Opinions

Opnieuw een abominabel slechte sequel in de VHS franchise. De verhaaltjes worden flauwer met de sequel. Ook de infomercials die er te pas en te onpas tussen worden gegooid, glijden af richting totale onzinnigheid. Waar gaat dit nog over? Op die manier hoeft het voor mij niet meer en zou men er beter de stekker uittrekken. Geen enkel verhaaltje springt er echt bovenuit. Het allereerste had nog enigszins potentieel, maar dat wordt niet waargemaakt. Alles wat na de eerste tien minuten volgt, was de moeite niet waard om er tijd of elektriciteit aan te verspillen.

De V/H/S-franchise blijft gewoon knallen. Was al fan van de vorige drie films, en ook de vierde is een schot in de roos. Alicht de beste reeks in het subgenre van de found footage horror. Heerlijk ouderwets griezelen met fijne, originele verhaaltjes die de traditie eer aandoen. Goede regisseurs ook, maar zoals verwacht steelt vooral Tjahjanto de show. Heel fijne verrassing, wist niet dat dit vervolg in aantocht was.

Helaas beduidend slechter dan de rest van de reeks. Eigenlijk een blamage voor de franchise. Het eerste verhaaltje is complete bagger en ook het tweede stelt weinig voor. Daarna wordt het beter, maar het blijft middelmaat. Jammer!

Zeer fout kortfilmpje over Marc Van Ranst, aka Dokter Haat, aka Mark von Ranzig die we in Vlaanderen kennen van zijn zure nachtelijke tweets, lompe scheldpartijen en heetgeblakerde karakter.

De personages wekten bij mij ook meer afschuw op dan de spinnen. Het banlieuegeboefte en hun weinig verheffende dialogen en van elke logica gespeende handelingen, de ronduit afschuwelijke Franse rap op de achter- en helaas ook al te vaak voorgrond, de mistroostige appartementsblok waarin de hele film zich afspeelt...Goed kan je dit echt niet noemen. Volgens mij komen de positieve commentaren vooral van stadsmussen die hun feeling met de natuur zijn kwijtgeraakt. Zelf woon ik op den buiten en heb in geen decennia een spin gedood. Als ze te veel in de picture lopen, worden ze gemold door de katten, maar anders mogen ze gaan en staan waar ze willen. Dit thema leent zich wat mij betreft dan ook beter voor horrorkomedie zoals Arachnophobia of Eight Legged Freaks. Er zit wel voldoende actie in de film en de cgi ziet er zeker niet slecht uit.

Leuke horrorfilm met een creatief, origineel scenario en spitsvondige kills. Het tempo zit meestal goed en er wordt ook behoorlijk goed geacteerd. Beste Calahan die ik tot dusver gezien heb.

Het Reagan-tijdperk blijft een goudmijn aan films opleveren. Ook deze Vigilante is weerom een schot in de roos. In het New York van 1983 zijn criminele gangs de baas. Rechters kijken weg en maken zich zo medeplichtig aan het misdadige klimaat dat talloze slachtoffers maakt. Voor een Vlaming die anno 2021 af en toe de hoofdstad aandoet, is het allemaal pijnlijk herkenbaar. Gelukkig is er een groep vigilantes die recht en orde laat terugkeren en gepast afrekent met criminelen en rechters. Ook de eighties muziek was sfeervol en vermakelijk. De film voelde ondanks zijn ouderdom niet gedateerd aan. Ik heb weinig met voetbal, maar voor Eddie en zijn makkers kon ik eindelijk mee supporteren.

Als grote fan van het werk van Tommy Wirkola toch wel uitgekeken naar deze kerstfilm. De humor is echter ondermaats en de actie slechts occasioneel fenomenaal. De oneliners hadden beter gekund en er zitten toch wat saaiere stukken in die de vaart eruit halen. Over het flinterdunne plot spreek ik mij niet uit, dat hoort er bij dit soort films gewoon bij.

Een Nederlandse boerenfamilie heeft het niet onder de markt. Buitenlandse concurrentie en stikstofregels hangen hen als een molensteen rond de nek. Tot overmaat van ramp sterft de moeder des huizes en ligt dochter doodziek in bed. Wanneer ze ook nog ongewenst bezoek krijgen van misdadige activisten à la Code Rood of Extinction Rebellion, slaan de stoppen bij vader door. Hoewel ik veel respect heb voor dierenrechtenactivisten en ik veel medelijden voel voor varkens in een veehouderij, wordt toch al snel duidelijk dat het hier om losgeslagen gajes gaat dat bereid is om veel geweld te gebruiken en gedreven wordt door haat. De veehouders daarentegen wekken wel enige sympathie op. Om die reden kon ik een zacht gejuich niet onderdrukken toen de activisten tot moes werden geslagen. In een latere fase ging vader veehouder wel wat ver, toen hij de activisten aan vleeshaken hing en begon te spenen. Maar dat was niet vooraleer zijn twee zonen verminkt (en gedood) werden en dochter werd geterroriseerd in haar ziekenbed.

Vleesdag is een, naar de standaarden van de Lage Landen, meer dan behoorlijke horrorfilm. De veehouders spreken overigens in een heerlijk accent. Is dat Drents of Achterhoeks? Het deed me alleszins sterk denken aan die heerlijke boerenrock van Normaal en Mooi Wark. Ter illustratie: Ik Bin En Blief Een Boer.

Een, blijkens de score, ondergewaardeerde thriller. Er wordt door de meeste acteurs degelijk geacteerd en er passeren bovendien enkele bloedhete dames de revue. Onder hen Pippa, een onverantwoordelijke slet die zich uiteindelijk geconfronteerd weet met de gevolgen van haar losbandig en loslippig wangedrag. De plottwists mogen er ook zeker zijn. Eigenlijk wel een meer dan behoorlijke rolprent.