Opinions

"What the fuck is going on?"

Zelf ben ik vrij bekend met de gelijknamige games, gezien ik de eerste vijf delen uit de middelmatige knip en plak reeks heb gespeeld. Dus echt hoge verwachtingen had ik niet bij deze adaptatie.

Voor de film is er een nieuw verhaal geschreven dat zich afspeelt in hetzelfde universum, maar de manier waarop dit gebeurt is erbarmelijk te noemen. Hoewel de eeuwenoude strijd tussen de Tempeliers en de Assassijnen tot de verbeelding spreekt, is de uitwerking er niet naar. Daarvoor is het narratief te nietszeggend en zijn de motieven te verwaarlozen.

Net zoals in de game lopen het heden en het verleden door elkaar heen, maar de film weet hierin geen maat te houden. Vooral als de Spaanse Inquisitie boeiender is dan hetgeen wat zich in Abstergo afspeelt. Als kijker kun je hierdoor in de war raken, met name vanwege onnodige zaken die alleen de gamer zullen aanspreken; onder andere door talloze shots van een adelaar en andere referenties.

'Assassin's Creed' is simpelweg te serieus van opzet, terwijl daar geen reden voor is. Het hele gebeuren komt soms dan ook onbedoeld lachwekkend over, zelfs de degelijke cast moet zich hier behelpen. Het enige wat er nog enigszins mee door kan gaan zijn de actiescènes, maar deze worden door de chaotische montage al gauw om zeep geholpen. Bovendien vindt Justin Kurzel het blijkbaar nodig om alsmaar te schakelen naar de Animus, waardoor je helemaal uit de actie wordt gehaald.

Al met al een kansloze verfilming die de ziel ontbeert van de - middelmatige - games.

1,5 Sterren.

"This is my contract."

Ik begrijp dat Jean-Claude Van Damme hiermee destijds na een lange tijd weer in de bios te zien was, althans in Amerika dan.

Het gegeven van twee huurmoordenaars die samen moeten werken is eigenlijk erg clichématig te noemen. En dan heb ik het nog geen eens gehad over de daarbij behorende randzaken. Wat dat betreft een op-en-top B-film, zeker met het Oostblok als locatie.

Desondanks is het wel te merken dat er moeite is gedaan om daadwerkelijk een verhaal te vertellen, ondanks dat het redelijk afgezaagd aanvoelt. Hierbij is het acteerwerk van Van Damme en Scott Adkins wisselvallig. Al lijkt een dergelijke rol perfect te zijn voor Van Damme, aangezien hij vrij weinig tekst heeft en een ietwat emotieloos personage moet neerzetten.

De spaarzame actiescènes bestaan - jammer genoeg - voornamelijk uit vuurgevechten. Deze worden best aardig in beeld gebracht; er zitten zelfs een paar leuke verrassingen tussen. Toch had ik iets meer hand-to-hand combat gezien van beide heren.

Al met al een onderhoudende B-film die nergens echt bijzonder wordt.

2,5 Sterren.

Hij was vannacht op BBC 1 om 1.20 en ik had 'm maar opgenomen en vanochtend gekeken. Deze film kijkt best wel lekker weg moet ik zeggen. Het verhaallijntje is een beetje vaag over een agent die naar een bureau 13 moet gaan die gaat verhuizen naar een andere plaats, ondertussen worden er gevangenen getransporteerd, alleen één gevangene is zo ziek dat ze wel moeten stoppen bij die bureau 13, een man met een dochter die wordt neergeschoten door bendeleden, waarvan hij er één doodt als wraak en dan vlucht naar bureau 13, de bendeleden zoeken dan wraak op die man en gaan het bureau aanvallen en dan begint de actie wel hoor.
Verder vind ik dat de sfeer en spanning er goed inzit, dit komt ook mede door de muziek van Carpenter.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Ik had 'm opgenomen en vanochtend gekeken. Ik vond het niet zo een boeiende film om eerlijk te zijn, geef mij het origineel maar daar vermaakte ik me wel goed mee. Deze film moet het duidelijk niet van het cliché verhaal hebben, maar van de actie. Maar de actie vond ik zwaar belabberd. Het is dat Hawke en Fishburne deze film nog enigszins waard maken om naar te kijken met hun rollen.

