Opinions

Aardig idee matige regie.

Bij het zien van de poster dacht ik gek genoeg aan een soort Hannibal prequel ofzoiets. Niets is minder waar. Man Bites Dog is inderdaad de film waar dit het meest aan deed denken. Hoewel dit veel meer on the nose grappig moest zijn en door de mix tussen fictie en mockumantary was het al snel niet realistisch meer.

Daar wringt de film ook gelijk. Het volgen is best ok, maar de moorden dan als een "mooie" fictie film afspelen werkte dan weer totaal niet. Het voelt ook meer aan als een idee dat gepitched is. Wat als de Mike Meyers en Jasons echt waren. Krijgt een beetje dat Cabin in the Woods idee. Super lachen bij de eerste pitch maar er echt een film omheen maken is dan toch net een te grote euvel. De echt grappige vonsten blijven beperkt, en het is ook net wat te sfeerloos verfilmd dat het uiteindelijk binnen het horror genre nogal tegenvalt.

2.5 sterren net aan.

Kon beter.

Ik had minder moeite met dat het wat leek op een Battle Royal. Het basis idee is nog wel genoeg anders om bestaansrecht af te dwingen. McLean is ook geen slechte regisseur. Film heeft dan ook genoeg positieve dingen om het redelijk vermakelijk te maken. Cast is prima, geweld is visueel en bloederig. Helaas mist het script wel het 1 en ander.

De gasten die het experiment voeren zijn eigenlijk vrij eentonig. Waardoor de film nooit meer mag zijn dan een groep die elkaar gaan vermoorden. Neem een film als Gantz daar is de vijand van buiten mysterieuzer maar daarom kan je wel meer doen met de wereld. Zo een factor waarbij je denkt wow vet bedacht, of die zag ik niet aankomen zit hier niet in. Het is goed genoeg gemaakt om te vermaken. Maar uiteindelijk is het te weinig ambitieus om echt wild van te worden.

3 sterren.

Wachten.

Toch altijd jammer van dit soort films. Bouwen de makers een redelijk sfeertje op. Maar dan doen ze er uiteindelijk zo weinig mee. Vond het dan ook vooral een onbevredigende film. Vooral omdat ik het allemaal wat te mak vond om het geloofwaardig te achten dat de foley artiest eraan onderdoor ging. Ja hij is nogal een sulletje, dus kan waarschijnlijk tegen weinig, maar dat vind ik wat makkelijk. De geluiden, de naarheid ervan mocht wel wat harder. Zoals wel vaker bij regisseurs die vooral een onderwerp hebben waar ze graag iets mee willen, is dat ze het grotere geheel wat uit het oog verliezen. Karakters, plot het moet allemaal 1 kant uit. Ik denk dat een frisse blik in deze wel goed was geweest. Ik miste wat relativering, en ik denk dat de giallo mij ook niet gek veel ligt.

2.5 sterren.

Leuke film

Moet toch weer eens wat vaker Linklater films kijken. Toch altijd erg vermakelijke films. Hier weet die ook weer het beste naar boven te halen met zijn cast. Fenomenale rol van Jack Black. Maar vooral de keuze om de mensen uit het dorp te interviewen maakt het soms hilarisch. Ook de feel van de film is leuk. Het is niet echt een zwarte komedie. Daar blijft de toon altijd veel te lief voor. Maar ik had ook niet het idee dat Linklater dat wou maken.

Naar het einde toe dipt het wat in, maar Linklater heeft het snel genoeg door en laat de film niet te lang doorgaan.

3.5 sterren.

Haha

Geestige film die niet per se heel goed gemaakt is maar wel een erg leuk beeld laat zien van mensen die beroemd willen zijn. Er komen echt een paar geniale gasten langs. Ook mooi hoe de tandarts die in het begin de humor er nog wel van in ziet. Later toch opeens denkt dat hij misschien toch de verkeerde weg is ingeslagen, en toch probeert er nog wat uit te halen. Uiteindelijk is de hype die in het begin wordt geschetst vrij snel over en vallen de acteurs weer terug in de vergetelheid. Is ook nog wel een documentaire te halen uit die gasten die nog handtekeningen uitdelen omdat ze ooit in Nightmare on Elmstreet 5 hebben gespeeld. Hoe erg kun je vasthouden aan je verleden.

