Opinions

Leuke film met een fijne Belushi een erg coole hond. Prettig vermaak niets meer niets minder

Typisch Duitse televisiefilm die makkelijk wegkijkt door het prima acteerwerk van Caroline Peters. Het scenario boeit net genoeg om de relatief korte speelduur te blijven vermaken.

Het acteerwerk is over de hele linie niet even goed maar een dergelijke televisieproductie vergeef je dat snel. Prettige film voor na een lange werkdag.

Gemiddeld.

Heel matig vervolg die ik zelfs in mijn jeug al niet erg bijzonder vond. Overbodige film.

Deel 2 hing me al de keel uit maar het derde deel was helemaal overbodig. De formule werkt hier niet meer.

Recent heb ik met plezier naar Cobra Kai gekeken en vond ik het toch wel relevant om ook deze verfilming van Karate Kid eens te bekijken.

De originele film loopt voor mij over van jeugdsentiment dus ik zat niet echt te wachten op een verfilming. Nu 12 jaar nadat deze film gemaakt is waren mijn bezwaren wat weggezakt en moet ik zeggen dat de film minder slecht was dan ik had gedacht.

Jaden Smith is best een leuk joch en doet zijn best maar de meeste hoop was toch wel gevestigd op Jackie Chan die uiteindelijk ook de film voor mij weet te redden.

Voornaamste bezwaar vond ik de lengte van de film en ook het scenario dat bol stond van de overbodige scènes. Het uitdiepen van de personages voegt eigenlijk nergens iets toe en onder de streep blijft alles net zo oppervlakkig als in een knokfilm die pakweg anderhalf uur duurt.

De emotionele betrokkenheid ontbrak volledig en maakte de film oppervlakkig. Blijft over een paar aardige gevechten en een sympathieke Jackie Chan.

Gemiddeld.

Groot pluspunt is de rol van Hugh Jackman. Hij is hier charismatisch en charmant en trekt de hele film naar zich toe. Groot nadeel is echter Meg Ryan. Waarom zij in zoveel romantische komedies zit is mij werkelijk een raadsel want chemie met haar tegenspeler heeft zij zelden tot nooit. Daarnaast kakt de film halverwege enorm in en dat maakt het kijkplezier niet groter. Maar zoals gezegd Jackman is overtuigend en dat is voldoende reden om hier toch nog wat punten aan te geven.

Er zijn soms van die films die totaal niet voor mij werken. Vooraf had ik me hier heel veel van voorgesteld, maar ik begon me tijdens het kijken van de film ontzettend te vervelen en te ergeren. Langdradigheid is denk ik de belangrijkste oorzaak.

Het camarawerk werkte ontzettend op mijn zenuwen en voor Lewis kon ik geen moment sympatie opbrengen. Breslin vond ik dan weer wel erg goed en dat is ook gelijk de enige reden dat mijn score niet nog lager is uitgevallen. Deze film zal met de beste bedoelingen zijn gemaakt en het acteerwerk zal objectief vast erg goed zijn maar ik kon hier helemaal niets mee.

Verassend leuke Seagal film. Na het waardeloze Killshot had ik eigenlijk niets meer van hem verwacht maar The Keeper was een meevaller. Het verhaal is natuurlijk flinterdun, het acteren iets beter en de actie zeer vermakelijk. Ik heb me geen seconde verveeld.

Boven gemiddeld.

Waardeloze film die zo slecht is dat ik er misselijk van werd. Van mij mag deze met stip de flop 100 in.

Zwaar ondermaats op alle fronten.

Het zal wel aan mij liggen maar ik vind dit een ontzettend vervelende en overgewaarde film. Cage zet wel een leuke rol neer en af en toe is de humor lekker droog maar al met al zijn de personages stuk voor stuk ultra suf en vermoeiend. Vooral die Red Mist en Hit Girl vond ik niet te harden. Enig aangemaan pluspunt was het vriendinnetje van het hoofdpersonage.

Matig.

Het was aan me voorbij gegaan dat er weer nieuwe Kickboxerfilms werden gemaakt. Deel 1 met Jean Claude van Damme is inmiddels jeugdsentiment en in mijn herinnering was het best een serieuze film.

Deze Retaliation is vooral ontzettende camp en dat snappen de makers verdomd goed. Als je erin slaagt om Jean Claude Van Damme, Christopher Lambert, Mike Tyson, Ronaldinho en onze eigen Rico Verhoeven in een film te krijgen dan weet je dat het lachen gieren brullen gaat worden.

Lambert en Van Damme houden voortdurend een boeiend gevecht over wie de slechtste Engelse uitspraak heeft maar beide doen dat met veel charme en charisma. Naast deze twee jaren 80 iconen steekt hoofdrolspeler Alain Moussi nogal schril af maar het moet gezegd hij slaat gezellig om zich heen en heeft net als de rest van de cast de nodige zelfspot.

