Opinions

Behoorlijk sterke aanval op roem, massa-media en de mensen erachter en er lijkt weinig veranderd sinds 1957. Natuurlijk is de val vele malen mooier dan de opkomst en die had wat mij betreft iets meer screen-time mogen krijgen.
Één onderdeel houdt me er van af de film nog hoger te beoordelen en dat is het uitermate schreeuwerige karakter Lonesome Rhodes, al doet ie daarmee wel denken aan een handvol BN-ers die we zo van het scherm zouden willen lazeren.

En maar weer eens een filmpje van de enige regisseur die in een sneller tempo films kan maken dan Rainer Werner Fassbinder.

Veel bijval van de cinema-liefhebbers krijgt ie daar overigens niet voor.

Jesus Franco staat namelijk voor vies, voos en goedkoop.

Hier een variant op z'n debuut-film die al weer gebasseerd was op Les Yeux Sans Visage (Eyes Without A Face).

Flink aantal overtuigend smerige effecten met o.a. gezichtstransplantaties, maar ook krijgt ie het weer voor mekaar er een paar softporno-scenes in te gooien.

Telly "Kojak" Savalas is waarschijnlijk maar 5 minuten op de set geweest, maar Helmut Berger speelt inderdaad een hoofdrol ('t is weer eens wat anders dan Visconti).

Productiewaarden liggen wat hoger dan gemiddeld bij een Franco-film en vaste spelers als Vernon Howard en Franco's muze Lina Romay zijn alleen in kleine bijrolletjes te zien.

Franco slaagt er in ieder geval de hele film te blijven boeien en dat is bij een splatter-movie al uitzonderlijk.

Voor de gore-hounds van harte aanbevolen.

Volgens mij één van de eerste keren dat we regelrecht een nucleair conflict induiken (nou ja tegelijkertijd met Dr. Strangelove dan ... ik zou ze in ieder geval niet te vlak na elkaar kijken).

Amerikaanse piloten krijgen de code om atoombommen op Moskou te gooien en zijn niet meer te bereiken na het fail-safe-punt.

Amerikaanse president en het Pentagon kunnen dan met hun Sovjet-collega's aan de slag om te proberen de vliegtuigen op tijd neer te halen.

Zijn zowel bij de VS als bij de Sovjets natuurlijk ook nog wat doordraaiende militairen.

Later nog wel vaker gedaan, soortgelijke situaties, maar nooit zo goed al hier.

11e deel uit de totaal 16 delen over private-detective "The Falcon".

Stuk charmantere man dan z'n film noir-tegenhangers en daardoor ook wat minder interessant.

Best aardige mystery verder, zeker omdat er wat minder humor in zit dan de meeste Falcon-films, het plot vrij aardig in elkaar zit en we pas aan het einde weten hoe iedereen nou precies met elkaar te maken heeft.

Best wel spannende film, lekker ouderwets met geheimzinnige handen die van achter een gordijn met een revolver schieten en zo.

En na "Laura" van een jaar eerder waren we natuurlijk wel benieuwd of het hier net zo goed zou worden..nou nee dus. Voornamelijk omdat het verhaal niet zo sterk is, beetje te weinig mystery en niet noir genoeg.
Verder blijft het wel aangenaam tijdverdrijf waarin hard-boiled Eric Stanton zonder geld strandt in het plaatsje Walton en verliefd wordt op femme fatale barmeid Linda Darnell maar voor de poen toch maar trouwt met burgermeestersdochter Alice Faye en dan is het nog wel enigszins verrassend welke dame er aan gaat.
Voor de echte Preminger-classics moet je toch wezen bij Laura, Carmen Jones of Bunny Lake Is Missing dit is meer degelijk studiowerk.

Nou, nou wat wordt er weer zuinig gedaan met de waardering. Ik vind dit een bovengemiddeld sterke film, misschien meer drama dan mysterie, dat mysterieuze komt meer door de vele herfst-tinten in de film, wat het een beetje aparte sfeer geeft.

