Opinions

Na Ernest saves Christmas moest ook die andere Amerikaanse gecomercialiseerde feestdag er aan geloven: Halloween. Je moet het wel aangeven dat hij blijft volhouden met de filmreeks. Het eerste gedacht was om uit compassie de makers hiervan een euro toe te steken, maar na het kijken van de film kan je die beter naar hun kop gooien. Triestig gewoon...

Je zit bij gevangenisfilms al snel in het zelfde schuitje. Gevangenen waar je sympathie voor hebt, andere die de boel verzieken, pogingen om te ontsnappen, enkele oude gevangen die er al bijna heel hun leven zitten, ... De vergelijking met films als Green Mile, Papillon en Shawshank Redemption is dan ook snel gemaakt. Zelfs de muis van The Green Mile en de poster van Shawshank Redemption zijn verre van origineel blijkt.

De spanning in deze film is gelukkig een pak hoger. Het accent ligt vooral op de ontsnapping. Waarom Morris er zit en z'n achtergrond doet er niet toe. Geen melancholische gedachten of sentimenteel gedoe. Lekker droog en dat mag wel. Geen idee hoe het er in Alcatraz aan toe ging, maar over het algemeen waren de gevangenen nogal braaf moet ik toch vaststellen.

Qua acteerwerk is het niet veel soeps echter en buiten de spanning is er van verhaal ook niet veel te merken. Maar Eastwood's presance maakt veel goed en de spanning werkt gelukkig wel. Een film die als voorbeeld diende voor het genre, maar een echte topper op zich is het toch niet helemaal. Maar wel een stevige film om te genieten. En dat is ook niet slecht, niet waar?

Eén van de redenen waarom ik de film nog niet eerder zag, was Kurt Russell. Nooit een fan van de man geweest. Bovendien is regisseur Carpenter sterk in horror en thriller. Maar een echte actiefilm is toch wat anders. De maker begint al met een grote miscast over de gehele lijn. Lee Van Cleef heeft zo'n memorabele rollen gespeelt en lijkt hier echt een ouwe man. Pleasance als president is ook niet echt geloofwaardig en Russell... tja... zit terecht niet in The Expendables.

De film heeft leuke ideeën, maar is ondertussen al zoveel keer beter gedaan. Vooral visueel is dit een misser. Verder mist het de nodige kleurrijke figuren of leuke oneliners dat je zo gewoon bent in het genre. Misschien is Escape from NY een voorbeeld geweest voor gelijkaardige films, maar meer toch ook niet.

Toch beter dan z'n voorganger die naar het einde toe het stuur verloor. Deze film heeft in het begin de nodige humor en heeft ook meer verhaal te vertellen. We krijgen net als in het eerste deel een onderliggende psychologische laag. Halfweg wordt het soms minder boeiend, maar tegen het einde aan wordt het toch wel terug interessant. Niet echt verrassend, maar wel genoeg om de film nog boven het gemiddelde te trekken. Niet slecht voor een sequel en zeker niet zo slecht als de score hier doet uitschijnen.

De lang verwachte samenkomst van Schwarzenegger en Stallone, het deed wat denken aan die van Al Pacino en Robert De Niro met Heat. Al was die film wel een pak beter. Maar de mannen zijn al wat ouder geworden en helaas blikken ze in hun films de laatste jaren constant terug naar hun verleden. Het had me niet verwonderd als Schwarzenegger hier nog eens een 'I'll be back' had laten vallen. Nochtans zorgt die wel voor de zeldzame glimlach in de film. Stallone is eerder het haantje dat de aandacht per se naar zich wil trekken. Al wordt het niet helemaal irritant.

Met 2 namen als dit hebben ze een extra testosteronmannetje nodig en dat is Vinnie Jones. Die mag naast Jim Caviezel de bad guy spelen. Het resultaat is nogal bandwerk met wat knokwerk, maar nergens echt spectaculaire gevechten. Leuk om de 2 oudjes samen te zien, maar misschien had een jongere medespeler wel niet slecht geweest. Zeker als je actie centraal wil zetten.

