Opinions

Ridley Scott haalt inspiratie bij Kurosawa voor deze film over twee ridders en een vrouw in de 14e eeuw. We krijgen het standpunt te zien van de drie hoofdfiguren, net als in Rashomon. Een mooie vertelling, ook al is het verhaal zelf weinig verrassend. Maar Scott is wel in vorm hier en kleedt het geheel mooi aan. Vooral het duel zelf is indrukwekkend. De ondertussen 83-jarige Ridley Scott is een regisseur van topfilms (waaronder mijn persoonlijke nummer 1) en verschillende missers. Maar hier laat hij zijn talent nog eens zien.

Een film die me beter beviel dan Novecento. Deze epische film is de eerste film die met toestemming mocht gefilmd worden in de Verboden Stad zelf. Gelukkig wordt daar in het begin sterk op gefocust en krijgen we indrukwekkende beelden te zien. Dat is ook de sterkte van de film. Het gegeven van de keizer in z'n gouden kooi waar de tradities nog verder leefde, terwijl buiten de wereld aan het veranderen was. Daarna is het eerder een feitenlijst. Best wel interessant, maar als film iets minder. En daardoor krijg je niets episch mee. De leraar verdwijnt in stilte van het scherm en ook de verhaallijnen met de vrouwen doven zachtjes uit. Wel jammer, want dat verwacht je niet bij een epische film van 2,5 uur. De film mocht een stuk korter, zodat het mooi zou eindigen en het sterke begin beter tot z'n recht zou komen.

Het vergelijk met [Rec] of Paranormal Activity is al meer gemaakt hier. Een stylistische aanpak die in dergelijke gevallen voor spannende (één al wat spannender dan de ander) films kan zorgen. The Last Exorcism is op dat vlak ook een goeie poging, maar meer dan een goeie poging is het ook niet. Het idee van de handcamera is al beter gedaan en ook rond exorcisme zijn al betere films gemaakt. Maar toch komt de sfeer nog net op tijd op gang (had wat sneller gemogen) en acteert Iris Bahr vrij goed. De film is een leuk tussendoortje geweest, maar er zijn betere films.

De affiche is veel belovend met regisseur Sean Penn, acteurs Charlize Theron, Javier Bardem, Adèle Exarchopoulos, Jean Reno en Jared Harris, muziek van Hans Zimmer en cinematograaf Barry Ackroyd die schitterde met oa The Hurtlocker. Een onderwerp dat zeker de nodige aandacht verdient. Maar helaas verdwijnt het onderwerp wat naar de achtergrond en zijn de zwarte acteurs eerder figuranten. Bovendien is het gewoon weinig boeiend. Jammer, want ik denk dat verschillende mensen van cast & crew met de goeie intenties aan deze film begonnen. Maar helaas blijft het zeer mager en draait de film niet uit wat je zou mogen verwachten.

Vlaanderen in de eerste wereldoorlog. Oorlogsverhalen mogen zeker niet vergeten worden, zoals de plundertochten van 1914 waarbij Duitse soldaten wel meermaals hun boekje te buiten gingen om in dorpen te keer te gaan met moord en verkrachting. De film komt wel wat meer over als een persoonlijke wraakactie en lijkt meer op een western dan een oorlogsfilm. Door de verzameling van nationaliteiten wordt er in heel de film Engels gesproken. Ik stoor me daar niet zo er gaan omdat het tenslotte maar film is, zolang het verhaal maar goed zit. Wel merk ik dat doordat veel acteurs niet in hun eigen taal acteren, het minder naturel overkomt.

The Last Front verloopt nogal voorspelbaar met de nodige clichés. Echt slecht wordt het niet, maar het is veel te doorsnee. Hier en daar nog wel een mooi shot, maar meer ook niet. Leuk voor een keer, maar echt memorabel is dit niet.