Film faalt wel een beetje bij de achtergrond informatie over de film. Er lijkt nog wel wat geld in de film te zitten en HBO zond de film toch uit. Vroeg me toch wel af hoe dat allemaal is gelukt.

Past goed in de lijn van docu's als American Movie en The King of Kong.

3 sterren.

Aardig.

Vond het ook allemaal net niet. Zoals Ramon opmerkt is het inderdaad meer een jeugdfilm (Althans geen R-rated film). Het jochie is soort Patrick Bateman wannabe. Het verhaal heeft net te weinig om het lijf. Vond de eerste twist wel aardig. Maar als het meisje vast zit raakt de film ook een beetje vast. Het jongetje is te licht, de gore die niet getoond mag worden is jammerlijk, even als een beetje seks dat nooit mag natuurlijk. Wat uiteindelijk gek is aangezien het jongetje super graag seks wil, maar niet dat ik nou zo graag een verkrachting scene wil zien, maar dat hij dat nooit probeert en alleen maar ex vriendjes laat komen sloeg nergens op.

Ben een stuk milder dan Ramon omdat ik het vermakelijk genoeg vond. Maar je merkt het wel vaker bij Amerikaanse (Australisch whatever) films. De premisse lijkt heel gedurfd maar de uitwerking is vaak veel te mak.

3 kleine sterren.

Ik kon hier weinig mee.

Fijn dat iemand Amer al noemt. Beetje zelfde laken een pak. Je denkt dat het nog best geinig kan worden maar uiteindelijk is het alleen maar beelden variërend van pijnlijk naar beste geinig. Zit meneer half uit beeld helemaal onscherp te bellen. Ik snap niet zo goed wat daar nou zo mooi of goed aan is. Tempo was tergend sloom, op een vervelende manier. Loop eens door!

Maar ik zal eerlijk zijn. Eigenlijk begreep ik gewoon geen flikker van de film. Kan wel wat vaagheden hebben maar hier kon ik weinig mee. Wat was die van plan met dat meisje? Waarom vermoorde hij die vrouw meteen na zijn modderbad? Was er eigenlijk wel iets wat ik wel snapte...

2 sterren.

Te doen.

Ergens een gekke film dit. Het volgt het boek vrij nauwkeurig, het boek is geweldig. Dus 1+1 zou dan toch 2 moeten zijn. Het is ook niet dat het allemaal heel slecht is, of dat de acteurs echt waardeloos zijn. Maar de magie komt helaas toch niet van het scherm. Dat ligt vooral aan het feit dat Spielberg wellicht te oud is voor dit soort films. Bij de klassieke cinema van Bridge of Spies is hij meer in zijn element. Hier lijkt hij minder interesse voor te hebben. Alles lijkt wat automatisch gemaakt. Meisje is net iets te wijs, waar Spielberg bij ET nog een bepaalde sympathie opmerkte in Elliot, heeft hij hier gekozen voor zo een wijsneus meisje dat waarschijnlijk nu al weet dat ze straks actrice wil worden. Waardoor de nodige onschuldigheid van het karakter verloren gaat. Hoewel ik geen hater ben van CGI, had ik toch liever gehad dat sommige plekken wat echter oogde op zijn minst.

Rylance is een prima GVR en ik heb zo een zwak voor het bronmateriaal dat ik mij nog wel vermaakte. Maar dit is niet de verfilming van het boek waar we op hoopte.

3 sterren.

Aardig.

Gaat niet de Burton zijn die je meteen gaat opnoemen. Toch had ik slechter verwacht om een of andere reden. Dat Burton het nog steeds een wat sprookjes achtige sfeer geeft ondanks het een bio-pic is werkte erg goed. De bio-pic is met stip het saaiste sub genre in Hollywood en met deze aanpak groeit het tenminste nog uit tot een degelijke film.

Er zit wel een probleem in de film en dat is Waltz. We komen maar niet af van deze man in Hollywood. Helaas wanneer hij naast een weergaloze actrice als Amy Adams staat valt het pijnlijk op dat hij maar 1 manier van acteren heeft. Hij brengt 0,0 nuance in zijn karakter. Wellicht stuurde Burton hem een beetje die kant op. Toch ben ik bang dat er niet meer inzit. Het is wel een smetje op een verder geinig filmpje.