Vrouwelijke regisseuse en bij een klas vol meisjes denken we dan inderdaad nogal snel aan Picnic at Hanging Rock al gaat het hier om plotselinge flauwtes, is het een ander tijdperk en een ander land.

Misschien meer op sfeer dan op verhaal, maar dat mag gewoon bij film.

Toch wel een sterke goed gespeelde film over introverte schoolverlater die niet aan de bak komt, gaat ook lastig meer dan 2 zinnen achter elkaar zul je hem niet horen spreken.

Dus gaan we van het één na het ander rampzalige sollicitatiegesprek en verder hangt hij een beetje rond bij z'n ouders, op het openbaar toilet en in de buurt van Katja.

Iedereen moet echter op de één of andere manier zich uiten en dus begint Armin valse bekentenissen te sturen.

Last House on the Left, Flodder, Gummo....regisseur Lodewijk de Boer had dit stuk eigenlijk puur voor het theater bedoeld, maar liet zich overhalen een filmversie te maken.

Toegegeven meer verfilmd toneel dan echt een goede film, maar The Family zelf is tamelijk geweldig: schreeuwen, slaan, vloeken, wat provocaties naar burgerlijk Nederland....bij vlagen zeer om kunnen lachen...aangenaam buitenbeentje uit de Nederlandse filmproductie.

Magere Fulci....een uur lang niets meer dan een standaard tiener-horror over stel tieners die vastzitten in een ooit door de Nazi's voor sexfeestjes gebruikte villa.

Geen gore, geen bizarre plotwendingen, geen zombies.

Na een uur krijgen we dan nog wel een cool goor supersnel ontbindend lijk....ach kijk het is toch een Fulci....maarre verder blijven we een beetje op onze honger zitten.

Deze blijft toch erg fijn, al wordt het natuurlijk pas echt spannend als ze het lichaam ingaan. En dat zit met lavalamp-blobs, kleurtjes, lichtjes en een hoop vitrage. Maar wat een briljant idee voor een film, in de jaren 80 ooit nog eens gedaan als Innerspace maar toen moest er humor bij. Donald Pleasence en Raquel Welch ... sixties dream movie stuff. FX zijn soms doorzichtig, maar wat een creativiteit, die scène met die lasers, onvergetelijk ... klassiek.

Het perfecte gezinnetje in de jaren 50, alleen blijkt vader op mannen te vallen en moeder zoekt troost bij de tuinman die ook nog eens een kleurling is. Dat viel in de jaren 50 echt niet in een film te stoppen dus moet Douglas Sirk het destijds doen met de relatie tussen oudere dame en jonge tuinman Rock Hudson (All That Heaven Allows).

Todd Haynes maakt er een mooie tribute van, niet gefilmd in Technicolor, maar de nadrukkelijke kleuren geven het toch een beetje die sfeer.

Ietwat tam voor een volbloed giallo, maar over de hele linie best onderhoudend. D'r zit nog een flauwe running gag in over de koffie van de inspecteur, een tamelijk lang rechtbank-stuk en we krijgen slechts 3 mogelijke daders (in een volbloed giallo dient de hele cast verdacht te zijn).

Ja de killer draagt leren handschoenen, ja ouwe mannetjes lopen jonge meisjes te bepotelen en ja het einde kwam nog als een verrassing.

In de herziening.

Volgens mij de eerste keer na de bioscoopvertoning destijds.

Was even een gokje van deze leek altijd even iets achter te blijven bij The Big Lebowski, maar zie aan...gewoon net zo geweldig met name door de geweldige William H. Macy die zich inlaat met de louche Steve Buscemi.

Alle simpele schemes lopen hier al net zo falikant mis als bij Lebowski.

Coen-brothers zaten rond deze tijd behoorlijk aan hun top!!

Meesterwerkje!

