 en dan mag het wel meer zijn dan dat. De interactie tussen het gouden trio Han Solo, Luke Skywalker en prinses Leia was een grote troef. En ook C3PO en R2D2 vormden een legendarisch duo. De karakters die nog wat werken hebben die interactie niet. Rey is best wel een leuk figuur. Finn en Poe komen nog minder uit de verf dan in de vorige film. Kylo Ren is wel een boeiend figuur dat zeker niet zwart-wit is. Captain Phasma moet dan weer de nieuwe Boba Fett voorstellen. Het minste is nog wel de porgs die de Wookies-merchandising van deze film zijn.

De film mist wat karakter en benut haar figuren niet echt. Het houdt iets te veel vast aan de geschiedenis waardoor het sommige dingen te veel herhaalt en het frisse er af is. Tegelijk wordt de fanbasis af en toe op de korrel genomen en komt de twijfel tussen goed en kwaad meer naar voor. Ik hoopte op meer fantasierijke planeten, maar anderzijds is wat we zien kregen zeker mooi gedaan. Al bij al dus een goeie blockbuster. Iets minder dan de voorganger, maar zeker niet slecht en meer 'Star Wars' dan het Rogue tussendoortje.

Bij het herzien van de Star Wars franchise in volgorde van de tijdlijn, kwam ik deze film tegen bij een overzicht hoe je de films in volgorde zou moeten zien volgens die tijdlijn. Het verhaal gaat verder na deel II in aanloop van deel III. Clone Wars is ook een reeks en dit zou je als een lange pilootaflevering kunnen zien. Het leek veelbelovend met enkele castleden die de moeite deden om hier aan mee te werken.

Je ziet snel dat het een deel van een animatiereeks is en geen echte film op zich. Als een vullertje, gemikt op een jonger publiek om ze mee te krijgen op de Star Wars gekte. Slecht geanimeerd, pover script en een vrij kinderlijke aanpak. Andere film hebben dan wel hun pijnpunten (remember Jar Jar Binks of de Ewoks), mar deze film is gewoon in zijn geheel slecht. Geen fantasie, geen avontuur, iets wat op actie moet lijken en zeker geen boeiende personages. Je kan het best overslaan, volgens mij is die kerstspecial nog beter.

Lang getwijfeld om deze te zien. Het leek me een al te luchtige Hollywoodfilm gericht op kinderen in de stijl van Eragon of zo. Maar het is best meegevallen. Gezellige avonturenfilm met humor en romantiek en een voldoende porsie sarcastische humor in. Met leuke rollen van DeNiro, Ricky Gervais en David Kelly. Ik hou hier wel van.

De piraten deden me trouwens denken aan die piratenbende uit Asterix.

Een SF satire naar een gelijknamige boek uit de jaren '50, de gloriejaren voor pulp publicaties als dit. Paul Verhoeven neemt het genre gelukkig niet serieus. We krijgen een mix van een Aliens, een puberserie als Beverly Hils 90210 en de knulligheid van de oude Star Trek films. Het lijkt soms wel of de film uit lego of playmobiel gemaakt is. Een wat cheesy film dus, met de nodige actie. Als er iemand dood gaat is het net iets harder dan je in zo'n luchtige film zou verwachten.

Er was wat kritiek blijkbaar over het militaire verhaal en pro war gehalte. Een hoop soldaten met afgeborstelde blonde modellen. Geef toe dat Neil Patrick Harris er gaandeweg uitzag als een Gestapo agent. Maar het is dan ook satire waar je alles niet zo aux serieus moet nemen. Iets meer humor met zelfspot mocht wel, maar tussen de foute scènes kan de film genoeg entertainen. Met de mooie Denise Richards en al even oogverblindende Dina Meyer. Heerlijke SF pulp.

Ik heb de originele serie nooit gezien, dus ik kan met een leeg blad beginnen aan de film. Ben Stiller en Owen Wilson als duo werkt duidelijk niet. Beide mannen hebben een alternatieve tegenspeler nodig. Een duo werkt pas als er een duidelijk heen en weer spel is tussen de twee figuren. Laurel & Hardy, Bert & Ernie, Gaston & Leo, ... maar Ben en Owen gaat niet. De humor werkt niet echt en het komt wel echt fout over als je er nog een kitcherige 70's sfeer over giet. In de vele grappen die passeren zit er gelukkig af en toe wel één die een glimlach kan toveren en met knappe figuren als Amy Smart en Carmen Electra (vooral Amy dan toch) wordt de zit toch net draagbaar. Maar de film zelf lukt niet echt. Of toch mijn ding niet.