Ik weet dat deze film indruk achterliet toen ik hem voor het eerst zag. Ondertussen is de film al wel wat verouderd natuurlijk, maar toch blijft er een sfeertje hangen om even stil te worden. De film moet het hebben van z'n harde en confronterende scènes. Velen zullen hier niets aan vinden, omdat we ondertussen al meer gewoon zijn. Misschien jammer eigenlijk...

Tja, wat moet ik hier van denken... Op zich geen slechte film, maar anderzijds haalt het al de goeie elementen van het origineel wel weg. Het verhaal zit beter in elkaar hier en de figuren worden beter uitgewerkt. Visueel is het lowbudget gehalte van de jaren '70 ook opgepoetst. Langs de andere kant mist het wel de hele intentie van de originele opzet. Waar is het zinloze geweld naar toe en de ECHTE wraak van de ouders? Al het gewelddadige van de film waardoor het een cultfilm geworden is, werd blijkbaar gewist voor de remake. Zelfs de moorden zijn vrij soft geworden. Het motief is ook helemaal anders. Dit zijn criminelen die zich veilig willen stellen omdat 2 grieten hun gezicht hebben gezien. Terwijl het origineel een bende kerels was die zich verveelden en toevallig 2 weerloze meiden tegenkwamen waar ze zich mee konden amuseren.

Er zijn al slechtere remakes geweest van culthorrorfilms uit de jaren '70 en '80, maar toch mist het net als in veel andere gevallen de kern van het origineel. Jammer.

Zoals hier al meer geschreven moet ik ook erkennen dat Whitaker ongelofelijk acteert in deze film. Je merkt direct een staatshoofd op waar dreiging uit komt. Het script is niet altijd even sterk of origineel, maar het geheel is toch boeiend genoeg om je bij het verhaal te houden. De sfeer en het acteerwerk zijn grote troeven in deze film. Eén van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

Van een film met een cast als dit mag je toch wel meer verwachten. Het verhaal is vrij zwak en daar kunnen de acteurs ook niet veel mee beginnen blijkbaar. Nochtans goed aangekleed met enkele prachtige settings en cinematografie. Maar kabbelt maar wat verder en weet nooit echt te raken. Weinig verrassend ook. Jammer, want je ziet dat de film wel meer potentie heeft. Onderliggend hebben de acteurs ook weinig chemie met elkaar. Alsof ze weten dat het maar een tussendoortje is.

Op zich wel een mooie documentaire. Met de vertelstem van Jeremy Irons die nog Scar speelde in The Lion King, zit je meteen in de sfeer. Over leeuwen zijn nog meer documentaires en sommige ervan zijn eigenlijk beter. NIet qua beeld, maar wel qua verhaal. Als je anderhalf uur leeuwen laat zien, mag het wel wat meer gekaderd worden. Maar Last Lions laat wel het leven zien zoals het is, dat moet je de film wel aangeven. Geen slechte documentaire dus, al had ik er iets meer van verwacht.

JCVD kiest zoals de meeste van de Expendables-generatie voor humor en zelfspot. De man is ook al 60 jaar, dus voluit voor de actie is niet evident. En toch laat Van Damme af en toe zien dat hij nog niet helemaal afgeschreven is. De humor is typisch Frans en doet wat denken aan de Taxi-franchise, al werkt het in deze film niet altijd even goed. Het is toch wat een rommeltje met af en toe een leuke scène. Op zich wel geamuseerd, JCVD heeft slechtere films gemaakt. Maar ook wel een reeks betere dan dit.

Kinderen kijken blijkbaar graag naar dit avonturenfilmpje. Deed me qua stijl wat denken Spy Kids, al is het qua niveau nogal mainstream. Zal nooit een klassieker worden, maar net voldoende om de kids op een zondagmiddag bezig te houden. Niks irritant in deze film, maar zeker niet voor volwassenen (toch niet voor mij)

Ik dacht dat ik de hoofdrolspeelster al een keer gezien had en dat is ook zo, alleen vergiste ik me van film. Ik dacht aan actrice Olivia DeJonge uit Better Watch Out (en binnenkort in de nieuwe biopic van Elvis als Priscilla Presley), maar het is Thomasin McKenzie, bekend uit oa Jojo Rabbit en Leave No Trace. Ze doet het niet slecht, maar is voorlopig nog wel wat te licht om een film op haar eentje te dragen.

