Opinions

Clint Eastwood is het voor mijn gevoel een beetje kwijt. Changeling was zijn laatste echte kraker(Gran Torino verdient wel een herziening), daarna volgde het makkelijke Invictus, het redelijk saaie Hereafter en nu J. Edgar. Alle ingredienten voor succes zijn aanwezig, maar het geheel werkt niet. De verschillende flashback-verhaallijnen werken beetje op de zenuwen en sommige scenes voelen gewoon te vreemd aan. Het vermeende homofilie-plotje(moet die Hammer er nu zo vrouwelijk uitzien?), de relatie met de moeder, Clint neemt teveel hooi op zijn vork. En ik ga ook niet meedoen aan de 'Leonardo is geweldig in een niet zo'n geweldige film'-uitspraken, ik vind dat tie de Oscar niet verdient. Blood Diamond, Shutter Island en The Aviator waren stuk-ken beter geacteerd. Maar de kans is groot dat hij een 'sympathie-Oscar' krijgt net als Jeff Bridges 2 jaar geleden.

Pijnlijk slecht. Ben sowieso he-le-maal geen fan van Sandler, zijn humor ligt mij ook niet. En als hij dan weer eens(5e keer op een rij) samenwerkt met een incapabele regisseur, kan dit gewoon niet goed gaan aflopen. Het moment dat Jill haar/zijn strot openzet staan de teentjes al krom en dat blijft gedurende de hele film zo. Is het niet van Sandler's dubbelrol is het wel van het zoetsappige, makkelijke verhaal, Katie Holmes of Pacino(Al, wat doe je nou toch ). Ook al is hij het grappigste wat de film te bieden heeft('Je hebt er toch wel nog een?' Nou je zou denken van wel, maar nee.'), het blijft een lichte vernedering. Met sommige dingen komt tie nog wel weg. Blijf toch met een nare nasmaak achter.

Tegenvallend.

Ik moet zeggen dat ik wel zin had in dit filmpje. Heb het altijd een leuk sprookje gevonden en met de special effects van tegenwoordig zou er iets geinigs van gemaakt kunnen worden. Gooi er wat goede, ervaren acteurs tegenaan (McGregor, Tucci) en je hebt een leuk avondje vermaak.

Niet voor mij dus.

Het verhaal wordt veel te snel verteld, problemen worden soms wel heel gemakzuchtig opgelost en er mocht blijkbaar geen een spatje bloed in de film. Ik heb me meer lopen ergeren aan de film dan dat ik erdoor vermaakt werd. Jammer.

Ja eigenlijk nooit fan geweest van deze serie, daarom keek ik hem uit noodzakelijkheid(zat ff in dipje tijdens Q-Base). Er zitten een paar zeer leuke vondsten tussen, o.a. de vliegtuigmotor, de taser-ontsnapping, 'Pontius the Barbarian', kerstboom zagen. Maar net als de serie zijn het de ranzige momenten die het verpesten zoals: schijtlandschap, drinken van Preston's zweet en dat lijmgebeuren. Wist dit al vantevoren eigenlijk.

Jaren geleden deze film voor t laatst gezien en zag m eerder dan de films die op de hak worden genomen, namelijk The Godfather-films. Veel scenes herkende ik later in de echte films door deze prent, hoe ironisch

Maar goed, deze film ziet er zeer gedateerd uit en 85% van de grappen slaat dood. Af en toe lachen om Bridges, maar deze film komt zwaar tekort als komedie.

De definitie van flauw, misschien tikkeltje gedateerd, maar o zo grappig. Als je deze film gelijk na Dogma kijkt zie je tientallen vergelijkingen. Hadden ze het in die eerste over Judd Nelson, hier speelt tie mee. En zo zit de film vol met dat soort dingen, maar ook talloze cameo's en parodieen op of juist odes aan grote filmsklassiekers. Moest toch een paar keer gul lachen om het duo, maar ook Ferrell en Rock hebben sterke bijrolletjes. Hersenloos vermaak.

