Opinions

In de herziening!
Eén van de allerbeste films van Cronenberg.
Psychoplasma-therapie!!!
Cronenberg houdt het in het begin allemaal redelijk binnen de perken...een mindere horror-regisseur had het broedsel meteen volop ingezet, maar hier bouwen we rustig op.
Eerste uitermate schokkende scene is als de kleuterjuf tussen de kleuters even doodgeslagen wordt met Hamertje Tik en het laatste kwartier mag ook bij de gruwelijke finales.
Wijkt prettig intelligent af van het gewone horror-beukwerk en verdiende ereplek tussen die andere klassiekers als Shivers, Scanners, Videodrome en The Fly.

Hele mooie opvolger van het schitterende Pane e Tulipani.

Had die film haast een Amelie-sfeer, hier is de toon een stuk donkerder, haast Dardenne-broertjes-achtig, maar dan met een dosis Zwitserse Medem.

Net als in Los Amantes Del Circulo Polar van Medem speelt hier ook een complexe liefdesverhouding een rol.

Het Zwitserse landschap is op z'n eigen manier ook weer schitterend en de hoofdrolspelers zetten hun rollen perfect neer.

Moest ook een beetje denken aan een latere Truffaut-film als La Femme d'a Cote.

Film lijkt over het algemeen een beetje ondergewaardeerd te worden en dat is jammer.

Dardenne, Medem en Truffaut-liefhebbers probeer deze toch eens uit.

In de herziening!

Kijk de Belgen zijn even goed bezig op DVD-release-gebied met een uitgebreide Vlaamse filmklassiekers-reeks. Nu stond de Belgische filmindustrie jarenlang op hetzelfde niveau als die in Nederland .... zo'n beetje van het hopeloos amateurisme en saaie literatuur-verfilmingen.

Maar deze Brussels by Night was één van de eerste lichtpuntjes, de grauwe dagen voor kerst in 1982 in geweldig debuut van journalist Marc Didden.

Ook ver buiten de jaren tachtig nog steeds een geweldig grote stads-film.

Lijkt op een aflevering van "The Twilight Zone" maar ach inmiddels hebben we ook "Under the Dome' en "Die wand" gehad en het blijft best een leuk gegeven. Oorspronkelijk in 3D en van die 112 minuten zijn er nog maar 91 over, publiek vond de film te traag en de coupures kwamen in de originele film, zover bekend zijn de 21 minuten nu ook voorgoed verdwenen en waarschijnlijk de reden voor enige al te snelle ontwikkelingen en gaten in het plot.

Inderdaad geen snelle actie, maar sfeervol en onderhoudend en mysterieus genoeg.

Western met zekere cult-reputatie.
Begint een beetje magertjes met de vreemdeling die binnenkomt in een vijandig stadje en betrokken raakt bij een moord.
Verloopt allemaal aardig, maar enigszins vergelijkbaar met de typische jaren vijftig western.
Hoogtepunt is de geweldige shoot-out aan het eind.

Eerste half uur is eigenlijk nog het sterkst, maar zodra Nicolson en Freeman die bucket list gaan afwerken wordt het voorspelbaar, te sentimenteel en saai en lijkt Jack Nicolson nog alleen maar op de automatische piloot te draaien.

En dat is zo ontzettend jammer want een echt brutale en oprechte film over twee mannen die hun laatste dagen (doodvonnis kanker) zo zinvol mogelijk proberen in te vullen zou potentieel fantastische filmstof moeten zijn.

Dit is allemaal te veel Hollywood-formule.

Graaf Dracula (Bela Lugosi) wil het monster van Frankenstein opnieuw tot leven wekken en heeft daar de hersenen van Lou Costello voor nodig. Lon Chaney als de Wolf Man doet ook nog mee, alleen Karloff ontbreekt. Grappige horror komedie. Lon Chaney is een bijrolletje. Bela Lugosi heeft wel aardig wat screentime en dat is natuurlijk de Dracula. Die lijkt het ook helemaal niets uit te maken dat het een komedie is. Abbot & Costello dat zijn de echte Mounties, Costello natuurlijk als de Piet Bambergen. Althans Piet heeft het hier van afgekeken. Leuke horrorcomedy, soms had het iets sneller gemogen qua tempo.

Fijne biopic over Buddy Holly. Er was niet erg veel heimwee naar de jaren 60 in de jaren 70, wel naar de periode daarvoor: de jaren 50. Veel beeldmateriaal is er ook niet, behalve dat Buddy zo slim was een kleurencamera te kopen voor z'n privéfilmpjes. Elvis had de looks en de heupen (en was eerder), maar Buddy schreef en produceerde zijn eigen songs. Werd ook niet oud genoeg om zoals Elvis te eindigen. Buddy stierf die andere beruchte muzikantendood. Kijk maar eens wie er allemaal omkwamen in ongelukken met vliegtuigen, auto's e.d. We beginnen op de roller rink in 1953 en het eindigt met het laatste optreden op 2 februari 1959. Voornamelijk aandacht voor de carrière, een beetje privéleven. Vreemd genoeg niet hoe het allemaal eindigde de nacht na het optreden.

