Opinions

Sterke misdaad-drama van Deense bodem, al worden er weinig Deense woorden gezegd. Het is namelijk een drama over de Islamitische misdaad. Film die vooral over moraal en wraak gaat en daaruit vloeien sterke dialogen en scenes. Ook is de film lekker broeierig. Einde zag ik een beetje aankomen, wellicht heeft de film hier en daar wat inspiratie opgedaan uit andere films. Goede rollen van Jamil, zijn vader en my favourite The Egyptian.

Wat een pareltje is dit dan. Sinds ik The Water Diviner (2014) met Russell Crowe zag, wilde ik een goeie film over de slag van Gallipoli zien. Deze titel sprak voor zich en ben blij dat ik eindelijk weer zo'n meeslepende oorlogsfilm heb gekeken. En toch is tie 37 jaar oud.

Eigenlijk bestaat maar een fractie van de film uit de daadwerkelijke gevechten, het verhaal dat rustig en zorgvuldig wordt verteld vind ik fantastisch. Goeie opbouw naar een dramatische en frustrerende climax. Meer van Dit!

Wederom niks van trailers gezien hiervan, ik kon niet eens normaal uitleggen waar de film over ging vantevoren. Jason Bateman was de reden van m'n interesse, gewoon altijd een grappige guy. Ook bijna alle andere acteurs doen het hartstikke leuk, al vallen af en toe erg inde herhaling. Daarbij houdt de regisseur het ook interessant met allerlei camera en regietrucjes. Hersenloos vermaak.

Ow en dat piepkleine rolletje van Michael C. Hall (Dexter) herinnert me eraan dat ik hem vaker in films wil zien verdomme.

Leuke film met een steengoede Skarsgard en veel absurde situaties. Aparte subtiele humor waardoor de film makkelijk wegkijkt.

If there was a retarded Oscar you would win, hands down, kick his ass!

Niet zo'n heel speciaal filmpje als je hem globaal bekijkt. Beetje traag tempo, er gebeurt niet echt veel. Maar er zit toch iets als je een paar van de bovenste laagjes weghaalt. Goed acteerwerk, mooie soundtrack, slimme humor, oprecht drama, levenslessen en mooie plaatjes. Jammer dat we zo weinig van Zach Braff horen, behalve de superserie Scrubs.

We have to get the only hamsters on planet Earth who can't figure out a stupid hamster wheel.

Het verhaal is zeer goed en origineel en daarom geloof ik wat Gruffud zegt in een interview: 'het was het beste script wat ik tijden las'. Alleen de uitwerking is zeer matig, de film had wat pittiger gemogen, meer bloed, betere muziek, acteerwerk had met wat meer passie goed geweest. Ricci is leuk om naar te kijken, maar helaas nogal beperkt in haar kunnen. Jammer.

Vrij matigjes eigenlijk.

Had hier wel iets van verwacht, maar vind het maar een tam filmpje met dito acteerwerk.

Alleen Duvall blinkt uit, maar dat doet die geweldige man elke keer weer.

Slechter dan ik dacht. Vooral het camerawerk, acteerwerk en het geluid zijn waardeloos. Zeer overbodige remake, Mr. Caine had zich niet hoeven vertonen in deze prent.

Mel is back!!! En wat een heerlijke rol zet hij hier neer in een film die niet serieus te nemen valt. Het luchtigheid-gehalte is zeer hoog, maar net niet schadelijk voor de gezondheid.

Fantastisch gegeven ook, zo'n gevangenis-dorp. Weet niet of dit soort dingen echt in Mexico zijn, maar ik zou er niet van staan kijken als het zo was. Ze zijn gek genoeg daar.

Lekker een paar stereotypes van Mexicaanse origine, wat knal- en schietwerk, een gortdroge Gibson en heerlijk flauwe humor (let op Gibsons imitatie van Clint Eastwood) maken deze film een ideale no-brainer.