De actie en het acteerwerk waren zeker genietbaar. Onder de streep heb ik een paar keer hard gelachen met als hoogtepunt het geweldige en tegelijkertijd stompzinnige eindgevecht tegen Hafþór Júlíus Björnsson. De man uit IJsland was in het dagelijks leven ooit de sterkste man van de wereld en het moet gezegd het is werkelijk een boom van een vent die door zijn enorme postuur af en toe voor hilarische momenten zorgt.

Waar ik als klein jochie op het puntje van mijn stoel zat bij de eerste Kickboxerfilm was het bij deze vooral heerlijk vermaak dat nergens over gaat maar wel doet terug verlangen naar lang vervlogen tijden waarin je nog geloofde dat de held altijd won. Het weerzien met Jean Claude van Damme maakt het zien van deze film alleen al de moeite waard.

Misschien niet de beste film maar Jean Claude laat in ieder geval zien dat hij zelfspot en humor heeft en dat maakt deze revival van de Kickboxerfilms een stuk aangenamer dan menig film van andere actiehelden uit de jaren tachtig.

Niet briljant maar ik heb zeker genoten.

Boven gemiddeld.

Nu te zien op Film1

Kidnapped is een soort van C film uit de jaren 80 met nogal oubollige dialogen, hele lelijke kleding en met een apart idee over porno. Verder valt op dat werkelijk niemand kan acteren en dat het Aapje er met kop en schouders boven uit steekt.

De film kijkt makkelijk weg omdat je van de ene verbazing in de andere valt maar dat maakt het vanzelfsprekend nog geen goede film.

Leuk om een keer gezien te hebben maar erg matig.

P.s. Op dit moment te zien op AMC.

Hele prettige film met uitstekend acteerwerk en niet onaardige dialogen. Vooral Moore en Wasikowska doen het erg leuk. Alleen het einde was nogal teleurstellend en moralistisch maar al met al was dit zeker geen onaangename film.

Boven gemiddeld.

De eerste helft van de film was sfeervol en orgineel. De opbouw is zorgvuldig en smaakvol en de personages lijken op het eerste gezicht boeiend genoeg. In de tweede helft van de film wordt al het goede voorwerk vakkundig om zeep geholpen. Even kort door de bocht. Er had veel en veel meer ingezeten. Goede ideetjes zijn er meer dan voldoende maar die zijn er maar voor een film van drie kwartier. De rest wat daarma komt mag geen naam hebben. Tweeslachtige film die over het geheel genomen het oordeel Matig verdiend.

Normaal gesproken kan ik Seagal wel waarderen. Zijn films zijn allemaal zo stupide dat het weer leuk wordt. Deze film slaat ook helemaal nergens op maar is ook nog eens zo tergend slecht en vervelend.

Kort samengevat de negatieve dieptepunten.

-Actie is totaal niet de moeite waard. Seagal doet nauwelijks iets zelf en dat is ook prima te zien. Alles wordt veel te vaak herhaald en dat is gewoon vermoeiend. Waarom moet iemand 6 keer achterelkaar door hetzelfde raam vallen en jawel hoor daar gaat weer een glazen tafeltje.

-Het scenario, wat een onzin allemaal. Alleen al het idee om Segal als een slim iemand neer te zetten is te lachwekkend voor woorden. Misschien is het een vooroordeel maar Seagal wekt niet de indruk dat hij kan lezen. Verder zijn tig scénes overbodig, het verhaal niet interessant, niet boeiend en verschrikkelijk rommelig. En het einde is helemaal verschrikkelijk

-Het acteerwerk. Om te huilen zo slecht. De narcistische ijdeltuit Seagal heeft nooit kunnen acteren, maar hier is hij ook nog eens vervelend. Een soort Peter R. de Vries alleen nog vermoeiender. De bijfiguren zijn ook niet interessant met als absolute dieptepunt het blonde boefje.

-De dialogen, degene die hiervoor verantwoordelijk was moet zich diep schamen.

Ach waarom schrijf ik dit allemaal op het is gewoon de slechtste Seagal film. Het is allemaal waardeloos en eigenlijk is de laagste score nog te hoog.

Een jaar of tien geleden heb ik de roman van Jim Thompson gelezen en was erg onder de indruk. De verfilming uit 1976 heb ik helaas niet gezien maar deze versie viel zeker niet tegen.

Groot pluspunt in deze film is het acteerwerk van Casey Affleck. De man zit zeer goed in zijn rol en komt geloofwaardig over in een setting die mooi en sfeervol is. Van Jessica Alba ben ik nog steeds geen fan maar de rol die ze hier neemt is gedurfd en dat verdiend lof. Of ze de rol goed neerzet is een ander verhaal. Nee, dan vond ik Kate Hudson toch een stuk overtuigender.

