Opinions

Vanmiddag samen met mijn vriendin in de bioscoop gezien en daar is dit toch wel de ideale film voor. Je krijgt precies wat je verwacht. Een feel good movie zoals het hoort.

Natuurlijk zijn er wel wat kritiekpuntjes te geven. O.a. teveel verhaallijnen, duurt iets te lang enz. Maar in de juiste setting is dit een hele fijne film.

Zelf heb ik vooral genoten van Anne Hateway en vond ik het ook leuk om Shirley Mclane op haar oude dag nog eens te zien.

Maar goed ik kan hier wel een heel verhaal gaan schrijven maar deze film voldeed gewoon aan mijn verwachtingen en af en toe is het gewoon heerlijk om naar zoiets als dit te kijken.

Nederlandse tienerthriller die zich afspeelt in de besneeuwde Ardenne. In theorie klinkt dit heel leuk maar in de praktijk valt het allemaal wat tegen. Voornaamste probleem is dat alle personages bord karton blijven en hoop cliches uitkramen. De actrices doen hun best maar komen nauwelijks uit de verf.

Enkel de laatste 10 minuten waren nog interessant maar achteraf vond ik het een hele prestatie van mezelf dat ik zover ben gekomen. Ik hoop stiekem altijd dat een film uit eigen land iets origineels of leuks te bieden heeft maar helaas stelt Vals nogal teleur.

Erg matig.

Als ik deze had gezien toen ik 18 was had ik er waarschijnlijk meer mee gekund. Maar nu is dit gewoon een vervelende tienerfilm met vermoeiende en nietszeggende personages. Alleen de muziek is wel aardig en Amy Smart is natuurlijk altijd wel leuk om te zien maar dat maakt dit geen goede film.

Vendetta is een worstelwedstrijd verstopt in een gevangenisfilm. Het acteren is net als bij een gemiddelde worstelfilm onthutsend zwak maar het kijkt allemaal makkelijk weg en is ideaal als je na een lange werkdag even nergens over na wilt denken.

Pulp van de bovenste plank maar ook dat is wel eens lekker.

Gemiddeld.

De Verbouwing is denk ik net als het boek van Saskia Noort. Onderhoudend maar niet bijster orgineel of goed. Het acteerwerk slaat hier en daar de plank behoorlijk mis maar het verhaaltje blijft toch boeiend genoeg om te blijven kijken.

In Nederland worden er zeker slechtere films gemaakt.

Gemiddeld

Bijzonder sympathieke film die tot in de kleinste bijrol prima is uitgewerkt. Het scenario is leuk en interessant genoeg en de personages zijn cliché maar wel vertederend. De beoordeling van deze film valt of staat met de beleving over Chantal Janzen.

Zelf vond ik dat ze het erg leuk deed maar als je een hekel hebt aan Chantal Janzen dan hoef je hier niet aan te beginnen. Verder moet gezegd worden dat het einde nog best verrassend was en dat Gijs Naber steeds een beetje beter gaat acteren.

Boven verwachting

Goed

Het kijken van een film is natuurlijk een hele persoonlijke beleving en soms weet ik ook wel dat een film niet zoveel voorstelt maar heb ik me van het begin tot het einde prima vermaakt. Verliebt in Amsterdam slaagt erin om clichés over Amsterdam en Nederlanders in het algemeen enorm uit te vergroten maar is tegelijkertijd erg sympathiek mede door de Duits sprekende Nederlandse acteurs.

Bracha van Doesburgh die ik recent vooral heb gezien in Nieuwe Buren - TvMeter.nl heeft hier weer eens een ouderwets komische rol en doet dat (in het Duits) zeker niet onverdienstelijk. Verder is haar tegenspeler Vladimir Burlakov overtuigend en slagen ze er samen toch in om een leuk stel neer te zetten.

Verder heb ik me kostelijk vermaakt met de ouders van Burlakov, maar het meest van alles nog wel met het Duitse perspectief van Amsterdam dat hier erg charmant wordt neergezet.

Ouderwets leuke film die zeker niet onder doet voor een Nederlandse romantische komedie en misschien nog wel beter is. Van mij mogen ze het vaker doen. Ik beoordeel deze film nog wat hoger omdat ik hem bijzonder sympathiek vond.

Erg goed.

Om de zoveel tijd kijk ik graag eens een Duitse televisiefilm gewoon omdat ik er zin in heb. De films die uitkomen onder de vlag van Das Erste zijn dan vaak een prima uitkomst. Verliebt in Amsterdam (2017) was daar bijvoorbeeld een prima voorbeeld van. Dat het lang niet altijd geslaagde of zelfs vermakelijke films zijn bewijst deze prul van de buitencategorie.

In het begin is er nog hoop. Dan zou je zelfs kunnen spreken van wat sfeer maar naarmate het scenario zich ontvouwt wordt alles alleen maar slechter, onwaarschijnlijker en absurder, het stuitend slechte acteerwerk helpt dan ook niet.

Dat ik toch ben blijven kijken is omdat ik zo nu en dan best kon lachen en omdat hoofdrolspeelster Corinna Harfouch als enige een ruime voldoende haalt. Maar alles bij elkaar is het toch vooral het rampzalige scenario en het bij vlagen onthutsend slechte acteerwerk dat er voor zorgt dat ik uit kom op een lage beoordeling.

