Opinions

Wel aardig, maar er zat teveel in wat mij stoorde om hier een voldoende voor te geven. De stunts en effecten vond ik echt knap gedaan en het tempo zat er goed in en zelfs het scenario was op zich aardig gevonden maar veel te ver doorgevoerd.

Het meest van alles stoorde me het acteerwerk.

LaBeouf doet wat hij altijd doet en ik begin nu toch wel uitgekeken te raken op zijn kunstje en Monaghan is mooi om te zien maar overtuigt als actrice voor geen meter en het ergste vond ik nog die vrouwelijke FBI agente en niet te vergeten Thornton waarvan ik me de laatste goede rol niet eens meer kan herinneren.

Eigenlijk wil deze film teveel en is daarom inhoudelijk helemaal niets. Het thema is juist heel realistisch maar wordt zo absurd uitgewerkt dat het eigenlijk niet meer is dan popcornvermaak. Ik weet het niet ik denk dat die hollywood pocornproducten niet meer aan mij besteed zijn.

Rafe Spall heeft inmiddels een paar aardige dingen op zijn naam staan. Desperate Romantics was een erg leuke miniserie en I Give it a Year was ook erg cool.

Earthbound is om het voorzichtig te zeggen ook wel een bijzondere film. Het deed me eigenlijk nog het meest denken aan het Australisch werkje Griff, the Invinsible maar dan wat grappiger en ook vertederender.

Sterk aan Earthbound is de manier waarop de werkelijkheid door de ogen van het hoofdpersonage in beeld wordt gebracht. Het acteerwerk van Spall maakt dat je als kijker goed mee kunt leven. Zijn tegenspeelster Jenn Murray versterkt met haar sprookjesachtige performance het aparte gevoel dat de film overbrengt. En om het allemaal af te maken zijn de dialogen meer dan prima.

Bijzonder orginele en goede film.

Grote meevaller. Ben verschrikkelijk onder de indruk van Sallie Harmsen. Had haar nog nooit gezien maar ze heeft een ongelofelijk charisma en erg sexy uitstraling. Daarnaast was de sfeer in de film wel goed. Ik moest er even in komen maar heb toch zeer geboeid zitten kijken. Hier en daar zijn misschien wat teveel pretensies maar alles bijelkaar vond ik dit een van de betere Nederlandse films die ik in tijden gezien heb. En ehm ik verheug me nu al op volgende film van Sallie

Tja wat moet ik hier nou mee. Het eerste deel van de film was nog wel ok. De spanning word redelijk opgebouwd en de eerste confrontatie werd overtuigend neergezet. Daarna ontspoort de film echter volledig en lijkt shockeren en provoceren het enige doel. Op zich is dat niet erg maar in deze film gaat het ten koste van de geloofwaardigheid.

Het enige wat wel goed uit de verf kwam waren de gevolgen van groepsdruk en daarbij werd redelijk goed geacteerd. Helaas kan je er daarna dan telkens weer op wachten tot het een en ander ontspoort en wat dan overblijft is een perverse achtbaanrit die eigenlijk nergens naar toe gaat.

Eigenlijk is dit niets meer dan een snobistische film voor de perverse geest. Alleen geschikt voor nieuwsgierige die de behoeften voelen om hun grenzen te verleggen.

Zelf kon ik hier niets mee maar ik kan me voorstellen dat pubers hier erg van onder de indruk zullen zijn.

Dat ik niet de laagste score heb gegeven is te danken aan de niet onaardige muziek en het niet al te slechte acteerwerk.

Edge of Darkness was in mijn ogen een moralistische zeverfilm met een nietszeggend scenario en vlakke acteerprestraties. Sinds Gibson telkens de behoefte voelt om te preken in zijn films ben ik compleet op hem afgeknapt. Elke vorm van relativering ontbreekt en inhoudelijk interessant zijn zijn films zelden.

Zeer matig.

De film was niet overal even goed en hier en daar zelfs onsamenhangend. Toch heb ik zeer geboeid zitten kijken. Ik hou wel van het werk van Dylan Thomas en was best te spreken over de behoorlijke acteerprestaties. Hoogtepunt vond ik echter de mooie beelden, fraaie muziek en niet te vergeten het voorgedragen werk van Thomas zelf.

Geen goede film maar wel een boeiende kijkervaring.

