Opinions

Ha! Leuk. Dat is (toch wel) verrassend. Niet eens een gevalletje ''zo slecht dat het goed is'', maar gewoon all out degelijkheid. Geen problematisch laag budget, genoeg overdreven gorigheid en drie korte verhaaltjes met ieder hun eigen black-culture achtergrond. Heel stereotype dus, maar met een flinke korrel zout gebracht en een te verwachte soundtrack. Lang niet zo slecht als men het laat lijken, daarvoor zijn er in dit genre té veel films die op meerdere vlakken hier niet aan kunnen tippen.

De broertjes Ed Quiroz en Jose Quiroz poepte er in twee jaar tijd een viertal horrorfilms uit, waarvan dit de eerste was in 2005. De kwaliteit laat zich raden. Ultra low budget, een veredeld schoolproject. En dat na tig films en tig jaar ervaring. Duidelijk geen natuurtalenten, maar ik kan er de lol wel van inzien. Het tikt alle clichés van zombiefilms én dit soort 'hood films' netjes af en heeft geen enkele filmische kwaliteiten. Maar onschuldig genoeg om liefhebbers van deze categorie (Z-)films een aardig tussendoortje te bieden.

Meer dan aardig.

Hoewel er behoorlijk vaak en aandachtig gekeken is naar I Spit On Your Grave, is deze Hora toch behoorlijk fijn kijkvoer. Van een oertypische rape&revenge flick valt dus zeker te spreken.

Dat betekent o.a een langzame en langdurige opbouw, halverwege onderbroken door een verkrachting en eindigend met de wraak (/revenge). Een 100% formule werkje en daarom zo fijn, gemaakt door fans en vooral gemaakt voor fans van dit iet wat lugubere genre.

Een vrij kale visuele stijl overheerst. Amateuristisch ten top en zo hoort het! Ondanks dat worden er aardige trucjes tevoorschijn gehaald, de audio weg laten vallen of het beeld laten verspringen (grindhouse feeling) of omschakelen naar zwart/wit beelden, die nog niet eens zo onaardig werken. Behoorlijk sfeervol geheel levert dit op.

Hetgeen dit subgenre zo mooi maakt is vaak het 'revenge' gedeelte. Zo ook hier, het is weer bikkelhard en het beloont de kijker voor z'n tijd. Isabel Vibe die Rikkie speelt is bijzonder stoer in het laatste deel, met 'HORA' op d'r voorhoofd en een weinig bedekt lichaam gaat zij haast zielloos tekeer op de daders.

Al met al een film die niets nieuws doet maar wel een leuke 'ode' is aan de bekende films binnen dit genre. Dat maakt deze 'Hora' tot een film die de moeite waard is voor de fans maar voor de rest van de kijkers totaal niet interessant is.

Opgefockt, shaky, schreeuwerig en grauw. Maar vooral saai. Zeker anno nu is de mix van zombies met actie meer een regel dan uitzondering en dat haalt de fun van La Horde toch hevig onderuit. Oerlelijke montage ook. Schuld lijkt te liggen bij de matige regie, want veel van de actie wordt gemaakt in de post. Teveel bezig met binnen de lijntjes te kleuren en heeft daarmee niets unieks te bieden.

Aja going strong! Van de Franse horror revolutie tot gerenomeerde Hollywood gladfilmerij. Maar dan lang niet zo negatief als het moge klinken. Horns is het zoveelste solide werkje van de beste man. Ditmaal genre-overschreidend en vrijwel volledig gedragen door Radcliffe die steeds meer van zichzelf laat zien. Als ik Shia hier in de comments hoor vallen, lopen de rillingen me over de rug. Moet-er-niet-aan-denken! Vermakelijk om te zien dat Aja het af en toe gewoon niet kan laten om z'n roots door te laten schijnen. Blijft toch wel een horror-regisseur pur sang. Binnen dit soort (romantische)fantasy is het tegenwoordig gelukkig wel geaccepteerd om uit te halen wanneer nodig/het kan. Dat scherpe (''gewaagde'') randje maakt deze Horns méér dan de moeite waard.