Ik geef 'm 2, 5 sterren en van originele films maak je geen remakes, je blijft er maar mooi van af.

"Please, tell me you did not just say exorcism."

Dit subgenre is inmiddels wel uitgekauwd, maar Pearry Reginald Teo doet een prima poging met deze film.

De alleenstaande vader Joel heeft het beste voor met zijn zoon, echter belemmert zijn schizofrenie hem daarin. Wanneer de demonische visies erger worden en zelfs zijn zoon beweerd monsters te zien, schakelt hij de hulp in van een priester. Het verloop is niets nieuws onder de zon, maar er wordt een leuke draai aan gegeven.

Het is duidelijk te zien dat Teo veel tijd heeft besteed aan de sfeer. Alleen het huis is al onheilspellend te noemen, met het decor en de morbide kunstwerken waar Joel aan werkt. Het voelt lekker duister aan. Een aardige touch is de uitleg over de drie verschillende fases waarin de demonische bezetenheid tot stand komt. Dat wist ik tot voorheen nog niet.

Je blijft je als kijker afvragen of bepaalde gebeurtenissen daadwerkelijk gebeuren of te wijten zijn aan de schizofrenie van Joel. Dit leidt tot een aantal spannende momenten. Des te jammer eigenlijk dat je slechts vlagen ziet van het exorcisme; waarschijnlijk was het budget niet toereikend genoeg. Tevens komt het slot nogal zwakjes over.

Al met al is 'The Assent' een welkome horror over exorcisme.

Kleine 3,0 sterren.

"This isn't the beginning of something."

Dit is weer zo een typische film van Wes Anderson.

In een soort van raamvertelling binnen een raamvertelling word je geïntroduceerd met een toneelstuk dat gecentreerd is om een stadje in de jaren '50. Verscheidene personages passeren zo de revue, terwijl er van alles en nog wat gebeurt. Het toppunt is een quarantaine ten behoeve van een curieus fenomeen.

Vanaf het begin zie je weer de kenmerkende stijl van Anderson; van de pastelkleuren tot aan het decor toe. Het laat je als kijker in ieder geval genieten van alle details. En daarbovenop heb je natuurlijk de sterrencast die enkele opmerkelijke rollen neerzet. Het levert vele droge dialogen en een aantal markante situaties op.

Op een gegeven moment wordt het simpelweg iets te veel van het goede. Het is alsof Anderson te ver doorschiet in zijn opzet, waardoor er een - mooie - lege huls overblijft. Daarvoor blijft het gebeuren zich maar voortkabbelen en is er nauwelijks sprake van enige ontwikkeling. Het is dan ook veelzeggend dat iedereen tegen het einde aan stilletjes zijn koffers heeft gepakt.

Al met al is 'Asteroid City' best aardig te noemen, maar Anderson valt op deze wijze voornamelijk in herhaling.

Kleine 3,0 sterren.

Had er toch wel meer van verwacht toen ik de trailer voor het eerst zag.
Nu verzandt deze film in teveel toevalligheden, plotgaten en clichés.

Wordt nergens echt spannend, soms zelfs saai te noemen.
Wel redelijk geacteerd, lachen om Josh (van Nickelodeon's Drake & Josh) te zien.

Einde is ook erg slecht uitgewerkt, je komt ook nooit te weten wie de dader is en wat zijn daadwerkelijke motief is. Maar wellicht dat ze dit voor deel twee bewaren die zich dus in een mini-mall gaat afspelen...

1,5 Sterren.

"It's a double pleasure to deceive the deceiver."

Je zou weleens flink bedrogen kunnen uitkomen als je denkt dat dit de vrouwelijke tegenhanger van 'John Wick' is, vooral met David Leitch aan het roer. 'Atomic Blonde' is namelijk veel te complex voor zijn doen.

Aan de basis staat een spionne die vlak voor de val van de Berlijnse Muur een belangrijke lijst met namen van alle actieve geheim agenten moet zien terug te vinden. Met de historische gebeurtenis wordt verder niets meer gedaan, aangezien het meer een excuus is voor de visuele stijl en een rits aan jaren '80 hits.