Voor een horrorfilm moet een film niet altijd even sterk zijn. In de meeste gevallen kan je het toch niet aux serieus nemen en zit je al direct met de doorsnee schrikeffecten, donker, schimmen, griezelfiguren, ... Dus deze film viel op zich wel mee, alleen zijn de acteerprestaties jammer genoeg zelfs te slecht voor een horrorfilm. Je zit ook met het gegeven van een computerspelletje, dat mij echt langs geen kanten interesseert. Toch viel het nog vrij goed mee om te zien alleen zal het bij deze ene keer blijven. Enkel voor liefhebbers van genre, en niet dat je deze perse moet gezien hebben. 2 sterren **

Ik heb het niet zo echt op kerstfilms. Niets mis met kerstmis, maar het gedoe rond de kerstman is nooit mijn ding geweest. Ik kan me dus ook niet zo inleven in die hele reeks Amerikaanse kerstfilms. Tony Danza is oud geworden, ben hem wel wat jonger gewoon. Maar hij acteert niet slecht, voor een tv-film. De film wordt wat afgerammeld en verrast niet. Voor een Amerikaanse kerstfilm was het bijna-einde misschien nog wel een kleine verrassing, maar dat wordt door de echte finale wel terug bevestigd.

2 sterren omdat het doet wat een kerst-tvfilm verwacht te doen en ik hem toch niet uit verveling of irritatie heb moeten afzetten.

Steamboat Bill Jr. is vooral bekend door de stunt met het huis en de inspiratie later dat jaar op Steamboat Willie met Mickey Mouse. Al is de invloed op bvb Jackie Chan en zijn stunts ook wel te zien natuurlijk. Buster Keaton deed veel stunts zelf. Het zou meteen ook het einde betekenen van zijn carrière. Hij was ondertussen zo bekend en tegelijk weinig winstgevend, dat hij tekende bij MGM. Geen ruimte meer voor creativiteit, drankprobleem en vanaf dan zo goed als bergaf.

De film is een eenvoudig verhaal met romantiek, avontuur en humor. Het werkt wel en Keaton is in zijn element als hij de stunts kan doen. Het is allemaal wat groter en hij neemt veel risico, wat je later door inmenging van studio's en verzekeringen amper nog ziet. Die stunts zorgen mee dat zijn humor tijdlozer is dan de slapstick van Laurel & Hardy.

In Steamboat Bill Jr. zie je af en toe toch wel door de film door wel wat verouderde effecten. Dat maakt het geheel minder fris dan The General. Het is nog wel leuk, maar bij deze film zie je toch wel het gedateerde tegenover de iets oudere The General. Goed gelachen in elk geval.

De start van Mickey Mouse, al herken je daar nog niet echt de muis in die later bekend werd. Om dan als animatiefiguur in de vergeethoek te verdwijnen en vooral als mascotte van het hele bedrijf te dienen. Een parodie op Steamboat Bill Jr met Buster Keaton dat toch een pak beter is dan deze kortfilm. In de filmgeschiedenis is dit een bekende kortfilm en Disney maakt er zoals gebruikelijk vooral een animatie van die geluid laat zien door de beelden die mee bewegen op het ritme van de muziek. Maar meer dan filmgeschiedenis is het toch ook niet.

Een thriller uit Scandinavië, maar dit keer uitzonderlijk uit Ijsland. Maar ook hier is het weer smullen van de mooie beelden. Toch is het niet te traag en heeft het met de neon, beats en enkele sociale media beelden wel wat hedendaags. Heida Reed is bij ons nog niet echt een bekend en haar palmares in eigen land schittert vooral in theater. Toch is ze best wel goed als de hoofdrolspeelster Stella Blomkvist. Het verhaal - een trilogie, dat op DVD 6 delen kent - doet denken aan de Millennium trilogie. Die is qua personages zeker beter, maar Stella Blomkvist als hoofdpersonage moet zeker niet onderdoen. En de trilogie is qua verhaal een beter geheel.

Dit zal als tv serie wel te zien zijn op televisie, maar het is wel degelijk een mini serie met een verhaal vol politieke intriges, spanning en pit. Een absolute aanrader.

Niet bepaald mijn ding dit. De sfeer ontgaat me wat en ik zie de personages eerder als karikaturen dan als echte figuren waardoor de essentie volgens mij verloren gaat. De mooie cinematografie wordt hier geprezen. Daar ben ik ook niet wild van. Het is mooi en passend gedaan, maar indruk maakt het toch ook weer niet.

Naast het plot was ik vooral geboeid door de scène met Jacques Brel op tv. Maar dat was het verkeerde lichtpunt vrees ik. Al moet ik toegeven dat de badscène veel goed maakte.