Één van de drie films (samen met Ragdoll (1999) 2,0* en The Vault (2000) 1,5*) die Full Moon later in een korter verknipte versie presenteerde in een anthology film. ''Urban Evil'' was de nieuwe verpakking voor een drietal urban films uit hun library. Nicolaou nam twee van de films voor z'n rekening en weet er tweemaal geen raad mee. Beide volgen een soortgelijk plot waarin het aanstormende talent van een hip-hip groep centraal staat, slechts incidenteel wordt de boel opgeschud door wat cheesy ge-horror. Ondanks de speelduur van 72 minuten is het weer grotendeels een straf om uit te zitten. Ben ergens wel benieuwd hoe het stand houdt als kortfilm, maar ik durf er wel vanuit te gaan dat het een stuk beter te verteren is dan deze (grotendeels) duffe brok ellende.

Wingard raakt me opnieuw. Grauw werkje met een duidelijke eigen stempel, dat is tegenwoordig wel goud waard. Ondanks de emotionele 'numbness' deed het me opvallend veel en is de soundtrack eens temeer een onmisbare schakel.

A Horrible Way to Die (2010, Adam Wingard) - cultmoviesreviewed.com

Geinig. Script is van oorsprong een gedachtekronkel van Charles Band, later herschreven onder een andere titel door o.a Bookwalter (regisseur van het zéér fijne The Dead Next Door) en geregisseerd door destijds groentje Danny Draven. Die heeft inmiddels al wat meer -met name als producer- achter z'n naam staan. Het budget van $50.000 in combinatie een ambitieus plot zorgt vanzelfsprekend voor wat problemen, maar ik heb liever dat ze mis schieten, dan helemaal niet. Uiteindelijk zijn er een aantal leuke mechanische designs te vinden en een handjevol hilarische quotes, maar die ellenlange rij-scenes met crappy muziek mochten van mij achterwegen blijven. Irritante filler is dat...

Natte droom van iedere editor. Een masterclass visuele storytelling, met een dijk van een soundtrack en soundscape. Style over substance werkje dat niets te wensen overlaat. Samen met Livide de absolute pareltjes in de moderne Franse horror. Basset omarmt elementen van de Italiaanse grootheid Argento en combineert dat met een bravoure die je tegenwoordig slechts sporadisch ziet... en al helemaal zelden van deze goddelijke kwaliteit.

Leuke animatie film voor jong & oud.

Het verhaaltje is erg leuk gevonden, de wereld van de Who's is erg goed bedacht en leuk uitgewerkt!

Er zitten best een paar grappige scéne's tussen, en heb regelmatig moeten lachen. maar toch zitten er iet wat veel klunzige grappen in (Tegen een boom aanknallen, kinderachtige grapjes)

Vond vooral de burgermeester erg leuk, steve carell doet het uitstekend als stem voor de burgermeester! Echt goed.

Carey doet het ook aardig, soms wat irritant maar dat zijn we wel gewend van hem Hij maakt sommige dingen hier best grappig door z'n gare stemmetjes.

Leukste personage vind ik toch dat gele bolletje (Katie volgens mij)

''In my world everyone is a pony, and they all eat rainbows and poop butterfly's!'' Leuk zinnetje van haar

Erg geslaagde animatie voor de hele familie, zal zeker niet teleurstellen..3.5*!

Geinig. Origineel is het uiteraard niet; de gimmick kennen we al van o.a Unfriended (2014) en ook mainstream bekend met Searching (2018) . De inspiratie is dan ook niet Paranormal Acitvity, maar meer de 'mutaties' van dat ''subgenre''. Blijft wel redelijk effectief, zeker in zo'n kort en bondig formatje. Einde valt in de categorie 'throw it against the wall and see what sticks', waarbij het meeste niet blijft plakken. Redelijk kundig in elkaar gehangen en als een korte snack/attractie nog wel van waarde.

Spiegel debuteerde met een briljante(!) slasher die creatief, sfeervol en eigentijds was. Dat laatste is dit ook, maar in de negatieve zin. Laf meeliftertje met geen enkele opzienbarende scene. Zet de dalende lijn van deel 2 vrolijk door en strooit met anti-climax na anti-climax. Einde deed me even omhoog veren (voorspelbaar maar leuk), maar tevergeefs...

