Opinions

Jan Verheyen hoor ik graag bezig over films, maar zijn eigen films zijn doorgaans niet om aan te zien. Geheugenspel valt wat dat betreft nog mee, maar is geen hoogstaande cinema. Voor het personage Alain Deridder voelde ik wel enige sympathie. Hoe hij op weinig politiekcorrecte wijze tekeergaat, was spek voor mijn bek. Gaandeweg begon ik onraad te ruiken en toen hij ontmaskerd werd als perverse maniak vielen de puzzelstukjes in elkaar. Natúúrlijk is hij de dader, dacht ik. Groot was dan ook mijn verbazing toen dat niet zo bleek te zijn en hij slechts als marginale, maar onschadelijke pervert eindigt.

Het mysterie is soms nog wel interessant om te volgen. De 'ondermaatse' acteerprestaties waarvan in andere commentaren gewag gemaakt wordt, stoorden mij niet zo. Geheugenspel is een redelijke whodunnit met een leuke plottwist. Het einde maakt evenwel veel kapot. Zoon Julien zag zijn grootvader naar de cel afgevoerd worden, zijn moeder gewurgd worden door zijn vader, zijn gezin uiteenspatten, ontwaart een incestueuze en moorddadige familiegeschiedenis, moest zijn eigen vader de kop in slaan...En dan schrijft hij daar doodleuk een boek over en zegt hij dat 'hij zich geen betere familie kon wensen qua inspiratie'. Dat is gewoon een krankzinnig einde, dat helemaal nergens op slaat. Jammer.

Na dik twintig jaar nog eens gekeken en ik kan niet ontkennen teleurgesteld te zijn. Eighties horrorkomedies zijn mijn lievelingsgenre, dus daaraan ligt het niet. Er valt gewoon nauwelijks wat te lachen en de grootste spelbederver zijn de abominabel slechte effecten die zelfs veertig jaar geleden al gedateerd waren. Niet om aan te zien.

Wat was dit voor zieke shit. De overbelichting en gruwelijke taferelen zullen me bijblijven, de rest not so much. De vergelijking met Martyrs gaat wel op. Allebei gaat het om marteling en vernedering, maar bij Martyrs getroostten ze zich ten minste nog de moeite er een pseudofilosofische saus over te gieten.

Zorgeloos genieten van een historische film is er ook met Ridley Scott niet meer bij. Daarentegen wordt het gezond verstand doorheen de film danig op de proef gesteld met talloze postmoderne fantasieën. Bij de Numidiërs werpen de vrouwen zich krijgshaftig in de strijd en in Rome duiken zwarte senatoren en consuls op alsof ze nooit wat anders hebben gedaan. Je kan het zo gek niet verzinnen, maar er zaten hier meer Afrikanen in het Romeins leger dan op de trein naar Mechelen. Aan de top van het rijk staan zowaar twee non-binaire keizers. Je moet er tegenwoordig toch veel onzin bijnemen als je eens een filmpje opgooit.

De CGI was zo mogelijk nog storender, vooral die apen waren niet zo netjes. Met Paul Mescal hebben we ook een protagonist die qua lichaamsbouw iets te veel lijkt op Timothée Chalamet om de gladiatorenarena op geloofwaardige wijze te betreden. Pedro Pascal zie ik altijd wel graag spelen, maar die haalt natuurlijk het niveau niet van de sterrencast uit het eerste deel. Gelukkig zaten er een paar sterke gevechtsscènes bij en valt het totaalplaatje al bij al nog mee. Wat rest, is niet meer dan een doorsneefilm die de herinnering aan het kwalitatieve origineel onrecht aandoet.

Deze sequel was veel slechter dan het origineel. Zeker in de tweede helft, laat de plotontwikkeling te wensen over. Edward Norton heeft al zolang geen films meer gedaan dat hij het acteren precies verleerd is. Vond de excentrieke personages wel leuk, maar daar redt de film het niet mee.

Schertsend en blasfemisch relaas waarin een eigen invulling wordt gegeven aan de dooddoener 'Gods wegen zijn ondoorgrondelijk.'

The Gorge is een zeer goede en onderhoudende film, een cross-over van genres. Dominant is misschien nog de romantiek want de twee protagonisten brengen elkaars hoofd op hol waardoor ze niet logisch meer kunnen nadenken. Drasa is opmerkelijk immature voor de functie die ze heeft in het bewaken van de kloof. Terwijl zij staat te dansen, kruipen die monsters uit het dal. En Levi is bereid om lijf en leden te riskeren voor een snelle wip aan de overkant. Dat deed toch de wenkbrauwen fronsen. Het moet goed geweest zijn, want de dag erna is hij al zo verliefd als een kind. Er gebeuren nog wel wat zaken in de film die helemaal niet logisch zijn, maar wie daar voorbij kan kijken, kan zich goed amuseren. Sound en creature design zijn fantastisch. De special effects zijn werkelijk geweldig. De wereld die zich in de kloof bevindt, is een sterk staaltje vormgeving. Een toppertje.

