Opinions

Fijne Yee (alweer)

Een man van de 3.5*jes voor mij. Toch al de 6de film van hem die ik zie en allemaal hebben ze dezelfde score. Dit was misschien wel de film met het meeste potentieel, maar het komt er toch nét weer niet helemaal uit.

Maar wel wat aparte en opvallende zaken. Zo is er het zwart/witte begin, iets wat je toch maar zelden ziet in Hong Kong. Werkte wel, al moet ik zeggen dat ik het nu ook weer niet zoveel meerwaarde vond hebben. Nu is Yee misschien ook niet echt de meest geschikte regisseur voor dit stijlmiddel, maar ze hadden er toch nog nét iets meer mee mogen doen.

Wél gaaf en doeltreffend de soundtrack. Dacht op een bepaald moment zelfs dat Kawai achter de muziek zat, maar dat bleek niet het geval. In ieder geval wel lekker duister, dronend en erg sfeervol. Toch ook een zeldzaamheid, want in HK steekt er meestal erg weinig durf in de soundtrack. Dit was absoluut een welkome en geslaagde poging om eens wat anders te doen.

Het is dat het verloop van de film een beetje aan de flauwe kant is. Simpel politieverhaaltje waar wat gerommel tussen de Triads aan de basis ligt voor een simpele zoektocht naar de daders. Ondertussen al zoveel gelijkaardige films gezien dat ik ze amper nog uit elkaar kan halen. En hoewel deze film dat links en rechts wat aparte stijlkenmerken heeft, vervalt het net iets te vaak in simpel HK genrewerk. Best goed kijkbaar, maar niet meer dan dat.

Wel uiteindelijk een bovengemiddeld filmpje en de zoveelste meer dan degelijke entry in Yee's oeuvre, maar mist dat beetje extra om het een echte goeie film te maken.

3.5*

Fijne film.

Eerdere Kar Wai's hebben me nooit echt aangesproken, maar wil toch graag de man z'n hele oeuvre gezien hebben. Days of Being Wild en Happy Together liggen al klaar.

Andere aantrekkingskracht was Andy Lau. Nu ben ik niet meteen een groot bewonderaar van z'n acteerwerk, maar hij heeft door de jaren heen toch een indrukwekkende carriere opgebouwd en geeft ook veel terug aan de filmwereld (Hong Kong dan). Langzaamaan begin ik de man toch te respecteren.

De film zelf is een erg typisch verhaaltje over enkele lowlife straat schurkjes die moeizaam proberen op te klimmen maar struikelen in hun enthousiasme en gebrek aan zelfbeheersing. Film ziet er bij momenten mooi uit, beter in ieder geval dan de eerste pogingen met Doyle (al wil ik die nog wel een keertje een tweede kans geven). Uiteraard komt Kar Wai niet in de buurt van wat hij in een 2046 presteert maar het presenteert aardig.

Afgezien van de brakke openingstune valt het muzikaal ook allemaal nog goed mee. Ook qua soundtrack liep het wel eens verkeerd in latere films.

Verder typisch verhaaltje dus, met aardig goed acteerwerk van Lau en Maggie Cheung. Broertje Jacky Cheung doet het een pak minder goed en is geregeld zelfs irritant.

Fijn filmpje, leuke start van Kar Wai's carriere, voorspelde waarschijnlijk toen ook al een hoop goeds. Maar ergens blijft het idee dat de mens toch wel enorm veel progressie gemaakt heeft, wat wil zeggen dat deze z'n latere werk verre van kan benaderen.

Verdiende 3*

PS: op het einde viel het mij trouwens op dat deze film nogal wat gelijkenissen met Bangkok Dangerous had. Al is die laatste nog wel wat stijlvoller (lees moderner).

Erg gaaf.

Yamaguchi liet al van zich horen met Hellevator, maar verdween toen een beetje uit het zicht. Gelukkig was het enkel dat en bleef hij wel lekker films maken. Dit is er zo eentje die overal tussendoor geglipt is, maar voor de liefhebber echt wel de moeite blijkt.

't Is redelijk goedkoop, maar Yamaguchi doet er alles aan om het toch zo cool mogelijk te maken. Mooi kleurgebruik, creatieve designs, vol maffe en aparte ideeën. Een echte film voor de liefhebber van cyberpunk cinema, buiten wat matige CG valt er gelukkig ook niet zo heel veel te negeren.