Last Night in Soho kent gelukkig nog wel veel andere kleurrijke figuren en is met haar 60s aankleding (muziek en setting) een heel levendige en boeiende film. De basis is vooral een whodunit, maar door het geheel kent de nodige mysterie en sfeer. Geen harde thriller, wel een evenwichtige thriller. Zeker de moeite in de bioscoop te bekijken.

Wat ik vreesde is toch wat uitgekomen, dit is een melige Braveheart/Pocahontas van een regisseur die normaal beter materiaal aflevert. Na deze film maakte hij het veel betere Heat, je zou amper zien dat het dezelfde regisseur is. Topnamen als Daniel Day Lewis en Madeleine Stow hebben al veel beter gedaan. Het lukt Mann totaal niet om sfeer te creëren en wat overblijft is een houterige film. Voor een episch verhaal mis ik de nodige epiek. Jammer eigenlijk, want de film lijkt veel troeven in huis te hebben. Spijtig dat Mann die niet op tafel gegooid heeft.

Een film over coming-age, gemaakt in de 70's, maar met de uitstraling van de 50's. De stijl en de sfeer brengen je 20 jaar eerder in de tijd. Het gebruik van zwart-wit helpt daarbij. Het is dan ook des te opvallend als er naakt in beeld komt. Iets wat je in het Hollywood van de jaren '50 niet zou verwachten. Toont meteen aan dat je denkt dat je naar een oudere film aan het kijken bent.

Ondanks de mooie sfeer is de film soms wat verouderd. Klinkt wat raar nadat ik zo net de film prees omdat het de jaren '50 terugbracht. Dat is mooi, maar dan is het vergelijk ook snel gemaakt met bvb Rebel without a cause. Wel uit de jaren '50 en iets meer dynamiek. Maar het is toch nog genieten en de acteurs doen wel hun best.

Ik snap niet echt wat de vergelijking is met Kill Bill zoals hier vermeld werd enkele posts terug...

De film is zeer sterk qua regie en montage zodat het enorm sfeervol is om te zien. Sterkmakers zijn ook de muziek en de acteerprestaties. Ik kon het me niet voorstellen, maar blijkbaar kan Tom Cruise toch acteren. Eindelijk een film waarin hij de moeite is om te bekijken. (misschien Mission Impossible, maar dat is niet echt acteren...)

Prachtig verhaal trouwens ook. Er zijn de laatste jaren al wat films geweest met een veldslag (Kingdom of heaven, Troy, Alexander, Braveheart, ...) en dit is zeker een van de betere in de rij. Prachtig in beeld gebracht.

Een aanrader om te bekijken!

Ik heb de film ook via Pappillion gekocht. Een typische film-noir en de sfeer zit er ook helemaal in. Jammer van het acteerwerk, dat zo erbarmelijk is en de kwaliteit naar beneden haalt. Maar het verhaal klopt en de sfeer zit er in, zoals ik al zei, dus op zich viel het nogal mee.

Een actiefilm die ongelofelijk rammelt en een kwaliteit met een laag roest heeft, maar toch genoeg entertaint. Het gekende concept van een dorpje dat aangevallen wordt door slechteriken en de held zal het wel oplossen. Met Schwarzenegger op een leeftijd waarop Hollywood haar vrouwelijke namen al lang heeft uitgespuwd jammer genoeg. Hij valt nog mee in een rol die op zijn lijf geschreven is. Naast het blik flauwe bijrollen is er vooral ergernis bij Forest Whitaker die bijna een parodie van zijn cliché filmrollen speelt. Ook Peter Stormare recycleert eerdere rollen als bad guy.

De film werkt enkel door de luchtige aanpak met hier en daar een glimlach en de nodige actie. Een popcorn film die niet lang zal blijven hangen.