Maar over het algemeen is het gewoon entertainment. Wel in een film die blijven hangen is in de tijd.

Deel 1 van deze franchise viel nog wat mee, al was het eerder een saaie actiefilm. Dit vervolg is gewoon enorm slecht. Je kan ver gaan in je creativiteit om een ontsnapping wat specialer te maken, maar hier mag je toch spreken van overkill. Niemand is nog mee of interesseert het nog. Met personages die niets voorstellen. De gevechten zijn wat flauwe knockpartijen zonder betekenis. Schwarzenegger wordt wat vervangen door Bautista, maar die loopt ook maar verloren rond. En zelfs Stallone is de helft van de tijd niet in beeld. Weinig boeiende film dat echt wel slecht gemaakt is. Dan zijn veel amateurfilmpjes nog een beetje interessanter dan dit.

Een nieuwe variant op hetzelfde. Je moet geen genie zijn om te weten wat je kan verwachten met Escape room. Een hoop kamers waaruit je moet ontsnappen, met proeven die moeilijker (en dodelijker) zijn dan de deelnemers gedacht hadden. De verrassing en de impact van de eerste Saw is al lang geleden. Escape room mikt dan ook ineens op de opdrachten en minder op 'wat gaat er nu gebeuren?'. Deborah Ann Woll is voor mij de bekendste naam vanuit enkele series (Daredevil, True Blood). Leuk om haar in een film bezig te zien, maar het is niet dat ze meteen een karakterrol speelt. Escape room past mooi in een reeks als Saw of Final Destination, maar het vergelijk gaat eerder op met de sequels dan met de respectievelijke eerste delen.

Escape Room doet met haar sequels wat Final Destination deed. Het draait niet zo zeer meer om het verhaal, maar in dit geval om de boobytraps die opgezet zijn om uit te ontsnappen. En ik moet zeggen dat die er - zeker op groot filmdoek - er best goed uit zaten. Leuke momenten en voor het genre nog best spannend. Acteerwerk is verwaarloosbaar, maar ik geniet best van dit soort films. Op naar de volgende Escape Room!

De film mengt 2 verhaallijnen. De ontsnapping en de weg er naar toe. Het geeft het geheel iets origineels, maar het helpt het verhaal verder niet. Het kan het feit niet verbergen dat het script nogal mager is en de cast nooit echt uit de verf komt. De 2 oudere acteurs Brian Cox en Liam Cunningham

zijn nog wel de moeite, maar de rest is saai of net een karikatuur. Even was het leuk om enkele bekende gezichten te zien uit series als Game of Thrones, Homeland en Iron Man's vader. Maar daar is ook alles mee gezegd. Een kleurloze gevangenisfilms die niet kan tippen aan de vele andere films uit het genre.

Guillermo del Toro maakt hier een voorbode van zijn Pan's labyrinth. Zelf noemde hij dit de 'brother' film en Pan's labyrinth de 'sister' film. Het concept zelf hebben we al veel gezien met de nodige schrikmomenten en iets van een verschijning of geest. De regisseur kleed het in elk geval wel aan, door de spanning van de oorlog mee te geven. Niet alleen met enkele figuren in het verhaal, maar ook de verlaten setting en de bom in het midden van het plein. Sfeervolle film die zich zeker kan meten met Pan's labyrinth. Al heeft die film nog meer fantasy elementen en - denkelijk door een groter budget - is het visueel nog een pak sterker. Voor de liefhebbers van het genre een absolute aanrader.

Het verhaal op zich is enorm simpel en stelt niks voor, maar de prestatie van Brigitte Bardot is geweldig. Tenslotte speelt ze de rol van femme fatale in het kleine dorpje en doet dit met grote overtuiging. Je moet de film ook situeren in de jaren '50. Een remake in deze tijd zou het totaal niet meer doen. In die tijd waren blote voeten en mambomuziek al erotische tekens.