Wel jammer dat films als deze zo makkelijk door de mazen van het net glippen, want dit zijn de werkjes waardoor ik filmliefhebber ben. Niet geschikt voor een breed publiek, maar wie graag Japanese weirdness kijkt heeft hier een aardige kluif aan.

4.0* en een uitgebreide review

Ann op de sukkel met verschillende genres.

Begint als een sociaal drama (redelijk typisch voor Hui films uit die tijd), maar draait al redelijk snel naar misdaad). Da's geen eenvoudige mix die ook niet echt in de lijn van talenten van regisseur en acteurs liggen. Daarom dat de film ook redelijk vierkant draait.

Fat is geen slechte acteurs (hoewel beter op leeftijd), maar voor drama is hij gewoon niet zo geschikt. En dan steekt hij er nog positief bovenuit. Misdaad ligt hem beter, maar daar is Hui dan weer niet de regisseur voor, waardoor ook dat deel wat te tam blijft.

Het is wel zo dat de misdaad elementen het tempo van de film positief beïnvloeden, waardoor het ook nooit echt saai wordt. Da's dan het enige positieve tov de andere oude Hui films. Duurt verder ook niet te lang, maar daar heb ik eerder bij haar toch ook al aan laten vangen. Je moet al echt fan zijn van Hui of Fat om veel uit deze film te halen vrees ik.

2.0*

Zeer degelijk.

McKee moet het vooral van de sfeer hebben. Zeer kundig aangekleed, Clarkson speelt goed en ook het visuele is mooi afgewerkt. Het maakt een fijn thriller/horrortje van wat verder een aaneenschakeling van clichés is.

Campbell is een opvallende verschijning, kon me moeilijk aan de indruk ontdoen dat McKee bewust de link naar Evil Dead wou leggen, vooral omdat tijdens de climax de levende takken een erg grote rol spelen. Veel meer stelt z'n rol niet voor.

Sfeer in de kostschool wordt fijn neergezet, tot in de puntjes afgewerkt. De "scares" zijn wat tam, ook de horror is niet bepaald van de bovenste plank, maar toch zit er best wat spanning in de film. Einde is eerder stijlvol dan eng, maar ook daar komt deze film best mee weg.

McKee is een goed regisseur, zoveel is duidelijk. Niet z'n beste, maar goed horrorvoer voor hongerige fans.

3.0*

Zoals beloofd dus.

Vond het idee achter Wool 100% echt briljant. Er zitten ook echt enkele briljante scenes in.

Maar vooral in het begin lijkt het allemaal nogal goedkoop gefilmd, wat mij verbaasde, aangezien er toch erg veel aandacht naar de sets ed is gegaan. Beetje jammer, want het maakt dat ik een dubbel gevoel bij de film overhoudt.

Dit hadden gewoon 5* moeten zijn, maar ik hou het dus bij 4*. blijft wel een gave film met enkele geniale scenes.

Verdere uitleg in een wat langere review

Matig.

De film begon nog best goed, begrijp alleen niet waarom de meta-vertelling met Quaid toegevoegd is. Behalve dan misschien voor het uitermate melige einde? Had in ieder geval volledig geschrapt kunnen worden.

Ook het verhaal van Irons boeide niet zo trouwens. Je zit eigenlijk naar drie aparte stukken film te kijken die plotgewijs wel bij elkaar horen, maar nooit echt vlot met elkaar verbonden worden. Het jammere daarbij is dat ik enkel het plot met Cooper boeiend genoeg vond.

Daar zat de meeste potentie in, werkt naar mijn mening ook het vlotst verteld. Acteerwerk is niet super, Cooper wel oké en Saldana zijn nog goed te doen, maar Irons en Quaid vertonen een serieus stukje overacting.

Rest dus een goed eerste deel dat langzaam afbrokkelt, om op een ridicuul melige manier te eindigen. Gemiste kans want hier zat toch heel wat meer in. Que stilering laten Klugman en Sternthal toch zien dat ze wat in hun mars hebben.

2.5*

WTC.