Deze film was één van de weinige niet-Disneytekenfilms die ik vroeger zag. Onlangs nog eens kunnen bekijken en het blijft een pareltje. Mooi verhaal, mooie animatie, ... Een aanrader om te bekijken.

Geweldige concertfilm die kwalitatief heel sterk is. De stukken tussendoor zijn getuigenissen van de muziekgeschiedenis in enkele zinnen. Met wisselende gastvedetten die gelukkig niet zomaar hun grootste hits aframmelen, maar een nummer kiezen in lijn van de hoofdact: The Band. Een aanrader dit.

Een film over heksen, niet altijd een succesformule in de filmgeschiedenis. Zeker als je een gebrek aan fantasie hebt zoals in deze Last Witch Hunter. Vin Diesel is wel goed in deze rol, al heeft hij al veel beter gedaan. Een rol die eerder doet denken aan Highlander. Voor een film over heksen zijn er trouwens weinig echte heksen te zien. Zeldzame toverkunstjes, waarbij eerder gefocust wordt op een battle tussen de goeie en de slechte. Daar zie je meteen dat het verhaal vrij mager is, zelfs voor dit genre. Hier en daar wat leuke scènes en genoeg entertainment om de film niet vroegtijdig af te zetten, maar meer zit er ook niet in.

Ik heb de 'fout' gemaakt om eerst de remake uit 2010 te zien, wat het verrassingselement toch ietwat wegneemt bij deze kijkbeurt. Låt den rätte komma is in elk geval net iets beter. De Zweden kunnen wat horror en thriller betreft altijd een mooie sfeer neerzetten, dankzij hun beknellende winterse achtergronden. Het verhaal zelf is vooral een horrorsprookje en niet echt de grootse horror. Deze ligt qua genre in de lijn van bvb El Laberinto del Fauno, al heeft die dan nog meer fantasie.

Na meer dan 80 meningen is alles al wel wat gezegd denk ik. Kort samengevat is het vooral een mooie film met weinig verrassing, maar vooral sfeervol en een mooi einde. Net te gruwelijk voor kinderen en net te soft voor volwassenen. Maar op zich wel een zeer aangename film.

Ik zag pas nog nog Mission Impossible II van John Woo en ik vond het zo'n teleurstelling om te zien hoe soft hij was geworden in Hollywood. Als je z'n Amerikaanse film vergelijkt met The Killer hoopte ik meer te zien van z'n Aziatische films. Tijd dus voor deze Hard Boiled en ik ben best tevreden. De film doet wat ouderwets aan met een echte 80's look, al is het een film uit de 90's. Maar kom, dat is zeker geen nadeel. In de hoofdrol zien we een vitale Chow Yun-Fat en Tony Leung. Die laatste associeer ik vooral met z'n latere drama's als In the mood for love, Lust & caution en 2046. Even vergeten dat de man ook al in actiefilms meespeelde. Ook van Anthony Wong heb ik al meer gezien.

John Woo weet hoe hij actie moet brengen. Met evenveel explosies als Michael Bay, maar nog meer schietpartijen die het adrenalinegehalte hoog doet houden. Dat zoek ik wel in een actiefilm. En ook al is het verhaal niet dik belegen, flinterdun zou ik het ook weer niet noemen. Al draait het natuurlijk rond de actiescènes. Het zijn deze films die me nog in de kwaliteiten van John Woo doen geloven.

Een film noir uit de beginperiode van het genre. Toen nog niet echt bezig met de formule 'film noir', maar de elementen zijn er wel. Het is een detectiveverhaal met Gene Tierney als femme fatale. Ik hou wel van dergelijke films. Met dialogen die je nu veel minder hoort in films en een gezellige donkere stijl qua beeld en muziek. Die muziek werd zwaar onderschat en later toegegeven dat het een grove fout was die niet te nomineren voor een Oscar.

