Opinions

Oef, geen al te beste Baantjer dit, ik vond de serie een pak beter. De personages werden echt niet goed vertolkt (de usuals uitgezonderd) en het kon mij allemaal niet echt boeien.

Blanken zijn alweer het kind van de rekening in deze goedkoop ogende film. Ze draven uitsluitend op als 'onderdrukkers', patroons en huisbazen die als meedogenloze beesten tekeer gaan. De horror bestaat er uit te leven in een 'witte wereld'. We kennen het narratief uit Get Out, alleen is het hier nog irritanter uitgewerkt. De enige manier om het te maken in het racistische Amerika is je zwarte identiteit wissen door o.m. het kroezelhaar om te ruilen voor een sluike snit. De hele film is een weinig subtiele sneer en krampachtige poging tot sociale kritiek. Halfweg strandt de film vrij onverwachts op het niveau van Vampire in Brooklyn, maar dan zonder de humor. En die muziek, jeetje, zo slecht. Tijdverspilling.

Erg ondergewaardeerde thriller hier, wellicht omdat Lili Simmons haar blouse aanhoudt terwijl je bij dit soort films misschien anders verwacht. Wij hebben hier alleszins van genoten. Na een korte intro gaat het vrij snel over tot een nagelbijtende thriller. De finale maakte van een 3* een 3.5*.

Het is jaren geleden dat ik nog zo een goede komedie gezien heb. Snap geen snars van de slechte commentaren. Ik heb me zo kostelijk geamuseerd van begin tot eind. Het tempo ligt zeer hoog, de ene grap na de andere wordt afgevuurd. Soms was het eens mis, maar meestal recht in de roos. De mengeling van pranks en verhaallijn, werkte zeer goed voor mij. Ik vond helemaal niet dat het storend was of opviel dat er meer acteurs zouden hebben meegespeeld dan het zou moeten lijken. Bij sommige pranks bestond de hele ruimte uit acteurs behalve één of twee mensen die dan in de maling genomen werden. Mochten het allemaal acteurs zijn, dan chapeau, want mij viel het niet op. Zeer geslaagde komedie, de beste van de afgelopen jaren.

Met Ballerina serveert Hollywood ons weer een sterk staaltje girlpower. Waarom ze dit soort films blijven maken, versta ik echt niet. Er bestaan amper vrouwen die zulke hersenloze actie appreciëren en mannelijke kijkers identificeren zich vanzelfsprekend meer met een mannelijke actieheld. Of het nu om de Italiaanse maffia gaat, de mocromaffia of de Mexicaanse drugskartels, zelfs een timmerman kan het aantal vrouwen in die bendes op één hand tellen. Maar de bendes in deze film lijken wel samengesteld als een overheidsadministratie. Dat haalde me helemaal uit de film en dat scheelt dan ook een flinke slok op de borrel qua score.

Niet dat Ana de Armas slecht acteert. Ze gaat er vol overgave in en haar tengere gestalte houdt haar niet tegen om hele bataljons mannen onverdoofd te slachten. Daarbij vliegt het cgi-bloed kwistig in het rond. Tussen het moorden door laat ze zich de huid volzetten met onsmakelijke tattoos, want dat is nu eenmaal wat stoere meiden doen ofzo. De choreografie van de actie is behoorlijk goed en er zitten heel wat originele kills in. Sommige scènes waren zeer fraai. Vooral jammer van de casting.

Barbarian is een geslaagde horrorfilm, met een sterke cast. Van Justin Long ben ik fan sinds zijn glansrol in het onvolprezen Tusk. Deze prent had gemakkelijk 4* kunnen scoren als ik mij niet zo geërgerd had aan het gedrag van het hoofdpersonage Tess. Telkens wanneer je denkt kappen met de stommiteiten, Tess en wegwezen uit dat horrorhuis, kruipt ze via een raam of kier terug naar binnen om mensen te gaan redden met wie ze geen enkele emotionele band heeft. Totaal ongeloofwaardig. Als ze haar script en plot wat beter hadden uitgeschreven, was de film zeker beter geweest.

Barbie is de meest succesvolle marketingcampagne in jaren. De film zelf was nauwelijks om aan te zien.

Recensenten en media waren unaniem positief over deze film. Dan weet je dat het productiehuis er een smak geld tegenaan gegooid heeft om de violen te stemmen. Desondanks heb ik, en dat zal sommigen misschien verbazen, met open geest deze film opgezet. Klaar om mij te laten verrassen door de vermeende spitsvondigheden en dijenkletsers, waarvan de pers unisono gewag maakte.

Het nieuws dat deze film een hardcore feminisme wasemt, had mij natuurlijk al bereikt. Daarom kon ik mij er mentaal op voorbereiden opdat dit de beleving van de film niet al te veel bepaalde. Ik zou er natuurlijk een groot boompje over kunnen opzetten, maar daar is dit niet de plek voor. Opvallend en vermeldenswaardig is wel dat Barbie op alle vlakken een kinderfilm is, maar dan met een bloedernstige feministische boodschap. Die boodschap wordt ook fors opgedrongen zodat ze bij kinderen binnenkomt zoals de lunch bij ganzen in een foie gras-bedrijf. Kinderen indoctrineren: foei, niet netjes. Los van het virulente feminisme en de kinderachtigheid heeft de film weinig substantie. Enkel Ken zorgt voor een komische noot. Vooral zijn eerste indruk van het zgn. patriarchale LA was luidop lachen.

