Opinions

Mijn tweede film uit Bhutan is mij nog beter bevallen dan mijn verrassende kennismaking van destijds met een film uit het Himalaya-staatje. Het is het hartelijke verhaal over een moderne onderwijzer die naar een afgelegen dorpje in het onherbergzame noorden wordt gestuurd om les te geven aan een handjevol kinderen. Een warme film, die qua uitstraling af en toe doet denken aan Not One Less (1999) van Yimou Zhang. Naast het verhaal maakt het ongedwongen acteerwerk van de onervaren cast de nodige indruk. De schitterende opnamen van de spectaculaire omgeving doen de rest.

Een prachtige film met een fraaie slotscène. Ik word helemaal blij van het feit dat de film genomineerd is voor een Oscar.

Verraad en wraak zijn de centrale thema’s van deze film, die zich voornamelijk afspeelt in Shanghai in de jaren voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een overdaad aan personages maken de film tot een haast onontwarbare gordiaanse knoop en dat wordt alleen maar erger door gegoochel met de chronologie. Een stijlfiguur die ik maar matig kan waarderen, omdat ie zelden of nooit iets waardevols toevoegt aan de inhoud. Dat de film bij mij niettemin een voldoende scoort is vooral te danken aan de haast vlekkeloze acteerprestaties van o.a. You Ge, Ziyi Zhang, Tadanobu Asano en Quan Juan.

Volgens mij moet je de film minstens twee keer zien om de inhoud volledig te kunnen bevatten. Ik wacht daar liever nog even mee.

Film over een moeizame liefdesrelatie. Hier en daar zijn scènes ingelast, waarvan de betekenis pas later echt duidelijk wordt. Nogal onevenwichtig allemaal mede dankzij een paar vreemde subplotjes, maar de aanwezigheid van de charmante Yifei Liu en de Koreaans superster Rain zorgen voor enige compensatie.

Na Simon och Ekarna de tweede film, die ik in korte tijd zie over het leven in het neutrale Zweden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is de laatste film van de goeddeels vergeten regisseur Bo Wiederberg met een aantal autobiografische elementen. Ik vond het verhaal over de relatie tussen een scholier en zijn seksueel gefrustreerde lerares boeiend —vooral de scènes in de klas— tot die relatie van lieverlee plaats ging maken voor een merkwaardige vriendschap tussen de scholier en de alcoholistische man van zijn lerares. In het laatste half uur gaat de film uit als een nachtkaars, de woede-uitbarsting van de lerares ten spijt. Van de slotscène met de encyclopedieën heb ik niets begrepen.
Het plot van deze film deed mij sterk denken aan Summer of '42, die mij net iets meer aanspreekt.

Vier aangename filmpjes over vrouwen, die op seksueel gebied zeer uiteenlopende problemen ervaren. Het eerste verhaal over een jaloerse professor en het laatste over een orgasmeloze onderwijzeres zijn de leukste onderdelen van deze omnibus. Verrassend openhartig voor een Bollywood film, die vooral opvalt door de verzorgde acteerprestaties.

Ik wilde deze film zien vanwege de aanwezigheid van de Nepalese actrice Manisha Koirala, naar mijn bescheiden mening een van de beste actrices aan het Bollywood firmament.

Op doorreis door Wyoming heb ik zo’n twintig jaar geleden een rodeo bijgewoond in het stadje Cody, de zogenaamde "rodeo-hoofdstad van de wereld". De mensen om mij heen op de tribune waren laaiend enthousiast, ik een stuk minder. Dat geldt mutatis mutandis ook voor deze film, met een sterrenbezetting, een aantal rodeowedstrijden en een driehoeksverhouding die niet van de grond komt. Susan Hayward is volgens mij enkel voor de versiering van de partij, want haar rol stelt niet veel voor.

“Ik heb zelf gezien hoe een slechte jeugd iemand voor het leven kan tekenen.”

Een benauwend drama over een zelfdestructieve man, die door verstikkende jeugdtrauma’s psychisch zo zwaar beschadigd is dat hij van lieverlee het zicht op de werkelijkheid en op normale menselijke verhoudingen verliest. Eigenlijk is de film één grote aaneenschakeling van tragedies. Vooral de wijze én het moment waarop de relatie tussen Per en Jakobe abrupt eindigt, hakt er nogal in.

Bille August heeft al meerdere malen laten blijken een rasverteller te zijn. Ook in deze haast epische film laat hij zich weer van zijn beste zijde zien. Daarbij mag niet onvermeld blijven dat de hoofdrolspelers Esben Smed en vooral Katrine Greis-Rosenthal formidabele vertolkingen neerzetten.
Ik sluit niet uit dat deze film na herziening alsnog de maximale waardering van mij krijgt.,

Heel aardige film over het worstelen met gevoelens, relationele spanningen en het zoeken naar genegenheid. Geen topper, maar beslist de moeite waard. Zeker door de mooie rollen van Rory Culin en Jill Hennessy.

Zoals al door anderen is opgemerkt toont de film qua thematiek enige verwantschap met The Ice Storm (1997), maar -zoals gauke terecht opmerkt- regisseur Derick Martini is helaas geen Ang Lee. Dat geldt trouwens voor de meeste hedendaagse regisseurs.

Degelijk (BBC-)drama over de teloorgang van een jarenlange vriendschap als gevolg van achterklap in een ons-kent-ons buurt. Een dieptriest, maar o zo herkenbaar verhaal met een fraaie rol van nieuwkomer Roxanne Scrimshaw.