Opinions

Dit komt uit een periode waarin horrorfilms heel sterk waren. In de jaren '70 werden wel meer horrorfilms groot: The Omen, Jaws, Alien, ... en in veel gevallen zonder overdreven actiescenes maar met dialogen, suggesties, spanning. De spanning wordt stilaan opgebouwd en wordt als maar sterker. Bij horrorfilms van nu zoals Saw bouwt men de film niet echt op, maar komen de bloederige scenes al in de eerste vijf minuten. Film als The Exorcist zijn daarom veel spannender.

Wel raar dat deze niet in de top 250 staat, net als Jaws...

Ik zie niet echt de glorie in deze film. Een semi-erotische neo-noir dat nogal oogt als een tv-film. De film kent nochtans een goed verhaal en enkele interessante personages. Waar helaas te weinig mee wordt gedaan. Een typisch product van de 90's dat ondertussen gedateerd is. Wel apart om iemand te zien strippen op muziek van Leonard Cohen.

Het 3e deel werd snel afgeschoten door het ontbreken van de R-rating, maar kon met de nodige humor, leuke cameo's en enkele kleurrijke figuren er toch nog iets van maken. Dit 4e deel gaat weer iets harder, maar de fun is er uitgeperst. Van mij moeten het niet per se allemaal acteurs zijn uit de 80s actiefilms. De meesten van hen zijn al dik in de 70 en het zou ook niet meer worden dan opnieuw een stoere 5 minuten met een vervlogen oneliner. Ook al is dat het concept van de reeks. Er waren toch nog andere actiehelden uit de 90s en 00s die ze konden vragen?

Statham moet de boel wat redden, maar dat is vooral omdat hij de enige is die echt iets te doen heeft. De rest zijn figuranten geworden die snel vergeten zijn. Ik had nog wel even een lichtpuntje bij Tony Jaa, maar ook hij heeft al veel beter gedaan. Iets meer aandacht aan de karakters, iets meer humor, een andere vijand en wat leuke cameo's. Maar dat zijn al veel dingen die je nodig hebt om de film nog goed te maken. Deel 4 is het minste van de reeks.

Expendables was een typische jongensfilm om alle ouwe helden nog een keertje samen te zien. Bovendien had Stallone al bewezen dat hij ook als regisseur best kan meedraaien. Benieuwd naar dit 2e deel dus.

Met Simon West hebben ze een grote fout gemaakt. Con Air was nog wel goed, maar The Mechanic of Lara Croft lieten al zien dat die film een lucky shot was. De leuke scènes zijn vooral de gevechtsscènes die vooral door Stallone onder handen zijn genomen. En zeker acteurs als dit allegaartje moet je als regisseur goed begeleiden om er een geheel van te maken.

De cast is zeker ook een onderwerp om te bespreken. Jet Li verdwijnt al snel van de schermen en ondanks de kritieken hier paste Liam Hemsworth hier best in. Schwarzenegger is oude geworden en Willis heeft ook al beter gedaan. Wel leuk is Chuck Norris en het team zelf dat best leuk overkomt. Met JCVD had ik het toch ook wat moeilijk. De laatste jaren ging het best wel goed met de filmcarrière van Van Damme en dat is hier niet echt te merken. Eric Roberts was een betere vijand. Jammer, want Van Damme onder regie van Stallone had beter tot z'n recht gekomen.

Kortom is dit een zeer leuke film vol met verwijzingen naar de traditionele 80's en 90's actiefilms. Voor de fans dus zeker een nostalgische terugblik. Als film zelf is het minder geslaagd en af en toe wat chaotisch. Op dit tempo heb je binnen enkele delen een Naked Gun achtige film met enkel verwijzingen naar bekende films en catchy oneliners. Haal Simon West aub van het volgende project en het ziet er weer goed uit.

Bij herziening valt op dat de film best wel leuk is, maar de intentie van The Expendables toch wel mist. Als je deze film naast de superfranchise Fast & Furious zet, zijn die van Expendables een hoop oude gedienden die lekker liggen schieten terwijl er meer adrenaline en spieren zitten in de cast van F&F. Zeker als je dan nog de leeftijdsgrens van zo'n film naar beneden haalt en je originele publiek misloopt zie je toch dat het niet helemaal goed zit.

Wel goed zijn de jonkies en vooral Antonio Banderas en Wesley Snipes die terug voor de fun zorgen. Al hoop ik toch voor terug wat meer verrassing of verwijzingen naar de good old days in een eventueel 4e deel.

Dit is een film die ik graag in de bioscoop wou zien. En dat is er deze week van gekomen. Verwachtingen van de film? Gewoon een no nonsense film zoals ze die in de jaren '80 aan de lopende band maakten. Het was al even geleden dat er nog eens een goeie actiefilm werd gemaakt. Luc Besson maakte nog wel eens flitsende films, maar er was ook veel materiaal dat bezoedeld werd door een overdosis special effects, blabla met computertermen, sentimenteel gedoe of meer aandacht voor de camera dan voor de actiescènes.

