Opinions

Ash heeft een lange weg afgelegd, en dat in ruw geschat één etmaal. Van doodsbange tiener naar Duke Nukem zelve. Opvallend veel gelijkenissen trouwens met het computerspel Duke Nukem 3D, dat zo'n vier jaar later zou uitkomen. Uitspraken, houdingen en uiteraard de poster op zich. Als zijnde een grote fan van het spel, was dit een bijzonder aangename verrassing.

De grimmige hut in het bos is weliswaar voorgoed verdwenen en moest plaats ruimen voor middeleeuwse decors. Ontzettend over-the-top allemaal, met veel meer nadruk op humor en de belachelijke aard van de gebeurtenissen. Grappig is het gelukkig wel degelijk, dankzij de geweldige Bruce Campbell en de formidabele stop motion. Harryhausen zou zijn tranen van geluk niet kunnen verbergen.

Hoewel de horror al lang geen horror meer is, voelt dit niettemin aan als een kleine klassieker binnen het genre. Heerlijke nonsens.

3,50

Alweer een B-draak uit het 'Attack of the...' -tijdperk.

De film begint nochtans niet slecht, met een man die 5 kogels in een van de monsters knalt. Daarna valt alles echter snel stil. Veel oninteressant gedoe omtrent een vrouw die haar man bedriegt, zoektochten op het moeras die niets opleveren, theorieën die uitgewerkt worden, enzovoort. De film begint pas echt vanaf het moment dat de eerste slachtoffers vallen.

Uiteraard zien de bloedzuigers er verschrikkelijk uit. In het begin zie je alleen hun 'hoofd', maar later zijn ze in volle glorie te aanschouwen. Het zijn evenwel niet meer of minder dan mannen in dwaze kostuumpjes. Ze hebben enorm grote zuignappen, waarmee ze met gemak liters bloed per keer kunnen opzuigen. Doch, sommige slachtoffers blijven gewoon in leven. Daarnaast maken ze elke keer als ze bewegen een vreemd geluid, alsof je een plastic fles platdrukt. Er is geen enkel aspect dat echt geslaagd is.

Op het einde vond ik de onderwaterscènes ook wat amateuristisch ogen. Altijd dezelfde achtergrond in de grot, en nooit werd er gebruik gemaakt van die harpoen. Jammer. In plaats daarvan rekenen ze op een overvloed aan dynamiet, om zo het monster terug de ruimte in te blazen. Of waar het ook vandaan mag komen.

Op de keper beschouwd een saaie bedoeling. Geforceerde dialogen, eentonige regie, gebrekkig acteerwerk, sjofele belichting en slechte (of geen) speciale effecten maken het allemaal nog een tikkeltje waardelozer.

1,00

Deze derde en voorlopig laatste Austin Powers film viel me zowaar niet eens tegen, ondanks het feit dat het in veel opzichten niet meer dan een herhaling van zetten is. Toevoegingen als de vader, de Belgische geschiedenis en de flauwe ontknoping mochten wat mij betreft rustig overgeslagen worden. Daarnaast gelukkig wel weer lekker absurde humor, Dr. Evil die de show steelt en een beeldschone Beyoncé.

3,00 (2,75)

Kostelijke parodie op menig Bond vehikel. Myers is ontzettend op dreef en weet gedurende de hele film te doen grijnzen. Een heleboel blitse pakjes en decors, veel vrouwelijk schoon en een absurd verhaal dat zowaar nog aanslaat ook. Er valt van te genieten, zoals ook geldt voor de twee vervolgen.

3,00 (3,25)

"Sick as a dog now.."

Vervolg dat maar moeizaam op gang komt, maar zich uiteindelijk toch weet te herpakken. Myers' spel is twijfelachtig. Hij zet Dr. Evil beter neer dan in de vorige film, en ook Fat Bastard is een leuke toevoeging, doch het hoofdpersonage Austin Powers heeft veel van zijn charme verloren. Desalniettemin zijn veel grappen wel te pruimen en zorgt het compleet absurde verhaalverloop voor een absolute meerwaarde, net als Graham, die er geweldig uitziet.

3,00

Bizarre film die je zowel toestaat weg te dromen als verplicht je hoofd erbij te houden.

Het meest geslaagde aan deze prent is het magnetiserende kleurgebruik en het in beeld brengen van de virtuele omgevingen. De wijde shots met een uitgebreid wolkendek dat de helft van het scherm vult zijn subliem. (Die luchtafweertoren, geniaal)
Ook het 2D-aspect dat af en toe terugkomt is goed gevonden, net als de 'lagg' die soms optreedt. Oshii heeft duidelijk ervaring met RPG's en het zou me niet verbazen moest hij er zelf gespeeld hebben.