Je zou verwachten dat de film rechttoe-rechtaan is, maar de matige verhaalstructuur werkt niet mee; als kijker word je nodeloos heen en weer gegooid tussen het heden en het verleden. Op deze manier tracht men meer intrige te creëren in een wereldje waarin iedereen elkaar probeert af te troeven om de lijst te bemachtigen. Echter wordt de vaart er alleen maar uit gehaald en ondertussen stapelen de plotgaten en rare wendingen zich op. Het is dan ook niet verrassend dat er meerdere eindes zijn, om maar enigszins plausibel over te komen.

Leitch weet de actie gelukkig wel kundig in beeld te brengen, zonder het overzicht te verliezen. Het zorgt voor een aantal keiharde scènes die goed binnenkomen. Charlize Theron is hier duidelijk op dreef en zet haar beste beentje voor, getuige de vele verwondingen die ze heeft moeten doorstaan tijdens het filmen. Dit alles komt samen in een vrijwel naadloze trappenhuis sequentie die zijn weerga niet kent.

Al met al een redelijke actiefilm die met een simpelere uitwerking en een kortere speelduur beter had kunnen uitpakken. Desondanks zie ik een vervolg graag tegemoet, mits er natuurlijk een beter script voorhanden is.

2,5 Sterren.

Het Spaanse antwoord op 'Paranormal Activity'...

Althans, als ik de poster moet geloven.

Jammer genoeg wordt het niveau van eerder genoemde film nooit gehaald. De opbouw is simpelweg te langdradig zonder echt spanning te creëren. Het is erg traag allemaal zonder iets met de besproken legende te doen.

Alleen tegen het einde gaat het nog enigszins los, maar ook hier weet men niet goed om te springen met de gegeven attributen. Zo is er bijvoorbeeld een doolhof waar vrij weinig mee gedaan wordt. Debet hieraan is het chaotische camerawerk dat veelal niet meer laat zien dan wat struiken. Normaal gesproken zou dit i.c.m. night vision voor een hoop spektakel moeten zorgen, helaas bewijst 'Atrocious' het tegendeel.

De plotwending zelf is op zich een leuke verrassing en laat je als kijker anders naar het geheel kijken. Hoewel ik toch liever een ander uitkomst met iets meer gekkigheid had gehad. Maar voordat het goed en wel doordringt, is het afgelopen.

Al met al matig, enkel het einde weet de film een beetje te redden. Gelukkig is de speelduur niet zo lang.

2,0 Sterren.

Geinig filmpje over Engelse hangjongeren die het tegen aliens opnemen. De aliens zien er eigenlijk niet eng uit, maar dat maakt niet al te veel uit.

Ik heb erg genoten van de conversaties tussen de jongeren en hoe ze zich probeerden te wapenen tegen de aliens.

Dikke 3,0 sterren.

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken. Was wel een redelijke film over een student die te maken krijgt met het Erasmus leven, waar ik voor het eerst over had gehoord overigens. Verder was het op zich wel een luchtige film, het werd nergens te zwaar of zo, maar de echte diepgang miste ik toch wel. Trouwens die tips die die ene lesbienne aan Xavier heeft gegeven zal ik zeker onthouden.

Vandaar 2, 5 sterren.

"I thought we were having a funeral dinner not a cockfight."

Op goed geluk meegepakt in de bios en mezelf laten verrassen, wat op zich redelijk is uitgepakt.

Ik begrijp dat dit een herbewerking is van een toneelstuk. De film ademt dat zeker uit met de sporadische locaties en de vele - uitgesponnen - scènes die binnenskamers zijn gesitueerd. Desondanks zorgen enkele shots van de omgeving ervoor dat het rustieke aardig overkomt.

De samenkomst van het gebroken gezin wordt uitstekend weergegeven door lange dialogen enigszins doordrenkt met zwarte humor, alhoewel het melodramatische wel heerst. Het sterke acteerwerk van de fantastische cast maakt dit meer dan de moeite waard, met name de clashes tussen de personages van Meryl Streep en Julia Roberts zijn echt geweldig om te zien. Hierbij mag ik de sympathieke Chris Cooper niet vergeten te noemen die een ontroerende rol neerzet.