Jammer dat de film hetzelfde probleem heeft als de hoofdpersoon: no soul. Geen enkele bezieling, moeite en emotie lijkt erin te zitten. Waar het 1e deel nog een leuk sfeertje had, hebben ze hier gekozen voor een grimmigere, maar tegelijkertijd ook een lachwekkendere benadering. Waar Cage in GR1 nog verticaal langs gebouwen reed op een coole bike om overal een spoor van vuur achterlaten, komt erin GR2 nauwelijks vuur uit zijn kop en motor en is hij voornamelijk die 'zonde-staar'-bullshit aan het doen en een beetje aan het schreeuwen. Eigenlijk alles was leuker in deel 1. Het meisje (sorry Violante, maar het is wel Eva 'decollete' Mendes), de duivel (good old Peter Fonda was toch veel stoerder en dreigender), de andere bad guy (Bentley en zijn maten winnen het makkelijk van 'Power of Decay' jippie ) en Cage zelf. Heb het idee dat hij soms zichzelf helemaal verliest, maar wat moet je ook anders om het nog enigzins spannend voor jezelf te maken?? Nee, helemaal niks dit.

Tot slot HET moment v/d film:
- Kom je net op het punt waarbij je denkt: 'Nu is het klaar met deze shitzooi!!', zie je een licht aan het einde van de tunnel. En wie staat er in dat licht?? Juist! Christopher Lambert!!!!!

Matige thriller. Jammer dat de samenloop van omstandigheden en toevalligheden die de hoofdpersoon in een neerwaartse spiraal brengen niet echt vloeiend worden gebracht. Het is allemaal net niet. Komt ook een beetje door de acteurs die weinig uitstraling hebben. Daardoor heeft Duvall een grotere impact. Sowieso een fantastische acteur, steelt ook met gemak elke scene waar hij inzit. Helaas zijn die niet in de meerderheid. Downey doet zijn ding, Branagh is nog goed te pruimen met zijn 'southern' accent en dan kom je bij Davidtz, compleet plat (letterlijk en figuurlijk) wijf. Geen wonder dat we die niet vaker zien.

Tot slot HET moment v/d film:

- Eigenlijk elke keer als Duvall in beeld is leeft de film op, maar zijn maten die in de rechtzaal lachen nadat hij een document demonstrerend verscheurt zijn ook het noemen waard.

Deze kwam eigenlijk onverwachts op m'n radar door Dirtees - Popculture T-shirts.

En ook bij deze moet ik zeggen dat het missen van de trailer weer een betere filmervaring opleverde. Maar een echte topper is het niet, vooral doordat het kind inde hoofdrol nogal katatonisch acteert. En als er andere kids in beeld komen is de interactie bijna lachwekkend. De volwassenen doen het daarentegen prima en een verwilderd Londen ziet er geinig uit.

Dat is nogal jammer. Bij deze remake hoopte ik echt dat sfeermaker Fincher er een gelijkwaardige of misschien zelfs betere film van kon maken, maar het is toch niet zo gebleken. Want waar ik hoopte dat de af en toe 'TV-kwaliteit' van het origineel zou worden vervangen door typische Ficher-sfeer, kreeg ik alleen het gevoel van een hoger budget. Dat ook deze film zich in Zweden moest afspelen, snapte ik ook niet echt. Je kan ook te dicht bij het origineel blijven. Ook de acteurs waren heel interessant om naar te kijken, hoe ze in de personages kruipen. Ze doen het goed, maar toch leggen ze het een voor een af tegen de Zweedse acteurs. Craig was voor mij de perfecte acteur om Mikael te spelen, Mara gooit toch iets meer kwetsbaarheid, emotie en menselijkheid in haar rol. Wat overblijft is nog steeds een intrigerend misdaadverhaal dat blijft boeien, maar toch verhoog ik het origineel een halfje omhoog.

Kijk hier heb ik me nu mee vermaakt. Jane is de perfecte acteur om malone te spelen en hij doet het ook goed, sowieso leuke acteur, die Thomas. Gewoon knallen, niet zeiken, geen onoverwinnelijke badguys die moeilijk uit te schakelen zijn, gewoon iets stoers zeggen, afmaken die hap en nog een keer wat stoers zeggen. De badguys zijn zowieso beetje kleurloos. Rhames doet zijn ding en Hutchinson heeft inderdaad iets te goed op Heath Ledger gelet. Het enige leuke aan zijn personage is dat hij, zo stoer hij maar doet, constant op zijn kloten krijgt. Leuk vermaak....

Ik dacht eigenlijk dat ik deze film nooit had gezien, maar ik herkende zeker wel wat scènes. Keek hem omdat Denzel z'n 1e Oscar pakte met deze rol. En hij stijgt inderdaad boven iedereen uit. Sowieso is het acteerwerk dik in orde, iedereen overtuigt behalve Broderick. Snap dat die gozer nooit de echte top heeft gehaald.