Vanuit historisch perspectief een film waar bedenkelijke keuzes wel een begrijpelijke uitleg hebben. 5 jaar na de aanslagen was dit de eerste film die de gebeurtenissen in de cinema bracht, Stone maakte vooral iets wat moest dienen als bron van kracht, steun en eerbetoon. Da's leuk en aardig, maar in 2016, als niet-Amerikaan, is die context maar weinigzeggend.

Wat is rest is 130 minuten rampenfilm, "based on a true story". En dan zit er toch wel een hoop meligheid in waar je je als kijker moet doorheenworstelen. Wat onnodige flashbacks, de angst van het thuisfront, iedereen is held en klap op de vuurpijl natuurlijk de "keuken"scene. Wie dat ooit een goed idee vond ...

Tussendoor zit er gelukkig nog wel een redelijk spannende rampenfilm, met vooral op het einde wat claustrofobische scenes. Ook in het begin, terwijl de eigenlijke aanslag zich voltrekt, serveert Stone ook voldoende spectaculair beeldmateriaal. 't Zijn toch die momenten waar de film het dan van moet hebben.

Op zich wel eens oké om te zien, vooral dan voor een select aantal scenes, maar qua dramatiek slaat deze film compleet de plank mis. Zoals gezegd mag Stone wel een excuus inroepen, maar daar heeft niemand wat aan (buiten Amerika anno 2006).

2.0*

Forster.

Zo'n man die eigenlijk alles maakt. Kiest meestal wél ietwat eigenzinnige projecten, maar regisseert vaak iets te vlak om echt te overtuigen. Ook bij deze film heeft hij moeite om er een echte goeie zombiefilm/outbreakfilm van te maken. Het resultaat is niet slecht, maar had ook makkelijk wat beter gekund.

Typerende scene in deze film (op 3/4 film): Pitt moet een dodelijk virus hebben, maar dat ligt natuurlijk in Ward B ... waar 80 zombies rondwaren. Je ziet Pitt zelfs facepalmen . De film is teveel een aaneenschakeling van dat soort scenes. Pitt komt in de penarie, ontsnapt op mirakuleuze wijze (vaak alleen, soms met twee), komt in een veilige situatie terecht die dan weer keert etc etc. Na een tijdje werd deze opbouw wat vermoeiend, de film is daarom ook redelijk fragmentarisch en op te delen in 5 of 6 kleinere subfilmpjes.

Het gebrek aan horror vond ik niet eens zo'n probleem. De film zelf had wel wat spannender gemogen, maar door het repetitieve karakter van het verhaal wil de spanning er nooit echt inkruipen. Budget werd gelukkig wel goed gebruikt, met een aantal indrukwekkende vistas en overzichtsshots.

De muziek was ook opvallend. The 2nd Law: Isolated System van Muse wordt hier in een aantal verschillende versies gebruikt en werkt wonderwel bij een film als deze. Bij het concert van Muse trouwens ook ondersteund door zombie-achtige achergrondbeelden, al lijken ze mij niet uit deze film te komen. Geslaagde combinatie in ieder geval.

Uiteindelijk een leuke blockbuster, die echter nergens echt in uitblinkt en iets spannender/verrassender had gemogen. Heb me verder niet verveeld, maar toch liever 28 Days Later dan.

Wel extra props voor snelle zombies. Blijven 100 keer leuker dan hun slakkenvariant.

3.0*

Leuk!

Sowieso de beste van de 3. Wright heeft duidelijk ervaring opgedaan bij Scott Pilgrim. Hoewel het qua sfeer dichter bij z'n eerdere films aanleunt, is het qua stijl duidelijk blitser en moderner. Hij komt soms in de buurt van een Ritchie, maar behoudt wel duidelijk een eigen stijl.

Eerste half uur is wat tricky. Sowieso weet je best zo min mogelijk van deze film als je er aan begint, maakt het eerst half uur ook een stuk leuker. Eens de film dan toch in z'n kaarten laat kijken maakt Wright er een leuk schouwspel van.

Pegg trekt véél aandacht, na verloop van tijd weet de rest gelukkig wel bij te benen. Geen minpuntjes kunnen ontdekken aan deze film. Vlot, grappig, soms gezellig gestoord. Wright heeft een wat moeilijke start gekend in het begin, maar begin hem steeds meer te appreciëren.

4.0* en een uitgebreide review

Door en door feel-good filmpje.