Op het eerste gezicht lijkt er nog vrij weinig aan de hand te zijn en kabbelt het maar wat voort, maar doordat de gebreken van de verscheidene familieleden langzaamaan naar boven komen drijven, wordt het qua verloop toch interessant. Alleen is het jammer dat 'August: Osage County' gedurende de speelduur ietwat stuurloos aanvoelt.

Al met al best een intrigerend schouwspel, maar het blijft net iets te veel een toneelstuk geplaagd door enige ongeloofwaardigheden.

3,0 Sterren.

Redelijke film die je niet hoeft te kijken voor het verhaal, maar des te meer voor de gore die best goed in beeld wordt gebracht.

Overigens wel een beetje jammer om de brandblusserscène van Irrèversible te kopiëren, dat werd best slecht in beeld gebracht zeg...

2,5 Sterren.

"They're not supposed to bleed like that. Right?"

'Trolljegeren' vond ik niet zo geslaagd, maar met deze titel weet André Øvredal zijn stempel zeker te drukken.

De opzet van een autopsie om achter de doodsoorzaak van een onbekende vrouw die onder mysterieuze omstandigheden is gevonden lijkt simpel, maar de zorgvuldige ontvouwing werpt zijn vruchten af. Hoe meer - onverklaarbare - zaken er namelijk ontleed worden, des te spannender wordt de film.

Dat is vooral te danken aan de samenwerking tussen Brian Cox en Emile Hirsch die als vader en zoon, maar bovenal als lijkschouwer geloofwaardig overkomen. Doordat elke stap voorzien wordt van hun commentaar ga je als kijker ook beredeneren hoe de verscheidene puzzelstukjes in elkaar behoren te vallen. Daarbij helpt het dat Olwen Catherine Kelly als lijk iets onheilspellend heeft.

'The Autopsy of Jane Doe' leunt op de beklijvende sfeerschepping; er wordt knap gebruik gemaakt van één ruimte, degelijk acteerwerk en spanning. De kracht van de suggestie blijft overheersen, met name door het gebruik van geluid. Hierdoor blijf je op je hoede, zonder dat je wordt overrompeld door overbodige jump scares.

Al met al een solide horror waarvan er deze dagen helaas te weinig worden gemaakt. Graag meer van dit Øvredal.

3,5 Sterren.

De neerwaartse spiraal van Alexandre Bustillo en Julien Maury.

Dit was nog de enige titel die ik moest zien uit het repertoire van Bustillo en Maury, maar het wordt er niet beter op. Waar ze nog indrukwekkend begonnen met 'À l'Intérieur' en een intrigerende 'Livide' is alle magie weg lijkt het wel.

In 'Aux Yeux des Vivants' volg je drie kwajongens die besluiten om hun zomervakantie eerder te starten door onder andere wat rottigheid uit te halen op een verlaten filmstudio. Dit blijkt geen goed plan, want al gauw worden ze op de hielen gezeten door een gemaskerde man.

De film opent nog sterk met Béatrice Dalle, die wederom acte de présence geeft, maar daarna gebeurt er werkelijk niets bijzonders meer. Hetgeen voornamelijk te wijten is aan de drie jochies die nauwelijks kunnen acteren en eveneens het tamme verloop. Ik vroeg me soms echt af of ik wel naar het werk van Bustillo en Maury aan het kijken was...

Als kijker moet je nota bene één uur wachten voordat het enigszins losgaat; zelfs dan zie je maar een glimp van de befaamde gore. Er is bijna geen sprake van enige spanning in de opbouw, met daarbovenop nog eens een hoop clichés en armzaligheid. Het is alsof alle lef ontbreekt bij de regisseurs, waardoor ze maar veilig gaan schuilen in de gebaande paden.

Al met al een nietszeggende horror om zo snel mogelijk te vergeten. Ik vrees het ergste voor dit duo, gezien 'Leatherface' ook niet om over naar huis te schrijven was.

1,5 Sterren.

Russische aliens.

Dit had beter gewerkt als een serie.

