Opinions

Hoe meer ik aan de film denk, hoe beter tie wordt. Ik wilde het (enigzins ingeplande) extra halve * pas voor een toekomstige herziening gaan gebruiken, maar wil hem eigenlijk nu al geven. En dat doe ik dan ook gewoon!! Voornamelijk door de gedachte dat alles wat je het 1e uur te zien krijgt onderschikt is aan 'the big picture'. Veel horrorfans van het eerste uur hebben dit al als een toekomstige klassieker in de armen gesloten en ik moet daar toch als horrorfan van het laatste uur in mee gaan. Het laatste half uur is ook voor mij een grote orgie van awesomeness en liet met met een big smile achter. Gewoon heerlijk de complottheorieen van de stoner, de 'nerd' die opeens een brilletje ergens tevoorschijn tovert, de sociologie studerende atleet, verfrissend. Maar de meest geniale scene was het feestje in de controlroom, terwijl op de schermen achter hun de 'laatste overlevende' wordt aangepakt door papa zombie. 'The death of the virgin is optional'

Lekker bizarre komedie met een donker, serieus randje. Jim speelt een fantastische rol als lispende kabelmonteur/psycho. Meerdere memorabele scenes, maar degene die het meest bijblijft is toch wel de vecht-scene in de arena. I'm sorry Jim, but if we do not fight to the death, they'll kill us both. Broderick blijft een saaie vent en ook Jack Black in zijn vroege carriere is te zien.

Niet echt iets bijzonders, maar ook helemaal niet slecht. Het verhaal is helemaal niet bijzonder, het bovennatuurlijke brengt zeker wat extra's en de acteurs zijn zo slecht nog niet. De film heeft me in ieder geval anderhalf uur kunnen boeien en dat is voor mij genoeg om gewoon een mooie voldoende te geven.

Nadat eerder 'Hurlyburly' de plank missloeg qua toneelachtige setting, opzet en acteerwerk, werkt deze film wel goed voor mij. Natuurlijk ligt dat 100% aan de cast die hier is samengesteld, want ik kan niet echt zeggen dat ik de hand van Polanski hier duidelijk in terug zie. Foster (uptight en opvliegend) en Reilly (bemiddelaar en goedzak) spelen personages waar ze compleet tot hun recht komen. Winslet daarentegen heeft een minder typische uitstraling en speelt daardoor eigenlijk het meest naturel. Maar Waltz is voor mij de koning van dit toneelstuk als cynische, sarcastische en ongeinteresseerde advocaat.

Jaaaa lekker klassiekertje hoor. Behalve dat het een leuk verhaal is dat zeer spannend wordt gebracht, is het acteerwerk ook zeer prettig om maar te kijken. Natuurlijk doen Spacek en Laurie het goed, maar ook de kleinere rolletjes (Irving, Allen, Travolta, Katt, Buckley) zijn goed ingevuld. Ben blij dat ik hem eindelijk gezien heb.

Nadat ik Cars 2 laatst heb gezien, moest ik gelijk aan dit eerste deel denken. Toch een simpel, niet echt aansprekend verhaaltje, maar met een meesterlijk oog voor detail wat animatie betreft. Desondanks, een van de mindere films uit de studio.

Vantevoren had ik niet echt vertrouwen in dit vervolg op een van de mindere films van Pixar, maar is toch beter bevallen dan gedacht. Een verhaal vol met actie en avontuur is eigenlijk precies wat deze personages nodig hadden, al wordt de beginscene nergens meer overtroffen. Wel heel leuk om te zien hoe de verschillende landen (en dan vooral Japan en Italie) worden weergegeven, werderom met oog voor detail.

Tjah de 3e alweer. Had hem makkelijk kunnen laten liggen aangezien deel 2 echt super kut was, maar fijn dat deze weer gewoon over racen gaat

Toch wel goede film. Voice-over is niet irritant en alle acteurs zitten op de juiste plek. En ondanks lange speelduur keek de film mooi weg, misschien later in toekomst halve * erbij. Eerst even laten inzinken.

Supermodel: 'You're not afraid of catching germs? And you know, I'm coming down with a cold and everything...'

