Opinions

Verassend sterke romantische komedie met een prima cast en uistekende dialogen. Ritter heeft een groot komisch talent. Dit liet ze al zien in Vamps, The Bachellerette en het al eerder genoemde She's Out of My League. Daarnaast staat dan een Bosworth die voor het eerst in haar loopbaan een goede rol neerzet en niet te vergeten de altijd mooie en ook erg komische Rachel Bilson.

Het beste aan deze film is zijn de leuke invalshoeken en creatieve dialogen. Hierdoor steekt Life Happens toch een stuk boven menig clichematige genregenoot uit.

Goed.

Dit is typisch een film waar ik het maar moeilijk vind om de vinger op de zere plek te leggen. Op zich heb ik heel geboeid zitten kijken en was ik benieuwd hoe het verhaal zich zou ontwikkelen maar ondertussen heb ik me voortdurend lopen ergeren aan het typisch Nederlandse karakter van de film. Elk cliche zit er wel in. Daarbij komt ook dat ik niet alle acteerprestaties even goed vond. Vooral het personage Theo had voor mij totaal geen nut en de acteur die hem speelde deed mij helemaal niets. Wel vond ik Emma Blank erg goed neergezet. Voor deze acteerprestatie en het feit dat ik toch met interesse heb zitten kijken kom ik uit op een 50% score.

Het verhaal is wat onwaarschijnlijk maar dat neemt niet weg dat de makers er wel in slagen om je de hele film mee te nemen in hun wereld. Belangrijk hierbij is het prima acteerwerk van Josh Brolin en Kate Winslet. Ook de zoon gespeeld door Gettlin Griffith doet het uitstekend.

Erg goed.

Sfeervolle film met prachtige beelden en en een prima cast. Helaas is dit ook het enige pluspunt van de film. Van een scenario is nauwelijks sprake en diepgang hebben de personages totaal niet. Het enige dat overblijft is een aaneenschakkeling van mooie plaatjes en aandoenlijke scenes maar na pakweg 20 minuten gaat dit enorm vervelen. Zelfs de mooie Natascha McElhone kan deze film niet redden.

Zeer matig.

In zijn genre is dit een erg leuke film met een aantal verassende/bizarre scenes. Maar vooral het acteerwerk is hier erg de moeite waard. Bridgit Fonda en Oliver Platt zijn overtuigend

Prima geacteerde film met een uitstekend eerste half uur maar daarna wordt er niet lekker doorgepakt. Alles kabbelt en nergens worden de personages echt boeiend.

De film voelt nogal stuurloos waardoor de verveling het snel overneemt. Het scenario mist de nodige pit waardoor de uitstekende cast er toch betrekkelijk weinig van kan maken.

Een krappe voldoende voor het uitstekende begin. Maar zeker geen film die me lang bij zal blijven.

Redelijke komedie die zeker zijn momenten heeft maar over de gehele linie net wat te flauw en vooral traag is. Ferrell doet het leuk en Friel is een mooie verschijning. Daarnaast zijn de dino's erg schattig maar de rest is helaas totaal overbodig.

Doorsnee

Redelijk onderhoudend maar een erg warrig en nietszeggend verhaal. Het acteerwerk was ok en hier en daar was de actie ook te pruimen maar alles bijelkaar maakte dit weinig indruk.

Ondergewaardeerde Lassie die mij toch nog altijd prima vermaakt.

Een ontzettend mooie romantische film zoals ik hem in geen tijden meer gezien heb. Hoffman en Thompson doen het geweldig en het is vooral de aanhoudende muziek die deze film ontzettend mooi maakt. Ouderwets, eenvoudig maar zeer doeltreffend. Ik heb genoten.

Zeer goed

Een belangrijke film voor het horrorgenre en zeker gedurfd. De keerzijde is alleen dat het allemaal een beetje amateuristisch is gemaakt maar het neemt niet weg dat de grimmige sfeer duidelijk voelbaar is. Het is jammer dat Craven deze sfeer niet vasthoudt door de semikomische tussenstukjes. Het voelt een beetje als een compromis. Het meest opmerkelijke vind ik nog dat deze film gebaseerd zou zijn op de maagdenbron van Bergman. Maar dat terzijde.

