Opinions

Hier had ik veel meer van verwacht. Best een aardige film nog, maar naar aanleiding van de trailer(s) en bepaalde interviews, artikels en vooral reviews (met behoorlijke positieve krachttermen) van testscreenings dacht ik dat dit echt ongelovelijk zou worden. Viel een klein beetje tegen dus.

Ik stoorde me vooral nogal aan het amateuristische vlak; vaak slecht gefilmd, bedroevende dialogen en matige (amateuristische) acteurs. Toch... bevat de film ook wel wat pluspunten. Gelukkig maar. Een paar vechtscénes zijn heerlijk, vooral naar het einde toe werd dit steeds beter. In het begin vond ik het veelal te donker gefilmd. Ook op visueel vlak kent de film buiten de dieptepunten om ook behoorlijke pluspunten. Een paar mooie shots en veel (CGI) bloed (wel wat overdreven, maar oké). Ik had ook veel liever ''echt'' bloed gezien trouwens. Bepaalde dingen sloegen ook nergens op; dat helen van die wonden bijvoorbeeld. Daarnaast is het script een ramp, één grote gatenkaas. Mjah, daar draait het dan ook niet om.

Toch maakt de film het - om wat heerlijk vliegende zwaarden, messen en kettingen heen - voor de rest ook niet echt waar. Ik had ook graag meer gezien van dat gebouw van die clan in de bergen. Mooie locatie. Nu krijgen we te veel flash-backs te zien en die werden ook wat vervelend op een gegeven moment. Maar ik heb me redelijk vermaakt.

Net voor de 2e keer gezien, deze 'The Ninth Gate'. Fantastisch. Heb van het begin tot het einde genoten van het meeslepende, interessante en mysterieuze verhaal en het ''avontuur'' waarin Depp verstrikt raakt.

Er heerst constant een heerlijk dreigend sfeertje en op visueel vlak vind ik dit echt een pareltje. De film kent echt een paar magistrale shots, waarvan die van Depp in het café (wanneer die man buiten staat, het licht ineens aan gaat, hij zijn spiegelbeeld in het raam ziet en die mysterieuze vent in één keer verdwenen is) waarschijnlijk de favoriet is. Prachtig. Al kent de film op het laatst ook een paar fraaie beelden.

Ik vind het hele plot sowieso een interessant gegeven en de manier waarop hoofdpersonage Corso steeds weer boeiende ontdekkingen doet maakt dit voor mij een spannend, mysterieus en meeslepend geheel. Het einde - waneer Corso dankzij de missende pagina toegang krijgt tot de Negende Poort - is naast de scéne dat hij met Seiger (die kan vliegen!) de liefde bedrijft echt magistraal. Prachtig in beeld gebracht en dat ook nog eens ondersteund door de érg mooie muziek van componist Wojciech Kilar.

Ja, heb behoorlijk genoten van deze herziening, die er direct voor zorgt dat ik meer wil zien van Polanski. Daarnaast staat direct een herziening van 'Rosemary's Baby' op het programma. Deze film krijgt er voor nu eerst een halve ster bij op.

Wat een geweldige herziening op dvd!

De Coen broertjes hadden hun naam al gevestigd als geweldige filmmakers, maar de stempel wordt echt hard doorgedrukt met deze film. Overladen met positieve recensies, oscars en alleen maar lof. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, want No Country for Old Men is één van de beste films van de afgelopen jaren. Misschien wel de beste...

Doodse stiltes zijn een belangrijk gegeven in deze film en daar zit ie' dan ook vol mee. Prachtige landschappen die samen met briljant camerawerk zorgen voor een perfecte basis in het begin van deze film. De wind die we horen waaien, de veranderingen die we in de lucht zien en vooral de ene na de andere geniale shot waarin te zien is dat de Coens verantwoordelijk zijn voor dit werk. Cinematrografisch net als Fargo een pracht, de humor uit The Big Lebowski is dan weer wat verder te zoeken, maar ook bevat deze film zeker een schaars momentje die ons de zwarte humor schenkt zoals we die van de broertjes gewend zijn. Ondanks de minimale aanwezigheid van muziek is de score perfect verzorgd. Heerlijke deuntjes en beklemmende tonen zorgen ervoor dat ook op dat gebied de muziek precies past bij de beelden en scenes die we zien.