Als ik bijvoorbeeld de twee mishandelscenes met elkaar vergelijk dan kwam Kate Hudson een stuk intenser over. Bij Alba vind ik het op de een of andere manier een stuk minder geloofwaardig.

Toch stoorde mij de intense scenes niet ik vond dat ze behoorlijk wat toevoegde aan de film en het personage van Affleck alleen maar krachtiger deden overkomen. Dat lome en manipulatieve van zijn personage bepaalt de hele sfeer van de film.

De enige reden dat ik de film geen 5 geef is te danken aan Bill Pullman. In Lost Highway vond ik hem geweldig maar verder heb ik de man nooit een overtuigende rol neer zien zetten. Het einde vond ik overigens niet biljant maar wel passend.

Na Genova is dit de tweede van Winterbottom die ik erg goed vond.

Kristy Swanson zat 30 jaar geleden in Buffy the Vampire Slayer en had een hele leuke rol in de Wes Craven klassieker Deadly Friend (Film, 1986) - MovieMeter.nl.

Nu is Swanson gedoemd tot matige rollen en deze Killer under the Bed is wel een ontzettend dieptepunt. Alles aan deze prent is ondermaats. Het scenario, het acteerwerk, de voodoopop alles is pijnlijk slecht en werkt op de lachspieren.

Het positieve is dan weer wel dat je als kijker voortdurend met verbazing zit te kijken naar de rotzooi die je krijgt voorgeschoteld. Het moet gezegd dat Swanson, Bassinger en Lawlor hun best doen maar dat alle bijrollen ontzettend slecht zijn bezet.

Uiteindelijk is deze film uitermate geschikt voor een twaalfjarige die nog nooit een horrorfilm heeft gezien en eerlijk gezegd ben ik ook wel weer eens blij om te merken dat niet elke horrorfilm op Saw of Hostel lijkt.

Kortom.

Ontzettend slecht maar wel grappig en er is zeker een doelgroep voor.

Nu te zien op Netflix.

De cast en het verhaaltje ziet er op papier erg goed uit maar in de praktijk valt dat nogal tegen. Zowel Graham als Fiennes zijn in mijn beleving meer geschikt voor komische rollen en daardoor kwam veel nogal geforceerd over. Fiennes maakt zich regelmatig schuldig aan overacteren en Graham is aandoenlijk en leuk om te zien maar is niet overtuigend.

Een van mijn favoriete actrices Natascha McElhone doet het zeker niet onaardig maar krijgt veel te weinig ruimte om hier iets goeds van te maken.

Verder was het scenario ontzettend voorspelbaar en was de spanning ver te zoeken. Pakweg het eerste half uur was redelijk aangenaam maar daarna zakt de film weg tot een bedenkelijk niveau.

Matig.

Ik was erg onder de indruk van de acteerprestatie van Timothy Hutton. Ik kon me zijn laatste film niet eens meer herinneren maar wat hij hier liet zien was erg overtuigend. Verder zaten hiet natuurlijk de nodige cliché's in maar het werd nergens storend en ik heb toch de hele film geboeid zitten kijken.

Boven gemiddeld.

Teleurstellende film. Het scenario en dialogen waren erg zwak en onuitgewerkt. Het enige waar je dan voor blijft kijken zijn de acteurs en die doen hun best maar van dit matige materiaal kunnen ook zij niets maken.

Rourke doet het nog heel aardig en Lane blijft een mooie vrouw maar daarmee heb je de aardigheden ook wel gehad.

Zwak.

Aangename, lieve en sfeervolle kerstfilm met Jennie Garth in de hoofdrol die 30 jaar na 90210 nog altijd in staat is om een leuke rol neer te zetten.

Een groot pluspunt van de film is de rustige opzet en fijne sfeer. De kerstkitsch is natuurlijk volop aanwezig maar het grootste deel van de film komt oprecht en mooi over.

Ontspannen Kerstfilm die een stukje beter beviel dan Falling For Christmas met Lindsay Lohan en zeker positief bijdraagt aan de kerstgedachte.

Boven gemiddeld voor een kerstfilm

Nu te zien op Netflix.

Een van de betere avonturenfilms van de laatste jaren. Natuurlijk is het hier en daar wat kitcherig maar dat is juist de charme van dit soort films. De actie, mooie beelden en vooral de meer dan uitstekende acteurs maken deze film de moeite waard. Vooral Clive Owen en Stellan Skarsgård waren erg goed. Knightley is prachtig als altijd maar haar rol was totaal overbodig. Door haar charisma en ook prima acteerprestatie komt ze er toch mee weg.