Qua montage is het niet altijd even sterk en ook de acteerprestaties zijn geen hoogstandjes, maar dankzij de sfeer en Brigitte Bardot krijgt hij van mij toch nog 3 sterren.

Ook nu nog steeds niet overtuigt van deze film. Er zit weinig dynamiek in en het acteerwerk is ook maar pover. De fun is hier helemaal uitgezogen. Het verhaal heeft een goede invalshoek, maar hoe liefdeloos kan een film over een romantische relatie zijn? Hier en daar een mooi shot maakt helaas ook niet veel goed. Het blijft een misser voor mij.

Best wel een mooie film van Marvel waarin we toch een nieuwe soort personages ontmoeten, ook al past het mooi in de Marvel wereld. De grens tussen goed een kwaad is wat vervaagd, de personages zijn meer uitgewerkt en er is meer diversiteit. Het is niet wat je van de standaard MCU film kan verwachten, dit is weer wat anders dan de drukke en toch wat infantiele Guardians of the Galaxy bvb. Chloé Zhao zorgt voor meer sfeer en vertraagt het tempo. En sommige mensen zullen (helaas!) ook niet goed kunnen omgaan met de diverse groep helden...

Bij Marvel worden de creatieve touwtjes nog steeds van boven strak gehouden, en op zich is dat niet slecht voor dergelijke franchise. Bij DC loopt het wel meer dan eens mis. Maar door indie regisseurs als Zhao mee aan boord te trekken, komt er toch wat creativiteit binnen. Ik ben wel benieuwd hoe dit past in de rest van de MCU. De link met Shang-Chi en Doctor Strange zie ik nog wel wat, maar Black Widow, Black Panther, Spider-Man en co is toch iets anders. Al maakt het dat wel boeiend natuurlijk.

Beter dan verwacht. Steve Carell staat niet echt bekend vanwege subtiele humor en ik had een hoop smoelenwerk verwacht om deel 1 met Jim Carrey te evenaren. Deze film is echter vrij rustig moet ik zeggen een verademing tussen de lading hyperkinetische komedies van tegenwoordig met dubbelzinnige sexmopjes. Enkele leuke verwijzingen naar bekende films (the 40 year old virgin Mary en de opmerking op de ark: we gonna need a bigger boat).

Het geheel is uiteraard net iets te voorspelbaar, te zoet en te moralistisch om echt van een sterke film te spreken. Maar ik heb er toch van kunnen genieten en zeker voor het gezien moet dit een leuke film zijn. Een meevallertje.

De film is een mix van horror en komedie en heeft licht weg van oosterse actiekomedies. Helaas draait dat niet echt goed uit en mist de film gewoon voldoende sfeer en kwaliteit om hier echt iets goed van te maken. Er is meer nodig dan een hoop mensen neerschieten en vrouwelijk schoon.

Een docu van ongeveer een uur over de iconische broers. Hun muziek mag nu misschien wat minder hip klinken, ze waren één van de grote figuren uit de rock 'n roll en een enorme invloed op tal van artiesten. De documentaire is typisch opgesteld met archiefbeelden en getuigenissen, maar toch wel de juiste mensen rond tafel. Don Everly (zijn broer was al overleden) vertelt zelf en hij wordt aangevuld met muziekkenners en artiesten als Art Garfunkel, Graham Nash en Keith Richards. Zeker de moeite voor muziekliefhebbers. Het gesprek gaat ook vooral over muziek. Over het songschrijven, hun samenzang, de gitaarsolo's en de invloeden die ze zelf hadden. Best wel boeiend.

Een film over burn-out en depressie met Peter Van den Begin als comedian die in zijn job vooral moet lachen, presteren en doen wat er verwacht wordt van hem. De tranen achter een clown. Mooi in beeld gebracht door het stemmetje in de hoofd ook echt vorm te geven, in dit geval Jeroen Leenders.

Everybody Happy mikt dan wel op standup comedy, maar trekt het ook wat breder. Al is het concept beter dan de uitwerking. De acteurs doen het niet slecht, maar echt overtuigen doet het nooit. Sommige verhaallijnen zijn 'net niet' en ook het einde blijft halverwege het hoogtepunt hangen.