Redelijk drama met een uitstekende rol van Mulligan en ook Molina. Helaas heeft de film verder niet veel te bieden. Het scenario is Nick Hornsby onwaardig en het personage van Sarsgaard boeit te weinig. Wat overblijft is een doornsee drama.

Redelijk.

Thom Hoffman en Bracha van Doesburgh doen het niet onaardig maar de rest heeft amper niveau. Het meest verschrikkelijke van alles is het scenario. Het is me werkelijk een raadsel waarom die Saskia Noort zo populair is. Er zat niets in het scenario en bovendien was het ook nog nauwelijks te volgen.

Een paar shots waren echter wel aardig en de bedscenes waren wel smaakvol voor een Nederlandse productie. Omdat ik van Doesburgh graag zie heb ik geboeid zitten kijken maar uiteindelijk is het allemaal erg inwisselbaar en nietszeggend en eigenlijk vind ik dat wel jammer.

Matig

Daredevil was best een aardige superhelden film met een lekkere soundtrack. Spin Off Elektra scoort op alle fronten ietsje minder. Aan Jennifer Garner ligt het niet. Zij brengt precies wat je van haar mag verwachten.

Het voornaamste pijnpunt ligt bij het wat rommelige scenario en niet bijster boeiende boeven. Daarnaast voegen de vele flashbacks weinig toe en maken het geheel nogal verwarrend.

Kort samengevat er had meer ingezeten.

Gemiddeld

Waardeloze film. Werkelijk niets aan deze film vond ik de moeite waard. Het scenario was schandalig slecht, het camerawerk nog slechter en het acteerwerk was ook niets maar goed wat wil je ook met dit materiaal.

Enig kijkplezier was die rondrennende shampooreclame.

Nee, totaal overbodig product wat met stip naar de flop 100 mag.

In mijn beleving is dit hersenloos vermaak op zijn best. Pakweg de eerste 10 minuten waren onthutsend zwak en daarna wordt het niet veel beter maar de film is dermate sympathiek dat het weer leuk wordt. Ik had nooit verwacht dat ik holbewoners, Romeinen, robots, Indiana Jones, de professor van Frankenstein en een ninja in een film zou zien en inderdaad Denise Crosby is aangenaam om naar te kijken.

Kortom de film kent op alle fronten meer dan voldoende zelfspot en dat maakt het alleen maar leuk. Camp zoals het hoort.

Boven gemiddeld.

In zijn genre was Ellis in Glamourland best een aardige film. Linda de Mol zet een leuke rol neer en de aanwezigheid van Joan Collins is op zijn minst verassend te noemen. Naar een cliche meer of minder wordt niet gekeken maar dat mag de pret niet drukken.

Onderhoudend en zeker niets minder dan menig Amerikaanse romantische komedie.

Redelijk.

Aardig drama over de beslommeringen van een alleenstaande vader en zijn kleine zoontje. Vooral de chemie tussen vader en zoon is erg overtuigend. De beelden zijn mooi en het acteerwerk is erg goed. Webber schiet alleen bij de dramatische momenten een beetje uit de bocht maar het tegenspel van Shannyn Sossamon maakt veel goed.

Speciale vermelding verdiend nog een kleine cameo van Amanda Seyfreyd. Alleen al daardoor verdiend deze film een klein pluspunt.

De kleine bijrol van Micheal Cera kan beter snel worden vergeten. Desondanks was dit een hele prettige kijkervaring.

Boven gemiddeld.

Onverwacht mooie en sfeervolle film met erg leuke muziek en een prima cast. Alleen de dominee kon mij niet echt overtuigen maar het was schitterend hoe dit verhaal naar een mooie climax werkt die zelfs een beetje deed denken aan de oude films van Bergman.

Goed

Van het aanbod aan Duitse films op Netflix had ik deze bewust even links laten liggen omdat hij me vooraf het minste aansprak. Maar uiteraard komt er een moment dat je even niets beters kunt verzinnen dan deze film kijken en eerlijk is eerlijk hij viel niet tegen.

Ik moest er even in komen maar na een half uur kreeg ik toch wel binding met de personages en kon genieten van innemend acteerwerk en een hoop Duitse kneuterigheid. Vooraf had ik een redelijk flauwe film verwacht maar dit was eerder een menselijke kleine film die op een innemende manier laat zien dat er ook op latere leeftijd nog veel uit het leven te halen.