3 sterren.

Tegenvaller.

Het grootste probleem van deze film is het hoofdpersonage. (Ewan McGregor en Albert Finney dus) Hij is zo vervelend dat je nergens met hem meeleeft.
In zijn verhaaltjes is hij overal; de held, de charmeur of de redder in nood.
Vind je het gek dat je zoon je een sukkel vind tot op het voorspelbare eind na dan . Als mijn vader me zulke verhalen zou vertellen (die waarschijnlijk ook nog eens uit zijn grote duim zijn gezogen) dan zou ik het zelfde vinden.
Dan komt Burton nog met een paar mooi plaatjes, maar die redden de film niet meer.

2 sterren, maar snel vergeten en binnenkort maar lekker genieten van Charlie and the...

Matig

Het is een dunne lijn tussen leuk en strontvervelend. Dat geeft deze film wel weer aan. Baymax is een geinig karakter. Beproefd concept begint het wel te worden van Disney/Pixar 1 vaak zwijgzaam maar erg lief karakter in je film doen. Maar hij werkt wel. Helaas is er omheen teveel vervelends aan de hand. Zo zijn de labnerds de slechtste karakters sinds tijden in een animatie. Zo schreeuwerig, zo politiek correct, zo niet leuk. De film weet daardoor niet echt opgang te komen. Ook de vormgeving was wat lelijk eigenlijk. Nogal lame manier om toch wat Japanse stijl te integreren in een op en top Amerikaanse film. Laat dat dan gewoon.

Uiteindelijk is het feelgood zo dik aangezet dat het nog wel werkt. Toch was het script vaak gewoon te flauw en makkelijk. Hiro is kennelijk zo een super genie dat hij alles binnen no time uitvindt/maakt. Maar waarom hij dan zo nodig naar die school moest sloeg dan eigenlijk nergens op. Het tekent een beetje te luiheid waarmee Disney deze film gemaakt heeft. Ze lijken ermee weg te komen helaas.

Word tijd voor wat slechte box office cijfers voor Dinsey, want ze worden gemakzuchtig.

2.5 sterren.

Vlotte film.

Vond het stijltje wel geinig. Inderdaad wat lekker free style achtig. Niet alles werkte. Beroemdheden die wat uitleggen was op papier waarschijnlijk leuker. Maar de pogingen zijn te loven. Het onderwerp is ook wel interessant. Wel fijn dat de personages ook het een en ander uitlegde. Ik moet eerlijk zeggen dat zelfs met de uitleg mij niet alles duidelijk was. Maar overal wel duidelijk dat dat kapitalisme ook niet helemaal je van het is.

3.5 sterren

Voor de fans.

Wellicht wat dom van mij om op iets anders te hopen. Toch kreeg ik hier en daar mee dat deze docu echt goed was. Dat is helaas niet zo, voor de fans is het waarschijnlijk wel leuk maar het is een streng geregisseerde docu over hoe zij zichzelf wil presenteren aan het publiek. Het valt net iets teveel op dat de makers haar normaal willen houden. Op haar 2 bij 2 kamertje met haar broer maakt ze muziek. Ze wil alleen een mooie auto meer hoeft ze niet. Ze is een normale meid met een normale familie en ze heeft kennelijk heel veel talent. Nou dat valt allemaal wel mee. De broer lijkt mij sowieso het talentvolste van de twee. Maar het is vooral allemaal Amerikaans nep wat we 2 uur en 20 min! voorgeschoteld krijgen.

Slimme marketing dat wel maar het was leuker geweest als de makers enige afstand hadden van hun onderwerp.

1.5 sterren.

Topper.

Iñárritu heb ik eigenlijk altijd al fantastisch gevonden. 21 gram moet ik nodig herzien, en Biutiful gaat ook weer op de lijst. Maar zijn zijn debuut en Babel zijn fantastisch. Nu is hij bij een iets lichtvoetiger werk beland. En ook dat nailed hij gewoon!