Éen van de beter in z'n soort.

Favo vorm van komedie dit, echt geweldig die constante flauwe opmerkingen en lompe slapstick humor. Charly sheen is de perfecte acteur voor dit type film en weet het dan ook haast altijd goed te brengen.

Zelden een totaal mislukte grap, vaak toch op z'n minst goed voor een glimlach.

Erg gave parodie dus die zeker tot de betere behoort. Nu meteen deel 2 bekijken. 4*

Ook dit tweede deel is erg geslaagd.

Misschien niet helemaal lekker om ze beide op dezelfde avond te zien, word soms een beetje te veel van het goede dan. Lekker flauw weer, alleen gaat dit tweede deel soms net over de grens van niet grappige flauwekul, wat best jammer is. Weet niet de constante vaart en humor erin te houden, echt een film met pieken en dalen.

Dat maakt het dus iets minder maar alsnog is het een zeer geinige parodie die door Charly sheen, samen met de president, tot een waardig vervolg mag worden gerekend.

3.5*

Shia Laboeuf

Geweldige komedie, één van de beste die ik in tijde heb gezien. Briljante cast waar vooral Corddry geniaal is, maar ook Robinson blijft een erg komische acteur. Zwaar van kunnen genieten! Cusack zat ik niet echt op te wachten, maar moet hem toch een compliment geven, want hij deed het hier zelfs erg leuk. Lizzy Caplan vond ik in d'r verschijning wat tegenvallen, was leuker in Cloverfield .

Briljant idee om de jaren80 te nemen voor hun tijdreisje, de aankleding, muziek en sfeer zijn sowieso al een komisch/fout gebeuren. Aantal keer goed kunnen lachen om de situaties, maar het zijn vooral de opmerkingen richting elkaar die je constant met een grijns laten zitten.

Zo kunnen ze niet vaak genoeg gemaakt worden.

Ik kon me ontzettend ergeren aan dat zusje (Waarvan ik tot ongeveer de helft van de film dacht dat het een jongetje was.. )

Alleen maar zeiken, ik moet plassen, ik heb honger, ik heb dorst... en het ging maar door

Maar op een bepaald moment slaat het toch om en is er geen tijd meer voor hartverwarmende stukjes film, maar alleen nog ellende.

Met een hartverscheurend einde.

De muziek was ook erg mooi en ook de animaties waren ontzettend goed. 4*

Hoewel stem-technisch simpelweg onmogelijk: weet De Santi zich zowaar te overtreffen met deze Hotel Inferno. Al het moois uit de vorige Necrostorm producties blijft overeind (Ittenbach 2.0) en daar voegt hij ditmaal een first person perspectief aan toe waardoor de intensiteit bijna niet te peilen is. Ge-wel-dig, met name tijdens het eerste half uur heeft het z'n optimale effect. Niet gimmicky, maar een slim gekozen stijl om hun extreme special effects wéér nieuw leven in te blazen. Daarmee is deze derde titel uit de beste splatter-stal out there voor de derde maal goed voor de volle 5.0*. MEESTERWERK!!

Niets nieuws onder de zon. Althans, als je hem naast de vorige delen (/ andere werk van Necrostorm) legt. Maar wanneer ik hem vergelijk met ''soortgelijk'' (lees: gore) werk binnen het genre, staat het alsnog op eenzame hoogte. Wát een goud hebben ze toch in handen. Die hele gamified aanpak is een schot in de roos. In first person perspectief schiet en hakt de bijdehante protagonist zich door het helse gespuis. De opzet is klassieke FPS stijl: met steeds meer wapens, die je kunt upgraden (bij een NPC, de alchemist) en een eigen stel regels over de effecten van de moorden (enchantments en ammunitie bijvoorbeeld). Weer propvol effecten en montagetrucjes, want er moet zoals al hun producties nog véél in de post productie gebeuren. Al die transitions, camera shakes, jumpcuts voor de gore.... veel opsmuk dus. En nog belangrijker: alleen voor de fans.

Vermakelijk

Vooral omdat 't typisch '80 is. In dit geval met een splinterdun vehaal die met een dikke sfeer is overgoten en daarnaast nog fijner gemaakt door de humoristische insteek.