Jammer genoeg is het visuele aspect een van de weinige zaken die me echt aanstonden. Er wordt al vrij vlug in herhaling gevallen. Steeds dezelfde beelden op de tram, het thuiskomen, terug gaan spelen,.. Als in een oneindige lus. Allemaal intrigerend om zien hoe die wereld nu precies in elkaar zit, maar één keer volstaat. Niet dat dit zoveel tijd in beslag nam, maar toch.

Acteerprestaties zijn wat twijfelachtig. Sommige personages zoals die schrokop (Stunner) vallen snel door de mand.
Ash weet je wel vast te houden, ook al krijgt ze een te verwaarlozen aantal regels tekst. Een erg vaag figuur. Het contrast tussen Ash als gamer en hoe ze zich in het 'echt' gedraagt is bij momenten enorm. Ze kan zich voordoen als zorgzame moeder, maar even later met een duffe blik een glas Wodka achterover kappen. Ze lijkt hopeloos in de war te zijn. Een boeiend iemand dus.

Wat de verschillende werelden of zones te bieden hebben kon me ook niet echt bekoren. Ik bedoel daarmee dat haast elke missie draaide om het neerhalen van een helikopter. Is dit waar de elitegroep 'Wizard' zich mee bezig moet houden?
Ook de scène waarin de Geest neergeknald moet worden viel tegen. Povere 'eindbaas' als je het mij vraagt. Het leek haast of de geest wou dat Ash naar dat geheime level zou gaan.
Het gedoe omtrent die flash-backs en het verleden van Ash is tevens weinig interessant.

Die 'Real Zone was dan weer wel verrassend. Vrij ironisch element in het verhaal dat hier even zorgde voor twijfel, maar uiteindelijk de essentie van de film bevat. De realiteit is alleen wat reëel lijkt.

Het lijkt erop dat alle puzzelstukjes elkaar uiteindelijk gevonden hebben, maar het einde blijft in mijn ogen wat bizar. Is dit nu echt open, of sluit de zin 'Welcome to Avalon' de film helemaal af?

N.B. De muziek trok in het begin wel veel aandacht (wanneer Bisschop Ash gadeslaat), maar lijkt steeds verder weg te zakken. Op het einde viel het me niet eens meer op. Spijtig, want ik hoor iedereen hierover toch veel lof spuien.

Redelijk.

Ongelooflijk hoeveel clichés er alweer verwerkt zijn in deze zogezegd baanbrekende prent.

12 jaar lang had Cameron dus nodig om dit te verwezenlijken. Laat ons stellen dat er 11 jaar en 364 dagen uitgingen naar de animatie en het grafische aspect tout court.

Her verhaal echter, stak simpel ineen en leek zelfs gebaseerd op niet nader omschreven Disney-klassiekers.

Draken, een bosplaneet (Forest Moon?), blauwe aliens, de vreemde carni -en herbivoren,.. Moeten zij ons van onze stoel wegblazen?

Been there done that

Zeker doenbaar op één dag dus, en dan was het waarschijnlijk nog een feestdag. Allerzielen, stellen we.

Toch moet ik zeggen dat het hele 3D-circus niet overroepen is.

De 3D-momenten zijn nog iets te schaars, maar als ze er zijn, zien ze er schitterend uit.

Verder niets speciaals gezien, of gehoord.

Magere soundtrack.

Het is waarschijnlijk Cameron's bedoeling geweest een wereld te creëren die men, direct na het verlaten van de cinemazaal, al begon te missen.

Als je ergens zo lang aan werkt, is dat wat mij het motief lijkt.

Tegenvallertje.

Een zeer overgewaardeerde film over superhelden en dergelijke meer. De opbouw duurt te lang en in feite zijn slechts de schermutselingen op het einde écht de moeite waard. Ze proberen voor het barsten van deze bom wel her en der grapjes tussen te vlechten, maar buiten enkele absurde opmerkingen van onze goede vrienden Thor en Iron man ('L'homme de fer' pour les francophones. On sait jamais) valt er weinig te beleven. Het grote budget is weliswaar in grote mate zichtbaar. Er vliegen op bepaalde momenten zelfs uit het oog verloren bankbiljetten, aandelen en maaltijdcheques door het beeld. Enfin, geld genoeg, en een heleboel overtuigende decors en Special Effects zijn derhalve voorradig. Voorts uiteraard een ketel propvol gestandaardiseerde boodschappen, voorspelbare elementen en bovenal een oneindige lus oppervlakkigheden. Een naar brouwsel, maar in een bioscoopzaal valt zoiets gelukkig reuze mee.

3,00