Leuke komedie die me sterk doet denken aan het werk van Danny Boyle. Niet alleen qua verhaal, camerawerk en montage, maar zeker ook qua muziekkeuze. Zowieso een filmpje met lekker veel vaart, leuke acteurs en absurde situaties. Vooral Fichtner, Olyphant en de mooie Polley zijn goed bezig.

Altijd lekker, zo'n Amerika-afzeik-film. Murray (bekend als Peter uit Dharma & Greg) speelt zijn hoofdrol met verve en Barr is heerlijk uitgesproken en tikkeltje gestoord.

Jammer dat sommige scènes een beetje worden uitgerekt en de film daardoor misschien iets te lang duurt, maar er viel genoeg te lachen ende genieten.

Vooral de openingsscene was meesterlijk, jammer dat een paar moraalridders hem hier al neer gesabeld hebben.

Is het raar dat ik dit het beste deel uit de reeks vindt?? The Godfather-reeks werkt misschien volgens hetzelfde trucje (opbouwende climax en boem, iedereen gaat eraan), het is enorm meeslepend. Net als wijn worden acteurs beter als ze ouder worden, hier ook het geval. Deze ervaren Pacino bevalt me beter dan de jongere. Maar wat maakt hem nu beter dan deel 1 voor mij?? Misschien het feit dat de kerk en het Vaticaan er zo bij gesleurd worden. Want Kay heeft wel gelijk, Michael gebruikt de kerk om zijn zonden weg te spoelen. Op het einde is er de gebruikelijke climax, maar met wat extra's erbij. En niet zomaar wat, wat een acteerwerk/ontknoping!!!

Ik begin met zeggen dat het Japans mij totaal niet gestoord heeft, veel mooiere taal dan Kantonees. De visuele effecten stoorde mij daarentegen wel. Het lijkt soms net een slechte videogame. Naarmate het verhaal vordert wordt het steeds meeslepender en mooier, maar richting het einde toe komen er steeds meer cliches in voor waardoor de film weer kracht verliest. Om te eindigen met de special effects die mij irriteerde en dus een matig cijfer

Een film met een boeiend gegeven en een goede uitwerking, maar toch deed de film me weinig en ben er ook niet zeker van dat tie zal blijven hangen. Het is aan de acteurs te danken dat de film een constant niveau blijft houden. En daarmee het iets zwakkere einde reddden.

Orlando Bloom in een klein, onbekend filmpje die hij zelf ook heeft geproduceerd.

Tis verfrissend om hem eens niet als stoere piraat of lenige elf in harnas te zien. In deze film speelt hij namelijk een erg onzekere jongeman die niet echt wordt erkend door zijn omgeving.

Orlando doet het aardig, zo'n rol ligt hem op zich wel, maar meer ook niet. De rest van de cast is niet zo bijster bijzonder. Pena speelt vervelend en ook Simmons laat zijn kop even zien in een vervangbare rol.

Verhaal is op zich boeiend, maar wordt niet zo gebracht. Middenmotertje.

Ik kan er niks aan doen en misschien zou het niet eens mogen , maar ik vind deze film bijzonder grappig. Komt deels door het verhaal, deels door het onderwerp en deels door de acteurs. Sudeikis vind ik gewoon een geinige kerel(vond Hall Pass ook erg leuk, wederom zeer fout) en een goede komiek. Ook Labine is geweldig en steelt de show. De andere mannen zijn niet zo bijzonder, erger nog, het personage Duquez vond ik het meest irritant. Ook belangrijk voor de kijkervaring is het feit dat er een paar mooie vrouwen tussenlopen. Sarafyan(prachtig, zwoele ogen), Borth(heerlijk koppie) en Bell(geweldig lijf) zijn de absolute toppers. Ik heb me heerlijk vermaakt bij deze 7e bioscoopfilm van 2012

Geweldig genoten.

Na vooral 'The Life Aquatic with Steve Zissou' en 'Moonrise Kingdom' zou je me fan kunnen noemen van Wes Anderson. Heerlijke films maakt die man, zo ook deze. Kleurrijk, absurd, vol met humor en je wordt er warm van. Formidabele cast ook met Fiennes als leading man. Maar bijna alle personages (gespeeld door veel van Anderson's regulars) zijn een genot voor het oog. Dafoe, Brody, Keitel, Norton, Goldblum, stuk voor stuk brachten ze een grote glimlach op mijn gezicht.

Geinig filmpje dat als groot voordeel heeft: de snelle manier van vertellen.

