Opinions

Lijkt me lichtjes gebaseerd op de Terminator reeks (Skynet).

Dan is de hamvraag: 'Is deze film wel origineel genoeg om zelfstandig en volledig onafhankelijk tot de categorie 'Topfilms' te behoren?

Ik denk van niet, en ik hoop dat meer en meer scenaristen dat zullen beseffen terwijl ze aan dit soort films zitten te schrijven.

Of is alleen de omzet van belang?

Maar goed, acteerprestaties zijn matig, vooral Monaghan acteert als een pannekoek. LaBeouf in een rol die hem sterk typeert, jammer dat hij zoveel gelijkenissen vertoont met zijn personage in 'Transformers'.

Het verhaal laten we links liggen en over de soundtrack valt ook niet veel te vertellen.

De regie was aardig, maar soms te rommelig.

Eagle Eye is nergens echt 'speciaal' en is volkomen voorspelbaar.

Lekker luchtige komedie die bij deze herziening echter aan charme heeft moeten inboeten.

Het verhaal stelt weinig voor, maar wordt nergens echt vervelend en blijft boeien tot het einde. Veel spitsvondige, situatiegebonden humor en een vlotte montage houden deze film staande. Vooral het einde, waar Jim zijn eeuwig geveinsde optimisme nog maar eens bovenhaalt, sprak me aan.

Broderick is perfect gecast. Zijn ietwat beteuterde smoel sluit mooi aan bij zijn personage. Er zijn geen wespensteken voor nodig om hem meer overtuigingskracht te geven. Onbegrijpelijk trouwens, dat hij datzelfde jaar nog voor 'Inspector Gadget' moest doorgaan.

Witherspoon speelt een twijfelachtige rol. Ze slaagt er wel een knettergekke, verwaande streber neer te zetten, maar op de een of andere manier lijkt het alsof ze er zich te makkelijk vanaf maakt.

De rest van de cast steekt dan weer behoorlijk tegen. Vooral Klein (American Pie) zakt steeds dieper en dieper weg, ondanks zijn geinige intrede. En personages als Tammy kunnen wat mij betreft snel vergeten worden.

Election mag dan wel vermakelijk zijn, het mist toch wat aan gewicht en kracht. Ik heb het gevoel dat er meer in zou kunnen zitten. Desalniettemin geef ik een meer dan behoorlijk cijfer.

3,50 (3,25)

Lee. James Lee.

Want buiten het feit dat het hoofdpersonage een kungfu expert is, kan het scenario makkelijk dienen voor een oude Bond film. Vroeger had ik nochtans echt een hekel aan Enter the Dragon, ondanks mijn toenmalige manie om alle opeengestapelde bakstenen of houten planken binnen een straal van 1 meter aan gruzelementen te slaan. Daar is vandaag helaas weinig aan veranderd. Aan die hekel weliswaar. Integendeel, apathie alom. Misschien ligt het aan het trage tempo, de dialogen die smachten naar een likje olie of het bij momenten zeer stijve acteerwerk. Het verhaal is eveneens van ondergeschikt belang, maar dit stoorde me geenszins.

Uiteindelijk heb ik me, verrassend genoeg, niet verveeld. Niettegenstaande de afstand die ik behield tegenover de gebeurtenissen, kon ik veel genoegen scheppen in de gekke bekken van Lee, evenals de gevechten op kleine en grote schaal. Het camerawerk was met betrekking hiertoe weinig consistent, maar niet in die mate dat er niets uit op te maken viel. De smoel van Lee op zich is sowieso amusanter om zien dan een schop in iemand anders zijn smoel. Dus de vele close-ups worden vergeten en vergeven. En ook het lichte gekakel dat de spierbundel produceerde toverde een spontane glimlach op mijn smoel. Smoel, smoel, smoel. Taalarmoede.

3,00

Mijn tweede parodiërende film is beter dan zijn opvolger 'Disaster Movie', maar uiteraard omdat het gewoon niet slechter kán.

Ook hier wordt veel te veel tijd besteed aan grappen die de strijd om de lach al op voorhand verloren hebben. Ze zijn vaak vreselijk flauw, boertig en voorspelbaar. Dit soort humor kan nog wel te pruimen zijn, maar hier werkt het alleszins niet. Luide scheten, de klassieke trap in de genitaliën, een vastgevroren tong aan een paal, you name it. Allemaal fratsen die inmiddels wel een looprek kunnen gebruiken.