Verhaal is heerlijk. Keaton speelt iemand met een achtergrond dat verdacht veel op hem lijkt, Norton is ook geweldig. Van hem zijn toch ook wat verhalen bekend van niet de makkelijkste op de set. Zelfs mijn persoonlijke nachtmerrie Emma Stone kon ik hebben. Eat me! Jump on my face! Wie had gedacht dat downer Iñárritu lekkere humor heeft. Visueel ook helemaal mijn straatje. Geweldig! Het kan allemaal nog maffer en hectischer weten we van Noe. Maar hier werkt dit perfect.

4.5 sterren.

Halfbakken

DC lijkt wel iets meer te willen proberen dan Marvel. Dat blijf ik prijzen, helaas blijven ook zij vastzitten in het Hollywood. Zo heeft het personage Quinn wat problemen. Ze moet eigenlijk totaal gestoord zijn en daar zit ook meteen een probleem bij de makers. Want de kijker moet haar wel leuk blijven vinden want ze is onze protagonist. Het werkt eigenlijk niet, want ze doet eigenlijk alles wat een held ook zou doen en maar dan praat en doet ze wat gekker. Dus in the end kijk je gewoon naar de zoveelste held vs bad guy. De film is ook niet stijlvast. Zo is het soms lekker kleurrijk een fantasievol, maar op andere momenten ben je gewoon in New York City. Ook de muziek heeft geen smoel. Ik kan best tegen wat popnummers maar dit was allemaal zo lame.

Verder is het verhaaltje is te generiek. Wat er op het spel staat is totaal niet relevant en de personages zijn ook net wat te random om heel erg veel om ze te geven. Het zou niet super erg zijn geweest, waren het niet dat het tempo nergens naar adrenaline pumped action film gaat.

2.5 sterren.

Doe die deur toch gewoon open Tippi!

Viel me wat tegen. Hoewel ik Hitchock zijn films die dichter in de buurt komen van horror dan thriller nooit zijn sterkste vind.

Buiten de bekende kritieken dat het er vaak niet uitziet. Zijn er nog meer ouderdoms verschijnselen te vinden. Zo is de opzet veel te lang en totaal niet diepgaand of spannend. Vrouw komt een man tegen in de dierenwinkel en besluit hem 2 vogels kado te doen. En niet lang na haar aankomst gaan er wat vogels zo nu en dan tekeer.

Van mij mocht het daar ongeveer beginnen in plaats van die totaal belachelijk bordkartonnen karakters zoals die moeder en die oude vriendin. Waardeloos geacteerd ook. Ze moeder wil hem niet loslaten en dat soort totaal oninteressante bijzaken.

Hoewel ik me altijd wel kan vermaken met Hitchcocks zijn bluescreen scenes. Hoewel niet overal geheel duidelijk waarom, als ze op die heuvel stonden bijv. Maar tegen het einde had ik het toch wel een beetje gezien. En als Tippi dan ook een deur niet gewoon kan openmaken, komt het einde als geroepen.

The Happening heeft zeker zijn inspiratie hiervandaan gehaald, des te vreemder dat dit een klassieker is en Night zijn film overal genadeloos wordt afgekraakt. Normaal zou ik Hitch boven Night verkiezen, maar in dit geval is Night toch stukken beter bezig geweest.

1.5 sterren, ik zet Rear Window weer op...

Niet leuk genoeg om zo goedkoop te zijn.

Dit had best wel iets kunnen zijn voor mij. Kan best tegen een lelijk filmpje en een onzinnig verhaal. Dit leek me dan ook een beetje de Amerikaanse versie van de zo slecht dat het leuk word films uit Japan zoals Machine Girl. Net als die film gaat het hier ook nergens over het komt er veel geweld in voor. Maar toch had ik bij deze film lang niet hetzelfde plezier. Het heeft met veel dingen te maken, timing. Dat mist het vaak, lange corny dialogen maar het niet afmaken met een goede grap. Lange vechtscenes maar niet afwisselend genoeg met een kleine joke hier en daar om het leuk lang te maken.

Groot verschil is ook dat je bij Machine Girl ziet dat het geen geld heeft, door de aankleding kwaliteit beeld/camera. Maar toch zijn sommige shots vrij knap. Hier hebben ze een betere camera en nog best een beetje geld maar brengen ze het onder de noemer het mag slecht zijn in beeld. Niet echt nodig. Want stiekem willen ze wel weer dat de actie vet is. Doe het dan zoals Black Dynamite.