Van het ene op het andere moment is de wereld in duisternis gehuld. Opvallend genoeg is er een kleine cirkel in Oost-Europa waar nog steeds elektriciteit te vinden is. Door het opzetten van buitenposten probeert de mensheid zich voor te bereiden, want het is mogelijk dat er een niet te verklaren dreiging schuilt in het gebied.

Het is duidelijk te merken dat men iets te overmoedig is geweest in de uitwerking. Er worden namelijk allerlei personages geïntroduceerd die vervolgens niet uitgewerkt worden en het verhaal komt nauwelijks op gang. Het voelt alsof je een ellenlange uitleg krijgt die kant noch wal raakt, zucht.

Qua locaties en sfeer is de film wel in orde; vanaf het begin is gelijk te zien dat de productiewaarde van een hoog niveau is. Des te jammer dat de actie tegenvalt, omdat het vooral blijft bij schieten in het luchtledige. Alleen tegen het einde aan gaat het nog enigszins los.

Al met al is 'Avanpost' een matige Sci-Fi die gerust met een half uur ingekort had mogen worden. Overigens is het opmerkelijk dat Mike Shinoda speciaal voor deze film een track heeft gemaakt.

Dikke 2,0 sterren.

Jep, geen last gehad van hierzo.
Ik heb 'm vandaag in IMAX 3D gezien en man wat een ervaring is me dat toch zeg. Niet normaal. Ik zou bijna medelijden krijgen met mensen die de normale versie gezien hebben.

Any way, het verhaal is op zich wel oké. Het wankelde een beetje tussen cliché en niet cliché. Maar het was op zich best te doen.

Wat ik daarentegen wel erg sterk vind is het acteerwerk en natuurlijk de special effects. Ik had soms het gevoel ook bijna een traantje weg te pinken bij één van de treurige gebeurtenissen uit de film, zoals het bos dat gekapt wordt of dat ze al die Navi worden doodgeschoten en Neytiri haar vader verliest. Toch wel knap dat je kan meeleven met zo een fictieve personage.

En ik heb echt bijna geen woorden hoe Pandorra is neergezet. Die wereld leeft echt. Van het kleinste grassprietje tot aan een enorme oerboom aan toe.

Afgezien van kleine minpuntjes dat het verhaal sterker had gekund en de film was net iets te lang naar mijn mening. Is deze film zeker 4, 0 sterren waard.

"Why so blue?"

Na zoveel jaar uitstel had ik eigenlijk niet verwacht dat dit vervolg ooit nog eens het daglicht zou zien, maar dertien jaar na het baanbrekende eerste deel is het er toch van gekomen.

In 'The Way of Water' zijn we ook al ruim tien jaar verder. Jake en Neytiri hebben inmiddels een gezinnetje gesticht en lijken een zorgeloos leventje te leiden. Dit kan natuurlijk niet lang duren, want binnen de kortste keren krijgen ze weer te maken met een - bekende - dreiging. Om onnodige slachtoffers te voorkomen, zoeken ze hun toevlucht in de Metkayina, een zeevolk.

Net zoals 'Avatar' is het verhaaltje wederom erg simpel gehouden. Er gaat veel tijd zitten in het clichématige gezinsleven, waardoor de noodzaak van het hele gebeuren nauwelijks aanwezig lijkt te zijn. Er worden veel nieuwe personages geïntroduceerd, maar niemand laat een blijvende indruk achter; Spider in het bijzonder vond ik nogal uit de toon vallen. Wat mij betreft rechtvaardigt het de speelduur van meer dan drie uur niet.

Van tevoren had ik verwacht om visueel overdonderd te worden, maar dat valt eigenlijk wel mee. Net zoals de voorganger heb ik de film kunnen aanschouwen in IMAX 3D, alleen nu met HFR als bonus. Het voelt op momenten aan als een soort van videogame. Tegelijkertijd is het een excuus om een overvloed aan beelden van het water te laten zien. Het is duidelijk dat James Cameron zijn nieuwste techniek goed tentoon wil stellen. Alhoewel ik het qua actie op een bepaalde manier veel spectaculairder had verwacht.

