In theorie leek me dit een interessante film maar in de praktijk viel dat erg tegen. Het grootste probleem was dat ik niets had met de personages. De dialogen vond ik niet bijzonder en de dingen die ze meemaakte waren niet erg interessant.
Verder vond ik de film weinig subtiel. Het gehalte ik-ben- een-adolescent-en- ik- weet- het -allemaal-niet gehalte was wel erg hoog. Daarnaast zat er veel te weinig tempo in de film waardoor de aandacht snel verslapt.
Het enige positieve waren de stadsbeelden en het uiterlijk van Erin Fischer.