Opinions

Het begint allemaal interessant en de vertolkingen zijn prima maar uiteindelijk heeft deze film te weinig scenario en gaat ronduit vervelen.

Casta zet overigens een indrukwekkende BB neer. Helaas kan haar verschijning en al het andere vrouwelijk schoon deze film niet naar een hoger niveau tillen.

Redelijk.

Butler is totaal niet mijn acteur maar ik moet zeggen dat hij hier voor het eerst een echt overtuigende rol neerzet. Gamer begint beklemmend en sfeervol, de actie is indrukwekkend en de futuristische elementen komen heel mooi uit de verf. Helaas weet de film het hoge niveua niet vast te houden. De verhaallijn begint halverwege wat in te kakken en ook de boef kon mij nauwelijks overtuigen. Door een aantal creatieve vondsten blijf de film echter boeiend genoeg voor een voldoende.

Ik heb in 2010 een paar erg slechte Nederlandse films gezien maar dat het altijd slechter kan bewijst dit gedrocht. Eigenlijk zijn er nauwelijks woorden voor om te beschrijven wat er allemaal fout is aan deze film. Voor mij zijn het vooral de overdreven stereotypes die mij erg irriteren.

Daarnaast is de humor verschrikkelijk lomp, de acteerprestraties ondermaats en over het scenario zullen we het helemaal niet hebben. De enige reden dat ik dit misbaksel een kans heb gegeven is vanwege een klein rolletje van Gaby Blaaser. Echter komt van haar alleen een foto in beeld dus ook op dat vlak kwam ik bedrogen uit.

Mag met stip naar de top 3 van de flop 100

The Crow en Dark City vond ik beide fantastisch maar deze film was drie keer niets.

Het grootste probleem was dat alles nogal geforceerd overkwam. Elk bandlid leek wel een karikatuur en de onderlinge intriges waren nauwelijks interessant. Ook erg vervelend was de moraal op het einde. Incidenteel heb ik wel kunnen lachen maar echt sympathiek of interessant werd het nergens. Het enige echt positieve waren een paar goede songs en de mooie Holly Brisley als de roodharige stoeipoes.

Matig

Ben er recent achter gekomen dat ik weinig Nederlandse films van de vorige eeuw heb gezien en daar moet toch eens wat aan gedaan worden. Deze Gebroken Spiegels had wat opstart problemen maar toen ik er eenmaal in zat was het best een sfeervolle en vooral droevige film.

Het acteerwerk was voor de tijd redelijk oké. Alleen is het scenario wat ondermaats. Vooral het thriller element is nogal beroerd. Uiteindelijk blijkt de alle mannen zijn slecht boodschap een stuk belangrijker voor de maker te zijn dan het maken van een boeiende film

Met minimale middelen wordt er zeker wat neergezet maar onder de streep was dit het allemaal net niet voor mij.

Redelijk.

Lachwekkend slechte film waarin alleen Faye Dunneway in een nogal bizarre rol opvalt. Verder is de muziek op het einde wel mooi maar daar is ook alles mee gezegd. Dit is kitch van de bovenste plank en het ultra slechte acteerwerk helpt ook niet mee.

Zwak

Met de bovenstaande quote ben ik het helemaal eens. Ik vind het best wel schandalig dat een erg goed album als Calling All Stations volledig wordt genegeerd. De periode met Ray Wilson heeft prima en relevante muziek opgeleverd maar door het volledig te negeren ontstaat er een vervelende nasmaak.

Het enige positieve aan de documentaire is eigenlijk dat er een overzicht wordt gegeven van de rest van de historie van de band maar de verveelde en egocentrische muzikanten verpesten toch een hoop. Om geen afbreuk te doen aan de beleving van de muziek kan deze documentaire beter worden overgeslagen.

Matig.