De vertolkingen van Jones, Bardem en Brolin zijn geweldig. Zoals eerder aangegeven heeft vooral Javier Bardem - als Anton Chigurh - een geweldige indruk achtergelaten. Zijn ''call it'' en ''friendo'' uitspraken zijn nu al legendarisch, niet minder dan zijn personage die alle lof verdient die het krijgt. De o zo rustige Tommy Lee Jones weet zich ook prima staande te houden. Zijn overtuigende blik en manier van ''doen'' had niet beter gehoeven wat mij betreft. Josh Brolin is altijd iemand geweest die makkelijk een klootzak te vinden is, maar in deze film bewijst hij dat het ook anders kan. Gedurende de hele film word je als kijker het meest vergezeld door zijn aanwezigheid en weet je met hem ook de beste band op te bouwen. Althans, zo zat het met mij. Dat deze drie sleutelfiguren in geen enkele scene samen op het scherm te zien zijn is een leuk gegeven. Alleen Kelly Macdonald die Brolin's vrouw speelt is samen met alledrie de personages te bewonderen.

Een film als deze moet natuurlijk memorabele scenes bevatten en dat is ook zeker zo. Zo vind ik zelf de eerste scenes van Brolin geweldig. Omringd door een groot, woest landschap vind hij de mannen die betrokken zijn geweest bij de mislukte drugsdeal, stuk voor stuk adembenemende beelden. Als hij die nacht teruggaat en gesnapt word door een paar mannen komt een volgende memorabele scene voorbij. Brolin vs. de pitbull, geweldig! De spanning word heerlijk opgebouwd en komt tot een geweldige ontknoping, als de hond in de lucht neergeschoten word. Een volgende is natuurlijk de scene als Bardem voor de balie staat met zijn ''call it'' uitspraak. Alleen als je die vent ziet krijg je de bibbers al man, ongelovelijk. De autoscene met Bardem is ook gruwelijk schrikken geblazen trouwens.

En het einde, jah daar is al het één en ander over gezegd, maar ik vind het perfect. Anders had het niet gemoeten wat mij betreft. Het ultieme kwaad - in dit geval Bardem zijn personage - valt gewoon niet te stoppen en zo valt er in deze film geen happy end te creëren, want het draait om zijn personage net als de film die simpelweg om het feit draait dat het kwaad er is en nooit gestopt kan worden. Tommy Lee Jones kan in de laatste scenes nog voor kippenvel zorgen, omdat hij juist daar de meest overtuigende scenes neerzet. Zo zien we maar dat er ''no clean getaways'' zijn...

Bijzondere film. Natuurlijk legt de prachtige cinematografie een sterk fundament in deze 'Nói Albínói'. Verder vond ik dit echt een zeer komische film, tot de lawine. Zeer sterk einde ook. De bankoverval, het bloed, de taperecorder, de waarzegger, het graf wat gegraven moet worden, etc. Droge humor van de hoogste plank. Erg leuk. Verder kijkt dit gewoon heerlijk weg. Fijn tempo, fascinerende personages, intrigerend sfeertje. Ja deze prent heeft me redelijk verrast. Boeiende film. Dikke voldoende dus ook.

Weer een leuke film van Alex van Warmerdam, nadat ik 'Abel' eerder al zag. Die vond ik denk ik nét nog wat leuker, maar ook met deze Noorderlingen heb ik me vermaakt.

Leuke setting, met die onafgemaakte wijk en dat bos met al die lange bomen. En dan nog het één na de andere ''vreemde'' personage. Interessant, dat meisje, mooie scénes in het water - de fantasie van Thomas. Want ze is niet echt neem ik aan, maartoch wordt ze vermoord door die boswachter (o.i.d.). Hoe kan dat? Geweldige scéne trouwens, dat droge gesprek tussen hem en postbode Plagge; William het konijn. Sowieso zijn alle personages wel leuk; die slager is ook één grote grap met z'n ''sexprobleem''.

Jammergenoeg was ik érg moe toen ik de film zag, dus van de 2e helft heb ik niet alles goed meegekregen. De rest met één grote grijns zitten bekijken. Voldoende.