De film vat aan begin tiende eeuw. De vroege middeleeuwen dus, toen er in Noordwest-Europa nog geen maritieme handel was, waardoor er in deze contreien zelfs geen Italiaan of Iberiër te bespeuren viel. De Moren waren niet noordelijker geraakt dan Poitiers (732) en een paar verdwaalde exemplaren uitgezonderd waren alle allochtonen nog blanker dan de autochtonen, aangezien ze uit Scandinavië kwamen. Het zou nog ruim 500 jaar duren voor de eerste subsahara Afrikanen in Europa opdoken (en neen, dat was niet aan het hof). De eerste Indiërs lieten zelfs nog langer op zich wachten. Om zo een kleurrijke cast naar voren te schuiven in dit tijdsbestek, is dus zonder meer een politiek statement geweest. En dat er in het originele 12de eeuwse Arthurverhaal ook een Moor aan de ronde tafel schoof, verandert daar niet veel aan.

De Angelsaksische Gawain wordt hier gespeeld door een Indiër en de oude blanke cisgender Merlijn omgetoverd tot zwarte vrouw. Camelot lijkt qua populatie verdacht veel op een hedendaagse grootstad. Ik kan dus begrijpen dat sommige film- of geschiedenisliefhebbers van de ene verbazing in de andere vielen. Gelukkig spelen deze alternative facts zich af in de fictieve en dus feitenvrije Arthurlegende waardoor we allemaal met een gerust hart kunnen gaan slapen.

Bovenstaande is wel de enige reden dat er over deze film gesproken wordt, want inhoudelijk was het zo magertjes, echt niet om over na te praten. De film oogt gestileerd, mooie kleurfilters om de inhoudelijke leegte in te kleuren. Van actie is nauwelijks sprake, we kunnen zelfs van een saai en schokkend langdradig scharminkel van een film spreken. Over de muziek kan ik positief zijn, vooral blij dat ze hier niet voor de bollywoodstijl kozen. De kunstzinnige aanpak voelt door de belabberde kwaliteit van het verhaal grotesk aan.

The Green Knight is een pretentieuze film, arty farty.

Na 15 jaar herbekeken en met een half punt verhoogd. Prachtige avonturenfilm over het harde bestaan van onze voorouders. Wie zich moegetergd en uitgeperst voelt door een incompetente overheid kan wellicht troost vinden in het besef dat het vroeger niet over de hele lijn beter was. Ron Perlman is perfect gecast als neanderthaler en had nauwelijks schmink nodig. Ook de andere personages spelen overtuigend, ook al wordt er niets verstaanbaar gezegd. Taal is nog in volle ontwikkeling en onze neanderthalervrienden leven in een zodanig beperkte wereld, dat er ook niet veel woorden nodig zijn om de werkelijkheid te beschrijven. Dat verandert wanneer ze op een stam hoger ontwikkelde homo sapiens stuiten. De scènes met de dieren zijn prachtig en ook de locatie, in de Canadese toendra, wekt grote bewondering op.

Er is onder historici wel wat discussie over het dieet van onze voorouders. Van de neanderthalers denkt men de ene keer wel en dan weer niet dat het kannibalen waren. Deze film gaat daar creatief mee om door een mensetende neanderthalerstam naar voren te schuiven en eentje die dat niet doet (de stam van de protagonisten), daarmee suggererend dat die naast elkaar bestonden. Allicht klopt dat ook.

Historisch is de film niet helemaal waterdicht. Dan denk ik bv. aan het aardewerk met ornamenten dat hier 150 000 jaar te vroeg ten tonele verschijnt. In Canada zijn de oudste fossiele sporen niet ouder dan 15 000 jaar. Daar liep voor zover wij weten nooit een homo erectus rond. Schoonheidsfoutjes die de pret niet kunnen drukken. Ik lees hieronder bij S. Russell dat de Ulam eigenlijk geen neanderthalers zijn, maar cro-magnonmensen. Ik ben vrij zeker van niet. Ze zien eruit en gedragen zich als neanderthalers. Ze kunnen wel vuur brandende houden, maar het niet opwekken en ook in de universitaire faculteit archeologie gaat men ervan uit dat de Ulam neanderthalers zijn, geen cro-magnon.