Romantische comedy waar een boerenmeisje komt te werken in het huishouden van een senator, verliefd op hem wordt, maar zijzelf zich aansluit bij de oppositie. Het is allemaal wat te lief. Er wordt wel wat met modder gegooid, maar inmiddels kennen we een Amerikaanse politiek die deze 1947 variant wel heel erg naar het grote sprookjesboek katapulteert. Oscar voor Loretta Young in een rol die destijds misschien wel modern was, maar die nu ook wel erg overkomt als het arme hulpeloze naïeve meisje.

Schitterende film die heel goed het gevoel oproept van de laatste periode van je leven die je met je jeugdvrienden doorbrengt. Zeker als je die doorbracht in een gat als Falkenberg (in mijn geval Zevenaar). Al was ik daar al weer eerder weg dan de jongens uit deze film.

Typische Zweedse/Europeese sfeer (zag Lukas Moodysson nog voorbij komen op de aftiteling). Jongens die net niet helemaal willen deugen. Herkenbaar en daardoor zeer indrukwekkend.

Mag je wel een klein beetje beschouwen als de mannelijke tegenhanger van Fucking Amal.

Meesterwerkje.

Na ontzettend genoten te hebben van Les Demoniaques en La Morte Vivante met hoge verwachtingen deze Jean Rollin in de DVD-speler geschoven.

Maar deze valt behoorlijk tegen.

Weinig horror meer een soort softporno met horrortrekjes.

Begint me ook op te vallen dat die Rollin maar 1 filmlocatie heeft, dat kasteel komt me wel erg bekend voor.

Vervelende mannelijke hoofdpersoon ook.

Enige mooie aan de film zijn de doorschijnende pakjes van de dames.

Tijdverspilling.

Tsja...Herzog weet zeker mooie beelden te schieten, maar het eerste deel met het scheppingsverhaal in de Maya-versie .... had die vertelster nou maar gewoon weggehaald.

We zien de hand van de mens in deze woestenij: olietanks, rafinaderijen, afval, maar ook een dorpje en een jongen met een schattige kat(?).

Tweede gedeelte bevalt beter: Leonard Cohen en de Sahara gaan goed samen en dan blijken er ook nog Duitsers rond te lopen...bijvoorbeeld de mijnheer die onderzoek doet naar varanen...en dan krijgen we nog een duo dat een lied speelt in een zaaltje: zij op de piano, hij op drums en met trompetgeluiden...oh nee hij zingt zowaar, al vervormt de versterker alles tot een soort trompetgeluid.

En dan hebben we nog de schildpadden-mijnheer in het zwembad en een Duitse (mevrouw Herzog?) die de kindjes Duits leert : "Blitzkrieg ist Wahnsinn".

Echt heel meeslepend of inspirerend vind ik het als geheel echter allemaal niet...aantal hele mooie scenes en een boel los zand en waarom lopen al die mensen met die motorbril op?

Met een paar wietjes achter de kiezen zal het misschien hele grote waarheden duiden, maar volgens mij was Herzog hier gewoon lekker aan het experimenteren met beeld en aan de montagetafel.

Toneelstuk met list en bedrog wordt niet uitgevoerd op het toneel, maar tussen de stoelen en in de coulissen door stuk voor stuk goede acteurs en actrices, maarre waarom je dit dan als film zou willen brengen?

Toneelstuk is best aardig, maar ietwat verouderd en de manier van filmen doet wat denken aan "Dogville" en "Manderlay" alleen kijken we hier naar een soort van middeleeuws gedoe met niet zo hoofse ridders, huwelijksperikelen en wat gedoe om geld.

Meer toneel dan film.

Aan al mijn vrienden en kennissen die binnenkort nog deze film gaan zien: De beste Sukorov-film op "The Days of Eclipse" na ...althans van de Sukorov's die ik te zien kreeg (de meeste zijn vrij moeilijk aan te komen hier).