Al met al een aardig vervolg, maar na zoveel jaar wachten is het resultaat enigszins teleurstellend te noemen. Ik hoop dat de komende delen niet zo een langgerekte structuur kennen.

3,0 Sterren.

"Well, this is all very interesting, but is it goin' anywhere?"

Vooralsnog ben ik nog niet onder de indruk van het werk van Jesse V. Johnson, maar omdat deze film een positief cijfer heeft, heb ik mij er toch aan gewaagd.

Dit is inmiddels de zesde - en meest succesvolle - samenwerking tussen Johnson en Scott Adkins. Laatstgenoemde stapt hier in de schoenen van een gevangene die tijdens zijn proefverlof de benen neemt. De beste man is uit op wraak en gijzelt vervolgens de bezoekers in een bar om erachter te komen wie er verantwoordelijk is voor zijn straf.

Via flashbacks word je als kijker meegenomen naar de oorzaak. Het schakelen tussen het heden en het verleden zorgt voor de nodige afwisseling. Dit mag helaas niet verbloemen dat het verhaaltje wel erg karig is, maar je blijft toch hopen dat Cain zich door alle ellende heen kan slepen.

Adkins ondergaat hier een hele transformatie; door zijn metalen gebit en verwondingen lijkt hij een ander persoon. Dit past perfect bij zijn gemangelde personage dat door alle ervaringen een maniak is geworden. Uiteraard levert dit een aantal heerlijke knokpartijen op die genadeloos overkomen, met als hoogtepunt het gevecht in de bar.

Al met al is 'Avengement' een ongecompliceerde actiefilm die je voorziet van een aardige dosis geweld.

3,0 Sterren.

Vanochtend mogen aanschouwen in glorieus Imax 3D en wat een epische film is me dit toch zeg.
Ik had er op voorhand niet al te (hoge) verwachtingen van, omdat ik de afzonderlijke films van: Hulk, Thor & Captain America niet echt geslaagd vond op Iron Man na dan.

Maar ik werd gewoon overrompeld door deze film, wordt goed en rustig opgebouwd met de Avengers die geïntroduceerd worden en de schurk Loki, maar als het losgaat dan gaat het ook echt los.

Verder zit het met de humor echt goed in deze film, sommige dingen kwamen echt vanuit het niets. Bijvoorbeeld Hulk die zomaar Thor aan de kant mept.

Ik moest tegen het eind aan wel bijna even een traantje wegpinken, toen Iron Man de kernraket naar de 'andere kant' stuurde. Ik zat 'm toch wel even te knijpen of hij het zou redden.

Dikke 4,5 sterren en kom maar op met Avengers 2.

"The city is flying, we're fighting an army of robots, and I've got a bow and arrow! None of this makes any sense!"

Met The Avengers (2012) werd gelijk de toon gezet. Dus vanzelfsprekend lagen de verwachtingen hoog met dit vervolg, misschien wel te hoog.

Door de introductie van Ultron lijkt men voor een duistere aanpak te kiezen, al is dat meer schijn, aangezien deze ijzeren schurk weinig imponeert. Joss Whedon gaat namelijk op zijn eigen vrolijke manier door om een - overvol - verhaal te vertellen dat de kijker als zoete koek moet slikken; plotgaten en vage wendingen mogen geen verrassing zijn. Hierbij mag de karakteristieke komische noot niet vergeten worden.

In dit deel wordt er de tijd genomen om een aantal personages beter uit te diepen. Op zich is dat wel te prijzen. Zo krijg je meer inzicht in Hawkeye en heb je niet meer het gevoel dat hij er voor spek en bonen bijloopt. Toch zijn deze pogingen enigszins halfslachtig te noemen, omdat het vrijwel nergens naartoe leidt. Wat dat betreft zijn de spanningen onderling te verwaarlozen.

Waar 'Avengers: Age of Ultron' wel in slaagt, is om je dikke actie voor te schotelen. Het is werkelijk waar weer één groots spektakel, met goed uitgekozen rustpunten. Wel kan de montage beter, omdat de sequenties elkaar in rap tempo opvolgen. Hierdoor worden er te weinig epische momenten gecreëerd en heerst er een 'been there, done that' ervaring.