Om een lang verhaal kort te maken. Dit was een spectakel film zoals ik hem graag zie. Stoer, episch, wat humor en Keira Knightley wat wil je nou nog meer van historische spectakelfilm?

Zeer goed.

Erg prettige en sympathieke kleine film die het vooral moet hebben van de prima acteerprestaties van Douglas en Wood. Vooral Evan Rachel Wood was voor mij een aangename verassing ze was hier behoorlijk charismatisch aanwezig en bleef prima overeind naast Douglas die hier een hele dankbare rol heeft en daar ook duidelijk van geniet. Nee, ik ben aangenaam verrast. Zeker een aanrader.

Het scenario loopt niet altijd even lekker maar de veldslagen zijn spectaculair en vooral de acteerprestaties zijn over de hele linie erg goed (zelfs Orlando Bloom). Wellicht is de speelduur wat aan de lange kant maar ik heb Ridley Scott slechtere dingen zien doen.

Boven gemiddeld.

Erg indrukwekkend. Vooral het natuurlijke acteerwerk vond ik prachtig. Het ouder echtpaar deed het schitterend maar ook de rest van de familie was heel overtuigend. Alles kwam ontzettend echt over. Het deel in Japan was ook erg mooi. Er wordt goed gebruik gemaakt van de setting en er waren een paar erg mooie ontroerende scénes. Enige kritiekpunt is eigenlijk dat de film iets korter zou mogen zijn. Maar alles bijelkaar vond ik dit een hele mooie kijkervaring.

Het eerste uur van de film vond ik bijzonder sterk. De sfeer zat er goed in en het mysterie element boeit voldoende. Na het einde toe begon mijn aandacht wat te verslappen en werd alles wat te lang getrokken. Het einde vond ik nog best verrassend. Ander storend minpunt vond ik de niet altijd even sterk bezette bijrollen.

Door het sterke eerste uur toch nog boven gemiddeld.

Vooraf had ik me weinig van deze film voorgesteld. Over het algemeen kan ik niets met films die draaien om bloedvervelende kinderen. Eden Lake is wat dat betreft toch wel een absoluut dieptepunt.

Maar gelukkig is deze film iets compleet anders. De belangrijke troeven zijn de locaties en de sfeer. De Estlandse setting heeft iets troosteloos en melancholisch. De hoofdrolspeler zit sterk in het verlenge van dit gevoel. Het is een personage dat nergens bijpast maar toch herkenning wil vinden in zijn omgeving.

Die omgeving heeft daar weinig oog voor en begrijpt hem niet en dat maakt het allemaal alleen maar schrijnender. Zelfs in de laatste scene wordt hij min of meer veraden door de enige persoon waar nog enige steun bij vond.

Het treiteren en pesten wat in deze film zo centraal stond was voor mij nauwelijks een belangrijk onderwerp. Het ging veel meer om de nonchalante manier waarop dit thema wordt behandeld. Als het blonde meisje het pesten rechtvaardigd door te zeggen dat het altijd zo geweest is vat zij voor mij de kern van de film samen. Het is in wezen totaal niet belangrijk wie hij is of wat hij doet het gaat erom dat hij niet in een hokje past en daarom wordt uitgekotst door zijn omgeving.

De eerlijkheid van deze film vond ik misschien nog wel het meest schokkende. Het primaire dierlijke gedrag. Klass laat heel duidelijk zien dat het laagje fatsoen dat mensen hebben in feite maar heel dun is en dat is knap gedaan. Het is een intelligente film met oprechte bedoelingen.

In zijn genre is dit een klassieker.

Zeer goed.

Belachelijke scenario maar wel een vlotte en leuke film. Cruise kan ik niet meer serieus nemen als acteur maar hij kon er hier wel mee door. Het absolute hoogtepunt van deze film was Cameron Diaz. Ze was komisch guitig en lekker. Ik vond haar niet meer zo overtuigend sinds Head Above Water.

Kortom matige film maar Diaz is leuk en dat maakt veel goed.

Redelijk.

Leuke en charmante kerstfilm met een goed gevoel voor ironie. Uiteraard kun je net als bij elke kerstfilm het scenario uittekenen maar de uitvoering is overtuigend en beide hoofdrolspelers hebben duidelijk chemie.

In zijn soort is deze film erg leuk en zeker een aanrader voor het hoogseizoen.

Boven gemiddeld.

Vanwege deze film ben ik ooit weer gaan schaken. Toen ik hem voor het eerst zag was ik 15 en toen maakte deze film veel indruk. Vooral Lambert en Lane waren zeer de moeite. Toen ik hem recent nog eens zag besefte ik dat de dialogen nogal matig waren. Maar het neemt niet weg dat deze film nog altijd speciaal voor mij is. Lambert blijf ik om de een of andere reden altijd de moeite waard vinden.