Elke dramatische wending die aangewend zou kunnen worden, wordt door de makers naast zich neergelegd. En zo bestaat de wereld van The World's Fastest Indian alleen maar uit goedhartige mensen die maar al te veel symapthie tonen voor Hopkins.

Hopkins zelf is redelijk doorsnee en weet van z'n personage nooit een mens te maken. Af en toe schattig, af en toe toch een beetje irritant. De supporting cast is eigenlijk onzichtbaar verder en wordt elke 10 minuten een keertje ververst, waarbij de film zichzelf weer herhaalt.

Het is een best aardige film verder, redelijk proper vormgegeven, alleen bij die soundtrack heb ik toch ook enkele vragen. Kwam mij énorm bekend voor.

Volgens mij had dit veel beter gewerkt als animatiefilm. Geef het verhaal aan Miyazaki en hij maakt er iets vertederends van. Nu werkt de charme maar half, is het soms een beetje irritant. Deed mij vaak ook wat denken aan een live action voor de kleintjes.

Het werkt geregeld, maar een film die nooit echt hoge toppen zal scheren bij mij. Daarvoor is het te modaal uitgewerkt.

3.0*

Leuke film.

Het concept is natuurlijk niet zo geweldig origineel. Doet sterk denken aan The Walking Dead en alle kopies. Een groepje overlevenden die zichzelf een mini-maatschappijtje hebben gecreëerd en achter gesloten hek hun leventje leiden. Uiteraard komt er dan een extern element om de orde te verstoren.

Maar qua uitvoering is het zeker de moeite. Ondanks dat het al zo vaak gedaan is weet Mostafa toch goed de spanning op te bouwen. Het helpt ook wel dat het geen zombies zijn en het verhaaltje net wat boeiender uit de hoek weet te komen, maar daarnaast is het ook gewoon mooi en sfeervol gefilmd.

Wie wanneer en hoe sterft is ook best verrassend, waardoor ook de tweede helft (wanneer alles duidelijk geworden is) toch ook nog steeds spannend is om volgen. Echt veel meer dan een goed uitgevoerd genrewerkje is het niet (enkel vanwege z'n land van herkomst misschien wat bijzonder), maar toch een stuk beter dan verwacht. Vooral omdat ik dit soort Walking Dead setups meestal niet zo boeiend vind.

3.5*

Leuk.

Compleet aan mij voorbij gegaan deze film. Meestal sta ik ook niet zo te springen om de films waar Combs inzit, maar deze toch maar een kans gegund en dat viel best goed mee. Geen ultiem memorabel horrortje, maar wel duidelijk bovengemiddeld.

Verhaal is simpel en na 10 jaar aan Saw clones ook wel bekend terrein ondertussen, maar het is toch alweer even geleden dat er nog eens zo'n filmpje gepasseerd is. Er zat zelfs iets teveel verhaal in wat mij betreft. Dat gedoe met die dokter tussendoor was echt nergens goed voor er zet er volgens mij enkel in om de speelduur een beetje op te drijven.

Combs speelt érg goed, de film steunt ook op zijn personage. Het slachtvee doet het aardig maar is duidelijk een noodzakelijk kwaam. Aan de kwaliteit van acteerwerk valt verder ook al snel af te lezen wie het het langst zal volhouden.

Twist op het einde was niet echt nodig, de film moet het vooral hebben van de keuzes die gemaakt moeten worden. Erg smerig en/of goor is het niet, wel gemeen en pervers. Het zag er verder ook best verzorgd uit, dus niet veel op aan te merken.

3.5*

Eerder matig.

't is wel een kleine vooruitgang op Anvari's eerste film, maar het is nog steeds niet echt geweldig. Anvari sleept er een hoop dingen bij die weinig toevoegen en als losse eindjes blijven hangen. Zo zit er uiteindelijk wat drama, mysterie en horror in deze film, maar een logisch geheel wordt het niet.

Sowieso is er een teveel aan drama. Hammer en Johnson zijn erg matige hoofdpersonages wiens relatie amper boeit. Al het gedoe rond de twee valt dan ook een beetje dood. Hammer zal ook nooit een geweldige horror acteur worden, zijn reacties voelen erg fake en ongeloofwaardig aan.