Mooie film over de beroemde uitgever Max Perkins die te maken krijgt met de flamboyante schrijver Thomas Wolfe. De film geeft een prachtig tijdsbeeld en ziet er zeer fraai uit. Vooral het gezwoeg over het redigeren en de wisselwerking tussen de figuren Perkins en Wolfe maken deze film erg fraai.

Het acteerwerk van met name Firth is erg goed daarnaast doet Jude Law het zeker niet onverdienstelijk en mogen ook de sterke bijrollen van Guy Pierce en Nicole Kidman niet vergeten worden.

In het begin moest ik er even in komen maar gaande weg kreeg de film steeds meer greep op me en was ik uiteindelijk erg onder de indruk.

Goed.

De eerste film van Winterbottom die echt wist te overtuigen. Genova is een integere film over het rauwproces van een vader en zijn twee dochters. Heel subtiel worden de spanningen, stress en verdriet in beeld gebracht. Vooral Colin Firth als de vader was erg overtuigend. De kinderen doen het ook prima waarbij moet worden gezegd dat Willa Holland een verdomd mooie meid is. Het beste van de film is echter de geluidsband en de prachtige en benauwende beelden van de stad. Genova is een beklemmende achtbaanrit die je eigenlijk niet mag missen.

Goed

Heel af en toe heb ik kunnen lachen om de droogheid van de film maar op een gegeven moment worden de personages dermate vervelend dat het niet leuk meer is. Het enige dat overblijft is een vervelende en flauwe film met een paar aardige nummer uit de jaren 80

Slecht.

Black House kent een behoorlijk sterke opbouw. De eerste 45 minuten zijn heel interessant en spannend maar daarna is nogal voorspelbaar en ongeloofwaardig. Neemt niet weg dat deze film hele sterke momenten heeft maar helaas het hoge niveau van het begin niet vast kan houden.

Redelijk

Op papier ziet het er allemaal goed uit. De cast is geweldig met Stallone, Rachel Leigh Cook, Mickey Rourke, Micheal Caine en Rhonda Mitra. In de praktijk blijkt echter dat je toch meer nodig hebt dan een stel leuke acteurs om een boeiende film te maken.

Een fatsoenlijk scenario had bijvoorbeeld veel geholpen. Stallone doet goed zijn best, Rourke is routinematig, Mitra moet het alleen hebben van haar looks en Caine is charmant als altijd. De enige die er voor mij echt uitspringt was Rachel Leigh Cook. Een jaar of 10 geleden was zij echt hot maar de laatste jaren heeft zij nauwelijks nog fatsoenlijke rollen en dat is afgaande op deze film toch erg jammer.

Leuke acteurs maar een matig scenario.

Doorsnee.

Typische Will Ferrell film die het hier moet doen met de hyper actieve dwerg Kevin Hart. Hier en daar levert dat een aantal erg leuke scenes op en af en toe heb ik hard gelachen maar deze hoort zeker niet tot het beste werk van Ferrell.

Desondanks nog steeds boven gemiddeld.

Enkel Dunst is hier de moeite waard en het is wel leuk om Kunis in een klein bijrolletje te zien. Maar deze viel alles bijelkaar toch wat tegen.

Erg leuke en sfeervolle kerstfilm met een uitstekend acterende Rafe Spall. De film slaagt erin om de juiste combinatie van cynisme en de kerstgedachte te vinden. Het algehele acteerniveau is hoog, de dialogen zijn scherp en er is voldoende humor om de zoetsappigheid niet te laten overheersen.

Kortom de film is mooi in balans en nergens pretentieus of kitscherig.

Een van de betere kerstfilms die ik in tijden heb gezien.

Goed

P.s. De leuke bijrol van Warwick Davis (o.a. bekend van Willow) mag niet onvermeld blijven.