1.5 sterren, geen goede filmmaker helaas.

Vreselijke film

Naast dat het verhaal vreselijk langdradig is, is het ook vrij slap.

Het verhaal word verteld met een dodelijke saaie stem met goedkope opening zinnen. Hij is dan ook een failed schrijver maar omdat aan te dragen voor de slechte teksten vind ik wat makkelijk. Helemaal als hij het kennelijk zo goed verteld dat die Grant ermee inpalmt.

De motivatie van Grant is ook gewoon belachelijk net als die van zijn vrouw. Kirsten Tomas net voor het de climax: Ik heb net aangegeven kijkers dat ik altijd beter wraak kan nemen dan mijn man en dat ga ik zo direct illustreren. Dat is gewoon slap geschreven, hier geeft de schrijver even snel een de vrouw een motief. Om het deel dat zij weg gaat met de vrouw te verklaren. Grant is kennelijk ook helemaal verliefd geworden door de zwoele stem van Coyote, waardoor die lekker melodramatisch word op het einde.

Dit soort dingen zijn kut, maar kan je makkelijk verdoezelen door het er een beetje uit te laten zien en sterke montage. Dan kan ik echt wel wat onzinnige dingen hebben. Helaas is dat nog slechter dan het verhaal. Erbarmelijke overgangen, pan van hoofd van Coyote naar de muur, fade, we zijn in Parijs en het verhaal gaat verder. We zien twee mensen vrijen camera pant opzij en we zien een tafeltje nog een beetje schudden. Wat een visuele armoe. Dit was de hele film lang niet te harden. Ben ik echt niet van de keiharde visuele Gestapo. Maar dit soort overgangen zijn zelfs gênant bij Koffietijd.

Muziek was ook van een pijnlijk niveau. Vangelis maakt iets onbeduidend saais. Maar vooral de vreselijke popnummers erdoorheen waren ware moodkillers. Neem nou "I want to break Free" onder een seksscène met melk. Killing.

Pijnlijk acteerwerk ook. Kristin Scott Thomas is duidelijk de enige die wat kan, maar word vreselijk onder gebruikt. Seigner maakte mij niet warm, echt veel verschil maakt haar karakter ook niet door qua acteren. Ze heeft in het begin een gestoorde blik, en diezelfde blik houdt ze ook wanneer ze echt gek aan worden is. Over vreselijk slecht gesproken waarom opeens grijs haar? Coyote was het ergst, gewoon een B-acteur laten we eerlijk zijn. Geen goede stem, en kan niet goed veranderen in spel. Grant was bleekjes maar had ook een vreemde rol.

De bedoeling om een naar liefdes verhaal te vertellen genoteerd, uitwerking beneden elk niveau helaas. Jammer had even de Polanski smaak te pakken maar hoe ouder hoe tergender lijkt het.

0,5*

Kerstfilm kijken als het mooi weer is, raaaaar.

Hoewel het sneeuwt en je wat kerstmuziek hoort is het verder ook niet meer dan een matige slasher.

Er zijn paar dingen in een slasher die het zwaarst meetellen.

(In willekeurige volgorde)

1: Coole moorden.

2: Coole moordenaar.

3: Coole sfeer.

Onlangs las ik bij Hills Have Eyes II of Aja de enige goede regisseur op aarde is? Dat wil ik niet zeggen maar hij is wel de enige die op al deze 3 punten elke keer een dikke voldoende weet te scoren. (oké nog maar 2 films op zijn naam ) En dat doen inderdaad weinig regisseurs op deze aarde hem na. En ook deze man niet. Eigenlijk is het allemaal onvoldoende. De moordenaar is een gele hulk echt vreselijk niet eng. Ik poep die gast zo onder man!

De moorden zijn te doen, die ene ijspegel die naar beneden kwam was leuk, maar niks bijzonders verder. En er is maar weinig sfeer te bekennen helaas...

Weinig dus. Zou mij wel benieuwen of het origineel veel beter is. Waag het toch te betwijfelen dus weet niet of ik daar nog aan ga beginnen.