Barbie is zonder meer een slechte film met weinig gelaagdheid of humor. De digitale decors zijn goed, maar er zit nauwelijks verhaal in. Alle scènes lijken op een goedkoop excuus om een politieke boodschap te brengen. De film gaat even hard als de lul van een impotente potloodventer. Van spanning is geen sprake. Alles is zo kinderachtig geënsceneerd, dat je als volwassen man beschaamd wegzakt in de zetel, met de stille hoop dat geen van de buren iets in het snotje heeft.

Wat vooral bijblijft, is het een-tweetje tussen Hollywood en de internationale media. De boodschap zelf kan je nog gemakkelijk wegspoelen met een koude pint.

De herziening viel mij reuzemee. De duistere sfeer is heerlijk en de knotsgekke personages toverden geregeld een grijns op mijn gezicht. Mijn oude internaatopvoeder van vroeger was verlekkerd op Michelle Pfeiffer en nu begrijp ik waarom. Ze is geknipt voor de rol van de sensuele Catwoman. Ook Michael Keaton overtuigt als Batman. Danny DeVito doet het ook weer geweldig. Heeft die ooit een andere rol gespeeld dan de walgelijke vent? De beeldkwaliteit is na ruim dertig jaar nog altijd degelijk en de actie, hoewel pover in vergelijking met latere adaptaties, blijft vermakelijk.

Zeer donker geschoten film zodat de kijker enkel maar de contouren ziet van een gevecht en de rest er zelf bij moet fantaseren. Voorts duurt de film ook ruim een uur te lang zodat het echte gevecht zich op de bank afspeelt, tegen de slaap.

Voor wie de politiek van de afgelopen tien jaar zo een beetje gevolgd heeft, zit er eigenlijk geen nieuws in. De unieke stijl van Jambers heeft zijn charme, maar komt hier niet goed tot zijn recht. BDW is in feite 1 langgerekte monoloog van praatjesmaker Bart De Wever, die zich kennelijk alleen omringt met jaknikkers die er louter bij lopen om de Latijnse spreuken en cynische opmerkingen toestemmend in ontvangst te nemen. Om ongemakkelijk bij te worden. Het klopt dat Bart De Wever één van de weinigen is in de Vlaamse politiek die we niet meteen als intellectueel pluimgewicht kunnen wegzetten, maar de personencultus mag nu wel gaan stoppen.

Jammer dat ze full CGI zijn gegaan met de leeuw in plaats van practical effects te gebruiken. Voorts een onderhoudende actiefilm met voldoende spanning. Mooi camerawerk ook. Ik vraag mij wel af waarom de film R-rated is want het blijft allemaal vrij braafjes.

Speciaal filmpje, maar eenmaal op dreef was het behoorlijk genieten. Eigenlijk zitten we zowat in het chaotische hoofd van iemand die zijn verstand verloren is. Enkele markante scènes en een duister, soms zelfs griezelig sfeertje houden de kijker aan boord.

Fantastische en knotsgekke actiefilm. Wat mij betreft misschien wel de beste van Jason Statham. Hij gaat als een onsterfelijke en meedogenloze zot te keer, om "de korf te beschermen" of zoiets. Een maniakale versie van John Wick met interesse in bijen, inclusief hilarische honing- en bijgerelateerde oneliners. Puur genieten deze onzin.

Na bijna twintig jaar een herkansing gegeven en nu beviel het mij een pak beter. Martin Lawrence speelt elke rol als een hysterische hyperkineet, maar sommige grappen zijn toch wel raak en de ludieke sfeer is best fijn te noemen. Redelijke komedie dus voor zij die geen zin hebben in al te complexe verhaallijnen of pretentieuze scenario's.

Ergens had ik verwacht dat dit een vernieuwende film zou zijn, maar de clichés worden aan elkaar gerijgd als parels aan een ketting. Werkelijk nergens blinkt deze film in uit. Maar als doorsnee, standaard werkje nog net vermakelijk genoeg om één kijkbeurt aan te spenderen.

Na vele jaren nog eens herbekeken en ik moet zeggen dat het me nu toch wel wat tegenviel. Score met een punt verlaagd.

Eigenlijk is het plot van BR toch doldwaas eenvoudig? En er gebeurt ook helemaal niet veel. Onnodige romantiek, saai geouwehoer, ik had er soms moeite mee om de film niet gewoon uit te zetten. Die shots van de mistroostige dystopie waren behoorlijk indrukwekkend, maar één zwaluw maakt de lente niet. Er werden in die tijd toch echt wel een pak betere scifi thrillers gemaakt. Ik denk dan aan Terminator, Predator, Alien, Scanners, Toxic Avenger, Robocop, Escape from NY, Mad Max, The Thing en dan vergeet ik er waarschijnlijk nog veel. Neen, Blade Runner is een doorsneefilm, hooguit geschikt om een regenachtige zondagnamiddag te vullen in plaats van een siësta.