Lee Simon: 'From you I'd be willing to catch terminal cancer.'

Typische Allen-film, maar eentje die me weinig doet en gewoon minder vermakelijk was dan de doorsnee Woody-werkjes. De normale ingredienten zitten erin, zoals pech, geluk, relaties, foute keuzes gebaseerd op schijngevoelens en het Allen-typetje, gespeeld door Branagh.

Er komen een handvol 'celebs' langs in kleine rolletjes, o.a. DiCaprio, Azaria, Janssen, Theron, Wright, Griffiths en Ryder.

Nee mislukt experiment dit. Als je echt heel de film met baby's moet gaan klooien, qua omgang met de kleintjes en het inzetten van special effects(vreselijk!!!), om mensen te laten lachen tegenwoordig, dan haak ik af. Het verhaaltje is natuurlijk overbekend, dus wat overblijft om te beoordelen en te bekritiseren is de uitwerking. Die is matig tot slecht. Zoals eerder gezegd hier heeft de film veel schijt en piesgrappen nodig, Hall Pass eerder dit jaar ging er toch beter mee om. Reynolds blijft wederom hangen in zijn steeds meer typerende rolletjes, Bateman doet het nog redelijk tot prima in zijn poging om een echte scumbag neer te zetten. De vrouwen in deze film, Mann en Wilde, doen het nog het beste met hun enthousiaste en oprechte optredens. Jammer, jammer en nog eens jammer.

Damn! Hoe ouder de films van Kevin Smith, hoe beter. Veel mensen vinden dit maar niks, omdat ze het naast het andere werk van Smith leggen, maar dat is eigenlijk de grootste fout die je kan maken. Er zitten een paar ijzersterke grappen(Hooper X ), maar het onderliggende verhaal over vriendschap en liefde is zo mooi en oprechte verteld en gespeeld, dat het me een paar keer serieus ontroerde. Natuurlijk speelt Adams de rol van haar leven, maar ik moet ook goed nadenken of ik (vooral)Lee en Affleck het in een andere film beter heb zien doen. Echt een film om verliefd op te worden zou ik bijna zeggen, de setting draagt daar ook enorm aan bij. Fantastische film.

16 jaar en ouder? Voor wat? Een paar bloedspetters en een mes dat rode verf op je lichaam schildert. Je ziet niet eens open wonden. Totaal niet eng, spannend of dreigend. Zelfs het idee is niet eng vanwege eem belabberde uitwerking. Er wordt nauwelijks sfeer gecreeerd, muziek begint na een tijdje vermoeiend te worden en het acteerwerk is matig, zeer matig.

'Malachai' wordt nooit meer dan een rotjoch dat een goed pak slaag nodig heeft en 'Isaac' heeft de uitstraling van een tafellamp en de dreiging van een veldmuis.

Deze film heeft blijkbaar een bescheiden cultstatus, maar net zoals meer verhalen van Stephen King werkt het alleen op papier.

Heel lang had deze film een 3.5*-vibe, maar het laatste kwartier vind ik zo sterk dat ik toch een betere score moest geven. Het sfeertje dat Polanski creeert is heerlijk om te ondergaan, vooral de scene dat hij zelf even in beeld is is heel sterk. Ik kwam wel heel langzaam het verhaal in, want het is niet bepaald een sexy onderwerp. Toch sterk staaltje regie en acteerwerk, Nicholson is zeer solide.

Film waarbij het een tijdje duurde voordat ik erin zat. Langzaamaan vielen hier en daar wat puzzelstukjes in elkaar, dat zorgde ervoor dat ik er iets beter voor ging zitten. Fijn dat de rol van Choi Min-Sik ook steeds groter werd. Maar het bleef toch allemaal aan de oppervlakte dobberen tot de scene in het klaslokaal waar de ouders beelden van hun vermoorde kinderen voor hun kiezen kregen. Dat sloeg in als een bom en vanaf dat punt zeer geboeid de film uitgezongen. Al met al een prima film weer na het akelige I'm a Cyborg..... van Park.

Niet echt een hoogvlieger dit. Hoofdrolspeelster is een genot om naar te kijken en het verhaaltje is op zich ook nog leuk bedacht, maar uitwerking is beetje sufjes. Acteurs als Pollak en Dern kunnen het niveau ook niet opkrikken.