Sowieso een combinatie die elkaar zelden in de weg zit. Het onzin niveau ligt sowieso al hoog, dus waarom jezelf serieus nemen? Gelukkig doet House dat dan ook niet en weet 't met veel sfeer en leuke acteerprestaties goed te vermaken.

Echt speciaal is het niet en het niveau is niet altijd even constant, maar toch reden om de vervolg films ook eens aan te zetten. 3.5*

Viel alleszins mee. Tijd terug de trailer gezien in de bioscoop en had me toen eigenlijk voorgenomen om er maar gewoon niet aan te beginnen. Aardig misleidend, want op de laatste 20 minuten na is het lang niet zo'n stompzinnig kat-en-muis-spel als toen getoond werd. Zelfs een (alweer) te stoïcijnse Lawrence gooit geen roet in het eten. Verder weinig verheffend en de grand finale is weer eens verschrikkelijk, maar het eerste uur en het geduld waarmee het gebracht wordt is lovenswaardig.

Leuker dan het eerste deel .

Véél meer naar mijn smaak, heerlijk over-de-top met prima decors en walgelijke special effects. Een simpel maar o zo leuk verhaaltje en geweldige personages. Leuke cast, betere (meer) grappen en een vlotter tempo. Wat wil je nog meer van een deel 2?

Vooral de electricien was geniaal . Maar verder ook de toevoeging van enkele (ookal voegt het in z'n geheel weinig toe) vreemde wezens werkt voordelig. Het fantasy gehalte wordt hier dus flink opgevoerd en geeft het een erg groot over-de-top gehalte mee wat alles ontzettend cheesy maakt, het kan niet flauw genoeg!

Mocht ik dit vroeger eens gehuurd hebben had ik 't nu waarschijnlijk nog hoger gegeven, zo'n werkje is 't wel .

Valt enigszins mee, maar voelt iets te verouderd aan om echt mee te kunnen delen in de successen van alle haunted-filmpjes nowadays. Komt vooral omdat de opzet en stijl rond 2005 (of zo) is blijven hangen. Had zo tegelijkertijd met één van de ''Urban Legends'' films uit kunnen komen. Inclusief kapsels, personages (wat ''cool'' is) en scares. Voorspelbaar, maar lang niet de C-film die je ervan verwacht.

Een cliché berg met stront. Geen vlaggetje, geen sprinkeltjes of hagelslag erop. Gewoon een berg onvervalste poep. In de basis al slaapverwekkend, maar de out-of-screen uitvoering is bloedende-nagels opwekkend. De idioterie spat van het scherm af en buiten een behoorlijk spooky begrafenisondernemer heeft het spookhuis weinig om het lijf.

Damn!

Wat een geweldig filmpje van Ti West, wel even iets anders dan Cabin Fever 2 (3.5*). Een ware reis terug in de tijd richting de gouden jaren, een gewaagd iets, had het ook niet voor mogelijk gehouden..maar het is 'm goed gelukt zeg.

Erg lange aanloop, iets wat ik hier perfect vind passen. Weet continue interessant te blijven dankzij de über-dikke sfeer en fantastische regie in combinatie met een geniale score. Ijzersterk van begin tot eind, zonder ergens in te zakken en mét regelmatige hoogtepunten. Zo werd ik even goed opgeschikt tijdens de inleiding, onverwachts, luguber en verschillende vragen spoken meteen door je hoofd.

Verder onzettend spannend, dankzij de uitstekend leidende score gunt de film je geen moment rust, constante dreiging, constante mystery en ten alle tijden een dorst naar meer van dit pracht. Het laatste gedeelte lijkt wat haast te hebben, een flinke ommezwaai in tempo vind hier plaats, echter is dit precies wat het nodig had, wát een timing en wat een uitvoering. Een flinke scheut bloed erbij en het kan niet meer stuk.

Het leek even de foute kant op te gaan toen er mannen in jurken de hoek om kwamen kijken, echter vervalt dit al snel in bijzaak zo blijkt, ben er zelf geen liefhebber van maar de toepassing hier is geweldig. Één van de grootste verassingen die ik dit jaar heb moge aanschouwen, beloon ik hierbij met een 4.5*.