North by Northwest: wederom een meesterwerk van Hitchcock

Nadat ik eerder Rear Window heb gezien van Alfred Hitchcock was nu North by Northwest aan de beurt. Ik reken Rear Window bij de beste films allertijden en Hitchcock heeft zijn best gedaan om deze film op een heel andere manier in datzelfde lijstje te laten rekenen. Zo goed als Rear Window is deze niet naar mijn mening, maar wat maakt Hitchcock weer een meesterwerk met deze film zeg.

Deze film die alleen in cinematografisch opzicht aan Rear Window kan tippen schotelt ons onvergetelijke beelden voor. Ondanks dat Mount Rushmore totaal nep is in de film zijn de beelden prachtig. Mijn dvd hoes geeft aan dat er valse achtergronden gebruikt zijn tijdens het filmen van die scenes. Neemt niet weg dat het onvergetelijke scenes zijn. Ongelovelijk spannend. Ook de scene met het sproeivliegtuig is prachtig.

Cary Grant acteert geweldig! De scene dat hij dronken is vind ik echt meesterlijk goed. Heb me helemaal dood gelachen om die vent. ''We have to call the police'' Niet te geloven. Ook zijn vrouwelijke collega Eva Marie Saint die er goed uitziet trouwens doet het goed. De romantische scenes tussen die twee vond ik trouwens één van de weinige minpuntjes aan deze film. De prachtige muziek die in de film gebruikt word vind ik dan weer een pluspunt.

North by Northwest is niet zo goed als Rear Window, maar natuurlijk zijn die twee ook totaal niet te vergelijken. Ondanks dat is dit wederom een prachtige film van ''the master of suspense''.

Sfeervol, maar té oninteressant om anderhalf uur boeiend te blijven. De 1e helft van de film is best vermakelijk, mooi geschoten en ondersteund door prima muziek - helaas zakt het daarna wat in.

Graaf Orlok is een interessant personage, die voor de nodige sterke scénes zorgt. Helaas wordt het nooit echt angstaanjagend of spannend en is het verhaal ook nogal oninteressant. Er zitten gelukkig nog best wat (aardig) bijzondere scénes in, zoals een aantal op dat schip. Hield de boel nog in leven.

Anders had ik waarschijnlijk in slaap gevallen, want naar het einde toe werd het nogal vermoeiend, helaas. Maar over het geheel gezien best een aardige film. Leuk om eens gezien te hebben.

Na het plot had ik een verhaal verwacht wat ik toch wat interessanter zou vinden, maar deze Nostalghia voldeed op dat vlak niet echt aan mijn verwachtingen. Maar...

... ongelovelijk zeg. Wat een cinematografische pracht heeft deze film te bieden. De sfeer die Tarkovsky (weer) schept is buitenaards. Net als in Stalker (mijn 1e Tarkovsky, dit is mijn 2e) ga ik helemaal op in de (sombere) wereld die hij schept. De ''vieze'' gebouwen, de mist, het vele water, de echo's, de regen, de druppelende geluiden steeds op de achtergrond. Prachtig, meeslepend en fascinerend.

Dat is dan ook direct hét grootste pluspunt van de film. Al heeft Nostalghia zeker meer te bieden. Veel scénes lijken dankzij de prachtige plaatjes net een schilderij. Hoogtepunten zijn de (donkere) scéne in de slaapkamer met de vrouwen (prachtig!), de scéne van de gek en de schrijver die in een mistige binnenplaats zijn, waar een aantal personen in het water zit te baden en de zwart-wit plaatjes waar de familie (?) die grotendeels stil staat en uitkijkt op een rivier (bij de openingscredits en halverwege ong. te zien - de tweede keer maakte vooral veel indruk). Fascinerende beelden. Ook het einde was mooi (prachtig eindshot vooral), al duurde dat nét wat te lang eigenlijk.

Dat gevoel had ik een paar keer vaker. Waar het nu precies allemaal om draaide kan ik niet precies zeggen. Dus als iemand dat in korte/duidelijke lijnen zou willen vertellen, bedankt. Voor nu een hele dikke voldoende en op naar de volgende Tarkovsky.