Net aan 2 sterren, vooral voor die met de haren erbij geslepen douche scène.

Aardig.

Vond het ook wel geestig. Zat ook wat humor in de keuzes waardoor het niet zo zwaar op de maag is en je heel boos word dat het concept soms wat vast zit. Had zelf 4 keuzes gehad ik kreeg die 5 uit 5 rating niet. Maar niet super veel zin om het nog een keer te kijken. Detroit Become Human (Beyond two souls en Heavy Rain) werken uiteraard beter. Maar als tussendoortje wel geinig om eens te doen.

3 sterren.

Misser

Niet eens zo erg dat je leentjebuur speelt hoor. Maar zoveel en uit zulke bekende films. Audio visueel mag het nergens in de schaduw staan van de films die het na doet. Slappe hap. Vooral de audio is pijnlijk slecht. Doe het dan ook een beetje goed na. Slordigheden ook, Kempi probeert voor hij de Mustang kraakt een andere auto te openen, kleur van de auto is die van de Mustang maar die moet hij even later dus nog open maken (Ook ramde Thiry tegen een wel erg oud model politieauto op. Maar dat zal wel geldkwestie zijn geweest.) Op zich klein detail. Maar het is tekenend voor hoe slordig de film visueel is. Ze hebben wat simpele dingetje afgekeken van Ritchie maar daardoor hun eigen visie niet aangesproken zo lijkt het.

Wat vooral jammer is, is dat ze niet wat meer een Nederlands sausje over de boel gooide. Zo is iedereen excentriek zoals een Tarantino dat graag doet. Maar daardoor krijgt de film nooit iets eigens, en zijn het pijnlijke pogingen om iets te zijn wat je niet bent. Kuch*Schuurman zusjes zijn niet bad ass*Kuch. Plan C. deed dat veel beter. Lekker Nederlandse loser is die van de Meer daar. Ook Ton Kas was een mooie Amsterdammer. Heb De Marathon nog niet gezien, maar het Rotterdamse karakter is volgens mij ook deels wat de film zo sterk maakt als ik dat zo lees. Hier is dat totaal afwezig.

Nu lijkt het dat ik me vooral stoorde aan het onoriginele karakter. Maar het is ook vooral dat elke scene, elke grap nooit aankomt. De delivery is mager at best. En het visuele is zoals gezegd slap. Nergens voegt het iets toe aan de misdaad komedie, en nergens voegt het ook maar iets toe aan de Nederlandse cinema. Want het is nooit een Nederlandse film.

1 ster.

Erbarmelijk slechte film van Marvel. 161 minuten ook echt. Kan Marvel nu eindelijk dood?

De Blues

Brewer is duidelijk een muziek man. En hier maakt die een film over de blues met stijl. Heerlijk broeierig sfeertje begeleid door de blues. Het is niet een film die een verhaal heeft waar je dagen over zult napraten. Maar het is een sfeerfilm, je moet de blues voelen in deze film en dat lukt Brewer behoorlijk. En hij laat Samuel weer eens goed acteren na toch wel een behoorlijke hoop poep de laatste tijd. Einde is wat bravig maar stoorde me erg weinig, vond het wel passen eigenlijk.

4 sterren, Ga ik zeker nog een keer kijken om een veel te warme zomernacht.

Slecht.

Vooral jammer dat het team achter de camera niet erg veel kunde heeft. Ik ga de film niet eens afvallen op hoe standaard het verhaaltje is, want mits het gewoon goed spannend/claustrofobisch uitgewerkt is kan ik er nog best van genieten. Helaas is dat hier amper aan de orde. Waarschijnlijk om budget redenen speelt het zich eigenlijk vooral af in 1 deel van de grot. Jammer hiervan is dat de film daardoor wat variatie mist om het de volle speelduur een beetje leuk te houden. Het is ook een wat gemiste kans dat ze niet genoeg spelen met tijdsdruk. Eentje is dan wel zwaar gewond maar je hebt nooit het gevoel dat ze echt tegen de tijd moeten vechten. De spaarzame aanvallen doen je ook niet heel erg recht op zitten. Het einde is nog wel ok, maar ook daar is het minimale budget zichtbaar.