6 jaar duurde het, daarna begonnen de jaren zestig en kregen we na The Crickets een bandje genaamd The Beatles die verder gingen waar Buddy was gebleven. Want dat is toch wel wat je het meeste afvraagt, hoe was het verder gegaan als Buddy Holly had blijven componeren en produceren? Hij zou nu 85 zijn geweest. 5 jaar ouder dan Dylan.

Aardbeving ...da's ellendig... dat er vervolgens ook nog allerlei ongedierte uit de grond komt kruipen nog vervelender...maar je zit pas echt in de problemen als deze kevers de boel in de fik gaan zetten!!!

Vroeg me al jarenlang af hoe dat eruit zou zien: kevers met lucifers en molotov-cocktails?

Nee, de oplossing ligt wat eenvoudiger.

Cheapy-film maar het ietwat ver gezochte basis-idee zorgt voor het nodige plezier (inclusief een paar originele kills).

Tweede helft zou je zelfs enigszins als intelligente horror kunnen beschouwen.

Waargebeurd verhaal en dat levert een interessant basis-gegeven op. Bobby is een bully die z'n vriend Marty en z'n vriendinnetjes treitert, pest en misbruikt en ze besluiten gezamenlijk met wat medestanders om voorgoed van deze pester af te komen door hem te vermoorden.
Idee opbrengen is nog niet het moeilijkste, uitvoering en afwerking blijken gecompliceerder.
't is een Larry Clark film dus er wordt weer standaard veel drugs gebruikt en er zijn veel naakt-scenes, al blijven de piemels dit keer buiten beeld....en voor het echte afwegen van hoe gerechtvaardigd de daad van de vriendenclub is en of die helemaal niet gerechtvaardigd is daar zou nog minstens een half uur film in hebben gezeten, maar we moeten het hier doen met de uiteindelijke uitspraak in de rechtszaak.

De verrassing van de Jappen-horror is er inmiddels wel een beetje af.

En daar komt dan #zoveel geen letterlijke update van het sprookje (er wordt wel flink wat naar gehint).

Lange zwarte haren, knipperende TL-buizen, blauwfilters naar het einde toe stijgt het niveau nog wat en wordt het zelfs nog bijna spannend, maar voorlopig ga ik eerst maar weer eens een 2 jaar durende Jap-horror-hiatus inlassen.

Oh en het blijkt been Zuid-Koreaanse variant...whatever.

Niet zo overdreven over the top uitbundig als in zijn Immortals, maar het werkt hier wel een stuk beter.

Ondanks het feit dat de hele opzet wat soberder is geeft deze film toch beter de wereld weer zoals we die kennen uit de stripboeken van Bilal.

Mocht je daar niet mee bekend zijn: een vervreemdende SF-film, niet eens zo heel ver verwijderd van Sin City, maar hier met iets meer Franse filosofische ondertoon.

Stevige thriller tegen het horror-genre aan van regisseur Otto Preminger, met name Norman Bates schijnt hier af en toe door.
Amerikanen in de UK raken in een nachtmerrie verzeild als hun dochtertje verdwijnt na haar eerste Engelse schooldag, de politie twijfelt er zelfs aan of het kind wel echt bestaat, de huisbaas is into Marquise de Sade en de stichtster van de school heeft een interesse in de nachtmerries van kleine kinderen.
Prima zwart/wit-fotografie, stevige thrills.

Minder sensatie dan in de RAF-film, maar daardoor ook wat minder spannend en toch ook wel een beetje het standaard-ontvoerings-drama.

Beetje weinig diepgaand ook wel eigenlijk, erg weinig aandacht voor de beweegredenen van onze Rode Brigades-ontvoerders en het feit dat de hoofdpersoon geen enkele keer direct contact heeft met Aldo Moro da's allemaal wat minder.

Verder ingetogen en wel interessant om te zien hoe de ontvoerders en Moro reageren op de berichten van buiten.

Na deze nog slechts één van de klassieke slashers te gaan. The Burning levert, lijkt natuurlijk allemaal erg op Friday the 13th, maar overtreft mogelijk alle delen in die serie.

Waarom zijn we ooit gestopt met het maken van dit soort simpele, maar effectieve horrorfilms. Fijne kills en fijne FX door meester Tom Savini, zonder allerlei onnodige CGI.

Doet precies wat het belooft, niets meer, ook niet minder. Aktie zombie film in de trein. Zombies van de snelle soort, gematigde maar bij vlagen aardig gore FX, had een half uur korter gemogen. Maar dan had er wat geknipt mogen worden in de eerste helft, daar sleept het soms een beetje, laatste half uur is een fijne climax.

Slechts iets meer dan een uur, maar wel een prachtig gedetailleerd geanimeerde film.

Verhaal is lekker melancholisch.

Vallende kersenbloesem, sneeuw, treinen en een raket die de ruimte ingeschoten wordt.

Jammer van het weke liedje waar de film mee eindigt, maar voor anime-liefhebbers een must.

Kijk, dit was nog eens een aangename verassing, eerlijk hadden we een beetje rekening gehouden met een soort "Interview With the Vampire Part 2", maar dit blijkt toch wel weer een andere originele variant op het vampieren-genre. Een romantisch drama met wat fantasy- en horror-elementen en bovendien schitterende beelden en wat mij betreft de beste Neil Jordan-film tot nu toe.

Meesterwerkje!