Geen slechte film, maar het is toch te mager. Jammer, want het idee is best interessant.

Voor mijn 5.000e film op moviemeter koos ik symbolisch deze film. En wat een film! Doctor Strange bezocht al de multiverse, maar die film strandde op een saaie en veel te lange teleurstelling. Everything Everywhere All at Once doet het veel beter en neemt je mee op een zeer boeiende rollercoaster vol actie, fantasie, romantiek, humor, drama en ontroering.

Ik las dat de film geschreven was voor Jackie Chan, maar uiteindelijk ging de hoofdrol naar Michelle Yeoh. En ook al had ik zo graag een versie gezien met Jackie Chan, doet Yeoh het geweldig. Samen met Stephanie Hsu en de rest van de cast trouwens. Het is een film waar je best blind in gaat om dan dik 2 uur verwonderd te kijken naar het scherm.

Inhoudelijk is dit zeker een sterke documentaire over de Bondfilms achter de schermen. Met getuigenissen van kinderen van betrokken figuren en cruciale levende figuren (Bondacteurs en regisseurs).

Hieruit blijkt ook de verschillende stijlen die Bond heeft ondergaan. En hopelijk nu ook begrijpelijk waarom de ene graag een lichte Moore-Bond zit en de andere eerder een hardere Craig-Bond. De kracht in de documentaire zit hem er vooral in dat dit minder een promofilmpje is, maar veeleer een openhartig gesprek. Vooral Lazenby is zeer eerlijk en zorgt voor de boeiendste Bondacteur-getuigenis. Ook de te vroeg afgeschoten Dalton was boeiend.

De film is vooral interessant voor Bond-liefhebbers, al zal dit misschien algemeen wel filmliefhebbers interesseren die eens een blik achter de schermen willen werpen. Het enige dat de film miste, maar waar niemand denkelijk in zal slagen, was een getuigenis van Connery. Nu werd dat gedeelte nogal eenzijdig verteld (of kwam het toch zo over) en had ik graag zijn versie van 't verhaal willen horen.

Wel veel oud beeldmateriaal met als toevoeging enkel het samenbrengen ervan en de getuigenissen van veel belangrijke personen. Visueel geen hoogstandje en weliswaar niet de beste documentaire, maar voor Bondfans zeker een must! En veel beter dan pakweg The James Bond Story.

Evil dead is een redelijke remake (of herinterpretatie als je dat niet graag hoort). De cultclassic kan dus rekenen op een groter budget en de kennis en effecten uit de 21e eeuw. Logischerwijs ziet dat er met een vakman achter het stuur, veel beter uit. Helaas zat de kracht in de originele versie vooral in z'n simplisme en moet je dergelijke films niet al te serieus nemen.

De film begint als een cliché met een groep jongeren in een verlaten hut. Maar gaandeweg kon ik wel genoten van de horror. De effecten zijn best goed gedaan en de sfeer zat er al meteen in. Misschien wel te snel. Fede Alvarez (al zal dat vooral door de producers komen) steekt al veel te snel van wel met het gore en voor je het weet verdwijnt ook de sfeer. En op een moment dat ik als kijker de interesse begon te verliezen, merkte ik op de klok dat de film nog maar halverwege zat.

Anno 2013 zijn we toch al wat gewoon in horrorfilms en is verrassing, sfeer, originaliteit en timing veel belangrijker dan iemand die haar hand verliest. Gelukkig worden die dingen hier wel goed gedaan. 't Is niet zo dat ik met het idee zat dat het al te knullig werd.

Misschien had ik er wat meer van verwacht. Met een klassieker als Evil Dead is dat niet moeilijk. Toch is de film niet echt slecht, dankzij de goeie effecten. Ik denk dat een remake van het veel betere en grappigere Evil Dead 2, veel beter kan werken. Ben benieuwd.