Er zitten veel dieptepunten in als het op de parodieën aankomt. De Samuel L. Jackson lookalike, Tony Fauntana ( ), enzovoort. Er zijn ook een paar typetjes die er gewoon niet uitzien. Zo is Willy Wonka bijvoorbeeld op een afschuwelijke manier afgeschilderd, alsof er een zak bloem in zijn gezicht is gesmeten. Om van Davy Jones maar niet te spreken..

De dialogen zijn vreemd en bevatten vaak totaal irrelevante feiten, de acteurs zijn bij wijlen erg irritant en de muziek is veel te mainstream. Enfin, niets nieuws onder de zon dus.

Af en toe is Epic Movie in staat een glimlach af te dwingen, maar uiteindelijk niet capabel om waar te maken wat zijn naam suggereert. En daar kan zelfs 'MILF' Stifler's Mom niets aan veranderen.

Snel vergeten.

0,50 (0,75)

Laat ons duideijk wezen: dit is een slechte film. Maar zo'n hoge plaats in de flop 100 verdient hij niet.

De rol van Ernest is twijfelachtig. Moet ik er mee lachen of om huilen? Zijn idiote gedrag gaat snel vervelen. Wat me het meest stoorde is dat hij constant de muur tussen hem en het publiek doorbrak door ofwel luidop tegen zichzelf te lullen, ofwel rechtstreeks in de camera te kijken.

Flauwe humor zoals op een ladder staan die achterover valt wordt hier gezien als een fantastische grap. Ik heb echter weinig gelachen, gegiert en gebruld. Situaties zoals dat kleine witte wagentje dat steeds voort blijft rijden worden op den duur gewoon irritant.

Er komen daarnaast nog een heleboel ridicule scènes in voor. Vooral op het einde. Schildpadden aan parachutes? Een ontploffend toilet? Bizar.

Ook was de enige manier om hun kamp te redden blijkbaar het helemaal op te blazen. Wat de rol van die malle kok hierin was is me nog steeds een raadsel. Het besmeuren van kleren door er vermalen etenswaren op te schieten is misschien een oude indiaanse oorlogstechniek.

Al bij al is dit dus niet bepaald een meesterwerk. Eerder een aanvaardbare miskleun. Jammer dat het hierna zo uitgemolken is.

1 1/2

Vreselijk.

Dit moet wel een van de slechtst geregisseerde films zijn die ik ooit heb gezien. Amateuristisch tot en met, ongelooflijk.

De scènes die versneld worden afgespeeld zijn misschien wel het ergste. Te ridicuul voor woorden en absoluut niet grappig.

Ook de 'extreme close-ups', zoals Wayne en Garth zouden zeggen, maken deze film nog erger dan hij al is. We weten dat Varney een paar gekke muilen kan trekken, maar daar moeten we niet om de vijf minuten aan herinnerd worden door de camera haast tegen zijn neus te duwen. Het is spijtig om zien dat er zo weinig moeite in is gestoken, alsof de makers de moed vooraf al hadden opgegeven.

Waar ze de acteurs vandaan blijven halen, het is me een raadsel.

Als ik zeg dat Varney de beste acteur is uit deze prent, wil dat veel zeggen. De twee gekke wetenschappers bijvoorbeeld zijn zo triest om aan het werk te zien. Ze bakken er gewoon niets van, net als de klasgenoten. Vooral de pestkoppen enerveerden me dood met hun dwaas gegier en gebrul.

Over het verhaal kan ik al helemaal niets goed kwijt. Achterlijk en allesbehalve origineel. Waarom wil die inspecteur zo wanhopig die school opdoeken? We zullen het wel nooit weten.

De structuur is ook vrij merkwaardig. Nadat Ernest zijn optreden met de band heeft verknald komt hij tot inkeer, maar dan moet de school nog gered worden, iets wat eigenlijk op de achtergrond is gesukkeld. In plaats van op de een of andere manier die twee verhaallijnen samen te laten vloeien op het eind..

Nu bestaat de film in feite uit twee delen.

Dit is beslist de laatste 'Ernest' die ik gezien heb, ik ben de man meer dan beu.