Onverwacht leuke film die het vooral moet hebben van de goede rolbezetting en de af en toe best leuke grappen. Heb met heel veel plezier gekeken en eigenlijk voor het eerst genoten van Hathaway. Normaal gesproken doet deze dame mij weinig maar hier was ze heel overtuigend. Verder zijn de bijrollen prima bezet en doet ook Carell het erg leuk. Meevaller

In vergelijking met zijn voorganger is deze spin-off of vervolg of wat het dan ook is behoorlijk low budget en eigenlijk niet interessant. Toch heb ik om de droogheid wel heel af en toe kunnen lachen en ik vond het wel leuk om Hateway weer voorbij te zien komen. Maar over het geheel genomen ontstijgt dit nauwelijks het niveau van een tv-serie en is het gewoon ondermaats.

Zwakke en voorspelbare film waarbij alleen de mooie hoofdrolspeelster er net mee door kan. Verder zie je alles van kilometers afstand aankomen en is het acteerwerk behoorlijk bedroevend met als dieptepunt de twee rechercheurs. Hoewel alles vrij saai en nietszeggend was kon ik de film wel goed uitzitten maar de kans is groot dat ik hem snel zal vergeten.

Typische Nicolas Cage film. Het kijkt allemaal heerlijk weg, duurt net iets te lang en gaat eigenlijk nergens over. Het charisma van Cage en Sam Elliot maakt deze film zeker het kijken waard.

Boven gemiddeld.

Aardig vervolg dat op alle fronten net iets minder is dan zijn voorganger. Cage doet wat hij altijd doet en het was zeker leuk om Christopher Lambert nog eens te zien.

Gemiddeld.

Hele leuke film. Vooral in het eerste deel heb ik best kunnen lachen en het acteerwerk is best goed maar over zijn geheel genomen stijgt dit niet boven de middelmaat uit. Desondanks is het wel de moeite om een poging te wagen want af en toe lachen lukt hier wel mee.

Redelijk.

Een mengelmoes van allerlei subgenres en dan ook nog met Billy Drago als geflipte zombie/cowboy/spook of wat hij ook is. Het is allemaal ontzettend low budget maar wel leuk en onderhoudend. De vrouwen zijn niet vervelend om naar te kijken en Billy Drago is altijd cool.

Matig maar wel onderhoudend.

Erg vermoeiend werkje waarin alles ondermaats is. Bo Derek is prettig voor de ogen maar acteren kan ze voor geen meter. Helaas heeft dit ook invloed op de rest van de cast want Anthony Quinn heb ik nog nooit zo slecht gezien.

Zwak.

Dit was wel een van de meest misselijkmakende films die ik in tijden heb gezien. Een verhaal is er nauwelijks, de personages boeien voor geen meter en het realisme gehalte is nul.

Het meest trieste was nog het personage van Dano. Nu heeft deze acteur sowieso talent voor stompzinnige rollen maar wat hij hier neerzet slaat echt alles. Na zijn aardige rol in Little Miss Sunshine had hij moeten stoppen met acteren.

Goodman was een van de kleine pluspunten. Ook zijn personage was te walgelijk voor woorden maar Goodman zet zijn rol tenminste neer met enige zelfspot en klasse.

En dan hebben we tenslotte nog Deschanel. Als ik heel eerlijk ben dan zou ik haar op alle mogelijke manieren willen neuken maar zelfs zij kan met al haar charmes deze letterlijk trieste bedoeling niet naar een hoger niveau tillen.

Meest teleurstellende kijkervaring van dit jaar.

Girl Most Likely is de zoveelste film met Kirsten Wiig in de hoofdrol die niet prettig is om naar te kijken. Het is een lange aaneenschakkeling van pijnlijke momenten en chliche's waarbij je incidenteel een voorzichtige glimlach voelt opkomen.

Het absolute dieptepunt was de rol van Matt Dillon. Het personage was vervelend en de dialogen sloegen nergens op. Maar eigenlijk geldt dat voor de hele film.

Zeer matig

Vooraf hoopte ik op een verassende experimentele film. Het is immers een gedurfde zet van Soderbergh om een licht omstreden pornoactrice de hoofdrol te geven.