Er zitten wat aardige horror en mystery elementen in, maar de sfeer wordt nooit lang doorgezet en uiteindelijk blijft het bij wat afzonderlijke momenten die er bovenuit steken. Verder blijft het allemaal redelijk vaag, maar omdat redelijk typische horrordingetjes zijn is de impact daarvan miniem.

Mnee, ik vermoed dat Anvari het gewoon zelf niet echt ziet. Belooft niet veel goeds voor de toekomst.

2.5*

Zeer matig.

Regisseursswitch heeft niet veel opgeleverd. Een film die aan dezelfde euvels lijdt als het eerste deel en de goede punten van het eerste deel niet weet te verbeteren. Het resultaat is dan ook zo goed als identiek.

Met de Griekse mythodologie wordt een loopje genomen, mij persoonlijk maakt het niet zoveel uit (want toch al geen grote fan) maar ze springen er toch wel erg losjes mee om. Verhaaltje boeit verder dan ook echt niet, mede dankzij het zielloze spel van de acteurs.

De effecten zijn zowat het enige bestaansrecht van deze film. Gecombineerd met echte acteurs ziet het er vaak wat lelijk uit, als animatiefilm eigenlijk beter geslaagd. Met name het eindgevecht is er eentje dat er mag zijn (Kronos is écht wel cool - denk alleen die lame Pegasus weer even weg). Al is ook weer niet alles even geslaagd. De Cyclops lopen er ook maar wat onnozel bij, terwijl het bos net weer erg sfeervol in beeld werd gebracht.

Een film die te serieus is voor de onzin die hij probeert voor te schotelen. Het is vooral wachten op wat coole monster designs en dan vooral het eindgevecht. Dat Liebesman verder geen al te groot licht is, is me ondertussen ook wel duidelijk.

2.0*

Redelijk.

Het begint wel leuk, ook niet zo moeilijk voor een film als deze die de eerste 30 minuten kan teren op z'n concept. Gooi er nog een resem aan verwijzingen naar bekende games aan toe en het komt vanzelf wel goed.

Na een half uurtje beslissen de makers dan toch maar voor een straightforward verhaaltje te gaan en dan gaat het plots wat minder. Sugar whatever is geen echt leuke setting om de rest van de film door te brengen, en hoewel er af en toe nog wat echt toffe verwijzingen inzitten (de Konami-code op de NES controller, of de Rainbow Road onder andere), is het tweede deel van de film beduidend minder.

Ook een paar érg vreemde momenten, zoals de Lil Kim joke ... hoe kom je erbij om het in een film als deze te dumpen. Vond dat er naast Ralph ook niet al te veel leuke personages inzaten, deed de film uiteindelijk ook geen goed.

Had zeker veel meer mee gedaan kunnen worden. Zolang Wreck-It Ralph teert op z'n concept loopt het best lekker, maar eens de film terugvalt op een basic verhaaltje verliest Wreck-it Ralph al snel aan kracht.

2.5*

Beetje verrassend.

Eigenlijk zo'n filmpje waar m'n verwachtingen echt erg laag lagen. Maar het resultaat valt echt best nog mee.

Eerste half uurtje moet je wel zien door te komen. De opzet is wel iets té cliché, er gebeurt ook nog niet al te veel boeiends in dat eerste half uur. Daarna keert de film en komt er meer en meer humor in de film geslopen, zeker na de introductie van Scoot McNairy's personage. Nog niet veel van hem gezien maar hij laat zo toch twee zeer verschillende kanten van zichzelf zien (in Monsters een veel serieuzere rol).

De film wordt eigenlijk steeds grappiger, begint na een tijdje zelfs wat op Slither te lijken (als slasher dan), met een hoopje hilbillies die tussen de slachtingen heen nogal droge onzin uitkramen. Volgt nog een redelijk aardig twistje, niets origineels of ongezien, maar wel geslaagd.

De film weet zich nooit echt helemaal te onderscheiden van z'n genregenoten, maar heeft genoeg positieve kanten om het tijdens het korte verloop boeiend te houden. Daarnaast heeft de film ook het voordeel steeds beter te worden naarmate het einde nadert, laat altijd een betere nasmaak achter.

3.0*

Aronofsky zet z'n afdaling (zoals verwacht) verder.

Ergens liet hij vallen dat je voor een film te maken niet meer nodig hebt dan een aardige setting en goeie acteurs. Dit zou The Wrestler dan moeten beamen. Wat mij betreft haalt de film net deze stelling onderuit.