Al met al prima vermaak, maar het speciale is er helaas wel van af. Desondanks ben ik benieuwd naar het volgende deel.

3,5 Sterren.

"Whatever it takes."

Na elf jaar en met tweeëntwintig films op de teller komt er een einde aan een groots epos, waarmee superhelden definitief op de kaart zijn gezet. De gebroeders Russo weten er een gedegen slotakkoord van te maken.

De vernietigende vingerknip van Thanos in 'Infinity War' heeft ervoor gezorgd dat de helft van het universum is weggevaagd. Aan de overgebleven leden van de Avengers is het nu om zich te hergroeperen en een plan te bedenken om alles ongedaan te maken. Het is duidelijk dat het erop of eronder is, gezien er zich geen tweede kans meer zal voordoen.

Voordat het geweld kan losbarsten, kent de film wel een lange aanloop; met zoveel films achter de rug is het vanzelfsprekend dat er een hoop losse verhaallijntjes zijn die eerst afgewikkeld moeten worden. Op deze wijze wordt er dieper ingegaan op de karakters en het verlies die ze met zich meedragen. De benodigde comic relief is gelukkig wel aanwezig in de vorm van Thor die zijn eigen versie van The Dude uit 'The Big Lebowski' neerzet en Hulk die zich zeker kan vinden in zijn nieuwe persona.

De hoeveelheid aan ontwikkelingen die plaatsvinden is te merken aan de onevenwichtige pacing. Hierdoor loopt niet alles even soepel. Het gevolg is dat 'Endgame' meer een soort compilatie is van de beste momenten met alle sterren bij elkaar, die helaas niet allemaal even optimaal benut worden. Wat dat betreft heeft het eindgevecht niet het beoogde epische effect, ondanks dat je als fan wel in een heerlijke achtbaanrit beland.

Al met al een vermakelijke culminatie van alle films, maar drie uur als speelduur is gewoonweg te veel voor hetgeen dat men wil overbrengen. Alsnog chapeau voor de Russo's die zoveel ballen tegelijkertijd in de lucht kunnen houden.

Dikke 3,5 sterren.

"Fun isn't something one considers when balancing the universe. But this does put a smile on my face."

Tien jaar geleden had ik niet verwacht dat het Marvel universum zo ongelooflijk uit zijn voegen zou barsten, maar achttien films later zijn we dan toch aanbeland bij de confrontatie waar al die tijd naartoe gewerkt werd.

Thanos maakt eindelijk een propere intrede naar zijn jacht op de Infinity Stones die hem de macht moeten geven om de totale controle over het universum te krijgen. Deze stenen moeten hem in staat stellen om genocide te plegen in al zijn kortzichtigheid. Een betere aangelegenheid is er niet om alle superhelden bij elkaar te krijgen tijdens dit noodlot.

Aan de gebroeders Russo is het om de juiste balans te vinden tussen al deze personages, gezien ze door iemand anders zijn geschreven. Hoewel de verscheidene tonen enigszins onevenwichtig overkomen, slagen ze erin om een acceptabele middenweg te vinden; eenieder krijgt de aandacht die ze verdienen. Dit zorgt voor opvallende interacties, bovendien is dit één van de zeldzame keren dat de bad guy daadwerkelijk interessant is.

Het is te merken dat de inzet hoog is, vooral vanwege de voelbare duistere toon en de constante dreiging dat iedereen het loodje kan leggen. Qua narratief wordt er eigenlijk niets bijzonders gedaan, maar het blijft gewoon genieten geblazen om alle Avengers samen te zien vechten in rijkelijk gevulde sequenties waar de actie ook nog eens overzichtelijk is. Dit is geheel toe te schrijven aan het conto van de Russo's.

Al met al is 'Infinity War' een uiterst vermakelijke actiefilm geworden waar een groots ensemble in volle glorie kan schitteren. Helaas is het nog één jaar wachten op het vervolg, want het verhaal is bij lange na nog niet afgesloten. Uiteraard wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

Dikke 3,5 sterren.