Tijd dus voor echte actie en daar is Stallone wel degelijk in geslaagd. De film heeft alles in huis om het waar te maken. Bekende namen, de nodige knipogen naar andere films, een vlotte montage, coole oneliners en vooral over de top actie op de lekker ouderwetse manier. Grote messen, wapens om iemand tussen de soep en de patatten aan frut te schieten en tussendoor 2 minuten filosofisch gezwets waar niemand een knijt van verstaat.

De film is een soort Magnificent Seven, maar dan in de 21e eeuw. Ik hoop wel dat er een vervolg van komt. Stallone laat zien dat hij een meester is in het vak en dat dit genre echt wel zijn ding is. Meer van dat zou ik zeggen!

Na The Experiment deze nog eens herzien. Valt op hoe hardere deze wel is tegenover de remake. Veel sterker en veel meer 'experiment'. De remake blijft hollywood natuurlijk en kan enkel visueel compenseren wat het inhoudelijk te kort komt.

De film toont ook steeds een experiment dat geëvolueerd word door bovenaf. Ook groeien de personage in hun rol, zowel bij gevangenen als de cipiers. Elk met hun eigen motivaties en naar gelang het personage nog steeds een eigenheid. Volgers en leiders, maar toch enkelen die op een moment - al was het voor even - toch de vraag stellen of ze niet te ver gaan.

Of het onderzoek zelf relevant is en je hier psychologisch lessen uit moet trekken kan me niet schelen. Het is een goeie film, beter dan de remake zelfs, en dat volstaat.

Net iets minder dan het origineel. Dat was harder en echter, dit is meer een Hollywoodversie ervan. Het verschil is dan vooral ook visueel. Paul Scheuring geeft er meer kleur aan en maakt het visueel toch wat interessanter. De personages zijn hier wel meer filmfiguren, ironisch genoeg waren die uit Das Experiment veel overtuigender. Wel goed is het spel tussen Whitaker en Brody. 't Blijft een remake natuurlijk en de Amerikanen doen dat altijd op dezelfde manier. Braver, maar mooier verpakt.

Bij herziening blijkt dat de film toch beter blijft hangen dan verwacht. Het is een mix tussen de harde 80's expendable films en de nieuwe killerfilms als John Wick. Hemsworth doet het verrassend goed in de hoofdrol en kan de film zonder probleem dragen. Het is entertainment natuurlijk, maar de film focust vooral op de actie zonder er overbodige drama of gênante dialogen tussen te gooien. De film kent een heerlijke vaart. De film kent misschien minder charme en finesse als John Wick, qua entertainment zit het best wel goed.

Extraction II gaat op hetzelfde tempo voort. Gelukkig ook een deel van de zelfde cast & crew zodat het niveau wat behouden wordt. Aan de formule wordt niet veel veranderd en dat moet ook niet. Weinig rust en gelukkig veel actie in een rollercoaster waar maar geen eind aan lijkt te komen. Sommige scènes zijn iets te fake, zelfs voor dit soort films. En typisch dat een Idris Elba en Olga Kurylenko worden opgevoerd om dan na 3 zinnen alweer te vertrekken. Zo kan je ook een affiche vullen... Iets minder dan de voorganger, maar liefhebbers zullen hier weer van smullen.

Ik ben niet bepaald fan van Tom Cruise. Toen ik de film vroeger voor het eerst zag, was ik ook niet bepaald een liefhebber van Kubricks films. Ik heb ze wat leren waarderen, al zullen dat nooit mijn favorieten zijn. Maar met die vooroordelen begon ik al negatief aan Eyes Wide Shut. Tijd voor een herziening dus.

Eyes Wide Shut werd het afscheid van Kubrick, 12 jaar na zijn vorige film Full Metal Jacket. En ook al ben ik geen liefhebber van zijn films, zie ik wel dat hij een eigen opvallende stijl heeft die voor mooie dingen zorgt. En de invloed op andere regisseurs. Maar een film is meer dan dat natuurlijk (voor mij toch).

De film toont een koppel dat alles heeft. Gelukkig getrouwd, voldoende rijkdom, een lieve dochter, ... Maar ietwat in een sleur terecht gekomen. En dat leidt tot fantasie. Bij de vrouw gaat dat vooral in haar dromen. De man gaat letterlijk fysiek op zoek naar iets wat spannender is dan sex met zijn eigen vrouw. Beiden leven kort in een droomwereld.

Eigenlijk een film over relatieproblemen dus, maar dan met een vleugje erotiek en mysterie erover. Het resultaat is een soms fragmentarische film met enkele mooie scènes. De film is soms wel wat gedateerd. Maar toch is deze kijkbeurt me beter bevallen. Cruise en Kidman blijven arrogant overkomen en ook hier zorgt Kubrick voor mij voor wisselende waardering.