Na teleurstellingen als War Horse en Hugo moest deze film de leider worden in een fantastisch filmjaar, maar echt veel leidinggevende capaciteiten zijn niet zichtbaar. De film ziet er prachtig uit qua effecten en aankleding, maar het verhaal wil maar niet boven het vermakelijke uitkomen. Nu ben ik niet super teleurgesteld ofzo, maar dit is toch mijn genre dus enige verwachtingen waren op zijn plaats. Heb recensies gelezen waarin werd gesproken over een tekort aan humor, ik vond dit redelijk in orde moet ik zeggen. De acteurs lezen weliswaar gewoon het script voor en worden nergens spannend, in dit soort films moet het avontuur het verschil maken natuurlijk. Veel clichés worden niet geschuwd. Al met al vermakelijk, maar op een echte blockbuster moet ik no even wachten.

Hmmm jammer als je weer eens gelijk krijgt. Verwachtte een flauw gedrocht en voila, ik word niet teleurgesteld. Jammer toch wel. Gillian Anderson ziet er wel fantastisch uit en de kookscene op het eind heeft ook wel stijl. Verder gewoon een film om snel te vergeten.

Een film die bij de casting al flink de mist ingaat. Samantha Mumba als Ierse heroine-verslaafde?? Iers? Complete miscast. Ook La Salle als onvoorspelbare wannabe Jamaicaanse heroine-dealer is een misser. Verder moet Vinnie geen hoofdrollen aanpakken en zijn alle andere belangrijke rollen/personages inspiratieloos gespeeld en uitgevoerd. Alleen Lennox Lewis laat nog wat van plezier in zijn spel zien. Verhaaltje is trouwens ook flinterdun.

Normaal gesproken kies ik films uit Zuid-Korea erg zorgvuldig, waardoor het meestal in een nog net niet gegarandeerde (ruime) voldoende uitmondt. Deze keer was ik iets nonchalanter en dat is gelijk te merken.

De film schiet letterlijk uit de startblokken, geen idee wat er aan de hand was, wie bij wie hoorde en daar bovenop kreeg ik last van motion sickness door de heftige montage.

Dat laatste blijft de hele film wel een beetje hangen, moeilijk om daardoor het klassieke gevangenis/ontsnapping/vergelding gebeuren echt lekker mee te krijgen. De aandacht verslapte sowieso heel vaak, had makkelijk 20 minuten korter kunnen zijn.

Maar ben ook van mening dat als dit een VS productie was, het stukken slechter was geweest. Ik blijf zeggen dat de manier van acteren, plus sommige actie scènes, echt een meerwaarde zijn.

Het wordt weer hoog tijd dat Dwayne weer eens wat bloed gaat vergieten, al dat Disney-werk van de laatste jaren is killing voor zijn imago. Af en toe een leuk geintje, maar samen met de andere vreselijk acterende acteurs(zelfs Caine deelt in de malaise geleid door Guzman) is het allemaal zo eendimensionaal als de neten. Wel ziet het er soms meer dan fantastisch uit en de soundtrack is die van een ouderwetse avonturenfilm.

Jeugdsentiment. Spannende, leuke film en lekker over de top soms. Williams is op dreef en dat geldt zeker voor de jager(naam van acteur ff kwijt). Verder ziet het er allemaal goed uit.

Variant van Seven Samurai(helaas nog steeds niet gezien) en The Magnificent Seven met zwaarden. Vergelijken met die laatste film slaat natuurlijk eigenlijk nergens op, maar als ik iets moet noemen(wat gelijk ook voor mij persoonlijk het grote verschil is tussen Westerse en Oosterse cinema) dan is het de sympathie voor de personages. Vond ik het in de betreffende westernfilm klote dat gasten als Bronson en Marvin werden neergemaaid, hier voelde ik niks als er een van de dertien werd doorklieft. Fantastische eindsequentie natuurlijk, maar de film ontstijgt het gemiddelde niet. Misschien liggen Oosterse vechtfilms me beter dan Oosterse zwaardvecht-films. Wie weet.....

Het is lachwekkend, onbegrijpelijk en af en toe een beetje frustrerend om te zien wat voor scores DC animation films krijgen op MovieMeter. Ik bedoel, van sommige verhaallijnen kan Zack Snyder alleen maar dromen.

Net zoals deze, waar het bloed rijkelijk vloeit en dat is iets waar alleen de beste aan voldoen. Niemand wordt gespaard en je kijkt maar hoe je je daarbij voelt. Natuurlijk begrijp ik dat het emotioneel niet altijd dezelfde impact heeft als de DC Cinematic Universe, maar dit soort film stelt nooit echt teleur.

Ook is John Constantine mijn favoriete DC animated personage geworden, juist door dit soort films.