Alles gaat snel in deze film, de muziek, Dennis Quaid en de populariteit van zijn personage J.L. Lewis. Daardoor kijkt de film erg aangenaam weg, maar diezelfde snelheid zorgt ook voor nadelen.

De concurrentie tussen The King en The Killer wordt alleen door middel van fans en posities in de hitparade weergegeven. Die 2 keer dat ze elkaar zien, blijft het helaas erg oppervlakkig.

Ook het vaak meest intrigerende aspect van een artiestenleven, de donkere periodes, worden in een sneltreinvaart getoond. Iets meer diepte was gewenst....

Nou jah zeg. Hoe meer blockbusters ik zie deze zomer, hoe meer ze tegen gaan vallen. Ook deze kon me niet echt bekoren. Net als bij Captain America het geval was, is ook hier bekendheid met het hoofdpersonage een welkome bijkomstigheid.
Het verhaal over hoe Hal Jordan, een charmante, maar ontverandwoordelijke piloot, een Green Lantern wordt is maar snel uitgewerkt en niet echt meeslepend.
Ryan Reynolds speelt dezelfde rol als hij altijd doet, Peter Sarsgaard kan weinig met zijn rol als kleurloze bad-guy en over de overbodige rolletjes van Mark Strong, Tim Robbins en Angela Bassett kan ik geen goed woord zeggen. Blake Lively daarentegen, is heerlijk om naar te kijken en heeft nog de meest interressante rol. Gemiste kans, maar waarschijnlijk herkansing gezien het belachelijke open einde

All-time klassieker met een prachtig verhaal, interressante personages en goede acteerprestaties. Natuurlijk Clarke Duncan, maar ook Hanks, Jeter, Pepper, Clarkson en Morse zetten stuk voor stuk indrukwekkende performances neer. Enige film waarbij ik, elke keer weer, moet janken

Verrassend sterk en afwisselend avontuur-drama met een vleugje thriller/horror door de constante, dreigende aanwezigheid van een angstaanjagende roedel wolven. De eerste 45 minuten leef je constant in angst en het hart zat bij mij dan ook in mijn keel door de man vs wolf ontwikkelingen, het 2e deel wordt het wat rustiger en gaat het meer over man vs natuur. Ook wordt de tijd genomen voor wat persoonlijk drama dat niet eens misplaatst aanvoelt. Lekker tussendoortje.

Ik lees hier veel kritiek gebaseerd op vergelijkingen met Das Boot. Ja, als je een film gaat kijken met een topper uit het (sub)genre dan is er een erg grote kans dat ie tegen gaat vallen, nogal makkelijke rekensom. Ook een beetje oneerlijk, want je ziet in Greyhound geen enkel moment het interieur van een submarine, het is een gezichtloze vijand en ik vond dat hier wel een soort van verfrissend.

Deze film bewandelt sowieso al aparte paden dan andere oorlogfilms, we volgen hier eigenlijk alleen Tom Hanks die als commander bij zijn eerste oversteek een konvooi mag leiden. De rest van de crew doet er eigenlijk niet toe, grotendeels zijn het jonge gasten die informatie heen en weer roepen en ons Tom constant op de hoogte houden van de situatie.

Het religieuze geneuzel was wel een beetje jammer, hier en daar zitten er wat cheesy momenten in en ik miste stiekem wel een 2e man op de brug die de kaptein bij staat ipv in de kelder routes uit zit te stippelen.

Toch niet helemaal wat ik ervan verwachtte. De voice-over van Herzog is niet echt irritant, al heb ik wel het gevoel dat Christoph Waltz tegen me aan zit te lullen. Wat me wel irriteerde was zijn stijl van interviewen. Beetje amateuristisch als, vooral de lijkschouwer, hij mensen aan het woord laat. Ook de hoofdpersoon is eigenlijk een irritant persoon die op het laatst helemaal de weg kwijt was.

Simpel, clicherijk verhaaltje, maar slim en goed verpakt. Sowieso is Deense cinema heel sterk en daarom hebben ze al snel een streepje voor bij mij. Voeg daar de beste acteur uit het land aan toe(de geweldige Mads Mikkelsen, fantastische hoe die ratelt) bijgestaan door een verbluffende double-performance(ik moet meer zien van deze Kaas) en je hebt een vermakelijk, enigzins naief en onschuldig, humoristisch misdaadfilmpje met een flinterdun dieper laagje over de hunkering naar erkenning.