Van alle verfilmingen van de horrorklassiekers uit de jaren 70 en 80 vond ik deze nog de beste. Het is een heel ander type film geworden. Die vooral minder intens is maar wel erg sfeervol. Groot pluspunt is het acteerwerk met een zeer verassende rol van Sara Paxton. Zij is normaal gesproken alleen te zien in Disneyfilms en dan was dit toch wel iets anders. De boeven konden me helaas minder overtuigen en de regisseur blinkt ook niet uit in creatieve vondsten maar toch waren er hier en daar momenten die meer dan aardig waren. Het orgineel was vooral grauw, lelijk en grof. Terwijl deze veel gestyleerder was maar daarom zeker niet minder interessant. Hele aardige eigentijdse verfilming met een zeer overtuigende Paxton

Redelijk

Erg sentimentele film met redelijk acteerwerk, mooie beelden en leuke schildpadjes. Het grote probleem van deze prent is de voorspelbaarheid en vooral de geforceerdheid.

De zwakste schakel is wat mij betreft Cyrus. Het meisje ziet er mooi uit en zal waarschijnlijk goed liggen bij een groot publiek maar ze is volstrekt ongeloofwaardig in deze rol. Of ze nu zingt of acteert het is beide erg matig en deze film is hier een goed voorbeeld van.

Voor de fans van Cyrus zal dit echter een prachtfilm zijn.

Matig.

Lastig te beoordelen film. Het acteerwerk van Plummer, Mirren en ook McAvoy was heel behoortlijk en het thema natuurlijk reuze interessant maar of dit nu een drama, komedie of iets heel anders was wist ik eigenlijk niet. Om de een of andere reden vond ik het erg lastige om de personages serieus te nemen. Het leken haast wel karikaturen.

Vermaakt heb ik me er wel mee al is dit typisch een film die me niet lang bij zal blijven omdat het gebodene ondanks het interessante thema en het goede acteerwerk nauwelijks weet te boeien en dat is toch wel jammer.

Vreemde film waarbij ik mijn beoordeling precies in het midden zet.

Hele smaakvolle en vooral mooie film. Het acteerwerk van de kinderen is heel goed en de chemie tussen de twee hoofdpersonen is prachtig. Tel daarbij de melancholische muziek en de schitterende sneeuwlandschappen en je hebt werkelijk een film naar mijn hart. Enig nadeel vond ik de zwak uitgewerkte bij verhalen. Ook waren een aantal special effects nogal zwak.

Maar het hoofdverhaal en de sfeer zorgen ervoor dat je echt meeleeft en in het verhaal wordt opgezogen. Het is eigenlijk een soort kruising tussen Ben X, Bridge To Tahabitia en een willekeurige vampierenfilm.

Ik heb er in ieder geval van genoten en vind het alleen jammer dat de makers zich niet hebben beperkt tot het hoofdverhaal en er overbodige zijplotjes in hebben gedaan. Hierdoor valt mijn score iets lager uit.

Butler en Foxx zijn totaal niet mijn acteurs. Vanzelfsprekend zitten ze dan ook altijd in films die mij niet liggen. Deze Law Abiding Citizen is hier weer een goed voorbeeld van.

Deze film is in feite niets anders dan een clash tussen twee personages met een enorme plank voor hun kop. Daaromheen is een belachelijk en onwaarschijnlijk scenario geschreven dat aan elkaar hangt van een misselijkmakende moraal die vergelijkbaar is met Saw. Spanning is er nergens en cliche's te over. Ik hoor mezelf nog zeggen: die auto gaat nu ontploffen, dat had die rechter niet moeten zeggen enz. .

Nee, dit is niet mijn film. Een overdaad aan machogedrag, absurd geweld en ontzettende vervelende en slechte hoofdrolspelers maakt dit absoluut geen film die ik aan kan raden.
Het enige pluspunt is misschien het tempo.

Slecht.

Nick Cave is een van mijn grootste helden. Ik heb alle muziek van hem in huis en ook zijn romans heb ik gelezen. Het componeren van nummers gaat hem echter beter af dan het schrijven van een scenario. De groezelige sfeer die zijn muziek zo kenmerkt komt ook in deze film terug en zijn eigen soundtrack draagt er ook zeker aan bij maar diepgang hebben zijn personages nauwelijks en echt boeien doen ze ook niet.

Een bepaalde sfeer neerzetten lukt Cave echter wel. De decors en het tijdsbeeld komen goed uit de verf. De uitstekende casting van Tom Hardy en Guy Pearce dragen daar zeker aan bij, maar de rest is wat minder interessant. De altijd vermoeiende Shia LaBeouf is dan ook geen pluspunt.