1.5 ster.

Niet zonder flaws maar overall sterk.

Na afloop was ik niet helemaal onder de indruk. Wat Onderhond beschrijft klopt ergens wel. De film is vrij loom en niet altijd op een manier die nodig is. Vooral de ontmoeting met Ford in het casino sleept en is daardoor niet spannender geworden. Dat ze elkaar niks aandoen is in zijn set-Up veel te duidelijk. Waarom zou hij zijn op dat moment vader iets aandoen en hoe kan een oude man ooit winnen van een robot.

Daar tegenover staat voor mij dan wel genoeg. Het ziet er perfect uit. Liefdes scène waar ze over elkaar heen gezet worden is prachtig. Vond dat erg knap gemaakt maar ook heel mooi uitgebeeld. Hier had je een veel simpelere maar esthetisch lelijkere oplossing kunnen kiezen. Denis heeft nog wel veel meer van die mooie scenes erin zitten. Vond hem dan wel met vlag en wimpel slagen qua sfeer. Ook had ik weinig problemen met Gosling. Je ziet wel dat Denis, Ford meer heeft willen laten acteren. Zo slecht als ik hem recent in films zag was hij niet. Maar zijn range is er helaas niet met de jaren beter op geworden. Erg beperkte acteur waar je toch aan vast zit. Hoeks (en ik ben altijd de eerste die Nederlanders haat in buitenlandse films) deed het gewoon perfect voor de rol die ze had. Durf haar zeker beter te noemen dan Daryl Hannah in het orgineel.

Daar volgt wel het volgende lastige punt. Het is wel een deel dat erg houdt van zijn voorganger. Je zag het ook bij Star Wars. Het is veilig want de fanboys smullen maar daardoor is het ook wat voorspelbaar.

Ondanks ik niet kritiekloos ben. Ik blijf er net als bij Nolan bij dat ik ook bij Denis wat mad artiest DNA mist. Waar ik naarstig naar opzoek ben. Ben ik (elitair mode aan) wel fijnproever genoeg om te zien dat hij het vak verder erg goed verstaat.

Kleine 4 sterren

Tegenvaller

17 jaar later. Blair Witch heeft wel wat teweeg gebracht in het horror genre. Hoeveel films nu nog een dergelijke manier van filmen hebben is bijna niet meer te tellen. Niet alleen dat maar ook de internet hype eromheen was vrij uniek in die tijd. Wingard had wellicht op wat meer aandacht gehoopt in 2016. Naast de film vrijwel uit het niets uit laten komen, lijkt de marketing niet te zijn gekomen. Daar overspeeld men hier ook wat zijn hand. Ik heb Blair Witch denk ik ook bijna 17 jaar niet meer gezien. Maar wel tig andere films binnen dit sub-genre. Wat wel vaker voorkomt is dat er wel wat sterkere films uitkomen. Een REC wellicht als beste voorbeeld. Deze makers dachten met wat nostalgie (DV TAPES!) en wat nieuwe snufjes. (Drone) wel weg te komen anno 2016 met weer een Blair Witch. Helaas...

Aanvankelijk had ik veel zin in de film. Wist er weinig van. De Wingard kliek lijkt wel liefde te hebben voor het genre. Reviews waren vrij goed. De film begint meteen. Groepje gaat opzoek naar zijn zus en daardoor moeten ze naar het befaamde bos. Geen vernieuwde set-up maar prima te doen. Daarna ontmoeten we een apart koppel, en gaan ze opzoek naar het huis. Al snel blijkt het niet helemaal in orde in dat bos. Wat vooral opvalt is dat het een wat opzichtig hetzelfde verloopt als deel 1. Het is jammer want het mist daardoor wat eigens. De film leeft zeker naar het einde wel wat op. Kruipen door hol had wel wat spanning. Maar ik ben niet zo opzoek naar referenties van deel 1. Half kijken in de camera met nog net geen snottebel. Ik werd daardoor teveel uit de film gehaald, het verrast daardoor veel te weinig.

2.5 sterren.

Wat lief, een rijke blanke vrouw redt een grote neger, nog waar gebeurt ook!

