Opinions

Goed gelachen met deze satire over de transmafia in de vrouwensport. Daily Wire is echt goed bezig met hun politiek incorrecte cultuurproducten. Heerlijk ook die cameo's van al hun podcasthosts

Een chickflick met een boterdikke #metoosaus erover.

Moeilijke film om te beoordelen, ik begrijp waarom sommigen dit een degelijke film vinden, maar deze hoge score lijkt me toch van de pot gerukt.

Ten eerste past het volledige verhaal, inclusief de twist, op de achterkant van een bierviltje. Het scenario is flinterdun en had door iedereen verzonnen kunnen zijn. Daarenboven is de muziek zo overdonderend en oorverdovend aanwezig dat het zonder meer storend werd. Vaak leek dit wel een vreselijk chaotische musical. De montage en cinematografie zijn professioneel, maar in combinatie met de muziek 1 grote chaos. Misschien probeerde Edgar Wright de leegte van het verhaal in te kleuren met kleurfilters, wie zal het zeggen?

De eerste helft van de film, lijkt wel een chickflick, en deed me sterk denken aan The Devil Wears Prada. De rollen werden wel sterk gespeeld door twee verrukkelijke meiden, maar echt sympathiek waren die niet. Non-stop zingen en dansen ze het verhaal aan elkaar.

In de tweede helft wordt de spanning opgedreven, en werd de insteek me duidelijk. Mannen zijn de horror en dat gegeven werd heerlijk in beeld gebracht door de grauwe achterkamertjes in het bordeel en al die smerige gozers die hun kleren uittrokken rond het bed. Vuile, onbehaaglijke sfeer die zeer goed in beeld gebracht is. Als man wisten we eventjes wat het is om als vrouw in een stad te leven, of toch om als prostituee in Londen te leven, al wordt dat onderscheid niet echt gemaakt, want ook Eloise moet al van in 't begin (taxiscène) proberen te overleven tussen de mannen/seksuele roofdieren. Deze aanklacht, de eigenlijke boodschap van de film, lijkt mij de belangrijkste maatstaf te zijn waarmee deze film beoordeeld wordt. Akkoord, de killer blijkt uiteindelijk een vrouw te zijn, maar ze krijgt wel bijval van Eloise in haar motieven. Toen er in de slotscène ook nog een travestietenshow werd opgevoerd, en werkelijk alle deugpunten konden worden afgevinkt, kan ik mij inbeelden dat extatische recensenten een staande ovatie gaven en superlatieven te kort kwamen.

Sommige scènes zijn prachtig ingeblikt, maar op veel zaken schoot de film te kort. Het horrorgedeelte faalt mijns inziens door de knullige verschijningen.

Voor mij moet een film meer zijn dan een boodschap, vandaar de krappe 3*. Het talent van Edgar Wright zit in tijdloze horror komedies, niet in dit soort eigentijdse drama's.

Ik heb wel een zwak voor vigilantefilms waar echtgenoten of vaders op jacht gaan naar de kwelgeesten van hun gezin en daarbij buiten de wet treden en alle Geneefse Conventies aan hun laars vegen. Gerard Butler is in zo een rol op zijn best en stelt ook nu niet teleur. Vrij doorsnee allemaal, maar wel erg genietbaar en actievol werk.

Zeker een degelijke en sfeervolle thriller, maar behoorlijk overroepen door de critici. De setting is origineel en vermakelijk, maar de vele 'breaks' halen de vaart er serieus uit. Het is ook een echte slowburner waarbij het wachten is tot de grand finale op het einde alvorens er een streepje horror te zien is.

Het blijft altijd een aangename verrassing wanneer ik ontdek dat nog niet alle FF-pareltjes geconsumeerd zijn. Deze uit 2012 was geheel aan mijn intensieve zoektochten ontsnapt. Vrijwel volledig eens met ibendb hieronder. Josh Criss moet de volledige film dragen en slaagt daar ook wonderwel in. Er zit best wat vaart in de ontwikkelingen en het scenario wekt veel nieuwsgierigheid op naar de uiteindelijke ontknoping. Op dat laatste schiet de film echter ernstig tekort. De kijker blijft echt op zijn honger zitten. Jammer, want hier had zeker meer ingezeten.