Echt interessant is het nog steeds niet, maar deze Blade Runner is alleszins een pak minder saai dan zijn voorganger. Goede cinematografie, dat vooral.

Blink Twice is een bijzonder sterk regiedebuut van Zoë Kravitz. Het verhaal is mysterieus en de ontvouwing van het plot was schokkend en origineel tegelijk, ook al gaf Amazon in haar disclaimer al één en ander prijs nog voor de film goed en wel begonnen was. Het einde zit een beetje klungelig in elkaar: King botst lomp met zijn hoofd tegen een tafel en plots is Frida de grote baas van zijn imperium? Dat sloeg werkelijk nergens op. Mocht men wat meer denkwerk geïnvesteerd hebben in de slotakte, dan was het voor mij wellicht 4* geweest, hoewel de film traag op gang komt. Zelfs de feministische saus stoorde mij niet, want het was hier meer dan terecht.

Een vrij doorzichtige poging om het fenomenale Sisu dunnetjes over te doen. Ik vermoed dat Netflix op één of andere manier achter het scenario is gekomen en halsoverkop is beginnen filmen. Een beetje zoals de Chinezen zich ook laten 'inspireren' door talentvolle bedrijven.

Ik las de naam Tarantino en moest er bij de opening credits ook al meteen aan denken. Niet dat ik zo warm loop voor die over het paard getilde filmmaker, maar zelfs dat niveau wordt niet gehaald, ook al proberen de makers het wel. Sommige actiesequenties zijn meer dan behoorlijk te noemen, maar de personages en wat er met hen gebeurde, kon mij aan mijn reet roesten. Het goudverhaaltje is er zo bij de haren bij gesleurd. Herhaaldelijk vergat ik tijdens de film dat het over goud ging. Als wraakfilm is dit ook echt ondermaats. Neen, als je dan toch graag een WO2-film wil zien met western vibe over goud, wraak en het afslachten van nazi's, moet je bij Sisu zijn.

Pretentieus romantisch drama dat door sommigen met elevated horror verward wordt omdat Taylor Russell knorrig in de camera staart. Beste aan de film is sowieso Sully, zowel qua script als qua personage en acteerprestaties. Voor de rest vooral een lange zit.

Leutig lesbisch coming of age-verhaaltje. Dit is het soort film die ze in Freinet- en Steinerscholen aan de eerstejaars laten zien om homoseksualiteit en gender bespreekbaar te maken. Wel vermakelijk allemaal.

Dit was nu eens een heel vermakelijke actiethriller. De film bevat eigenlijk alle ingrediënten voor een cinematografisch succes. Achtervolgingen, suspense, dolle stunts, geen al te storende personages (waaronder een Lemmy Kilmister-kloon) en... Kurt Russell.

Vreselijke rommel. Slecht geacteerd, lage productiewaarde, garbage van de onderste schuif.

Om 22u30 op een werkdag waagde ik me nog eens in de bioscoop en jawel hoor, nagenoeg de hele zaal voor mij alleen! Waar ik tijdens de reclames weer verveeld werd met de aankondiging van de zoveelste sequel, I know what you did last summer, Conjuring, Mission Impossible, was dit nou eens een lekker originele horrorfilm. Meer gore dan griezelen. Sally Hawkins als oude heks speelde erg goed en die kleine freak zorgde voor de nodige spanning. Geen moment verveeld. Met dit regisseursduo aan de knoppen geef ik met plezier nog eens geld uit aan een film.

Bugonia was voor mij te arty farty. Het begint al met dat waanwijze 3:2 beeldformaat om de kijkervaring extra immersief te maken of zo . Uiteraard volgt er ook bombastische muziek op de meest ongepaste momenten en zijn er de storende hoge pieptonen die te pas en te onpas uit de speakers komen geschald. Hadden hier geen bekende namen ingezeten, dan had Bugonia alle schijn van een pretentieuze b-film. Gelukkig tillen die namen de film ook naar een hoger niveau. Vooral Emma Stone speelt sterk en ook haar script overtuigt. Het einde kon ik wel appreciëren, hoewel er ongetwijfeld haters zullen zijn.

Leeghoofdige actiefilm waar ik normaal gezien wel voor te vinden ben, maar hier pakte de mayonaise niet. Het script is niet clever genoeg of zo, het voelt allemaal wat plastiekerig aan. Over the top actie was degelijk, maar ook weer wat te gekunsteld. In dit genre was Shoot 'em Up 'tig keer beter.

Zeer slechte slasher. De acteerprestaties zijn abominabel en het script trekt op de ballen. Er komt geen zinnig woord uit de domme personages. Ergst van al waren de kills die zelfs voor 1981 nergens op trokken. Ben de laatste tijd weer in de eighties horror vibe, maar dit is toch één van de zwakkere uit het genre. Het is er aan te merken dat dit een Harvey Weinstein-productie is want de geniepige gluurder wordt nog afgeschilderd als slachtoffer.