Opinions

Er schort van alles aan deze film. Van een belabberd script tot een poep scenario. Het meest lijdt de film nog onder de irritante bordkartonnen personages. Tegelijk houdt deze reboot je aandacht wel vast, dus helemaal verschrikkelijk is het ook weer niet. Zo ongeveer even slecht als het origineel.

Schitterende en gruwelijke thriller. De humor was gitzwart en de spanning te snijden van begin tot einde. Echt een hele vette film!

De eerste twee verfilmingen van dit verhaal zijn om onduidelijke redenen aan mij voorbij gegaan, maar dit was echt een adembenemend meesterwerk. Als historicus en filmliefhebber vond ik dit weergaloos goed. De beklijvende cinematografie slaat vanaf de eerste scène in als een bom. Met de magnifieke nationalistische speech die meteen daarop volgt, wordt de kijker gekatapulteerd naar de gevoelswereld van het jonge Duitse keizerrijk. We voelen de gruwel vanaf de eerste rij wanneer nieuwe vernietigingswapens zoals tanks, gas en vlammenwerpers worden ingezet. Op den duur voelde ik mij even uitgeput en vies als Paul.

Wat mij betreft veel beter dan 1917, met bovendien ook een belangrijke boodschap.

Ooit stond de Kerk garant voor onderwijs en caritas, een baken van barmhartigheid. De laatste tijd is dit instituut van haar voetstuk gevallen en leent het zich vooral als decor en thema voor horrorfilms. Deze film rekent af met de Kerk tot zelfs het stenigen van de reïncarnatie van Jezus toe. De plot in deze film slaat werkelijk nergens op. Men probeert met het DNA van Jezus een nieuwe heiland geboren te laten worden, maar deze methode zou, indien geslaagd, enkel het menselijk DNA kopiëren en niet het goddelijk. Nu goed, dat is een theologische discussie. Er valt wel wat te griezelen in deze film en heerlijke meid Sydney Sweeney doet haar best om gestalte te geven aan haar personage. Het is eens een andere rol dan het hoertje in Euphoria, al houdt ze ook hier haar nonnenkleed niet aan zodat de fans niet op hun honger blijven zitten. Los daarvan acteert ze overigens zeer goed.

De meeste gore valt buiten beeld, de focus ligt vooral op sfeer en spanning. Toch zijn er ook wat gruwelmomentjes om de gorehounds bij de les te houden. Ik had er denk ik wat meer van verwacht, maar beroerd was het zeker niet.

Slecht. De enige Indiana Jones Film die van mij minder dan 3,5 steren krijgt. De openingsscène op de trein met digitaal verjongde Indy was wel oké, maar daarna werd het al meteen een pak minder. Jones wordt afgebeeld als een professioneel en sociaal wrak dat aan de grond zit. In vorige films werd hij als succesvolle archeoloog en professor neergezet, maar dat is kennelijk voorbij. Hij moet gered worden door de uitermate irritante Helena, gespeeld door Phoebe Waller-Bridge. Wat zij allemaal uitkraamt, is zo mogelijk nog erger dan hoe ze het zegt. Een totaal misplaatste sneer naar het 'kapitalisme' kon in de huidige marxistische Hollywood-logica natuurlijk niet ontbreken. Om van te kotsen haar script.

Puffend en zwetend sleept Indy zicht voort, terwijl hem stokken in de wielen gestoken worden door Helena. Toch moeten we op één of andere manier sympathie krijgen voor haar? Allerhande trouwe bondgenoten duiken op waar we nog nooit van gehoord hebben. Letterlijk alle actiescènes waren achtervolgingscènes. Op de duur werd dat zelfs saai en vervelend. Het verhaal ging helemaal nergens. Dat het gezelschap middels tijdreizen strandde bij de belegering van Syracuse was behoorlijk indrukwekkend en een aangename verrassing. Maar ook daar verpest Helena op het einde alles. Wat een vervelend karakter toch.

Een ordinaire cash in, meer niet.

Vrij leuke prent van zoon Cronenberg, zijn beste tot nu toe. Met blitse montage en pittige cinematografie probeert hij hier iets van elevated horror te presenteren, maar dat lukt slechts gedeeltelijk. De psychedelische sequenties zijn te kitscherig en halfweg stort de film volledig in elkaar om pas kort voor het einde weer wat recht te krabbelen. De kijker blijft bij de credits lichtjes verbouwereerd achter, maar niet geheel onvoldaan.

Leuke film waarin er zeer degelijk gespeeld wordt. Vooral de sterke vrouwelijke karakters komen goed uit de verf. Dit was geen meesterwerk ofzo, maar een aangename verrassing kan ik dit echt wel noemen. Het scenario is interessant en alle personages komen goed tot hun recht. Meer van dit graag.

Dit moet de eerste fifties horrorfilm zijn die ik zie, en boy oh boy did I like it. Als iemand nog kijktips heeft voor soortgelijke horror uit die periode, mag hij me die altijd DM'en. Wat een heerlijke sfeer en goed geacteerd ook. Vooral de protagonist, met z'n stevige kaaklijn, doet het heel goed. De film voelt bovendien een pak minder gedateerd aan dan de versie van de jaren '70, die ik, en nu vloek ik wellicht in de kerk, zelfs een stuk slechter vond dan de laatste remake uit 1993. Het verhaal kende ik dus al, maar de originele blijft, zoals wel vaker, de beste verbeelding ervan.