Het moet gezegd dat Grey zeker niet de zwakste schakel van deze film is. Soderbergh brengt haar mooi in beeld en laat haar zichzelf zijn. Daarom vind ik het ook lastig om te beoordelen of Grey nu echt een goede actrice is. De rol van dure escort vertolkt ze in elk geval overtuigend.

Ander groot pluspunt is de sfeervolle muziek. Vooral de donkere tonen zijn erg sterk gevonden.

De grote misser van deze film zijn de vele misplaatste dialogen over de economie. Daarnaast zijn er wat plotjes die nauwelijks uit de verf komen en niet boeien. De film krijgt daardoor iets leegs en oppervlakkigs.

Als het scenario wat beter was uitgewerkt en de focus uitsluitend had gelegen bij Grey dan had dit een erg goede film kunnen zijn. Nu is het een goed bedoeld niemandsdalletje waarin hele dunne lijntjes zijn uitgezet die eigenlijk nergens toe lijden.

Neemt niet weg dat de film zeker zijn momenten heeft en hier en daar een Bret Easton Ellis achtige sfeer uitstraalt.

Boeiend maar niet briljant.

In de serie Community wordt regelmatig de draak gestoken met Glee en eerlijk gezegd kon ik daar altijd ontzettend om lachen ondanks dat ik nog nooit van Glee had gehoord. Nu kwam dit op fim1 voorbij en ik moet zeggen dat het nog veel erger is dan ik mij had voorgesteld. Alles wat in Glee voorbij komt voelt ontzettend nep en geforceerd. Het is alsof je naar een brave en uitgerekte versie van Idols zit te kijken. Glee voegt niets toe op muzikaal gebied en schijnt vooral te staan voor een bepaalde gehypte lifestyle.

Het ergste vond ik nog die inwisselbare rappertjes en dat kereltje in die rolstoel. Het is allemaal zo verschrikkelijk politiek correct dat het gewoon niet meer leuk is. De enige reden dat ik niet de laagste score geef is vanwege dat meisje wat de cover van Britney Spears deed. Om biologische redenen werd ik daar even wakker geschut.

Verder was deze Glee ervaring eenmalig voor mij en zal ik braaf zappen als het nog eens langs komt.

Verschrikkelijk.

Sobere thriller die het het vooral moet hebben van de sfeer. De personages hebben nauwelijks diepgang maar dat stoort geen moment. In zekere zin heeft deze film de opzet van een ouderwetse Western. Kort gezegd we hebben een boef, we hebben een held en we werken toe na een confrontatie.

Ondertussen worden de rollen aardig neergezet waarbij ik het vooral prettig vond om Stiles weer eens te zien. Toch een erg ondergewaardeerde actrice. Verder doet Hopkins wat hij altijd doet en is ook Liotta wel overtuigend.

Absoluut geen meesterwerk maar een prettige kijkervaring die om is gevlogen mede door de schitterende natuurbeelden.

Boven gemiddeld.

God Bless America is een erg goede zwarte komedie waarin dagelijkse situaties worden geschetst die erg herkenbaar zijn. De sociale kritiek die de film laat zien is op alle fronten terrecht en wordt ook goed uitgewerkt. Vooral hoofdrolspeler Joel Murray zit prima in zijn rol van kritisch individu die zich (terrecht) stoort aan allerlei kleine dingen in de huidige maatschappij.

Enig kritiekpunt is dat de film een beetje inzakt zodra zijn bijdehandse side kick ten tonele verschijnt.

Verder ben ik natuurlijk enthausiast over de hommage aan Alice Cooper. Maar liefst drie songs van de beste man komen voorbij en ook een goed gekozen nummer van The Kinks mag niet onvermeld blijven.

Kortom een lekker scherpe satire waarbij ik vooral het eerste half uur ontzettend heb gelachen. Dit een zeer herkenbare film die ik iedereen aan kan bevelen.

Zeer goed

Erg mooie film met een hele mooie sfeer en prima acteerwerk. Beste rol van Fraser.