Film noir is gaandeweg in zijn genre gegroeid, misschien wel een parodie geworden van zichzelf hoe je het wil zien. Gene Tierney is ook niet de bekendste actrice van haar generatie, maar doet dat best wel goed. Tenslotte maar 24 jaar in deze film. Laura is best wel te genieten, maar het lukt de film niet om echt erboven uit te stijgen. Daarvoor is het verhaal iets te zwak en zijn de acteerprestaties ook niet meer dan gemiddeld. Maar het geheel zit wel goed in elkaar en de Oscar voor zwart wit cinematografie is niet onterecht.

De film heeft wel wat charme, maar over het algemeen toch verouderd. We krijgen minder de standaard slapstick humor, het is meer een griezelkomedie. De typische overacting en uitgerekte scènes. Maar al bij al viel het nog goed mee.

Niet slecht, Pixar laat het liedje horen dat zo mooi speelt met love / lava. En de beelden doen de rest, gezellig als een prentenboek. Geen opgefokt gedoe. Blijft zeer eenvoudig, de kortfilms van Pixar zijn imo altijd om talent ervaring te laten opdoen of als opwarmer van de langspeelfilms. Maar nooit het hoofddoel, en dat zie je er wel aan.

De laatste tijd komen de wraakfilms weer als paddenstoelen uit de grond. Maar deze is er een richting Se7en en Silence of the lambs en de film mag zich gerust in het rijtje zetten. Prachtig script met de nodige spanning en voldoende actie, en Gerard Bulter acteert beter dan we van hem gewoon zijn. Net als in een schaakspel ben je benieuwd wat de volgende zet gaat zijn. Beetje teleurstellend einde misschien en minder acteerwerk van de rest van de cast. Anders had hij nog beter gescoord. Al is dit volgens mij op zich al een topper.

Het werd tijd de film nog een keer te herzien. Qua oordeel ben ik nog steeds dezelfde mening. De film bestaat uit 2 delen (met een intermission er letterlijk tussen). Het eerste deel is topcinema. Peter O'Toole schittert als T.E. Lawrence die niet meteen de ideale militair is en groeit in de Arabische cultuur. Hij wordt de lijm tussen Brittanië en de Arabische stammen. Deel 2 gaat over de oorlog zelf en daar merk je dat Lawrence verloren loopt. Met zichzelf, met de moeilijk taak van gebombardeerde held en met z'n houding in het leger. Dat is niet meer onderhandelen, maar een leger aanvoeren. Dat 2e deel heeft als film veel minder impact dan het 1e deel. Zeker niet slecht, want zo lagen de feiten nu eenmaal. Maar zeker bij film verwacht je toch gaandeweg dat de film alsmaar beter wordt.

Nog opvallend is dat de film niet de hele tijd muziek gebruikt, wat voor dit genre best wel uitzonderlijk is. De muzikaal ondersteunde stukken blijven nog wel bombastisch, maar op een mooie manier. En ondanks de romantisering die nu eenmaal in alle biopics te zien is, zou deze Lawrence of Arabia best wel waarheidsgetrouw zijn. Zoals gewoonlijk zijn enkele feiten wat bijgeschaafd in het voordeel van film, maar de hoofdlijnen en de sfeer is er wel.

Net geen topper dus door het mindere 2e deel, maar wel een klassieker en een absolute aanrader.

Niet de topper die ik had verwacht, maar zeker niet slecht. Visueel zeer sterke film met de nodige Britse humor. Een misdaadfilm in de stijl van Snatch en Lock stock and two smoking barrels. Al mist hij soms de vlotte montage om op dezelfde hoogte te staan. Het verhaal is in elk geval interessant genoeg en er zijn de nodige verrassingen om het zeker boeiend te houden. Een film waar ik van genoten heb, maar toch dat ietsje mist.

Een copietje van Godsend, alleen gaat het hier over een comapatient en bij Godsend over een overleden kind. Verder lijken deze films sterk op elkaar. Frances O'Connor is niet zo goed hier, maar Andy Garcia valt goed mee alhoewel hij niet veel ruimte krijgt in het script. De film twijfelt tussen een goeie thriller en een doorsnee tv-film met zo'n typisch waargebeurd verhaal van 13 in een dozijn.