Aardige film met hier en daar een komische noot.

Boven gemiddeld.

Erg mooi romantisch drama waarin prima wordt geacteerd. Het kleine verhaaltje sleept je echt mee. Ik heb van begin tot het eind geboeid zitten kijken.

Gemiddelde thriller met een hoop B-acteurs. Het verveelt niet maar is allemaal wat vergezocht. Na Recoil is dit de tweede keer dat ik Laura vandervoort in een film voorbij zie komen en dat is bepaalt geen straf.

Gemiddeld

Ooit de eerste twee seizoenen met veel plezier gekeken maar op een gegeven moment werd het wel erg veel van hetzelfde. Gelukkig laat deze film zien, dat de cast er erg veel plezier in heeft en goed op elkaar is ingespeeld. Grote pluspunten zijn het hoge tempo, scherpe dialogen een geweldige Ari Gold, veel leuke cameo's en niet te vergeten veel vrouwelijk schoon.

Entourage heeft een formule gemaakt die werkt en waar zeker nog een vervolg uit voort kan komen.

Erg goed.

Zo nu en dan kan ik ontzettend genieten van een Duitse film op Netflix. De films voelen vertrouwd maar toch wat moderner dan de gemiddelde ARD films en door de jaren heen heb ik best wel een zwak ontwikkeld voor de no nonsens humor die Duitsers zo kenmerkt.

Es Ist zu Deinem Besten laat weer een hoop pijnlijkheden zien tussen verschillende generaties. De dialogen zijn af en toe erg leuk en hier en daar wat lompe humor kan ik zeer waarderen. Vooral Jürgen Vogel, de acteur die bekend is van Good bye Lenin en Die Welle laat hier zien dat hij beschikt over het nodige komisch talent.

Verder valt op dat actrice Janina Uhse vrijwel in alle Duitse Netflix films zit. Zij brak door in Duitsland als soapactrice en doet het hier uitstekend als rebellerende dochter die het in niets eens is met haar vader waardoor de pijnlijke scenes elkaar in hoog tempo opvolgen.

De meeste Nederlandse kijkers zullen nu vast roepen dat Duitsers geen humor hebben of dat elke Duitse film hetzelfde is. Maar soms is het ook wel lekker om een ongecompliceerde film te kijken, die het moet hebben van zijn frisheid en niet van zijn originaliteit.

Zeker geen meesterwerk en nergens origineel maar op zijn tijd is vertrouwde Duitse komedie erg fijn en deze vliegt voorbij.

Boven gemiddeld.

Ik heb helemaal niets met Escape Rooms en de lol van dit soort onzin ontgaat me dan ook volledig. Als in een tijdsbestek van 3 jaar er dan 3 films worden gemaakt met de titel Escape Room vond ik het toch eens tijd om er minimaal 1 te bekijken.

Mijn keuze is gevallen op het exemplaar met de hoogste beoordeling en het moet gezegd het viel zeker niet tegen. Dit wil echter niet zeggen dat we te maken hebben met een goede thriller. Pakweg de eerste 45 minuten van de film zijn prima te pruimen. De acteurs doen het best leuk. De sfeer wordt zorgvuldig opgebouwd en het geweld is lang niet zo belachelijk als in een gemiddelde Saw of Hostel film.

Voornaamste probleem was echter dat het scenario steeds stompzinniger werd met elke minuut die verstreek. Open deuren stapelde zich letterlijk en figuurlijk op en tegen het einde was mijn interesse tot een minimum gedaald.

Neemt niet weg dat ik een groot deel van de film met belangstelling heb gekeken maar onder de streep is het toch allemaal wat te rommelig, onwaarschijnlijk en veel te ver gezocht.

Onderhoudend maar niet geweldig.

Vooraf waren mijn verwachtingen hooggespannen. Een film over het Songfestival gemaakt door Amerikaanse ogen met Will Ferrell, Rachel McAdams en Pierce Brosnan. Dat zou toch wel een succes moeten worden. In de praktijk valt het toch allemaal wat tegen.

McAdams en Ferrell zijn samen best vertederend. Ik vond het vooral leuk om McAdams weer eens in een komische rol te zien en naast Ferrell blijft ze prima overeind. Maar helaas is het allemaal niet goed genoeg. Het eerste half uur is best sterk maar naar mate het Songfestival meer in zicht komt daalt het niveau van de film en ook de sympathie voor de personages.