Verder ligt er teveel nadruk op de harde en geweldadige toon zonder dat er ergens echt empathie voor de personages ontstaat. Op deze manier wordt alles wel erg zwart/wit en valt de gehoopte confrontatie tussen Hardy en Pearce nogal tegen.

Samenvattend heeft de film best zijn momenten maar er had veel meer ingezeten.

Redelijk.

Zwakke film Clooney gaat nog wel. Zelleweger is te verschrikkelijk voor woorden en de film boeit voor geen meter.

Kinderfilm die het uitermate goed zal doen bij de kleintjes maar volwassen publiek wat te weinig heeft te bieden. Thekla Reuten draait op routine en dat kind wat de hoofdrol heeft is nogal vermoeiend.

Helaas komt het aardige idee niet lekker uit de verf waardoor het allemaal te weinig kan boeien.

Matig

Een klassieke Tarzan in een modern jasje!

Aan de opzet Tarzan is een held en de uitbuiters van Afrika zijn slecht wordt nergens getornd. Het is dan ook geruststellend om te zien dat in een ideale wereld. Tarzan en de dieren terug slaan en dat doen ze op een uiterst onderhoudende manier.

Verder is de cast uitstekend. Skarsgård is een norse maar overtuigende Tarzan. Robbie moet de nodige Girlpower aan Jane geven maar haar personage is daardoor nogal eendimensionaal. De uitvoering van Robbie is echter uitstekend en samen met Skarsgård is er gelukkig de nodige chemie.

Dan is er nog Jackson die zorgt voor de nodige humor en Waltz doet als boef wat hij eigenlijk altijd doet.

Alles bij elkaar geeft deze Tarzan precies wat je ervan mag verwachten. Veel actie, mooie decors en redelijk tot goed acteerwerk.

Enig punt van kritiek is dat er een kwartier af had gemogen en dat aapje Cheetah in geen velden of wegen te bekennen is en dat vind ik met mijn Avator toch erg jammer.

Boven gemiddeld.

leuke film, ik had hem gezien voordat Jennifer uberhaupt bekend was en toen maakte ze al veel indruk op me. Maar anyway het is een leuke en sympatieke film. Prima vermaakt

Koddige film maar verre van scherp. De charme zit hem in het enthausiasme van de makers maar helaas levert dit geen culthit op. Wel mooie vrouwen overigens en een schattig einde.

Nog niet zo lang geleden had ik De Figuranten gelezen dat is het vervolg op Less Than Zero dat ik een aantal jaren terug had gelezen. Met deze boeken in het achterhoofd was dit toch een vreemde kijkervaring omdat het oorspronkelijke verhaal behoorlijk afwijkt van deze film.

Toch lukte het wel om de film los te zien van het boek. De typische jaren 80 sfeer en de sfeer die het werk van Ellis zo kenmerken komen behoorlijk uit de verf. Enig nadeel is dat af en toe de acteerprestaties nogal ondermaats zijn. Downey. Jr. is uitstekend en Andrew McCarthy kan er net mee door maar het is vooral Jami Gertz die er weinig van bakt. Dat deed Amber Heart in de verfilming van The Informers toch een stuk beter.

Alles bijelkaar heeft deze film zeker zijn momenten en verdiend niet de negatieve kritieken die de film bij zijn release heeft gekregen. Eerlijk gezegd vind ik deze film en vooral The Informers stukken beter als bijvoorbeeld American Psycho of Rules of Attraction. Stiekem hoop ik nog op een verfilming van Lunar Park of Glamorama.

In ieder geval hulde aan Film1 dat ze deze film uitzenden. In mijn ogen is het een cultklassieker.

Goed.

Het orgineel beviel mij een stuk beter. De sfeer en de chemie tussen de kinderen kwam een stuk authentieker over. Enig pluspunt aan deze versie is dat de kattenscene er niet meer in zit. Maar verder is alles aan Let Me In een stuk minder dan zijn redelijk goede voorganger.

Inwisselbare remake.

Amanda Seyfried is een van die actrices die bij mij niets fout kan doen. Hoe slecht een film ook is er is altijd de garantie dat zij iets goeds neerzet. Tel daarbij de uitstekende Vanessa Redgrave en altijd leuke Franco Nero en je hebt een ultra zoete maar wel erg mooie film.

Voor de liefhebbers van Amanda Seyfried of zoete romantiek is dit een prachtfilm.