Geweldig lied tijdens de in -en outro. Sluit zeer mooi aan bij de groezelige sfeer doorheen de film. Niettemin jammer dat er niet meer soortgelijke deuntjes doorheen het vertelsel zijn verweven. De setting op zich is gelukkig continu overtuigend en draagt enorm veel bij tot deze uiterst vermakelijke ervaring. Plisskin wordt knap vertolkt door Russell en zelfs de rest van de cast is zonder meer op zijn plaats. Vooral van Cleef zag ik bijzonder graag in beeld. Een gezicht dat ik dan ook een warm hart toedraag. Verder is het uitgangspunt uiteraard om duimen en vingers van af te likken en biedt het geheel een geslaagd mengsel tussen actie, humor en simpel, doch doeltreffend B-vermaak.

3,50 (3,25)

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Gelukkig maar, want dit vervolg overtreft zijn voorganger op elk vlak. Meer hilariteit, paranoia, suspense, over-the-top actie en overtuigende monsters. De tijd vloog voorbij, net als een heleboel afgehakte dan wel afgezaagde ledematen. Campbell kan nog steeds 'overacten' als geen ander, doch zijn verwonderde snufferd gaat nooit vervelen. Handjes achter het hoofdje en genieten maar.

Superbe.

4,00 (3,75)

Gotta catch 'em all!

Prettig gestoorde serie belevenissen in een afgelegen, groezelige schuur. The Evil Dead is zonder meer de koning der suspense, want het aantal keer dat er suggestief te werk wordt gegaan is haast ontelbaar. Gelukkig werkt dit gegeven wel en is er, ondanks de lichte komische ondertoon, sprake van spanning. Het gebrek aan budget komt eveneens op de achtergrond te liggen dankzij redelijk geweldig camerawerk. Verschillende knappe camerastandpunten en een vlotte stijl vangen de amateuristische details zonder problemen op. De gore is formidabel en schittert in al zijn ambachtelijkheid. Zo baden de personages bij tijd en wijle in liters verdunde, rode verf. Acteren is een harde stiel, zo bleek.

Kleine puntjes van kritiek gaan uit naar een paar opvallende continuïteitsfouten en het feit dat de poster me op het verkeerde been heeft gezet. Het leek me geweldig dat Ash ieder monster te lijf zou gaan met een razende kettingzaag, maar die wens bleef jammer genoeg onbevredigd.

Hoewel, is er geen tweede deel?

3,50 (3,25)

Wow, veel zwarter vind je ze niet.
Heb toch goed gelachen, al ligt dat waarschijnlijk alleen aan dat west-vlaamse dialect.
Er zitten zeker ook een paar goede vondsten in, zoals de man die op zijn plafond leeft en het feit dat het allemaal in Dries zijn hoofd afspeelt.
Toch mis ik 'iets' dat mij toelaat om deze verfiming 4* te geven.

3.5* dan maar..

Juist. Veel verschil met een andere Seagal-film is hier niet.

We konden in deze film wel duidelijk méér humor zien dan in andere.

Maar voor de rest heb je de typische actiescènes, verhaallijn en de typische Seagal die haast in elke film hetzelfde karakter lijkt te hebben.

Veel mensen koppelen een Seagal-film aan een ondermaats verhaal (verstand op nul). Dit is jammer want ik vind de regie van deze film wél zeer mooi gedaan hoor. velen weten niet wat ze missen. Dus, geef niet altijd toe aan je vooroordelen!

3*

Kleine meevaller, maar of de jongens echt terug in de stad zijn, dat durf ik niet zonder scrupules beweren. De actie is gelukkig wel in gepaste hoeveelheid voorradig en is royaal ingesmeerd met die lekkere authentieke jus. Het laatste halfuur wordt hier merkelijk door getekend en wel op zo'n manier dat het m.i. zelfs één van de beste in zijn soort moet zijn. Zonder veel pretentie wordt er lustig op de vijand geschoten en ingehakt. Geweren spuwen kogels tot hun loop er slap van gaat hangen. Tevens zijn de geweldige bloedeffecten weer aanwezig. Heerlijk stroperig en toch niet afkomstig uit een fastfoodrestaurant. Tenzij het CGI-team daar zijn werkplaats had.

Verhaaltechnisch en auditief is clichématigheid zowaar een relatief goede deugd hier. Zou een spitsvondig scenario namelijk wel passen bij Stallone en Statham? Verder zijn de cameos van Schwarzenegger en Willis helaas wat overroepen, maar natuurlijk leuk om ze even samen in beeld te zien. Rourke daarentegen speelde zijn bescheiden rol met verve en is denkelijk een veel betere acteur dan mensen hem willen toeschrijven.

Goed.

3,50 (3,25)