Zeer goede documentaire over de Tweede Wereldoorlog in het algemeen en de Holocaust in het bijzonder. De titel doet anders vermoeden, maar de eerste helft gaat niet over de bevrijding of V-Day. De oorlog wordt in zijn geheel besproken, zoals de inval in Polen, D-Day, Pearl Harbor, etc. Unieke beelden, soms gruwelijk, sereen becommentarieerd.

Ik val een beetje uit de toon hier, maar voor mij was dit de zoveelste A24-miskleun. De 1.19:1 aspect ratio benadrukt misschien de verticaliteit van de vuurtoren, maar is verder spuuglelijk. Het personage van Willem Dafoe wekt met z'n hysterisch koeterwaals algauw irritatie op en ook zijn tegenspeler kon op weinig empathie rekenen. Zwart-wit is soms oké, maar tegelijk slaapverwekkend en dat is net wat deze film niet nodig heeft. Enfin, niet m'n meug, maar sfeervol was het wel.

Om de vijf jaar doorloop ik een martial arts-periode qua filmvoorkeuren en die is gisteren opnieuw aangevat. Had met Lik Wong gehoopt op lollige kung fu splatter, maar dat viel tegen. De gore was niet te versmaden, maar de kung fu trok werkelijk nergens op. De gevechten waren volstrekt belachelijk en ik heb niemand een beweging zien maken die ikzelf als sedentaire westerling niet meteen kon nadoen. Qua martial arts is deze film dus echt ondermaats. De humor viel gelukkig mee en onderhoudend is het allemaal wel, maar veel meer dan een nipte voldoende kan ik hier niet aan kwijt.

Wie graag een gevangenisfilm wilt zien met betere gevechten en betere komedie, vindt wellicht meer zijn gading in Big Stan.

De originele Lion King zag ik als kleine knaap op VHS, maar alle scènes uit deze remake werden meteen uit de krochten van mijn geheugen opgediept. Het moet zijn dat dit een exacte kopie is van het origineel, behalve dan dat de vormgeving een pak beter is. Bij momenten leek het net een natuurdocumentaire, maar dan één waarin roofdieren en prooidieren goed overeen komen. Hoewel de liedjes ook bekend voorkwamen, kan ik mij niet herinneren dat ze zo vals gezongen werden. Ook de toevoeging van Beyonce aan het repertoire had echt niet gehoeven. Als ze die valse tonen en misplaatste hedendaagse muziek achterwege hadden gehouden, was het sowieso een 4,5 en misschien zelfs een 5*-film geweest.

Goeie en originele thriller over een man die volkomen moegetergd is door de misdaad en de kromme rechtspraak in zijn stad. Het is geleden van Don't Breathe dat ik nog zo hard aan de kant stond van de 'psycho'. Bij Don't Breathe vloog de vigilante uit de bocht naar het einde toe, maar in Locked heeft hij eigenlijk over de hele lijn gelijk. Prima acteerspel van dader en slachtoffer en voldoende afwisseling doorheen de film. Prachtig om te zien dat de waardeloze vader en recidivist, Eddie, op het einde de boodschap begrepen heeft en zijn leven gaat beteren. Knap werk dus van William die hier betere resultaten haalt dan de gemiddelde straathoekwerker.

Niet zo geweldig als gehoopt. De aanloop is toch wat lang en te weinig onderhoudend. Lee Harker is dan wel een cool personage, Cage zet een geweldige rol neer en de unheimische sfeer is bij momenten heerlijk, maar de ontknoping is eigenlijk aan de belachelijke kant en daardoor niet bevredigend.

Zeer leuke en frisse horrorfilm over een familie elitaire kannibalen. Regisseur Tesh Guttikonda was eerder al betrokken bij het eveneens verrassende Influencer, maar dit is nog een graadje beter. Onverwachte wendingen, redelijke acteerprestaties, voldoende gore, spanning, ...Het zit er allemaal in. Warm aanbevolen want het is de laatste tijd heel karig in horrorland.