Heerlijke film om naar te kijken. Camerawerk en setting zijn goed, ook de soundtrack lekker. Het hoogtepunt van de film is natuurlijk Bana die vanaf de eerste minuut dat tie in beeld is, mij compleet de film intrekt. Hij gaat lekker zijn gang en zet de soms compleet losgeslagen Chopper perfect neer. Met zijn vette Australische accent, heerlijk!!

Tot slot HET moment v/d film:

- Chopper die zijn vriendin in een waas van woede en jaloezie een paar meppen geeft en daarna haar toegesnelde moeder nog een kopstoot geeft. 'Look what you've done! Now your mother's upset!'

Deze film moest heel lang inzinken. Want de gemengde gevoelens die ik hierbij voelde, heb ik nooit eerder bij een film gevoeld. Het is namelijk een zeer zeldzaam gevalletje van 'eigen fantasie overtreft de film'. Een goede vriend van me schreef vroeger namelijk zeer vermakelijke sci-fi verhaaltjes. Over dingen als alien-invasies en wakker worden in een wereld waar iedereen plotseling weg is, kortom Stephen King-materiaal. Geinspireerd door zijn verhalen, heb ik er zelf ooit ook een geschreven. Over hoe het zou zijn als ik door een aanraking met iets buitenaards telekinetische krachten zou krijgen, ik kan zeggen (en ik geloof heilig dat ik zo zou reageren) dat ik er niet al te beste dingen meedeed. Macht verandert mensen. Vanuit dat oogpunt is dit gewoon een zeer interessante film en allesbehalve een zachtgekookte superhero rip-off. Ondanks dat ikzelf een verre van filmwaardig verhaal heb geschreven, zat ik toch met een dubbel gevoel deze film te kijken. Acteerwerk is niet altijd opperbest, maar het verhaal doet het meeste werk.

Tot slot HET moment v/d film:

- Toen de jongens erachterkwamen dat ze konden vliegen, vulde mijn hart zich met jaloezie

Voor Nederlandse begrippen heel aardig. Voor genre-begrippen standaard, maar onderhoudend en soms grappig. Zo word onze vriend Thjs Romer afgemaakt met een i-pad. Verder blijven kleine irriterende reacties altijd aanwezig, maar Drakema speelt leuk.

Ietsjes minder dan het eerste deel. De persoonlijke struikelblokken van deel 1(highspeed dialogen en Randall) zijn beter uitgewerkt, maar het verhaal is stukken minder. Over de top soms, of klink ik nu te ouderwets? Jammer dat er onderhand geen nieuwe film met Jay & Silent Bob en de rest. Je ziet echter wel dat ze flink wat jaartjes ouder zijn.

Superleuke filmdebuut van Smith. Zeker in het begin is de humor heel vlot en snel, maar na een tijdje gaan de dialogen tegenstaan. Ze worden heel snel opgerakeld en het lijkt alsof er dan even geen spontaniteit inzit. Ook is het personage Randal niet echt fijne beeldvulling. Maar de humor is fantastisch en de inhoud van de dialogen uniek.

Mijn God wat een gemakzucht, ongelofelijk. De enige momenten waarbij je kan zien dat de makers er echt iets van probeerde te maken, zijn de achtervolgingen (niet perse de sterkste momenten v/d film). De overheersende gedachte na het zien van deze film: veel gedoe om niks, maar dan ook helemaal niks. Veel geblaf, maar bar weinig gebijt. Willis in een beschamende (en veel te kleine) rol. Een nieuwe beoogde actieheld (Henry Cavill, toekomstige Superman) die totaal mislukt. Sigourney Weaver die de grootste wanprestatie uit haar carriere laat zien. Verder een slap verhaal, oninteressante randfiguren, klotehumor en veel ongeloofwaardig geren, geschiet en gelul.

Aardige film. Verhaaltje dat heel rustig voortkabbelt en dat ik toevallig op mijn pad vond. Giamatti speelt zichzelf en dat doe hij super. Hij redt de film van een duidelijke ondergang, zonder hem had ik deze film niks gevonden denk ik.