Mooie film met een meeslepend liefdesverhaal! Ik kan me best voorstellen dat deze film zo hoog staat op de site. The Notebook is een film die makkelijk emoties weet op te roepen bij haar publiek. De acteurs zijn goed gecast wat mij betreft. Ryan Gosling is wel goed, maar Rachel McAdams spat van het scherm. Wat een prachtige vrouw en een sublieme acteerprestatie ook. Nou jah, misschien was ik ook wel verblind door haar schoonheid Joan Allen kon ik niet echt van genieten eerlijk gezegd. Haar rol is daar dan waarschijnlijk ook voor bedoeld en wat dat betreft is ook zij goed gecast, maar op sommige momenten wist ze mij behoorlijk op mijn zenuwen te werken. Jammer is dat dit prachtige verhaal word afgewisseld met langdraderige stukken terwijl andere stukken uit de film een beetje slordig afgemaakt worden wat mij betreft. Ook het einde was niet helemaal bevredigend naar mijn mening, maar dat is en blijft ieder voor zichzelf natuurlijk.

Al met al is dit echt wel een heerlijke film die je gewoon gezien moet hebben. Alleen Rachel McAdams is (meer dan) de moeite alleen al waard om te zien. Dikke voldoende voor deze film!

* * * *

Uitstekende film met klasse acteerwerk van Dench en Blanchett. Interessant thema; op een oude fiets moet je het leren. De affaire tussen Blanchett en die 15-jarige ging wel wat snel, eigenlijk wat té snel en makkelijk en het is daarom ook vooral het ''spel'' tussen Sheba en Barbara die deze film goed maakt.

Het eerste uur vond ik het beste denk ik, al wordt het daarna vooral interessant rond het karakter van Dench dat zich langzaam ontpopt toch een eng, gestoord, manipulatief mens. Prima score van Glass, veel boeiende scénes en ondanks de toch ietwat ongeloofwaardige ontwikkelingen een redelijk meeslepend verhaal, waar ik veel symphatie voor Sheba kon opbrengen. Dikke voldoende.

Mooi. Een rustig voortkabbelende prent van Antonioni, waarin de echte liefde totaal verroest lijkt te zijn tussen de twee hoofdpersonen. Niet praten, bij elkaar langs leven en net als de film zelf.. rustig doorgaan.

Michelangelo Antonioni zorgt voor prachtige sfeervolle plaatjes. 'La Notte' ziet er erg mooi uit en weet op visueel vlak te imponeren. Op één of andere manier blijft de film wel wat op een afstandje. Het deed me niet al te veel en ik kon me ook niet echt laten meeslepen door de twee hoofdpersonen. Misschien komt het omdat ik de film op een verkeerd moment zag. Dit lijkt me nou wel typisch een film om op een hele late avond, met een goed glas whisky te bewonderen. De film straalt, buiten het feit om dat er geen hoop te bespeuren valt, een erg relaxte sfeer uit. Misschien maar eens herzien onder andere omstandigheden.

Normaal ben ik wel te porren voor dergelijke sfeerprentjes die rustig voortborduren. Feit blijft dat de film me helaas niet onder de huid wist te kruipen en dat lijkt me wel een belangrijk punt bij deze 'La Notte'.

Er liggen al een paar films klaar, maar dit was de 1e film die ik ook daadwerkelijk zag van regisseur François Truffaut. Fijne kennismaking door deze 'La Nuit Américaine'. Het was vanavond gewoon lekker achterover hangen, borrel erbij en en genieten van het vermakelijke en luchtige geheel wat Truffaut verzorgt heeft in de vorm van deze prent. Echt leuk om dit te zien. Een film over het maken van een film, het hele productieproces en alle moeilijkheden + leuke dingen die spelen op én buiten de set. Er heerst een soort van familiegevoel en de film doet lekker druk aan. Een warm geheel. Oh ja en Jacqueline Bisset!

Prachtig. Op één of andere manier laat ik sommige films veel te lang liggen, voordat ik ze zie. 'Nuovo Cinema Paradiso' stond ook al tijden te wachten. Ein-de-lijk gezien vandaag en ik heb erg genoten. Van de muziek van Morricone, tot het simpele verhaaltje dat briljant, komisch en ontroerend is uitgewerkt. Van het kleine jochie, de 20er, tot de volwassen beroemde regisseur. Betoverend mooi gebracht. Naar het einde toe moest ik bijna een paar keer wat traantjes wegpinken. Deze prent is met liefde voor film gemaakt, dat is elke seconde te zien en ik hou ervan. Alfredo is één van de mooiste karakters die ik in tijden heb meegemaakt en zijn samenspel met de kleine Toto is schitterend. Heb de korte versie gezien overigens.