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken. Ik moet zeggen, deze film was totaal niet boeiend, verhaal ging nergens over. Maar voor het verhaal moet je eigenlijk niet kijken als je naar zo een film kijkt, deze film moet het meer van de actie hebben en zelfs op dat vlak stelt deze film teleur. Special effects waren wel aardig en van het acteerwerk moet je maar niks verwachten.

Ik geef 'm net 1, 0 sterren voor de moeite.

"Some sort of awful game."

Dit leek mij wel een leuke film om op te zetten met deze dagen, maar dit is nog eens van een koude kermis thuiskomen.

Zoonlief keert na drie jaar terug naar het ouderlijk nest om Kerstmis te vieren, alleen ditmaal vergezeld door zijn Indiase vriendin. Dit zorgt enkel voor meer wrijving bovenop de spanningen die er al onderling waren. Als het huis waarin ze verblijven de volgende ochtend geblokkeerd wordt door een zwarte substantie lijkt hun enige redding de televisie te zijn die hen instructies geeft...

De opzet is op zich aardig bedacht, maar de uitwerking is om te huilen. De irritante personages zijn daar voornamelijk de reden voor; de onzinnige acties en dialogen slaan als een tang op een varken. En daarbovenop kaart men nog wat maatschappelijke thema's aan die niet eens uit de verf komen. Als kijker wordt je geduld echt zwaar op de proef gesteld door deze flauwekul.

Met verwijzingen naar het experiment van Milgram en het Stanford gevangenisexperiment ligt het er allemaal wel erg dik bovenop. Jammer genoeg voor Johnny Kevorkian weet hij nergens in dit geheel iets van die intrige op te wekken. Een stukje - tamme - body verzacht de pijn niet in dit samenraapsel waar je veel antwoorden schuldig blijft.

Al met al is 'Await Further Instructions' een kleurloze horror waar weinig vermaak uit valt te halen.

1,5 Sterren.

"We're going to have a lot of fun."

Er is een leuke insteek gekozen met de huidige economische crisis.

Op zich begint het dan ook interessant met Kurt die ontslagen wordt en zijn familie meesleept in een neerwaartse spiraal onder het mom van plezier hebben. Jonathan Hansler zet daarvoor een lekker gestoord personage neer dat flink losgaat. Helaas is het spel van de overige acteurs redelijk ondermaats.

Daarnaast is het te merken dat het script naargelang de film vordert, te kampen heeft met de nodige onlogica. Het resulteert zich in rare handelingen van de personages en uit de lucht gegrepen plotwendingen. Hierdoor komt het geheel vrij sfeerloos over. Wat dat betreft helpt het niet dat 'Axed' low budget is, wat o.a. af te zien is aan de belichting en het gebrek aan goede bloedeffecten.

Al met al waardeloos te noemen, hoewel het begin nog enigszins lachen is.

1,5 Sterren.

Al een jaar of zo op m'n pc staan en gisteren eindelijk maar eens besloten om deze te gaan kijken. Had ik denk ik beter niet niet kunnen, wat een saaie film is dit zeg die nog eens een kleine twee en een half uur lang is.

Sowieso het verhaal gaat echt werkelijk nergens over. Wat jongeren en Azumi (die ergens als kind is gevonden) worden opgeleid tot moordenaars die allerlei vijanden moeten uitschakelen om grote oorlogen te voorkomen...

De actie is ook niet echt iets om naar huis over te schrijven, het wordt niet echt flitsend in beeld gebracht en ziet er soms best wel amateuristisch uit en bij het eindgevecht zitten er echt overdreven veel 360-shots tussen.

Het helpt denk ik ook niet echt mee dat ik in slaap was gevallen tijdens één van de saaie dialogen.

1, 5 Sterren, meer kan ik niet geven.

Wat uren na deel één gekeken in de hoop dat deze beter zou zijn en dat is 'ie helaas niet.

Weer veel van hetzelfde: slechte verhaallijn, slecht acteurswerk, slechte (amateuristische) gevechten, slechte dialogen enz.

Enige pluspunt was dat dit vervolg gelukkig niet zo lang duurt...

Hopelijk komt er geen deel drie, want die ik ga sowieso skippen.

Wederom 1, 5 Sterren.