Na herziening toch halfje eraf. Iedereen heeft het altijd over het feit dat Foxx Cruise van het scherm speelt, maar ik vind dit zwaar overdreven. Toegegeven, Foxx is ietsjes beter, maar de mannen zijn erg aan elkaar gewaagd. Wat mij dit keer in negatieve zin opviel waren de scenes waarin Vincent mensen overhoop schiet, zeer slecht uitgewerkt. Of misschien is te subtiel een betere verwoording. Javier Bardem in klein rolletje was me vorige keer niet opgevallen. En de film zelf is net te ongeloofwaardig.

Veel goede recensies hier en een goede score, maar ik vind dit gewoon een 13 in een dozijn wraakfilmpje. Veel ongeloofwaardige scenes en een voorspelbaar verhaal dat ik onderhand wel kan dromen. Zelfs casting is voorspelbaar, met Molla (net als in Bad Boys II, Blow en Knight and Day) als badguy/asshole Latino. Ook 'love interest' Vartan is vermoeiend en onnodig. Tis allemaal net niet, alleen Cliff Curtis en Saldana zelf overtuigen op paar momenten.

Scorsese, Newman en Cruise in zijn jongere jaren, dit kon niet fout gaan. Nu is het ook niet echt fout gegaan, maar het is wel allemaal timide. Gewoon een simpel verhaaltje over een leuke bezigheid die je kan gebruiken als winstgevend tijdverdrijf. Veel is er nier over te zeggen, de acteurs doen hun ding (okay Newman doet meer dan alleen zijn best) en het verhaal doet de rest. Wel zie ik af en toe de Scorsese-genialiteit in het camerawerk en hoor ik het in de sound-editing.

Tot slot HET moment v/d film:

- Voorspelbaar als het is, toch de opgave van Newman nadat hij te weten is gekomen van Vincents bedrog

Verrassend genoeg de sneak preview van deze week. Conan 2011 is duidelijk een filmpje die het nooit zal gaan halen bij de klassieke versies, maar of dat nou zon ramp is: nee! Het testoterongehalte is lekker bruut en het bloed vloeit rijkelijk. Vooral erg onder de indruk van het begin en de jonge Conan. Lekker duister en hard gebracht. Daarna is het verstand op nul zetten en gaan, want het verhaaltje heeft niet echt veel om het lijf. De cast is ook niet denderend en daarom zal deze film stukken goedkoper zijn dan die andere zomer-blockbusters van dit jaar. Ook terug te zien aan de niet echt overtuigende special effects. Terug naar de cast: Momoa hoeft alleen maar te grommen, knokken, zuipen, hakken, zagen en wreed kijken, Stephen Lang doet weer een bad-guyrol in iets ander jasje, McGowan(duurde lang voordat ik haar herkende!!) spat ook niet echt van het scherm en natuurlijk speelt Perlman een barbaar! Lekker tussendoortje

Mijn type film. Een waargebeurd verhaal misschien, maar wel een zeer boeiend uitgewerkt waargebeurd verhaal. Rockwell is perfect voor deze rol, sowieso een uitstekende acteur. De rest van de casting is ook prima in orde met Clooney, Hauer and Barrymore. Roberts kan ik niet uitstaan, maar niet schadelijk voor the big picture. Ook camerawerk en soundtrack waren fantastisch

Ik had altijd een beetje schrik voor deze film, maar het bleek dat ik het dus al een keer gezien had.

Het valt ook allemaal mee hoe eng het is, de film ziet er wel erg mooi uit.

Ook speelt zo goed als de hele cast prima tot goed, fijn om naar te kijken.

Lorraine blijft helaas een wat zeurderig personage.

Lang geleden dat ik een pure praatfilm heb gezien, de dialogen zijn talrijk en eigenlijk het fundament van deze film over de veroordeling van de verdachten in de zaak van de moord op Abraham Lincoln. Veel goede acteurs laten hun gezicht zien zoals Kline, Wilkinson en Huston. McAvoy houdt zich goede staande. Alleen Robin Wright is zeer moeilijk om naar te kijken, wat extra om de film drukt omdat ze een zeer belangrijk personage speelt. Had meer in gezeten.