Het blijft allemaal hangen in een aardig basis idee maar met uitzondering van een paar goed getimede grapjes is het toch vaak pijnlijk onleuk met als absoluut dieptepunt de songfestival Medley in het midden van de film. Vanaf daar kakte het voor mij allemaal in om pas weer een beetje op te bloeien in de laatste 10 minuten.

Als de film beter doordacht was geweest en een half uur korter dan had hier veel meer ingezeten. Voor de liefhebbers van het Songfestival is het toch wel een must voor alle andere kijkers zal het best een opgave zijn om het einde te halen.

Een hele kleine voldoende.

Menselijk drama over een gezin en hun dagelijkse problemen. De cast is meer dan uitstekend waarbij vooral Brian Dennehy veel indruk maakt. Verder zijn de dialogen scherp en zijn een aantal verwikkelingen op zijn minst verassend te noemen. Voor een Amerikaanse dramafilm is dit erg subtiel en kijkt vooral lekker weg.

Goed.

Uitstekende cast en vooral De Niro doet het erg goed. Enig nadeel is dat de film nogal traag is en de clichés niet worden geschuwt maar uiteindelijk weet de film toch echt te ontroeren en is dit toch zeker een aardige wegkijker.

Het is ironisch dat ik de Evil Dead triologie in omgekeerde volgorde heb gezien. Dit orgineel is ieder geval pulp van de bovenste plank en daarom wel vermakelijk. Nadeel is echter dat het hier en daar behoorlijk gedateerd is. Neemt echter niet weg dat deze film veel waardering verdiend het is een klassieker in zijn soort.

Ik weet niet goed hoe ik deze film objectief moet beoordelen. Het is propaganda in zijn meest walgelijke vorm en in zekere zin is het knap (en onbegrijpelijk) dat een dergelijke film zoveel mensen heeft kunnen overtuigen.

Wat vooral opvalt is de toon van de film. Werkelijk alles aan deze film is anti-joods. Enige vorm van subtiliteit is nergens te vinden. Het redelijk hoge tempo maakt dat het ook moeilijk wordt om dingen te laten bezinken. Het ene anti-joden statement is nog niet bezonken of we zijn alweer 5 a 6 statements verder. Het eendimensionale karakter maakt dat deze film/documentaire nauwelijks uit te kijken is.

Alleen het stuk over de dierenrechten vond ik wel verrassend. De manier en de context waarin het werd gebracht was ronduit walgelijk maar toch was dat het enige dat bij deze film indruk maakte en wat ik vooraf niet had verwacht.

Historisch gezien vond ik deze film wel een stuk interesaanter dan Jud Suss. De film laat zonder enig compromis zien waar niemand voor zou moeten staan. Het is filmmateriaal dat ons eraan moet helpen herinneren dat er nooit meer zoiets mag gebeuren.

Filmtechnisch verdiend deze film een hogere waardering maar de propaganda ligt zo zwaar op de maag dat ik ervoor kies op de laagste score te geven.

Misselijkmakend.

Bijzonder melancholische horrorfilm die qua verhaal sterk doet denken aan I am Legand maar dan met zombies. Lovenswaardig aan deze film is dat de makers hebben geprobeerd om iets nieuws toe te voegen aan dit nogal uitgekauwde genre en daarvoor verdienen ze zeker lof.

De karakters worden goed neergezet het acteerwerk is heel behoorlijk en de sfeer zit er voortdurend goed in. Neem daarbij een aantal creatieve invalshoeken veel mooie beelden, goede teksten en vooral erg mooie muziek en je hebt een prima lowbudget horrorfilm.

Enige punt van kritiek is dat ik de boeven niet zo overtuigend vond als de rest.

Voor het eerst sinds tijden is dit weer eens een horrorfilm die iets nieuws brengt en veel lof verdiend.

Erg ondergewaardeerde film op moviemeter.

Goed.

Leuk idee, maar geen bijzondere film. Rourke, Lundgren, Straton en vooral Stallone zijn overtuigend en ik geloof ook wel dat ze veel lol hebben gehad maar toch is dit geen film die ik nog eens op zou zetten. Het is een soort Ocean's Eleven met actiehelden.

Redelijk

P.s.