Gelukkig dat deze film toch een Nederlandse bioscoop-release krijgt ondanks het hoge Libelle-gehalte dat tegenwoordig heerst in de meeste filmhuizen.

Deze vrije bewerking van Faust lijkt los te staan van Taurus/Moloch/The Sun, maar is volgens de aftiteling wel degelijk het finale luik uit deze serie.

Eerste uur speelt in een benauwend dorp vol kleine gangetjes, deurtjes, lage plafonds een soort variant op de beklemmende omgeving in "Father and Son" en als de film zich verplaatst naar buiten krijgen we de meest prachtige beelden die we sinds lange tijd zagen in een film.

Tarkovskiy, Bergman, Antonioni op top-niveau zo geweldig is deze film!

Zwaar, verontrustend, schitterend, mokerslag.

Meesterwerk!

Vader advocaat, moeder schrijft voor Marie-Claire en de 9-jarige Anna krijgt een flinke cultuurshock te verwerken als haar ouders opeens anti-Franco, pro-Allende en pro-baas-in-eigen-buik gaan strijden en een proletarischer leven gaan leven....niet helemaal ondenkbaar dat regisseuse Gavras hier flink wat autobiografische elementen in heeft verwerkt.

In dat geval wist dat kleine broertje onlangs flink te overtuigen met zijn debuutfilm, zus Julie houdt het allemaal veel ingetogener, dat is op zich geen probleem, maar de film weet helaas niet zo te overtuigen en biedt ook weinig dat we al niet eerder zagen, al doet de hoofdrolspeelster het behoorlijk goed.

Regisseur Billy Wilder en hoofdrolspeler William Holden weer samen, 28 jaar na Sunset Blvd.. Het werd geen succes. Marlene Dietrich weigerde de voor haar bedoelde hoofdrol, testpubliek vond er niks aan, na een nieuwe montage moest het testpubliek er vreselijk om lachen, alleen was het helemaal geen comedy. Wilder gaf er de brui aan, de studio bracht het heel beperkt uit, die hadden er geen zin meer in er nog verder veel geld aan te verspillen ... Fedora eindigde catastrofaal, als een soort smet op de filmografie van de grote regisseur Billy Wilder.

En toch is de film een meer dan aardig mystery, een variatie op de thema's uit Sunset Blvd.. De critici zijn inmiddels aardig bijgetrokken, waarschijnlijk had deze Hollywood-film gewoon de tijdsgeest tegen in de seventies.

Disney heeft zoiets geloof ik al wel eens gedaan, maar dan was het met twee hondjes en bleef de film wat liever, voor de allerkleinste hondenliefhebbertjes lijkt me dit me wat af te raden.

Verhaal begint overigens wel gewoon op z'n familie-drama, waarbij hier meteen de traanbuizen leeglopen.Dan volgen we gedurende de film zowel de hond als het meisje, waar we natuurlijk vooral de hond willen volgen om vervolgens grandioos te eindigen, vol bonuspunt omdat het al een fantastische prestatie is die honden zo goed te trainen.

Indien dit een Amerikaanse film was geweest had het massapubliek-potentieel gehad, als Hongaarse film veroordeeld tot de filmhuizen.

Dr. Sayer kidnapt journaliste want hij vindt het zo fijn vrouwen te kleineren, martelen en te doden. Dit slachtoffer laat zich echter niet zo maar onderwerpen.
Hoi!! soort van in stijlvolle sixties-outfits/design uitgevoerde SM-(s)exploitation met feministisch tintje.
Eerste uur is prima (mooi cool dansje in verbandgaas!!) maar niet zo heel veel anders dan in het betere ero-werk van Jesus Franco, maar dan het laatste half uur????!!!! Uitermate vreemde scenes met een trein, dwergen, een auto die op het water rijdt en hoofdpersoon die in giga-vagina detenta loopt en er als een skelet weer uitkomt????!!!
We vonden die scene met Dr. Sayer-opblaaspop al wat weird...maar dat is nog helemaal niks vergeleken met dat laatste half uur.