Evil Dead is toch wel een aparte franchise. Tussen de jump scare films en de slasher films heeft het na de start wat voor over de top horrorkomedie gekozen en z'n eigen weg gevonden als bekende filmserie. En in tegenstelling tot de meeste andere gelijkaardige franchises, probeert het toch weer af en toe iets anders te doen.

Evil Dead Rise moet het niet hebben van een bekend gezicht als Voorhees of Krueger. En er zijn niet zoveel jump scares als in Conjuring of Insidious. Het gaat gewoon voor bezeten figuren en een hoop bloed. En in het geval van Evil Dead Rise, ook een passende setting. Wat begon in een hutje tussen de bossen (zoals wel meer van dit soort films), lukt het er in om op een geloofwaardige manier het plaats delict te verschuiven naar een appartementsgebouw. Geen sentimenteel gedoe of flauwe humor, maar gewoon sfeervolle horror. Het verhaal is zelfs iets minder boeiend, anders had het nog beter geweest. Maar dit is duidelijk een franchise die nog lang niet ten einde is.

Een cultfilm met lelijke effecten. Ik kan me wel voorstellen waarom deze film zo omarmt wordt, maar volgens mij is dat beeld vooral gevormd door de latere films met Ash. Door de campy regie lijkt de film zich niet al te serieus te nemen. Als dat de bedoeling is, is het deels wel geslaagd. Die toon werd in elk geval bij de sequels nog extra dik in de verf gezet. Je moet er wat van houden, en als je dit niet al in de 80s hebt gezien is het toch maar een verouderde lelijke B-film. Met een nostalgische blik heb ik er nog wel enigszins van kunnen genieten.

Bedoeld als parodie op de haunted house films, maar het doet blijkbaar alles om er geen leuke parodie van te maken. Het is ook een film als een kip zonder kop. Animatie, 'bekende' naam David Carradine, porno actrices, slechte make-up ... wat moet je hiervan maken? Animatie is ook relatief, voor een film met de naam 'Evil Toons' en een animatiemonster op de cover verwacht je toch meer. Het beest komt amper in beeld. En met die porno actrices krijg je ook niet meer te zien dan een plastic boezem. De stripteasescène wordt dan weer teniet gedaan met belachelijke soundeffecten. En van de dames moet je niet veel verwachten qua acteerwerk. In hun industrie is verhaal en tekst eerder bijkomstig. De film had nog wel iets kunnen zijn, een lekker foute horrorkomedie, maar helaas is het zelfs dat niet geworden.

Evolution is een parodie geworden op de SF-films met enkele leuke verwijzingen. Denk maar aan David Duchovny naar de X-Files, Dan Aykroyd uit Ghostbusters en je merkt zelfs verwijzingen naar Alien, Jurassic Park en Independence Day. Het is in de eerste plaats een komedie natuurlijk, wat eigenlijk niet de bedoeling was maar bij het schrijven van het script meer in die richting zou gaan. We spreken 2001 en David Duchovny zette een zijstap naast zijn succes met The X-Files. Hij zei zelfs een rol in Star Wars II af om aan Evolution mee te kunnen doen. Toch een verkeerde keuze geweest lijkt me. Duchovny valt nog mee in deze film, Ayrkroyd is meer een karikatuur, Orlando James valt ook nog mee en Sean William Scott zal nooit leuk worden. Deze SF-film is te komisch en te weinig actie of blockbuster om echt leuk te worden. Het blijft steken in een gemiddelde score.

Ik was zowiezo al benieuwd omdat een boek van Herman Brusselmans niet gemakkelijk te verfilmen valt. En dan zeker niet deze Ex Drummer. Prachtig gedaan trouwens, met Dries Vanhegen die als een soort Arno lookalike de rol van schrijver en dus eigenlijk de Brusselmansfiguur sterk naar voor brengt.

Je zit wel met een film die zich vooral concentreert op het boek van Brusselmans. Daardoor krijg je een mes dat langs twee kanten snijdt. Je moet wat van Brusselmans' stijl houden om dit leuk te vinden, anderzijds is dit in z'n genre een heel sterke film.