Soms heb je van die films die zo verschrikkelijk slecht zijn dat je er geen woorden voor hebt. Het leven uit een dag is daar een goed voorbeeld van. Zelden een film gezien die zo verschrikkelijk pretentieus en kitcherig is als deze. Nu ben ik sowieso al geen fan van AftH en ik heb het boek waar deze film op is gebaseerd ook niet gelezen maar naar het zien van dit gedrocht komt daar ook geen verandering in. Laat ik hier verder kort over zijn: alles aan deze film is zwaar ondermaats en roept grote ergernis op.

Deze mag van mij met stip naar de top 5 van de flop 100.

Ik ben een groot fan van Alice Cooper en ben blij dat ik dit filmpje eindelijk gezien heb. Het acteerwerk en de effecten zijn verre van goed maar de typische B-horror stijl is wel erg vermakkelijk en de aanwezigheid van Alice maakt veel goed. Vooral de clips voor Identity Crisis en See you in the Mirror zijn erg leuk gedaan. Vol zelfspot laat Alice hier zien wat hij kan.

Als acteur komt Alice wat minder uit de verf maar het is wel een rol die bij hem past. Het verhaaltje zit in de stijl van een tweederangs Welcome To My Nightmare en dat het slecht is maakt niet veel uit. Het belangrijkste is de sfeer en het gevoel dat je naar een cultfilm zit te kijken.

Het mag misschien een van de mindere periodes van Alice zijn geweest maar voor de fans van Alice en goedkope horror is dit verplichte kost. Alleen al voor de twee songs moet deze film bekeken worden.

Voor de mensen die niets met het werk van Alice Cooper hebben is dit een goedkope horrorfilm waar af en toe hard om gelachen kan worden. De liefhebbers weten hier wel raad mee .

Boven gemiddeld.

Toen ik deze film keek kwam ik net terug van de kaakchirurg om twee verstandskiezen te laten verwijderen. Achteraf was ik liever op de operatietafel blijven liggen.

Het kan natuurlijk zijn omdat ik ontzettende hoofdpijn had maar dit was wel een van de meest vervelende, irritrantste en vooral onsympatiekste romantische komedies die ik ooit heb gezien. Alles wat een romantische komedie niet moet zijn zit in deze film.

-Er is geen chemie tussen het stel.

-Williams is soms best leuk, maar gewoon een stoorzender.

-Dat kleine vervelende joch had beter in The Omen gepast dan in deze film. Werkelijk wat een draak van een kind.

- Alle bijfiguren waren flauw en overbodig (misschien 1 of 2 uitzonderingen)

-Het scenario was belachelijk en onwaarschijnlijk

-De dialogen waren slecht

-De film in zijn geheel zorgt voor alleen nog maar meer hoofdpijn

-En ik was zwaar teleurgesteld dat er niet een of andere maniak op het einde Mandy Moore in stukken hakt.

Kortom een kutfilm met een grote k. Het spijt mij voor het scheldwoord maar ik kan er niets anders van maken

P.s. Het ene punt is te wijten aan een incidentele glimlach voorzover dat mogelijk was met mijn kaken.

Vooraf had ik me van deze film heel veel voorgesteld. De rolbezetting is immers prima en het thema van de film heel interessant.

Nu ik de film gezien heb kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat alleen Evan Rachel Wood aan mijn verwachtingen voldeed. Zoals altijd zet zij hier weer een prima rol neer.

De rest viel echter verschrikkelijk tegen met als dieptepunt de manier waarop de film is opgebouwt. Alles is veel te traag er zijn veel te veel flashbacks en het verhaal wordt onsamenhangend en warrig vertelt.

Niets in deze film geeft de indruk dat het is uitgewerkt en dat geeft de film een heel oppervlakkig karakter en dat is toch wel erg jammer.

Neemt echter niet weg dat ik door het einde wel was verrast. Maar daarvoor was er al teveel verkloot om nog van een echt goede film te kunnen spreken.

Linie 1 is een Duitse punk musical die eind jaren 80 in West Berlijn is gemaakt. Het acteerwerk en de liedjes hebben iets knulligs maar het hart van de makers is duidelijk bevlogen.

Strijdend voor een nieuw Duitsland, afkeuring van het naziregime en het gevoel van vrijheid en blijheid is wat de film de volledige speelduur weet uit te stralen. Objectief is er van alles aan te merken op deze film maar de energie, rauwheid, sociaal engagement en vooral hoop op een betere toekomst maken dit nog steeds een relevante en aangename kijkervaring.

Goed

Nu te zien op Netflix