Aardig geacteerd is het wel, hoewel ik Rourke nu ook weer niet geweldig vond. Zelfde geldt voor de rest van de cast. De setting is best origineel maar het verhaaltje dat erachter schuilt allerminst.

Probleem is dat Aronofsky eigenlijk niks fouts doet, maar daar verder absoluut nul komma nul aan toevoegt. 't Is een aardig drama, maar zo volgens het boekje uitgevoerd, zelfs (en vooral) dat open einde ook, dat het uiteindelijk een film is die ik snel vergeten zal zijn.

Hele vader/dochter relatie was waardeloos en zat er ook enkel in om tot de kentering in Rourke's personage te komen om toch door te zetten. Da's toch een hoop airtime voor een cliché plotwending.

Geen slechte film, maar zo enorm braaf dat het de naam Aronofsky eigenlijk onwaardig is. Hopelijk is hij niet al te verslaafd aan al het positiefs dat over deze film gezegd wordt en gaat hij snel weer iets eigeners doen.

3*

Best oké.

Vond het alleen wel jammer dat er niet iets meer puur op horror gericht werd, want daar lag wat mij betreft toch wel duidelijk het potentieel van deze film. Maar vanwege de jeugdige personages en een vermoedelijke liefde voor de 80s bij de regisseurs zit er ook wat zomerse teen-onzin in, wat hier en daar de sfeer een beetje verpestte.

Jammer, want het creature design was best tof en de spanning werd bij momenten goed opgevoerd. Niks uitzonderlijks, ook niet geweldig gory ofzo, maar er had makkelijk een halfje meer ingezeten als de film zich meer op dat soort momenten gericht had. De scenes in de haven en het familiedrama zijn een stuk minder boeiend.

Regie was verder naar behoren, ook het acteerwerk was niet verkeerd. Uiteindelijk wel een vermakelijk horrortje, doet hier en daar wat denken aan The Hollow, kwalitatief is deze allicht iets beter, maar de balans zat wat juister in die andere film. Ach ja, wie op zoek is naar degelijke horror filler hoeft zich niet teveel zorgen te maken met deze film.

3.0*

Dupieux ... hulde!

Er zijn er niet zoveel, echt sterke absurde comedies. Dupieux heeft het duidelijk wél in z'n vingers en bewijst met deze film dat Rubber geen toevalstreffer was.

Visueel nog een beetje onzeker, de soundtrack is (uiteraard) een stuk sterker en ook de acteurs doen het erg goed. Al valt het rare acteerstijltje waarschijnlijk niet even goed bij iedereen. De humor duidelijk ook niet, maar lang geleden dat ik nog zo gelachen heb bij een film.

Meer van dit, erg toffe, originele en vlotte comedy.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk.

Maar wél opvallend lelijker. Misschien omdat inderdaad dat reality show gevoel er wat extra in te krijgen, maar het neemt toch wel wat van de charme weg. Niet dat Dupieux nu zo'n enorme mooifilmer was, maar dit oogde toch wel erg goedkoop.

Verder ligt de humor me wel, vond het niet zo opvallend anders als z'n vorige films. Wat botter misschien, maar net zo ongemakkelijk, bevreemdend en off qua timing. En dan af en toe met zo'n lekkere lompe opmerking ertussen (dat mens in die rolstoel).

Dupieux dweept hier wat meer met z'n muziek, maar ook steeds met een komisch effect voor ogen. Vond het wel geslaagd allemaal, al bleef ik me storen aan de vluchtigheid waarmee alles aan elkaar genaaid werd.

Blijf het een leuke vent vinden, maar hij moet wel z'n tijd nemen om z'n films iets beter af te werken. Dat hij met een beperkt budget zit kan ik wel door de vingers kijken, maar dat wil niet zeggen dat hij verder slordig met de afwerking moet omgaan. Dat bewijs heeft hij in z'n eerdere films al geleverd.

3.5*

Best leuk.

Heb er al vaker over geklaagd, maar tegenwoordig zijn er nog amper echte comedies te zien. Wel in combinatie met een hoop andere genre, vaak met drama waarbij de humor vooral menselijk en pijnlijk moet zijn, maar het type "luchtige onnozelheid" zie je niet vaak meer terug.