Meestal is de hoofdrolspeler een stoomwals die de badguys aan de lopende band om weet te leggen. Dat is hier net iets anders, want heel smooth wil het allemaal niet lopen. Dat is meteen ook het enige subtiele verschil dat het weet te bieden t.o.v de talloze andere uitgekauwde actie/misdaad (revenge, conspiracy) gethematiseerde direct-to-video troep met een bekende, brede kop om mee te pronken. Ditmaal Bautista én Trejo. Maar vooral Bautista. Typisch worstelaartje. Oogt imponerend, maar weten zich zelden voor een camera te presenteren. Met name in de vecht-scenes is het wat lomp. Vergelijkbaar met Steve Austin, maar Bautista is wél te verstaan.

Vincent Price Ben benieuwd of ik nog ooit een rol ga zien van hem die in de buurt komt van deze. Vind hem hier perfect op z'n plaats. Fascinerend personage, die je van gepassioneerd kunstenaar ziet veranderen in een liefhebber van 't macabere. Bovendien erg vlot, met een spetterende opening (lomp vechtend in een brandend gebouw, ge-wel-dig) en huiveringwekkend slot. Dat poppen (wax of niet) eng zijn, werd voor eens en altijd bewezen. Klassieke slashers zoals Tourist Trap (1979) en Waxwork (1988) hadden er waarschijnlijk heel anders uitgezien zonder deze film.

Had hem voor m'n gevoel te laag beoordeelt. Blijkt na herziening ook absoluut het geval (vorige score was 1.5*). Na het zien van House of Wax met Vincent Price leek dit me een prima moment om deze totaal onvergelijkbare ''remake'' aan te gooien. Serra's debuut heeft veel meer connecties met Wax/poppen films uit de 80's (Tourist Trap, Waxwork..) die zich meer als slashers voordoen en niet het verhaal rond de creator uitdiepen. Zeer moderne update dus, duidelijk in de nasleep van remakes zoals Texas Chainsaw Massacre gemaakt. Veel aandacht voor de sets. Sterke, lugubere art direction. Met name de climax heeft daar baat bij, waar dan wel weer een duidelijke verwijzing naar het origineel te vinden is. Heeft denk ik vooral een slechte reputatie omdat je met Paris Hilton toch een bepaalde verwachting schept die misschien niet helemaal past bij een film die kwalitatief toch behoorlijk goed in elkaar steekt. Zo campy is het allemaal niet. Serra laat zien genoeg te kunnen met het genre en het is fijn om hem terug te zien met The Shallows. Prima moderne slasher.

Als er een award was voor meeste mysterieus bewegende deuren in een horrorfilm, dan gooit deze House on Pine Street hoge ogen. En toch komen de Keeling broertjes er redelijk goed mee weg. Alleen geschikt voor de genrefans die de beproefde formule nog niet zat zijn. Af en toe wel opvallend schommelend in kwaliteit. Sommige scenes worden best mooi opgezet, maar eindigen abrupt of zelfs slordig (de douche-scene). Veilig, middle of the road debuut. Maakt wel benieuwd naar eventueel ander werk van de broertjes.

De benoeming 'provocateur' doet Lars von Trier in dezen niet genoeg eer aan. Een geniale schenentrapper is het. Met gestrekt been in op alles binnen en buiten de film zelf. Een harde tackel op de verouderde regels van film en een gemene elleboog op de neus van de critici die het fluitje in de mond nemen. Het is even vaak hilarisch als huiveringwekkend. Een unicum.

Niet geheel verrassend is het Jack Black die deze verder veilige, maar (zeker voor een film bedoelt voor jeugdige kijkers) zeer degelijk geregisseerde fantasy de nodige glans geeft. Blijft een heerlijke acteur in dit soort rollen. Goosebumps (2015) past wat dat betreft ook zeker in dat rijtje. Vinkt verder iets teveel clichés af om de semi-kritische kijker ook volledig mee te krijgen, maar kan mij voorstellen dat iedereen wel zo'n oom zoals Jonathan had willen hebben... of Cate Blanchett als tante, trouwens.