Toch een film die je eens gezien moet hebben met een typisch Vlaamse uitstraling. Ook al ben ik een echte Antwerpenaar, toch zal het voor de niet-Antwerpenaren leuk zijn dat het niet in het Antwerps is dit keer.

Ondanks de cast was dit een (weliswaar goed gewaardeerde) indie film. Het debuut van Alex Garland, die als schrijver al werkte aan films als 28 days later en Sunshine. Maar de acteurs waren vooral in vorm. Oscar Isaacs schitterde in 2013 nog in Inside Llewyn Davis, Domhnall Gleeson was in 2015 (als de film pas echt wereldwijd te zien was) ook in Brooklyn, Star Wars en The Revenant. En Alicia Vikander had nominaties voor haar rol in deze film, maar won tegelijk prijzen voor haar rol in The Danish Girl.

Ex Machina is een rustige film met slechts 4 acteurs, een boeiend script en prachtige cinematografie en special effects. Warme kleuren en heerlijke muziek. Het draait rond de jonge Caleb die voor een experiment rond AI naar de locatie gaat van wetenschapper Nathan. De film draait gelukkig niet rond filosofische gesprekken als de rechten van robots. Maar eerder rond het experiment, rond wat echt is en motivaties van gebeurtenissen. Niets is wat het lijkt, alles heeft een reden. Op die manier stelt het AI opnieuw in vraag.

De film kent het juiste ritme en de drie hoofdrolspelers zitten als gegoten in hun rol met de nodige interactie tussen elkaar. Het wil ook niet te groot zijn, geen blockbuster met sensatie. En dat maakt van Ex Machina net zo'n pareltje.

Een verhaal dat al vele keren is verteld en waar je dus ook gemakkelijk de vergelijking kan maken met andere versies. Deze is zeker niet de beste. De film heeft een geweldige cast en dat zou toch met de nodige troeven een goeie film moeten opleveren. Maar het lukt niet echt. Denkelijk is er toch te weinig budget geweest. De tand des tijd speelt ook wel mee, maar de effecten en het decor zijn vrij knullig en het geheel is gewoon een gedateerd rommeltje geworden. Echt aangenaam is de film niet om zien. Spijtig, want dit zou een heuse avonturenfilm kunnen worden en dat is het niet.

Veel maffiafilms tonen een romantische versie van het maffiawereldje met de interne intriges, maar de eer van de familie in gedachten. De werkelijkheid is natuurlijk helemaal anders, en dat wordt mooi en realistische weergegeven in deze prent rond rechter Falcone. De hoofdrollen van Falcone en Borsellino worden zeer knap en ingetogen weergegeven. De film is een beeld van machteloosheid, van een zwak justitiesysteem, een corrupte maatschappij waarin de maffia vrij spel heeft. Geen verheerlijking of persoonlijke machtsstrijd, maar een vorm van rechtvaardigheid die Falcone en vele goeie collega's, fataal geworden is.

Excellent Cadavers: Falcone is een betere film geworden dan verwacht. Wat lijkt op een lowbudget film is een zeer boeiende dramafilm geworden. Respect voor de echte Falcone!

Een veredelde B-actiefilm die toch zeer aangenaam is om te kijken dankzij de goed gecaste Del Toro. In deze rol zie ik hem graag bezig als gefrustreerde kleine crimineel die duidelijk op is van de zenuwen (zonder hysterisch te worden weliswaar) omdat het niet loopt zoals hij had gehoopt. Excess baggage is in grote lijnen voorspelbaar, maar bezit wel de nodige humor en leuke scènes om het fris genoeg te houden. Een topper zal het nooit worden, maar ik heb er wel van genoten.

Dit is een gewone actiefilm, zonder meer. Maar slecht is hij ook niet. De achtervolgingen zijn het belangrijkste in de film en die komen goed tot hun recht. Heel leuk en spannend om te zien. Of er al dan niet nog een verhaal rond hangt, maakt dan niet veel uit.