Aan Happy Madison om de oude formule nog eens van onder het stof te halen. Uiteraard ook een klein streepje drama & romantiek, maar de humor blijft eigenlijk altijd wel centraal staan. HM had in de 00s erg veel succes met deze formule (bekende cast, vaak vaste namen, tropische locatie, veel luchtigheid, nooit te zwaar).

Deze film past perfect in die template. Spade en Lapkus doen het leuk, geinige bijrollen van oa Schneider en Swardson, een hoop onzinnigheid die best geinig is en een speelduur waarmee de film niet gaat vervelen. Echt grootse cinema is het niet, wel vermakelijk en puur vermaak. Af en toe is dat welgekomen.

3.0*

Nogal saai aftreksel.

Doet aan een hoop films denken, waaronder Deliverance, TCM, Dead End en nog wat films.

Film mist alleen sfeer. Weer een hoop Amerikaanse domkutten die in een bos jada jada. Flauw tienersfeertje met nogal domme vervormde mensen die eigenlijk niks zijn. Niet goor, niet eng, niet indrukwekkend.

En dan schiet er gewoon erg weinig over van zo'n filmpje. Scene in de boomtoppen viel nog mee, de eerste moord met de prikkeldraad is ook oké. Verder niks komma niks.

1.5*

Loopt er zo'n gastje uit de trailer, met Battle Royale shirt aan, zegt hij "Today is a good day to die".

Al snel wordt duidelijk dat Wrong Turn 2 niet bepaald een gewoon vervolg is op het origineel. Daarbij ook niet echt helemaal te vergelijken met films als Hills Have Eyes en de reutemeteut.

Uiteraard hier ook weer mismaakte families en smerige taferelen, maar Wrong Turn 2 is een horror/comedy. Wie spanning wil en/of verwacht zal bedrogen uitkomen. En maar goed ook, want deel 1 liet al zien dat er op dat gebied niet veel meer te halen viel.

Wat me krijgen is compleet lomp en plat horrorvermaak. De eerste kill laat daar weinig twijfel over bestaan. Leuk, grappig en smerig. De rest van de film blijft amusant, met retarded personages, heel wat gegrunt en regelmatig lekker smerig en goor horrorwerk.

Hartelijk gelachen met deze film, lekker lomp en weinig subtiel. Bijna-parodie die gelukkig wel de horror kant van de zaak goed blijft volgen. Zeker geen grootse film, maar wel stukken beter dan deel 1.

3*

Prut.

Voor de gore en smerigheid moet je dit soort filmpjes inderdaad kijken. Maar waar zat die? Beetje vetzakkerij tijdens de kills, elke keer goed in beeld, ongeveer 5 seconden per kill. 10 dooie in de film ... kom je aan amper een minuutje, en niet eens al te best uitgevoerd.

Verder niks. Echt helemaal niks. Ongrappig en vervelend creatuur. Erg slechte make-up ook, was in de eerste twee delen toch ook wat anders. Saaie wendingen (ja, hij komt nog een keer terug) en een barslecht einde. Acteerwerk van kus m'n enzovoort.

Nee, als de gore en smerigheid er niet inzitten, dan hou je echt niet veel meer over. Beetje humor kan dan de zaak vaak nog wat redden, ook dat is enorm afwezig hier. Rest 50 secondjes aan kills. Geniet er van, je zal het ermee moeten doen. Gelukkig zijn die wel grafisch in beeld.

1.0*

Pover.

Blijft een erg zwakke reeks, ook deze film weet het weer niet waar te maken. De verplaatsing naar het sneeuwlandschap is een wat vreemde move (Fritt Vilt flashbacks in ieder geval), vooral omdat dit in de vorige delen ook nooit relevant was. Als "beginning" sluit het ook nergens aan bij de rest van de films.

Verder uiteraard een hoop clichés, maar het is vooral de lakse manier waarop die irriteert. Zoals A&L al aanhaalde is die eerste scene met het zogenaamde verdwijnen van die gast met flashlight echt zo belachelijk slecht uitgevoerd dat je amper geloofd dat hier toch aardig wat centjes ingekropen zijn.