Had dit niet de laatste rol van Brittany Murphey moeten zijn?

Ik heb eerst The Experiment (2010) gezien en daarna deze. Ik weet eerlijk gezegd niet welke me beter bevalt. Dit Duitse orgineel komt een stuk harder en onsympathieker over. Het pluspunt is dat de bewakers hierdoor een stuk dreigender overkomen maar tegelijkertijd vond ik het jammer om te merken dat er geen enkel personage in de film zat die empathie opriep. Het hoofdpersonage Tarek is in feite net zo onsympathiek als de bewakers die hem treiteren. Wat dat betreft vond ik Adrien Brody toch een stuk sterker en menselijker overkomen.

Verder vond ik de film wat te lang en vond ik ook dat er veel in zat wat geen meerwaarde had. Dat hele gedoe met die bril bijvoorbeeld en ook de vriendin van Tarek waren compleet overbodig en de onderzoekers voegde ook niets toe. Het voornaamste pluspunt van deze film is dat veel als een mokerslag aankomt en daardoor toch wel indruk maakt. Als film vond The Experiment echter beter.

Redelijk.

Het orgineel heb ik nog niet gezien maar dit was zeker geen onaardige film. Vooral het acteerwerk van Brody vond ik erg goed. Whitaker maakte zich (zoals wel vaker) schuldig aan overacteren. Het een en ander is behoorlijk cliche maar de film weet in zijn geheel voldoende te boeien en dat is tegenwoordig al heel wat. Ook de aaridige soundtrack wil ik niet onvermeld laten.

Redelijk.

Sympatieke film die drijft op de charmes van de hoofdrolspeelsters. Grahem is een schatje, Coolidge is komisch, en Amber Heard, ja ehm Amber Heard is Amber Heard dat is altijd genieten. Enig nadeel is dat de film maar niet op gang wil komen en dat er simpelweg veel meer in had gezeten. Gemiste kans maar desondanks heel genietbaar.

Affleck is voor het eerst in zijn loopbaan grappig. Kunis wordt mooier met elke film die ze maakt en de rest van de cast is op zijn minst overtuigend. Vooral de bijrollen waren sterk bezet en ook leuk uitgewerkt. Sterke dialogen ook.

Geen grootse film maar ik heb wel met veel plezier gekeken.

Goed

Na de prima Paradise Lost documentaires en Some kind of Monster, de documentaire over de crissis bij Heavy Metalband Metallica is dit een verrassend sterke film van regisseur Joe Berlinger over seriemoordenaar Ted Bundy.

Laat ik allereerst zeggen dat ik bepaald geen fan ben van Zac Efron maar als acteur zet hij hier zijn tot nog toe beste rol neer. Charmant en charismatisch zet hij de film naar zijn hand alsof het de meest normale zaak van de wereld is. Je gelooft hem als zijnde Ted Bundy en voelt de voortdurende twijfel die zijn echtgenote gespeeld door een prima Lily Collins ook voelt. Ze denkt de grote liefde te hebben gevonden maar voelt voortdurend dat er iets niet in de haak is.

Het bizarre verhaal ontvouwt zich langzaam en zorgvuldig. De kracht van de film zit hem erin dat er bewust voor gekozen is om nergens voor het goedkope effect te gaan. Vaak wordt er theoretisch iets besproken maar nergens lijk je als kijker echt te beseffen hoe enorm de impact van iemand als Bundy was.

Onder de streep vond ik het een hele meeslepende film die ik bij herziening misschien hoger beoordeel. Speciale vermelding verdiend nog John Malkovich als de rechter. Erg sterke en leuke rol.

Goed

Toch wel een tegenvaller, nu had ik me er ook niets van voorgesteld. Vooral het eerste uur is weinig bijzonder. Een slecht acterende Jessica Alba, die nauwelijks wat ziet en de schrikeffecten moeten het vooral hebben van hard geluid en hebben verder weinig om het lijf. Als na het eerste uur een beetje duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit gaat het niveau van de film wat omhoog en bij een scene sprong ik zelfs een meter in de lucht. Maar ondanks dit alles is The Eye een erg oppervlakkige film met een zwakke cast met als dieptepunt Jessica Alba. Ik had nog nooit een film van haar gezien. Maar qua acteren is ze vooral geschikt voor de porno-industrie.

Nee, dan doe maar Iis die was toch een heel stuk beter.