Slecht

Ontzettend slechte film die alle vooroordelen over Texaanse inteelt bevestigd. Kristofferson is niet onaardig maar kan niet acteren en de rest van de cast en ook het scenario zijn raar en zwaar ondermaats.

Erg slecht.

Voor de liefhebbers van dit soort rotzooi. Hij is momenteel te zien op AMC.

Alle slachtoffers zijn tegenwoordig helden dat was het eerste dat door mijn hoofd schoot na het zien van deze film.

Olivia Wilde wil hier laten zien dat ze meer is dan alleen haar uiterlijk en ook behoorlijk kan acteren. Het moet gezegd dat Wilde zeker haar best doet maar dat de film bijzonder oppervlakkig is uitgevallen. De makers willen duidelijk een statement maken over geweld tegen vrouwen maar heel veel verder dan het uitvergroten van het leed van de slachtoffers komt deze film niet.

Alles wordt heel sober en minimalistisch aangepakt en dat moet dan zorgen voor een bepaalde impact die eigenlijk nooit komt. De entertainment waarde is dan ook nihil. Humor of relativering is nergens te bekennen en onder de streep is dit een wraakfilm met een diepe ernst die er juist voor zorgt dat je na twintig minuten je schouders ophaalt en gaat denken dat je al een uur bezig bent.

De film is traag en nietszeggend maar toch blijf je kijken omdat je hoopt op iets unieks dat afwijkt in het genre. Uiteindelijk worden alle clichés keurig afgevinkt maar moet gezegd worden dat de film wel met het nodige lef en durf is gemaakt. Dit neemt echter niet weg dat je hem voor je plezier absoluut niet hoeft te kijken.

Vermoeiend, langdradig en oppervlakkig zijn uiteindelijk de woorden die blijven hangen.

Matig

Van de regisseur die ons het aardige Irina Palm (2007) bracht had ik toch wel wat meer verwacht. Op zich is dit een sympathieke film met een redelijk cast. Maar het gegeven is zo onwaarschijnlijk en stompzinnig dat dit toch wel wat afbreuk doet aan het kijkplezier.

Verder heeft Abed uit Community wel een aardige rol maar over het geheel genomen overtuigd deze film te weinig.

Matig niemandsdalletje.

Het acteerwerk, de beelden en de muziek waren prima maar de film zelf was veel te langdradig, fragmentarisch en pretentieus waardoor de film geen blijvende indruk maakt en dat is met name erg jammer voor het talent van Huppert.

Tegenvaller.

Erg leuke film waarbij ik een aantal malen dubbel heb gelegen van het lachen. Voor fans van de oude roadrunner tekenfilms is dit een prachtige film

Ontzettend zwakke film. Hoewel ik vooraf behoorlijk sceptisch was over het verhaal leek het me afgaande op de rolbezetting toch de moeite waard om deze film een kans te geven.

Achteraf had ik dit beter niet kunnen doen want behoudens wat mooie natuurplaatjes en een paar niet onaardige shots van Béart heeft deze film werkelijk niets te bieden. Het verhaal is ontzettend zwak uitgewerkt en niet geloofwaardig, de imboorlingen hingen me na 2 minuten al de keel uit en de acteurs zijn met dit matige materiaal ook niet in staat om er iets van te maken. Een beetje versuft rondlopen af en toe wat schreeuwen is eigenlijk het enige wat ze doen en als er dan een zin tekst uit komt hangt die aanelkaar van clichés.

Eigenlijk ontbrak het deze film gewoon aan alles wat een film de moeite waard kan maken. Totaal overbodig en nietszeggende film en daarmee heb ik dan ook gelijk de eerste film met Sewell te pakken die mij niet bevalt.

Bij M. Night Shyamalan weet je het nooit. De ene keer krijg je een prachtfilm als The Sixth Sense (1999) of The Village (2004) maar net zo vaak zit hij er ook ontzettend naast zoals bij Lady in the Water (2006) of nog erger The Last Airbender (2010).

Deze The Visit hangt er ergens tussenin. De opbouw is best aardig. De spanning is onderhuids maar de uitwerking is verre van origineel. Naar het einde toe gaat de film hard bergafwaarts en lijkt het erop, dat met elke minuut die verstrijkt, mijn beoordeling verder naar beneden zal gaan. Het bekende trucje van Shyamalan mag ook hier niet ontbreken maar helaas ontaard alles in formulewerk wat nog eens extra pijnlijk wordt door de matige acteerprestaties.

Dankzij het eerste uur toch nog een hele kleine voldoende maar Shyamalan kan veel en veel beter.

Gemiddeld.

Hele sterke film. De sfeer, de acteerprestaties, de subtiele score. Alles beviel me aan deze film. Het kwam allemaal heel integer en warm over en dat maakte dit een hele aangename kijkervaring.

Ik vind het altijd fijn als films met een heel minimaal gegeven zoveel indruk maken.

Zeer de moeite waard.

Viel me erg tegen. Vox Populi is vooral erg slap en onuitgewerkt. Alles komt heel oppervlakkig en ongeinspireerd over. De dialogen waren niet scherp en de acteerprestaties maar matig. Alleen de korte stukjes uit de dagelijkse programma's waren wel leuk gevonden. Maar verder maakt deze film totaal geen indruk.