Acteerwerk is ook van een droevig niveau, net zoals de rest van het script trouwens. Het enige wat deze film nog wat weet te redden zijn wat leuke gorestukjes. Vond het beeld van die opgehangen kerel in het begin wel erg cool, ook later zijn er wat kills die best oké zijn. En ook die boor van de freaks mag er best zijn (itt de nogal debiel ogende freaks zelf).

Maar buiten wat leuke gore momenten valt er weinig tot niks te beleven. Zoveelste mislukking in de reeks, hopelijk toch echt de laatste nu. Kunnen ze het binnen een jaar of 20 weer eens opnieuw proberen.

1.5*

Slecht.

Die hillbillies zijn diep gezonken. Veel meer dan een latex maskertje en een erg slecht lachje komt er niet meer aan te pas. Verder na een tijdje ook vervelend dat ze met z'n drietjes altijd overal opduiken waar ze moeten zijn. Soms worden ze dan weer neergezet als complete idioten, maar ze zijn wel slim genoeg om een heel dorp te gijzelen ...

Njah, om het goeie verhaal kijk je iets als dit niet, dus dan maar gore? Ziet er vooral goedkoop uit, de kills hebben ook niet veel om het lijf en ook deze zijn vaak te dom voor woorden. Als je helemaal ingegraven zit en er komt zo'n grasmaaier op je af probeer je niet jezelf uit te graven, gewoon zorgen dat je hoofd een stukje mee onder de grond kan is al voldoende.

Het enige leuke aan de film is dan nog het einde, waarbij iedereen er gewoon aan is voor de moeite en Bradley met z'n hillbillies rustig kunnen vertrekken. Beetje mager wanneer de rest van de film absoluut niet aan te kijken valt.

Gewoon stoppen met deze reeks, verdient het niet om nog extra delen bij te krijgen.

1.0*

Kan hier gewoon goed mee lachen, zie het verschil niet zo met films als Naked Gun enzo. Zelfde type humor, zelfde niveau.

Een hoop grappen die niet echt werken, een hoop grappen die wel werken. Gezien de frequentie van grappen is dat geen al te groot probleem.

Vind Nielsen een fijn aardig die perfect is binnen dit soort rollen. Film vliegt voorbij en slaat verder nergens op, maar toch fijn om een hoop parodieën op te vangen. Zelfs die van North by Northwest kon ik eruit pikken. Zo heb je er toch nog wat aan

3.5*

Best leuk.

Leung vertilt zich een beetje aan het concept. Het is niet echt episch genoeg en wat te warrig allicht. De competitie is eigenlijk maar bijzaak, maar neemt in het verhaaltje best wat ruimte in. Zo weet de film zich niet altijd even goed te focusen op de dingen die uiteindelijk belangrijk blijken te zijn.

Maakt niet zoveel uit, want het verhaal is toch maar bijzaak. Waar het hier om draait is het avontuurgevoel en de martial arts uiteraard. Qua adventure valt het een beetje tegen. Er wordt een leuke context geschapen met de 7 schatten, maar ook hier is de uitvoering wat warrig en slecht gericht.

De martial arts is beter, maar dat heb je al snel met Corey Yuen als action director. Wanneer alles en iedereen begint te vliegen is het alouds genieten, al kan deze film zich ook weer niet helemaal meten met de betere in het genre.

CG is zeker niet altijd even goed, maar verder is het een vermakelijk filmpje dat vlot genoeg in elkaar gedraaid is en genoeg in zich heeft om de hele speelduur te vermaken. Veel meer dan dat zit er niet in, maar voor leuke filler is dat ook niet nodig.

3.5*

Matig.

Heb toch al leukere Chow films gezien, ook onder z'n ouder werk. Vond het soms iets te hectisch zonder echt grappig te worden. Er zitten af en toe inderdaad wel leuke oplevingen in, maar het hele misverstandenverhaaltje kon me hier niet zo boeien, hoe ingewikkeld het uiteindelijk ook allemaal werd.

Chow komt gewoon niet goed genoeg als komiek naar voren in deze film. Ng is ook niet op haar best, het rolletje van Anthony Wong daarentegen was wel geslaagd. Je kan zelfs geen films van de jaren 90 meer kijken zonder elke keer weer tegen hem aan te lopen.

Leuk voor Chow completisten, af en toe geinige scenes en momenten waarop het komisch talent van Chow al perfect naar voren komt, maar als geheel is de film niet leuk genoeg.

2.0*