De Palma hier weer flink bezig zoals in z'n vroegere tijd.

En waar Hitchcock de boel bewust niet te veel vol stopte met verassingen gooit De Palma er de één na de andere tegenaan: The Fury, Dressed To Kill, Sisters, Body Double ... dat werk!!

Lijkt eigenlijk behoorlijk veel op de plots uit de jaren zeventig Giallo-films (waarvan Dario Argento de bekendste regisseur is).

Persoonlijk zie ik dit nog liever dan De Palma's grotere publieksfilms als Scarface of The Untouchables (beiden natuurlijk ook prima te pruimen).

Stylisch De Palma (en ik heb een zwak voor deze regisseur) waar het grote publiek te weinig van snapt omdat het teveel afwijkt van de straight-forward-Hollywood-film: nou ja lekker zelf weten but I like!!

Ik had er ietsje meer van verwacht....bedoel sinds kabouter Prikkeprak zijn we wel iets gewend hoor en een paar verhaaltjes kende ik al als broodje-aap-verhaal (koste hier lokaal nog een shoarmazaak z'n klandizie nadat het in een studentenblaadje was gepubliceerd, maar toen ging het over de knoflooksaus).

Ach ja meisjes kunnen minstens net zo smerig doen als de jongens en wie weet nog wel erger. Geschokt, nee en dan is er verder te weinig om echt mee te leven en te weinig drama.

Meer down-to-earth dan verwacht (en gewenst).

Schitterende fotografie bij tijd en wijle, maar het verhaal (zonder dialoog) was eigenlijk haast overbodig.

Veel close-ups van markante gegroefde gezichten.

Soms inderdaad vervreemdend (groeien er nou boompjes in die slaapkamer?) soms ook beetje primitieve etnologie (die dame die onder het slapen ieder keer met haar ondergebit haar neus raakt-dat lukt mij nooit!!).

Twijfelt tussen hogere filmkunst a la Tarr en puur documentair filmen.

Zeldzaam onbenullige Britse horrorfilm. Complete tijdverspilling. Lelijk gefilmd. Moordscenes stellen ook niets voor.

Enige aparte scenes: de bijeenkomsten van de sekte (ongeveer 10 man en vrouw met kerkorgeltje) als ze beginnen te zingen: Jesus Christ Superstar is er niets bij!!

Boksfilm die qua rauw realisme een beetje doet denken aan The Wrestler.

Beetje nadeel dat er al zoveel boksfilms zijn, maar dat probleem wordt hier ruimschoots goedgemaakt door de ruimte die er is voor de familie van de hoofdpersoon en die doet dan weer enigszins denken aan de familie van André Hazes.

In elk geval lekkere start van filmjaar 2012.

Thriller(?)/ontsnappingsfilm door regisseur Joseph Losey (The Servant/Mr. Klein) en dat betekent dat het nogal afwijkt van de standaard-thriller.
Een onzichtbare helicopterpiloot maakt de helicopter zelf de vijand.
Vergelijk het maar met het sproeivliegtuigje uit North By Nortwest of de vrachtwagen uit Duel.
Soort van filosofische thriller (a la Runaway Train) met bevreemdend einde en hele mooie landschapsopnamen.
Relatief onbekend, maar redelijk goedkoop aan te komen via de Stars On Sale-serie (NL subtitles en al).

Lekker zomers filmpje....een beetje met zo'n SRV-kar door de Provence rijden...lijkt mij best een lekker baantje.

Enfin onze kruideniersfamilie blinkt niet uit in vrolijkheid en ze tobben met allerlei problemen maar echt heel diepgaand wordt het nergens.

Desalniettemin best aardig om een beetje bij weg te dromen aan het einde van de vakantie met de typische Nederlandse kwakkelzomer.