Soort van dan, want de manier waarop de rijke vrouw praat tegen de gangster op straat kan nooit zo gegaan zijn. Net als wel meer dingen onecht overkomen. Denk niet dat door deze film rellen zullen ontstaan op straat, maar echt lekker voelde het toch niet. Film verloopt verder volgens alle zoutloze wetten van dit soort films, echt knap is het niet. Belachelijke gemiddeldes dan ook, formule films kunnen best, zo iets als It's Complicated en Valentines Day niks op tegen, maar dit wil meer zijn en een boodschap uitdragen die totaal niet oprecht aan voelt en pas boeiend zou zijn geweest als deze neger totaal niks kon.

1.5* Na Obama heeft Amerika weer eens zin in een blanke voed een zwarte man op verhaaltje.

Oubollige film.

Past ergens wel naast Yesterday. Hoewel dat zeker niet Boyle zijn beste is, vond ik die leuker.

Deze film is qua verhaalloop wel bekend, een niet heel verheffend of boeiende kijk op een Pakistaanse familie. Grootste probleem is vooral dat het scenario wat all over the place is. Soms beetje musical nogal oubollig gefilmd. Beetje lerares helpt hem met zijn droom, beetje liefde, beetje racisme, beetje familieproblemen. De flow wil er maar niet inkomen. Het Britse houdt de film wel sympathiek maar nergens kan het de middelmaat ontstijgen.

2,5 sterren

Prima debuut (weer)

2018 was wel een jaar met meer goede debutanten. Ook deze is niet perfect maar smaakt naar meer en heeft een paar sterke scenes.

Ik vond het eind dus wel werken. De film is nergens echt realistisch. Voornamelijk humoristisch met een sociaal aspect eraan waardoor de film wel wat meer urgentie heeft dan gemiddeld. Het einde is uiteraard bedacht (had nergens het idee dat wij moesten geloven dat het op dat moment allemaal in hem opkwam) maar het werkte bij mij juist heel goed. En de scene dat die gast verteld over hoe Collin in de gevangenis is beland. Geniaal hoe hij steeds blanke acteurs opnoemt om de hipster te beschrijven. Jason Biggs, Topher Grace en als klap op de vuurpijl Neil Patrick Harris Ook geniaal toen ze bij het hipster feest aankwamen. Pijnlijk accurate beschrijving van zo een feest. De droom was ook sterk.

Sowieso kon ik de jabs naar de hipsters die lage klasse wijken overnemen wel leuk. Als Amsterdam Oostelijke eilanden born and bred. Met arbeiders en allerlei kleurtjes in je buurt naar wat voor goddamn hipster kut festijn het daar nu is, voel ik de hoofdpersonages wel. Niet alles was beter, maar je had friends for life, je had authenticiteit en je had soul!

3.5 sterren!

Niet geweldig.

Grotendeels eigenlijk wel eens met Onderhond. Veel visuele aspecten horen helemaal in mijn straatje maar Begos weet het niet tot een goed gerecht te bereiden.

Laatst zag ik Ema, en toen dacht ik, eigenlijk doet de regisseur geen hele vreemde dingen met de camera, best conventioneel, maar ik had wel het idee dat de regisseur/cameraman/editor wisten wat ze wouden behalen met de scenes en met de film in zijn geheel. Dan nog kan het je niet liggen natuurlijk. Maar ze bleven bij hun stijl waardoor als de film je ligt je wel terecht komt in een bepaalde sfeer. Begos lijkt toch wat te graag af te kijken maar mist een beetje de essentie van waarom een Aronofsky en Noe zo goed zijn. Zo draait de camera soms best Debie-esq, maar daarna gaat de editor aan de slag met dissolves tijdens de seks scene. Ook de climax voelt heel erg alsof de enige regie aanwijzing was, nu moet het heel erg los gaan. Maar er gebeurt veel maar niks is echt mooi of goed eraan.

Ik klink wat hard, ik waardeer zeker dat hij het probeert. En door de kleinheid ervan zit er wel een bepaalde sympathieke sfeer in de gelukkig korte film. De actrice is niet heel geweldig maar voor iemand die vooral uit veilige tv-series komt is dit best gedurfd. Zo is de gun factor erg hoog, helaas overtuigd het niet.

2.5 sterren.